Dag van:
Sommige data dragen meer met zich mee dan alleen een cijfer op de kalender....
Vandaag is zo'n dag....
Vaderdag.....maar ook de sterfdag van mijn vader.....
En alsof dat nog niet genoeg betekenis geeft, is het óók de verjaardag van één van Willems beste vrienden, die er helaas ook niet meer is.....
Eén datum.....twee keer tweeërlei gevoelens....
Een dag waarop herinneringen zich vanzelf aandienen....
Mooie, warme herinneringen... met hier en daar een klein randje verdriet....
Maar het leven gaat ook gewoon door....
En dus vieren we vandaag óók Vaderdag voor Willem.....
Vier van de vijf dochters schuiven aan.....
Voor Willem zijn dat de echte cadeautjes....
Al zullen de tastbare presentjes daar volgens traditie niet voor onderdoen....
Want ieder jaar verschijnen ze weer op tafel....
Drop, bier, en natuurlijk... een fotomok met papa en dochter erop....
Inmiddels begint onze servieskast echter verdacht veel weg te krijgen van een familiealbum.....
Zodra ik de deur opentrek, kijken steeds meer dochters van Willem mij vriendelijk aan vanaf de plank.....
Misschien toch maar een nieuwe gezinsregel invoeren: Nieuwe fotomok erin... betekent fotomok van vorig jaar eruit.....
Tradities zijn mooi, maar ook een servieskast heeft zo zijn grenzen....
Het is warm....
Nee... bloedheet....
Sterker nog, we ontdekken dat het buiten uiteindelijk aangenamer is dan binnen....
Dus verhuist het complete gezelschap naar de vlonder, waar nog een zuchtje wind te vinden is....
De honden weten ondertussen van gekkigheid niet meer waar ze het zoeken....
Ik vul braaf twee zwembadjes met fris water, maar echt enthousiast worden ze er niet van....
Vooral arme Borre heeft het zwaar....
Blijkbaar zijn het niet alleen de koude dagen die zijn versleten gewrichten parten spelen....de hitte doet er vrolijk aan mee....
Morgen mogen we weer naar de dierenarts....
Dan bespreken we misschien wel het laatste redmiddel: anabole injecties....
Maar steeds vaker dwalen onze gesprekken af naar een veel moeilijker onderwerp....
Kwaliteit van leven....
En zoals dat bij Willem en mij wel vaker gaat, kijken we daar allebei nét iets anders tegenaan....
Niet omdat één van ons gelijk heeft, en de ander ongelijk....
Maar omdat liefde zich soms op verschillende manieren uit....
Willem vindt dat Borre zo lang mogelijk gewoon hond in zijn waarde moet kunnen blijven.....
Mee met de andere honden....
Wandelen zoals altijd....
Ik denk juist dat we hem misschien wat meer mogen ontzien....
Kleinere rondjes alleen met Borre....
Minder moeten....
Meer mogen....
Voor beide standpunten valt iets te zeggen....
En misschien maakt dat het juist zo ingewikkeld....
Want diep van binnen weten we allebei dat we langzaam richting afscheid bewegen....
Tenzij die injecties nog iets kunnen betekenen...
Maar zelfs daar denken we allebei weer nét iets anders over....
Kortom... een bron van zorg....
Van dilemma's ook....
En van liefde die zich soms in verschillende meningen laat zien....
Alsof de temperatuur buiten nog niet hoog genoeg is, loopt ook de temperatuur op in onze teamapp....
Ouders die hun kinderen vanwege de hitte liever thuishouden.... ze de taxirutten in hete busjes niet aan willen doen....
Collega's die zich zorgen maken over de bloedhete lokalen....
Schaduwdoeken die op het schoolplein zouden moeten komen, omdat de zon er inmiddels genadeloos op brandt....
De klimaatcrisis voelt ineens een stuk minder abstract als je met kinderen in een lokaal zit waar de warmte blijft hangen....
Gelukkig wordt morgen ons hitteprotocol onder de loep genomen....
Wordt ongetwijfeld vervolgd.....
En ik...?
Ach...
Ik gooi er nog maar eens een paar extra ijsblokjes in mijn limonade....
Soms is dat voor vandaag gewoon even de beste oplossing.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten