21 april 2026

Dag van:

Britt

zeventien

oertijd-droom

reptielenhart

schubbenlief

dinoziel

dierenstudent

managementmind

eigen pad

zeker weten

geldgek

lege zak

snelle dromen

racelust

rijbewijs-roep

vrijheidsdrang

lachbui

komisch goud

puur jezelf

altijd echt

liefde groeit

serieus randje

couveusekracht

wilskern

Schotse start

sterk geworden

Lieve oma's Britt

Blijf altijd jezelf

Gefeliciteerd lieve Britt

Tja 4 maanden achter elkaar een kleinkind jarig....

Dat hebben die kids van mij goed gepland....

Goed verdeeld bedoel ik dan....

We begonnen met Michael in februari, dan Luna in maart, nu Britt in april en we sluiten de rij met in mei Isa.....

Respectievelijk,  16, 14, 17 en straks 22 jaar....

Wat een heerlijk lange tijd al oma en wat volop genoten en genieten van die vier compleet verschillende unieke persoontjes....

Eigenijk zou je ook oma van je eigen kinderen hebben moeten kunnen zijn....

Gewoon genieten, kijken,  spelen, zonder opvoeden, zonder verantwoordelijkheden,  zonder alles wat je nu niet hoeft bij je kleinkinderen waardoor het genieten zo veel intenser is....

Ja, tuurlijk heb ik ook van mijn eigen kinderen genoten.... en ik doe het nog steeds....

Al die mijlpalen van eerste tandje, eerste woordje, eerste stapje, eerste schooldag, eerste keer zelf ouders worden, enz enz....

Maar toch is het anders.....

Ik geniet ook zo van al die frisse nieuwe dingen van nu....

Het gamen van Michael, de K pop van Luna,  de reptielen van Britt en de patisserie kunsten van Isa.....

Hun weer andere kijk op de wereld dan mijn generatie en de generatie van mijn eigen kinderen....

En toch hè, zitten daar ook de overlappingen....

Gewoonten, overtuigingen, familieverhalen, trauma's en onverwerkte emoties worden vaak onbewust doorgegeven van de ene generatie op de volgende......

En hoewel generaties verschillend zijn, kunnen ze tegelijkertijd ingrijpende historische gebeurtenissen meemaken, zoals oorlogen, crises of pandemieën.....

Dit creëert een gedeelde context, ook al ervaren ze deze op verschillende leeftijden..... in een andere tijd....

Terwijl oudere generaties waarden en ervaringen overdragen, beïnvloeden jongere generaties ons ouders en ouderen met nieuwe technologieën, flexibiliteit en veranderende maatschappelijke normen.....

(Waar ik als oudere can natuurlijk wel weer wat van vind)....

Op de werkvloer overlappen generaties (bijv. Babyboomers, Gen X, Millennials) doordat ze moeten samenwerken.....

En dit leidt dan weer tot een mix van waarden zoals loyaliteit/ervaring (oud) en behoefte aan zingeving/flexibiliteit (jong).....

Hoewel de technologie en de omgeving veranderen, blijven in de kern menselijke ervaringen door de eeuwen heen eigenijk vrijwel identiek.....

We doorlopen allemaal dezelfde levensfasen, alleen de "decorstukken" van de tijd zijn anders.....

De tienerjaren waarin je je afzet tegen je ouders om te ontdekken wie je zelf bent... we deden het immers alle drie; ik,  mijn kinderen en mijn kleinkinderen nu weer....

Het vinden van liefde, vriendschap en een plek waar je bij hoort......

Oma schreef brieven, haar kinderen belden urenlang met vaste lijn, de jeugd van nu DM't......

Maar de onderliggende behoefte aan nabijheid (zie mij, hoor mij) is precies hetzelfde.....

Van de radio naar de lineaire TV naar TikTok, YouTube..... en streamdiensten....

De behoefte om te ontsnappen aan de dagelijkse sleur blijft gelijk......

Elke generatie heeft haar eigen "uniform" om ergens bij te horen.....

Of het nu vetkuiven, wijde pijpen, gebleekte en geborduurde spijkerbroeken,  aussies of oversized hoodies zijn; de drang naar identiteit door uiterlijk is universeel.....

Nu dus die verschrikkelijke gaten in spijkerbroeken.... maar daarentegen wel weer oergezond schoeisel in de vorm van sneakers....

Elke generatie groeit op met het gevoel dat de wereld op een kantelpunt staat.....

De angst voor de Koude Oorlog, de economische crises en de klimaatcrisis of een derde wereldoorlog nu.....

De angst voor de toekomst is een gedeelde menselijke ervaring......

En dan natuurlijk....oh heerlijk....in de tijd van de oude Grieken klaagden ouderen dat 'de jeugd van tegenwoordig geen respect meer heeft'......

Dit is een vast onderdeel van het ouder worden en van elke generatie......

Het mooie is dat generaties vaak denken dat ze mijlenver uit elkaar liggen, terwijl ze
eigenlijk naar elkaars spiegelbeeld in een andere tijd kijken......

Een grootouder die vroeger tegen de gevestigde orde rebelleerde, verschilt in de kern niet van een klimaatactivist van nu.....

Ach, zo kan ik nog wel even doorgaan....

Hebben we nu een blog of vlog, vroeger heette dat dagboek.....

Hebben we nu Facebook, vroeger heette dat poeziealbum en weer later vriendenboekje....

En ook pesten was er vroeger al, maar is met de tijd meegegroeid met onze technologie en maatschappelijke structuren....

De middelen en 24/7 mogelijkheid zorgen alleen voor nog weer andere gevolgen...

Was er vroeger nog een veilige plek....door de smartphone dringt het pesten nu door tot in de slaapkamer......

Ging het vroeger weer over.... nu is het onuitwisbaar....foto's en berichten blijven vaak jarenlang online staan.....

Gebeurde het vroeger in kleine kring.... nu is er een veel groter bereik.....een pesterij kan binnen enkele minuten door honderden mensen worden gezien.....

Ik denk alleen dat de impact voor degene die gepest wordt,  nog precies hetzelfde is....

Angst, vernedering en einde zelfvertrouwen....

Hoe komt het dan toch, dat elke generatie

weer zegt 'vroeger was alles beter'....?

Ik denk dat het te maken heeft met verlies van controle....

De wereld verandert continu.....

Voor oudere generaties voelt de nieuwe wereld vaak onvoorspelbaar en complex..... 'Vroeger' voelt veilig omdat we de afloop al kennen; het is voorspelbaar......

Toch heb ik soms het idee dat het steeds grilliger en onvoorspelbaarder wordt....

20 april 2026

Dag van:

Na het weekend de echte dag één van de vakantie.....

Of zoals ik het nu noem: Het Gat....

Zo’n gapend zwart gat waarin je normaal gesproken productiviteit, structuur en enig gevoel van controle verdwijnen… en waar je zelf een beetje achteraan kukelt.....

Gisteren dacht ik nog: ik ben hier de baas....

Ik stond “aan”....

Opruimen., beetje schoonmaken, dingen regelen......

Ik was praktisch een huishoudelijke tornado.....

Vandaag…

Vandaag ben ik een natte vaatdoek met existentiële vragen.....

Ik dacht: hoe zit dat dan met weekenden....?

Dan ben ik toch ook vrij.....?

Maar nee.....

Weekend = nepvrij.

Vakantie = je moet ontspannen en wel NU....

En blijkbaar kan mijn brein daar niet tegen....

Ik loop de tuin in....

Sta daar, kijk naar een plant, die plant kijkt terug, we doen allebei niks.

Nou ja... die plant groeit tenminste nog....

Ik ga koffie drinken met Willem....

Dat eindigt in onenigheidje waarvan niemand meer weet waar die over ging,... behalve dat ik daarna nóg een koffie zet…

…en die vervolgens niet opdrink.....

Dan denk ik: IK GA IETS NUTTIGS DOEN.....

Nieuwe gordijnen....!

Want de huidige zijn… laten we zeggen… “creatief gemonteerd”.....

Zoom verknipt, haakjes overleden.....

Ze hangen er eigenlijk alleen nog uit loyaliteit.....

Dus: op naar Jysk....

Met maten....en.....zelfvertrouwen.....

En nul kennis van gordijnen.....

Ik kies binnen tien minuten iets....

Ik voel me krachtig.... zoiets van 'kijk mij dit is zelf doen en me nuttig maken'....

Totdat ik vraag of ze ook haken hebben, liefst metalen.....

Tot de medewerker vraagt:

“Wilt u enkele of dubbele plooien"....?

Pardon....?

PLOOIEN.....?!

Ik kwam voor kant-en-klaar, kijk hier staat het.....niet voor een opleiding textieltechniek......

Zij:

“Ja mevrouw, maar u moet natuurlijk wel zelf de plooien maken".....

Ik: ERROR. SYSTEM FAILURE.....

En dan begint ze over berekeningen.....

2x breedte.....

1.5x breedte.....

Haakjes, bandjes.....1 ertussen, 2 ertussen....klinkt allemaal voor mij als hogere wiskunde.....

Ik ben hier niet op voorbereid.....

Ik wilde gewoon iets ophangen en trots zijn....

“Wij kunnen het ook voor u maken"....

Ja NATUURLIJK kunnen jullie dat.....

Voor een bedrag waarvoor ik ook een klein vakantiehuisje had kunnen kopen.....(Oké, niet overdrijven....een leuke koepeltent dan)....

“Ik denk er even over na"....

(= ik ga nu vluchten)....

Door naar Kwantum ernaast....

Want misschien is “kant-en-klaar” daar wél wat het betekent.....

Nee hoor.....

Het betekent daar exact hetzelfde:

Succes ermee, mevrouw.....

Ik bel wanhopig mijn dochter.....

“Mam, dat is niet moeilijk hoor, je doet gewoon een baan extra".....

EEN BAAN EXTRA....?!

Dat klinkt alsof ik ineens een tweede baan moet nemen om gordijnen te begrijpen laat staan te betalen.....

Ik bel Willem.....

Hij is aan het repeteren met zijn ensemble maar op weg naar huis....

Ik: “Ik snap gordijnen niet meer"....

Hij: “Kom maar naar huis".....

Goed idee.....

Ik ben mentaal al ingestort tussen de plooi en zoombanden.....

Maar… we geven niet op.....

Het kan namelijk nog gekker....

’s Avonds naar de Gamma....

Daar staat:

“Raamdecoratie kant en klaar en op maat"....

DIT IS HET..... dit moet het zijn....!!

Nee dus.....

“Raamdecoratie” betekent daar:

lamellen.....luxaflex..... op maat geknipt waar u bij staat....

Alles behalve gordijnen.....

Dus nu zit ik hier....

Zonder nieuwe gordijnen.....

Met een hoofd vol plooien.....euh rimpels....

En een vakantiegevoel dat ik al niet had, maar dat ik nu ergens onderweg al helemaal ben kwijtgeraakt voor ik eraan begonnen kon.....

Maar morgen…

Morgen is landingsdag twee....

En Britt, de tweede kleindochter is jarig....

En de zon gaat schijnen....

Dus of ik nou wil of niet:

ik ga vrolijk zijn.....

Met of zonder gordijnen......

(maar als iemand nog weet hoe die dingen werken… laat het vooral weten)....

19 april 2026

Dag van:

Zondag… 'zó’ndag' waarop je ineens ontdekt dat het huishouden eigenlijk best… leuk is.....

Ja echt.....leuk.....!

En dat ik het ook wel gemist heb.... Vraag me niet hoe het komt, maar ergens tussen de eerste kop koffie en het ontwijken van de wasmand begon er iets te borrelen......

Een soort huishoudelijke dadendrang..... Gevaarlijk spul.....

En mijn lieve hemel… wat is er veel blijven liggen de afgelopen maanden dat ik gewerkt heb......

Het is alsof alles stiekem heeft staan wachten tot ik even niet keek, om zich vervolgens collectief te vermenigvuldigen.....

Nee hoor, Willem doet echt zijn best.....

Echt waar....!

Maar ja… met alleen stofzuigen en af en toe een doekje over de tafel kom je er natuurlijk niet.....

Het huis fluistert dan zachtjes: "Leuk geprobeerd… maar nee".....

Sinds twee weken hebben we hulp.....

Ja echt.....ik herhaal: hulp......

Eens in de twee weken, op woensdag......

Ik voel me er nog steeds een beetje chic door......

Ik weet heus wel dat er twee dagen later alweer stof ligt, sterker nog, soms dezelfde avond al, maar toch… het idee alleen al geeft rust......

En ze begon meteen goed: het toilet beneden en de hal.....

Want, zei ze, de entree is de eerste blikvanger......

Nou, daar had ze geen woord teveel aan gezegd.....

Je komt nu binnen alsof je een modelwoning binnenstapt.....

Ik verwacht elk moment dat er iemand "Welkom bij deze bezichtiging".......roept.

En het toilet… mensen, het toilet.....!

Ineens ruimte.....!

Geen bankje meer met leesvoer dat varieert van half vergane tijdschriften tot mysterieuze boekjes waarvan niemand weet waar ze vandaan komen......

Het is bijna jammer om er gebruik van te maken.....

Maar goed… nu heb ik vakantie.....
En ik ga voorlopig nergens heen.....

Dus ja… dan gebeurt het.....

Ik ga opruimen.....

Eerst de kleding, winter eruit, zomer erin.....

Klinkt simpel, is het niet......

Bij mij betekent dat: uren twijfelen.....

'Doe ik dit weg'....?

'Maar misschien… ooit… als'....

'Maar stel dat ik ineens weer'….

Ja hoor, klassiek gevalletje: ik-heb-dit-al-tien-jaar-maar-het-kan-nog-van-pas-komen-syndroom.....

Maar geloof me… er ontstaat een bult kleding van hier tot Tokio......of welk land dan ook waar het Leger des Heils het uiteindelijk heen stuurt......

Ik pas dingen.....

Ik oordeel.....

Ik twijfel.....

Ik schrik soms zelfs.....

Wat ik vorig jaar nog leuk vond, vind ik nu… nou ja… laten we het vriendelijk houden: discutabel.....

En ja hoor… dit is het moment: ik ga écht kleding wegdoen die ik al tien jaar heb.....

Dit is historisch.....

Na een uur of drie, vier ziet mijn kant er weer netjes uit.....

Overzicht! Rust! Ruimte!......

Ik voel me bijna een ander mens.....

Maar ja… dan heb je Willems kant nog.....

Dus hup, door.....!

T-shirts met vlekken die er nooit meer uitgaan, weg ermee.

Die Parijs T-shirts uit het eerste jaar dat we naar Parijs gingen… ook weg.....

(Oké, met een klein moment van stilte en nostalgie.).....

Alles netjes op kleur sorteren… en serieus: het ziet er gewoon weer uit als een heuse walk-in closet. En dat was je ook ooit eens voor bedoeld.....

En dan… ja hoor… dan heb ik de geest.....

Meer opruimen.....!!

Alle mandjes door.....

En geloof me: wij hebben mandjes.....veel mandjes.

Mandjes met badkamer spullen, EHBO, nagellak, crèmepjes, haarspeldjes, kattensnacks (heel belangrijk, volgens de katten), puzzelboekjes, voorraad tandenstokers, tandpasta, snoepjes, veiligheidsspelden… en dingen waarvan niemand meer weet waarom we ze ooit bewaard hebben.....

Tussendoor nog even koken....

Alsof dat er ook nog bij hoort....

En weer verder....

Weg met krulspelden die al jaren geen krul meer gezien hebben....

Halflege potjes crème, weg ermee.....

Paracetamol over datum, bedankt voor bewezen diensten.....

Geurkaarsen die ik boven toch nooit aansteek, doei.....

Oh, en laat ik ook nog even een wasje draaien.....

Omdat het kan.....

Ik ben om acht uur vanmorgen begonnen....

En om half negen 's avonds… is de pijp leeg....

Alles is opgeruimd....

Nou ja…alleen opgeruimd dan, want schoonmaken moet nog....

Maar weet je...?

Ik heb vakantie....

Dus morgen…morgen is er weer een dag....

18 april 2026

Dag van 

Kwart voor negen....

En het is muisstil buiten....

Geen auto, geen fietsbel, geen haastige voetstappen....

Zelfs de vogels lijken even overleg te hebben gehad: doen we vandaag rustig aan...?

Ik ben al een uurtje wakker en lig te luisteren naar… eigenlijk niks....

Het soort stilte dat je normaal alleen op een zondagochtend cadeau krijgt....

Maar het is geen zondag....

Nee, dit is vakantie....

Vakantie die zachtjes door de straat ademt en alles in een soort sluimerstand zet....

Bengel is daar minder gevoelig voor....

Die heeft een totaal andere interpretatie van rust: perfect moment om te bedelen....

Ze zit naast me en tikt subtiel, nou ja, subtiel voor een kat, tegen mijn arm......snoepstaafje.....nú graag.......

Buiten dobberen drie ganzen een beetje besluiteloos rond, alsof ze zich afvragen of ze iets gemist hebben.....

Twee duiven zitten te tortelen op het bruggetje waar twee jongens anders altijd met een hoop bravoure overheen racen, maar vandaag fietsen ze er zowaar stilletjes, onder de indruk van wat ze niet horen,  overheen......

Het is alsof de hele wereld even op sloffen loopt....

Kwart voor negen....

Mijn eerste echte vakantiegevoel....

Bengel duikt uiteindelijk haar katteniglo in.... 

Ik kijk haar na en denk: groot gelijk, meid....

En dus draai ik me ook nog een keer om....

Eigenlijk had ik dat nog een keer of vier moeten doen....

Want ja… het moge dan vakantie zijn… maar juist daarom wacht er juist dat ene onaangenaam klusje.....

De belastingaangifte....

En kijk, deze twee oudjes, die op latere leeftijd elkaar gevonden hebben, hebben één belangrijke levensles heel snel onder de knie gekregen: je moet het vooral leuk hebben samen.....

Niet te veel gedoe, niet te veel gekibbel.....

Af en toe een meningsverschilletje of onenigheidje, vooruit, maar vooral lachen, genieten, samen zijn.....

Behalve…

Juist ja....bij de belastingaangifte....

Dat is het enige moment in het jaar waarop we serieus overwegen of een snelle echtscheiding niet gewoon praktischer zou zijn....

Dan voelt het alsof het nóóit meer goed komt tussen ons....

En vandaag… is die dag....

We drinken onze koffie alsof het een gifbeker is....

Zo’n laatste, plechtige slok voordat het onheil begint....

We zetten ons schrap voor een paar uur rampspoed en narigheid....

Voor gevloek, gezucht, zuchten-met-ogen-dicht en zinnen die beginnen met “maar dat heb ik toch nét gezegd"....?

En dan begin ik....

Ja, want ik ben degene die de aangifte invult.....

Willem heeft er,  naar eigen zeggen,  geen verstand van, maar dat weerhoudt hem er absoluut niet van om het hoogste woord te voeren en overal commentaar op te hebben....

Ik log in....

Koppelcode....

QR-code....

(Nog steeds geen Amerikaanse spion tegengekomen trouwens, wat een tegenvaller.)..

En ja hoor, ik zit erin....

“Nou, voeg mij maar toe,” zegt Willem monter, alsof we samen een gezellig spelletje gaan doen....

Samen aangifte doen op één formulier.....wel zo gezellig....

Tenminste… dat denk je op dat moment nog....

De Belastingdienst heeft al van alles voor ons ingevuld.....

“Makkelijker kunnen we het niet maken,” zeggen ze dan....

Nou, dat klopt, want wat zij al hebben ingevuld, daar kunnen wij in ieder geval geen ruzie over maken.....

Dat scheelt alvast een openingsronde.....

Maar dan…

Stel je het formulier voor als een slakkenkolonie....

En stel je voor dat op iedere slak vanaf nu een flinke scheut zout wordt gegooid....

Zo voelt het.....

Bij elke vraag heeft Willem ineens diepgaande interesse in zijn eigen onwetendheid.....

En ik… ik leg het natuurlijk weer niet goed uit....

Ik zou trouwens wel eens iemand willen ontmoeten die zonder haperen, stotteren of innerlijke paniek haar man perfect kan uitleggen hoe belastingaangifte werkt....

Ik typ braaf onze vierentwintig goede doelen in en raak hopeloos verstrikt in RSIN-nummers en andere mysterieuze codes....

Bij Willems lijfrenteberekeningen breekt het zweet me uit....

Maar hé — een glimlach verschijnt als ik zie dat de representatiekosten weer aftrekbaar zijn, want dat is lang geleden.....

Langzaam, tergend langzaam, werken we ons door het formulier heen....

En dan… het moment.....

De knop....

‘Bereken bijbetaling / teruggave’....

Ik durf er bijna niet op te klikken....

Echt......alsof er een soort fiscale donderwolk uit mijn scherm kan springen....

Maar dan toch....

Klik.....

En weet je wat nou zo heerlijk is....?

Dat je jezelf van tevoren allerlei rampscenario’s hebt aangepraat…

En dat het dan ineens… meevalt......

Ja, we moeten bijbetalen....

Natuurlijk moeten we dat....

Maar… het is lang niet zo erg als we hadden gedacht....

Sterker nog, we hadden het bedrag ongeveer verdrievoudigd in ons hoofd zitten....

En weet je wat nóg heerlijker is...?

Dat die echtscheidingsgedachten van een paar uur eerder…gewoon verdwijnen....

Als sneeuw voor de zon....

We kijken elkaar aan....

Zuchten en lachen.

Belastingaangifte… pfffft.

Je zal je vakantie er maar mee beginnen....

Maar ach…we zijn er weer doorheen....

En we zijn nog steeds getrouwd....

Dat is ook wat waard....

17 april 2026

Dag van:

Een kwartier eerder van huis vertrekken en je komt geen kip op de weg tegen heb ik vanochtend gemerkt....

En nóg beter.... je doet zeker tien minuten korter over je reis.....

Dat kwam ook goed uit want rond half acht zat deze juf met zes andere juffen aardbeien in partjes te snijden voor op de wafels die op het lentefeest verkocht moesten worden....

Één wafel met aardbeien én met één topping 2 muntjes en elke topping extra nog een muntje erbij....

De keuze was slagroom, aardbeien- of chocoladesaus....

Om klokslag kwart voor tien klonk hét
lentefeestlied knalhard op ons digibord en

de ouders mochten naar binnen....

De filmkaartjes moesten ze eerst kopen en daarna gingen alle ouders met hun kinderen hun eigen weg....

Een lege klas.... op één leerling na....

De hele school is versierd in lentesferen....

Vlaggetjes, bloemen, ballonnen, aanplakbiljetten, slingers enz.....

En overal staan kraampjes; enveloppenspel, sjoelbakken, verkleedspullen waar je mee op de foto kon,  een rommelmarkt, een ijscokar, een hamburgertent, de stilte disco,  de wafelkraam natuurlijk,  een kraam waar je sleutelhangers kon maken,  eendjes vangen,  bloemen en planten verkoop, gezonde snacks,  een grabbelton, touwtje trekken,  bij de brandweer met de echte slang ballen van paaltjes spuiten....

Nou ja, noem het maar op.....

En..... het was mooi weer.... stralend weer....

In de ochtend waren alle kleuters en de kleurenstroom er en in de middag de volgende twee stromen....

Wat een vrolijkheid en gezelligheid....

Ouders, grootouders, nog meer familie, buren....

We hebben genoten hoor, en de voeten onder ons lijf gelopen.... maar wat gaat de tijd langzaam als je weet dat het straks vakantie is....

En toch werd het dat.....

Om drie uur was het 'dag school, tot over 18 dagen'.....zeg maar twee en een halve week, dat klinkt langer...

En wat de opbrengst van de dag was horen we na de vakantie wel....

Daar gaan we niet op wachten....

Ik wil naar huis....de vakantie inluiden....

Oeps Willem heeft vergadering straks...

Er valt niks in te luiden....

Duhhhhh, echt wel...

Ik bel mijn vriendin....

"Zullen we uit eten gaan..... ik betaal"....

En natuurlijk daar laat ze zich geen twee keer zeggen, ze gaat mee....

Twee en een halve week vakantie inluiden betekent ook gezellig vaak met elkaar op stap....

Me dunkt dat ze dat wil inluiden mijn gepensioneerde vriendinnetje die elke ochtend weer haar vakantie inluidt....

We eten een heerlijke shoarma schotel maar

de dessert kaart is ons niet appetijtelijk genoeg....

Waar kunnen we een echt ambachtelijk ijsje halen op dit tijdstip....

Ik vind een adres.... in de buurt gelukkig...

Maar we komen niet zomaar weg....

De eigenaar die ons toch écht ingetogen bediende komt los, heeft blijkbaar zijn oog laten vallen op mij in mijn lentefeest outfit...

Een avondje uit, samen dansen, ziet hij wel zitten....

Ik krijg het er Spaans benauwd van....

Ik zit niet meer zo op dates te wachten....

Maar ik krijg een lolly, hij haalt er een jongste employee bij, hij lacht zijn tanden bloot (jakkes), hij komt achter de kassa vandaan....

Ga weg man.... ik hou niet ik wil een ijsje....

Het kost me wat moeite maar gelukkig sta ik niet ver van de deur die ik open zwiep en met een luid 'daaaaag' door spring naar buiten.....

En die jurk foe ik misschien wel nooit meer aan want die heeft me al teveel aandacht bezorgd vandaag....

Oooooh Gusto..... wat ben je een heerlijke ijstent......

Wat moeten we voor smaken kiezen als ze er allemaal zo lekker uitzien, en zulke fantastische smaakcombinaties vormen dat je echt niet weet wat je moet kiezen....

Één ding is zeker.... alle smaken passen niet op één hoorntje....

Het wordt cherry mania en witte chocolade met zoute pinda's....

En voor Annet de Monchou en de cherry punch.....

We zouden best nog een hoorntje willen halen maar hemeltje, terwijl we ons ijsje aan het eten waren is er een enorme rij ontstaan....

Maar goed ook..... lekker is tenslotte maar 1 vinger....euh 1 hoorntje lang.....

Maar dat we nog een keer terug gaan moge duidelijk zijn....

Mijn vakantie is ingeluid....

Twee en een halve heerlijke week maar kijken wat het zal brengen...

Ja, dat is pas echt vakantie....!!

16 april 2026

Dag van:

Het had erger gekund....

Of eigenijk..... het had niet leuker gekund....

Wakker worden nog vóór de wekker gaat, beneden komen nog vóór de beestenboel wakker is en dan lekker vroeg naar school zodat je nog even wat extra's kunt doen, maar......

Dan een moeder gans tegenkomen die met haar kroost op haar gemakje de weg oversteekt en je dat behoorlijk wat oponthoud kost.....

Maar je dat helemaal niet erg vindt want hoe leuk is dát.....!!!!

Nog nagenietend rijd ik naar school waar een dag vol voorbereidingen op me wacht voor het lenteschoolfeest van morgen én natuurlijk alle dingen waar je aan moet denken als je morgen twee en een halve week meivakantie krijgt.....

En weet je wat ik altijd weer zo verrassend vind.....?

Dat ouders, externe instanties en Joost mag weten wie nog meer allemaal, je dan nóg nét even willen spreken.....

Gewoon bij het besef dat je straks niet te bereiken bent maar een ander leven leidt dan het schoolse leven dat om hun kinderen of cliënten draait....

Alsof ze voelen dat je straks even uit het schoolse leven stapt...... maar zij niet uit de kinderen....

Nee....dan de kinderen....

Je kunt het ze elke schooldag, met of zonder behulp van een liedje,  picto of gebaar, vragen....

Hoeveel keer gaan we naar school....?

Welke dag is het morgen.....?

Welke dag was het gisteren....?

Hoeveel keer maandag, dinsdag, woensdag, donderdag, vrijdag ben je straks vrij....?

Weet een speciale kleuter veel.....

Welnee..... zij leven bij het moment....

Of ze kijken eens op de dagritme planning....

En als het donker is gaan ze gewoon slapen,...

Wordt het weer licht dan worden ze wakker....

Geen gedoe van overmorgens, eergisterens of hoeveel 2.5 weken vakantie is.....

Ze gaan gewoon weer naar school als het taxibusje ze komt halen..... en pakken de draad dan weer op alsof ze nooit weg geweest zijn....

Nou ja...... behalve dan dat ze weer aan de schools regels moeten wennen, maar daar zitten ze zo weer in.....

Enfin, ik beantwoord wel weer vragen, overleg over opvoedingsdilemma's, geef tips, of hoor zorgen aan.....

Leg de laatste hand aan de dans challenge kaartjes,  want er moet op het lentefeest, naast alle activiteiten en eettentjes of ijscokarren, geld in het laadje komen voor schoolreisjes en schoolkampen.....

Wij bedachten dat een filmpje maken waar onze kleuters op vrolijke muziek dansen, en waar ouders vóór moeten betalen vóór ze het filmpje te zien krijgen, wel een leuk idee was in plaats van een 'marathon' lopen....

En de kleuters.....??

Die vinden alles best.....

Nog 1 nachtje slapen en dan is het feest kunnen ze nog nét begrijpen....

Maar dat de juffen daarom gestrest rondlopen om de laatste hand aan de filmpjes te leggen, de school nog moeten versieren,  morgen kilo's aardbeien in plakjes moeten snijden en nóg honderd wafels moeten uitpakken,  hun kraam nog moeten versieren, de prijslijsten nog moeten ophangen, de grabbelton nog moeten

afwerken,  moeten bedenken hoe ze er morgen uitzien op het lentefeest.... dus welke kleding ze zullen dragen..... er tegenop zien dat ze hun auto's niet op het terrein mogen parkeren maar honderden meters verder op het bospad, nee.... daar snappen kleuters niks van....

En dat is dan weer zo'n moment dat ik vind dat ik nog veel van mijn leerlingen kan leren....

Want leven in het moment betekent met volledige aandacht aanwezig zijn bij wat je nu doet, zonder te piekeren over gisteren of zorgen over morgen.....

Dus gewoon nu lekker spelen in de zon in de zandbak en vragen of je naar de wc mag omdat je op dat moment moet plassen.... eten omdat je buik knort, of je schoenen van je af gooit omdat er zand in zit.... en nu je jas uit gooit omdat het warm is....

En niet denken aan misschien wel de regen voor morgen.....

Dát verlaagt stress en verhoogt het levensgeluk.....

Tijd is misschien wel een illusie en wie weet vindt het leven wel uitsluitend plaats in het huidige moment......

Niets op deze wereld kan je immers écht voorbereiden op wat er te gebeuren staat al plan je alles nog zo zorgvuldig of bereid je van alles voor....

Het leven staat misschien nu even op z’n kop en tijd die toch al niet altijd zo vanzelfsprekend was wordt nu helemaal even schaars, alleen ach,  verzetten heeft toch weinig zin....

Daarom vertrouw ik er maar op dat ik altijd op tijd ben in mijn eigen leven.....

15 april 2026

Dag van:

Tijdens een scène aan het eind van het toneelstuk, iets met koningen en ridders, glipte het zwaard uit de hand van een acteur.....

Het heft raakte daarbij het hoofd van de vrouw op de eerste rij......

Ik denk: 'het zal je maar je gebeuren'.....

Een man uit het Gelderse Lichtenvoorde die zestig slangen in huis heeft, moet op last van de rechter zijn huurhuis verlaten.....

Mijn vraag: 'alleen die man"......????????

Een 15-jarige tiener uit Duitsland is opgepakt na een joyride met een lijnbus.....

De jongen bracht zijn 14-jarige vriendin met de bus naar school, vele tientallen kilometers verderop.....

Mijn opmerking: 'dan moet je al wel veel van haar houden'......

Een verhuisbedrijf uit Zoetermeer zegt een groot deel van de inboedel van klanten uit Wassenaar kwijt te zijn.....

De klanten, Henk Ridderbos en zijn vrouw, besloten het bedrijf na maanden wachten voor de rechter te slepen......

Mijn idee: 'volgende keer boedelbakkie huren'....???.

In Kenia zijn twee mannen aangeklaagd voor de smokkel van meer dan 2000 levende mieren.....

De insecten zaten verstopt in kleine buisjes en verpakt in zakdoekjes.....

Ik vermoed: 'snotkokers'.....

Een geldautomaat in het centrum van

Rotterdam heeft dinsdag door een storing muntgeld uitgestrooid......

Maar voorbijgangers sloegen niet massaal hun slag......

Meerdere mensen meldden het probleem bij handhavers, die het geld veiligstelden....

Tja: 'het bestaat nog'....

Onderzoekers hebben voor het eerst een permanente breuk binnen een chimpanseegroep gedocumenteerd.....

Het gaat om de grootste groep van deze Afrikaanse mensapen ter wereld..... Chimpansees staan er juist om bekend dat ze binnen hun eigen sociale gemeenschap hechte banden onderhouden.....

Euh: Trump mutaties.....?????

Een jongetje dat vijf keer 112 had gebeld zonder dat er sprake was van een noodsituatie, is samen met zijn moeder zijn excuses gaan aanbieden op het politiebureau van Ridderkerk.....

De politie zegt "alleen maar lof" te hebben voor het feit dat hij zijn fout inziet.....

Huh: lof voor iets dat gewoon opvoeding heet....?????

Een Britse vrouw die binnen enkele dagen afzonderlijk seks had met beide broers van een eeneiige tweeling, weet niet wie de vader van haar kind is.....

Ook een rechter kon het vaderschap niet vaststellen.....

Verbazing: probeer eens een huisarts...!!

Zomaar wat opmerkelijke nieuwsberichtjes tussen de wereldellende van vandaag....

Plus het bericht dat mijn leerlingen in de

poep en pies fase zitten en deze oude juf van bijna 66 'Ome Willem' uit de oude doos tovert en blijkt dat 'lust je ook een broodje poep' eeuwigheidswaarde blijkt te hebben....

Bah ome Willem....bah juf Wampie.....

(Wist je trouwens dat de vier juffen - van nog lang geen 66- zich bij het zien van het filmpje,  weer eventjes helemaal jong voelden).....