27 januari 2026

Dag van:

Ja, we gaan over drie weken naar Griekenland.....

Nee, niet naar een eiland dit keer maar naar die heerlijke stad Thessaloniki......

Thessaloniki.... om zijn echtheid, warmte en levendigheid...... 

Het is een stad die je niet overweldigt, maar langzaam onder je huid kruipt......

De constante aanwezigheid van water geeft rust én energie tegelijk......

En de mensen.....oh heerlijk.....de mensen daar zijn direct, luid, gastvrij en ongekunsteld......

Het voelt niet toeristisch geregisseerd maar meer alsof je er mag meedoen in plaats van dat je er alleen maar naar mag kijken.....

Het draait er om samenzijn, en niet om gezien worden.....

Tijd is er nog sociaal, niet economisch of efficiënt.....

Koffie duurt zolang als het gesprek nodig heeft......en niemand kijkt nerveus op zijn horloge......

Aandacht is veel belangrijker....

Het leven vieren nóg veel belangrijker. ...

Niet omdat er iets groots te vieren valt, maar omdat het dinsdag is, of zonsondergang, of omdat iemand muziek opzet.....

Maar naast dat Griekenland en heel héél

speciaal plekje in ons hart heeft, is daar die stad Parijs.....

Mijn tweede thuisbasis, onze stad van zielsherkenning.....

Parijs heeft zo’n enorme aantrekkingskracht omdat het meerdere lagen tegelijk raakt; emotioneel, cultureel én esthetisch.....

Parijs is meer dan zomaar een plekje; het is een idee....... een levensstijl.....

Door eeuwen van literatuur, films en kunst is deze stad neergezet als de stad van liefde, vrijheid en schoonheid......

Parijs is één groot museum waar je gewoon dwars doorheen loopt....

Schilders, schrijvers, modeontwerpers, ze hebben Parijs gevormd én andersom ook natuurlijk......

En dan dat heerlijke tempo in Parijs,  dat je uitnodigt om te vertragen en te genieten......savoir vivre.....

Bijna Grieks zou ik zeggen.....

Parijs is gewoon gebouwd om mooi te zijn....

En nu ligt daar weer zo'n heerlijk boek over Parijs op de deurmat....

Het 82ste boek in de Parijs boekenverzameling.....

'Notre Dame' (de ziel van Parijs).....

De eerste paar bladzijden heb ik al gelezen...

Het haar over 850 jaar Notre Dame.... de kathedraal die alles zag en mee beleefde....óók de brand in 2019....

In het voorwoord wordt deze uitgebreid al aangekondigd....

Ik weet nog dat ik huilend voor de tv zat toen het gebeurde....

Dat ik letterlijk schreeuwde 'doe dan wat, doe dan wat'...!!!

Het duurde voor je gevoel zo lang voor de brandweer er iets aan kon doen....

Later in de film erover snapte ik ook wel waarom....

Het was een traumatische gebeurtenis voor de Parijzenaars....

En in het voorwoord staat zoooooo mooi beschreven hoe dat komt....

Want als de 850 jarige Notre Dame voor je ogen zo kon afbrokkelen, kon verdwijnen uit onze levens, gold dat dan ook niet voor álle zekerheden.....?!

Kathedraal van Lodewijk de XIII, Charles de Gaulle, Quasi Modo.....

Middelpunt van Parijs.....

Ik zit er alweer helemaal in....

En dat de verwarmingsketel storing aangeeft en we in de kou zitten, kan me met dit boek onder de dekens niks schelen....

Zo relatief kan geluk dus óók zijn.....