Dag van:
Het zijn hoogtijdagen, voor artiesten, muzikanten en dominees vooral......
Dagen waarin de agenda’s vollopen als kerstbomen met ballen, lichtjes en linten...... Voorbereidingen en nog eens voorbereidingen.......
Opbouwen, stemmen, repeteren, optreden.....daarna weer afbouwen......
Of: voorbereidingen en voorbereidingen, zingen, preken, handen schudden, napraten......
Er zijn voor ouderen, armen en eenzamen..... Voor wie niemand heeft en toch ergens wil horen met kerst......
Dat zijn echte kerstgedachten, echte kerstdaden......warm en goedbedoeld......
Maar oh, wat is het druk......
En ergens op de achtergrond werk ik mee..... Niet op het podium of achter het altaar, niet in het licht, maar er net achter......
Ik zorg dat de techniek werkt, dat microfoons klaar staan en dat de schermen het doen......
Ik luister naar het oefenen van fluiten, soms eindeloos dezelfde paar maten......naar preken die hardop worden uitgesproken, herschikt, weer ingeslikt......
Ik leg kleding klaar......
Denk na over sjaals, jassen, nette schoenen, warme sokken.....
Verzamel attributen waarvan niemand precies weet waar ze zijn, maar die wél nodig blijken......
Kaarsen, mappen, papieren, vuurkorf, een vergeten tas, verkleedkleren voor het kerstspel.....
Alles moet er zijn, liefst op tijd...
Vakantie.......?
Nee......geen tijd voor.......dat woord bestaat hier even niet.... .
Behalve dan… ja, behalve dan heel
stiekem.....
stiekem.....
Na middernacht......als het huis eindelijk stil is en de dag zijn laatste kruimels heeft laten liggen......
Dan lig ik in bed, het licht uit, mijn mobiel op een kussentje..... Emily in Paris op Netflix.....
Niet één aflevering, nee, zeven achter elkaar......
Alsof ik even een ander leven in glip......
Mooie jurken, onwaarschijnlijke cafés, Pariiiiiijjjjjsssss..... problemen die na 28 minuten weer opgelost zijn......
En ik lees.....bladzij na bladzij uit mijn nieuwe boek van Tatiana de Rosnay, Overspel......
Zinnen die blijven hangen, die je even uit de kerstdrukte trekken en in een andere wereld zetten. ....
En brood bak ik ook......
Natuurlijk......
De geur van gist en warmte in de keuken......de rust van kneden, wachten, nog even wachten.......
Op de achtergrond klinkt de muziek van Serious Request....
Niet elk nummer klinkt even prettig in mijn oren....
Soms klinkt het als het roterende gepiep van de broodbakmachine machine.....
Dan weer denk ik 'houdt de buurman nou nooit op met zagen'.....
Ik vul de vogelbakjes met pinda’s en vetbollen......
Een klein ritueel......
De mezen zullen zo de boom wel weer weten te vinden.....
De eenden zie ik al een tijdje niet meer.....
Dat baart me zorgen.....
Zou het de vogelgriep zijn.......?
Waarschijnlijk wel.....
Brood voeren hoeft dus niet, misschien mag het ook niet meer. .....
Dan zijn er ineens een paar minuten over.....
Echt maar een paar......
Ik plof in mijn stoel.....
Voor het eerst in lange tijd pak ik de afstandsbediening en zet hem in de ligstand.....
Dat doe ik eigenlijk nooit maar vandaag wel.....
En wonder boven wonder slaap ik.....
Een kwartiertje......
Diepe, stille slaap waarin niets hoeft en niemand iets van me wil......
Dan komt Willem alweer thuis......twee
optredens achter de rug.....
optredens achter de rug.....
Zijn verhalen buitelen over elkaar heen terwijl ik luister......
Ik bak drie eieren want hij heeft alleen maar twee kopjes soep op en dat is natuurlijk veel te weinig......
Nee, vakantie is het hier niet......
Nou ja… misschien een beetje......
Nog drie afleveringen Emily dan.....
Met poes Bengel aan mijn voeten, warm en tevreden, terwijl buiten de verboden viel knallen gewoon klinken......
Morgen weer gewoon verder....maar wel de kortste dag dan waarin nog veel moet gebeuren....
Na Emily in Paris en een paar uur slaap dan....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten