’s Ochtends is het altijd hetzelfde.....
Het eerste wat ik hoor, nog voor de dag echt begonnen is, is het moment waarop ik mijn gehoorapparaten indoe, en dan.......de vogeltjes.......
Alsof ze hebben zitten wachten.....
Zie je wel, denk ik dan......ze hebben onze appelboom weer weten te vinden......
Zelfs nu ik al een week niets lekkers heb opgehangen, omdat ik te druk was met van alles en nog wat......
Vogeltjes ruiken het gewoon, grap ik in mezelf......
Maar is dat ook zo.....?
Misschien onthouden ze wel.......
Ze zitten daar, onbevangen en zeker van hun zaak, alsof ze willen zeggen: dit is zo’n plek......hier komt altijd weer iets.....
Misschien is dat het wel......
Niet ruiken, maar weten......
Weten dat sommige plekken betrouwbaar zijn..... en dat sommige mensen steeds terugkomen met lekkers......
Dat het loont om even te blijven zitten, ook als het die dag nog leeg blijft......
En terwijl ik luister naar hun gefladder en gefluit, besef ik:......zij zijn al wakker geweest, lang voordat ik mijn wereld weer aanzetten......
Niet zoals wij dat zouden doen......
Wat ze wél doen, is kijken......en onthouden......
Een appelboom waar ooit iets lekkers hing, verdwijnt niet uit hun hoofd......
Ook al blijft het een paar dagen, of zelfs een week, stil.....
Zo’n plek wordt een vaste gedachte......
Een plek om af en toe even langs te gaan....want wie weet.......
Ze letten ook op patronen......
Op het ritme van mensen......
Wanneer er gordijnen opengaan, wanneer er weer beweging komt in de tuin, wanneer het licht net iets anders valt dan gisteren..... Dat zijn geen toevalligheden voor een vogel, dat zijn signalen......
En ze zijn zelden alleen die vogeltjes......
Eén nieuwsgierig vogeltje dat even poolshoogte neemt, is genoeg om de rest in ijltempo te doen volgen......
De rest kijkt mee, vanuit de bomen, vanaf de schutting...... maar ook door wachten niet lang.....
Waar leven is, daar is vaak iets te halen.
Geluid hoort daar ook bij......
Een deur die opengaat, voetstappen in de tuin, een mens bij die bekende boom, het zijn voor vogeltjes kleine tekens dat de wereld weer in beweging is gekomen.....
Dus ze wachten.....
Ze onthouden......
En ze komen terug......
Niet omdat ze het ruiken, maar omdat ze vertrouwen op wat ze eerder al leerden......
Wauw, daar kunnen mensen nog waar van leren....
Want nu ik dit weet.... dat vogeltjes zo'n rotsvast vertrouwen hebben, ga ik dat niet beschamen natuurlijk....
Zo zou dat dus ook bij mensen kunnen werken..... uiteindelijk.....
Vertrouwen krijgen is vertrouwen geven en dat staat voor mij nu net zo vast als een huis als de term dat geven ook ontvangen betekent.....
Eigenijk als je je zo leest , snap je niet dat de wereld nog zo ingewikkeld gecompliceerd in elkaar zit en er zoveel haat en nijd heerst.....
Zoiets van ontbijt, lunch en diner..... en zouden ze ook tussendoor snacken net als wij....?
Nou, vogels hebben zeker een sterk dagritme, ook wel een circadiaans ritme genoemd, waarbij hun activiteit......van zingen, eten zoeken en nest bouwen tot slapen......sterk wordt bepaald door het licht, maar dit ritme verschilt wel per soort..... Dagactieve vogels zoals mezen en zangvogels zijn actief bij daglicht en slapen ’s nachts, terwijl nachtactieve vogels zoals uilen juist ’s nachts actief zijn, en watervogels hun ritme aanpassen aan het getij.......
Veel vogels beginnen direct na zonsopgang met eten zoeken, omdat ze snel energie nodig hebben na een koude nacht.......
Middag (lunch).... tja ach.....ze blijven eigenijk overdag doorgaan met het zoeken naar voedsel, vooral insecteneters zoeken veel wormen en rupsen.....
En als de avond valt (diner): dan eten ze nogmaals voor zonsondergang om energie op te slaan voor de nacht........
Maar vogels.... jullie mogen wel opschieten want het is vandaag..... JOECHEIIIIIII......de kortste dag....
Nee, vogels weten natuuuuuuurlijk niet bewust dat het de kortste dag is, maar ze reageren wel op de afnemende daglichtduur met hun interne klok en hormonen, wat hun gedrag beïnvloedt....
In de winter zingen ze namelijk minder en zoeken ze vooral voedsel, en in de aanloop naar de lente (wanneer de dagen weer lengen) worden ze actiever en gaan ze weer zingen om territorium af te bakenen, wat je merkt aan de vroege vogels......
Ooooh heerlijk, na vandaag worden de dagen weer langer.....
Vroeg, natuurlijk, op de kortste dag van het jaar......
Net op dat moment begint mijn WhatsApp hysterisch te trillen.......
O nee hè… de technicus van de PKN is uitgevallen......
En ja hoor, uitgerekend vanavond staat er nog een optreden van gospelkoor Yes op het programma......
Wat doe je dan......?
Reageren of even doen alsof je niks ziet.....?
Even afwachten maar… alleen: de één zit in Amsterdam, de ander in Rotterdam en nummer drie ergens in Oostenrijk......
Tja, en om het nou het optreden volledig in het honderd te laten lopen......geen stream, niemand om te beameren.....dat verkrijg ik niet over mijn vermoeide hart......
Dus ja, ik reageer......
Bij aankomst krijg ik meteen te horen wat de bedoeling is en wat er allemaal van me verwacht wordt.......
Maar goed, om een lang verhaal kort te maken.....het was absoluut geen straf......
Het koor zong prachtig, de sfeer was warm en het geheel liep als een trein......
En drie uur later ga ik naar huis met een glimlach…en met een vermoeidheid waar zelfs de vogeltjes de volgende ochtend respect voor zouden kunnen hebben........





Geen opmerkingen:
Een reactie posten