Dag van:
Ik hoor mijzelf vandaag niet klagen......
Niet over vakantiedagen, niet over uit ritme zijn, niet over in stoelen hangen en vooral niet over niets doen......
Die luie stoel ziet me nauwelijks.....
We hebben de schade ingehaald.....
Het is weer zo’n dag van aanpoten.....
Wij vieren kerst eigenlijk nooit echt meer.....
Behalve dan dat Willem veel in de kerk zit cq werkt.....
Verder zorgen we er meestal voor dat we weg zijn.....
Maar dit jaar denken de wederzijdse kinderen daar anders over.....
En dus zitten we ineens midden in de gevolgen van gebroken gezinnen.....
Vijf dochters van Willem, mijn zoon en dochter, allemaal met hun eigen leven.....dat krijg je nooit bij elkaar......
En dat hoeft ook niet.....
Alleen betekent het wél dat we nu een soort estafette-kerst hebben......
Een deel van Willems eerste en tweede leg op kerstavond bij ons......de oudste dochter met gezin op eerste kerstochtend.....
En dan tweede kerstdag wij naar Haarlem, naar zoonlief, waar ook mijn dochter met gezin aansluit.....
Oftewel: kerst als logistieke uitdaging.....
En dat betekent: kerstinkopen.....
Cadeaus onder de boom én veel eten..... Kerstavond willen ze avondeten......kerstochtend brunch......
Lang leve online cadeaus, maar eten en decoratie… daar moet ik toch echt zelf voor zorgen.......
Dus ik sta vanmorgen vroeg in de Action..... Tafelkleed.....kerstdingetjes voor op tafel, en dat nog niet eens in de uitverkoop.....
Zucht.....
En hé, kijk nou… daar staat die trolley waar ik al weken naar zoek......
En ooooh… lampjes voor in de keuken, want die inbouwspots zijn na 25 jaar echt overleden...... en Willem ergert zich wezenloos aan koken zonder goed licht....
Dan nog iets leuks voor Willems kleinkinderen.....
En natuurlijk ook wat voor de honden en katten.....
Voor ik het weet is de kar niet vol, maar overvol.....
Snel naar huis, want Willem heeft een optreden.....
Perfect moment om die trolley in elkaar te zetten zonder Willemruis.....
En ineens: luxe in de keuken.....
De airfryer en broodbakmachine kunnen erin.....
We hoeven niet meer steeds naar de schuur.....
Er is zelfs ruimte over voor wat spullen uit de buffetkast.....
Het oogt meteen opgeruimd.....
Dat alleen al voelt als een kerstwonder in dit huishouden.....
Net als ik even op het toilet zit, staat natuurlijk precies dan de pakketdienst voor de deur......
Maar eigenlijk komt het goed uit.....
Hoef ik daar ook niet meer op te wachten en kan ik meteen boodschappen gaan doen.....
Ik zou dat vanavond met Willem doen, maar vooruit.....ik bespaar hem dat.....alles in één keer..... en wel nu......
Mijn hersenen draaien overuren: avondeten, brunch, wie wat wanneer lust en eet......
Wat een zegen dat we eerste kerstdag samen uit eten gaan en tweede kerstdag mijn kinderen koken......
In de winkels is het opvallend rustig.....
Ik vermoed dat er veel online besteld is.... Heerlijk, geen rijen, geen stress en zweetlucht om me heen....
Met tassen vol en een hoofd als een vergiet sta ik een uur later weer buiten.....
Volgens mij heb ik alles.....
En anders…. supermarkten zijn tegenwoordig toch altijd open.....
Willem is inmiddels thuis en is bezig met het klaarzetten van de tafels voor morgen.....
Even snel een broodje tussendoor en dan de tafels gezellig maken......
“Die lampjes in de keuken fix ik wel even,” zegt Willem......
Nou, niet dus.
Meneer met twee linkerhanden weet nog net niet het verschil tussen een schroevendraaier en een inbussleutel......
“Het lampje doet het niet… nu al kapot… goedkoop ding zeker,” moppert hij.....
Tot ik zie dat de batterijen verkeerd om zitten......
Plus is min, min is plus.....
Ik draai ze om, klik en er was licht......
Laat zulke dingen nou maar aan mij over Willem....
Het is inmiddels kwart over negen.....
"Je gaat toch nog wel iets lekkers bakken hè.....?
Een brood voor morgen"?.......
Ik wil eigenlijk darten kijken.....maar voor ik het weet sta ik alweer in de keuken.....
Tulbandbeslag, brooddeeg, mixen, kneden, oven aan, broodbakmachine aan.....wachten maar......
Mijn dag was gevuld......
Van opstaan tot in bed stappen.....
En terwijl de oven zoemt en ik eindelijk even stilsta, denk ik maar één ding:
'Grrrr…wat heb ik toch eigenijk een hekel aan kerst'....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten