Het is weer maandag…
Schooldag…
En dus gaat de blog weer eens over school…
Vooral omdat we vandaag zo’n heerlijke euforiestemming hadden.....
Zo’n ochtend waarop successen, voor ons als verrassing, zomaar in de schoot geworpen worden......
Aan het begin van een schooljaar komen er zo’n tien kleine, 4 à 5-jarige ongeleide projectieltjes de klas binnen…
En een paar van het jaar daarvoor.....
We zeggen dan altijd tegen elkaar: “Niet nu of deze week oordelen, maar pas rond de herfstvakantie echt kijken en vergelijken"….
Want die tien… die zitten nog niet op hun stoeltjes, pakken hun tas nog niet zelfstandig uit, hebben geen idee van schoolregeltjes…
Maar rond de herfstvakantie.....?
Wauw… moet je eens kijken wat ze dan al kunnen en kennen.....
En nu zitten we in maart…
Nóg weer een stuk verder…
En och, wat hebben we vanmorgen gejuicht....
Kinderen in het speciaal onderwijs leren
anders.....
Met een sterke focus op maatwerk, kleinere klassen en aangepaste didactiek, gericht op specifieke beperkingen of gedrag......
Vooral gedrag, in onze klas.....
Gedrag en sociaal-maatschappelijke of ernstig medische problematiek…
Helemaal mijn ding.....
Het leertempo ligt vaak lager, met meer aandacht voor zelfredzaamheid en praktijk.....
In tegenstelling tot het regulier onderwijs, waar ik voor geen goud meer zou willen… maar ook helemaal niet meer zo kúnnen werken.....
Leren is voor deze kinderen een heel proces.....
En leren ín het proces is over het algemeen zoveel waardevoller voor hun ontwikkeling dan enkel iets aanleren....
Kindvolgend bezig zijn....
De juf die het kind volgt en niet het kind for de juf of de lesstof volgens schema volgt....
Het gaat om vaardigheden zoals probleemoplossend vermogen, nieuwsgierigheid en doorzettingsvermogen.....
Dat creëert een stevige basis.....
Terwijl puur aanleren vaak leidt tot kennis die sneller weer verdwijnt.....
Aanleren via strak, schematisch, methodisch werken is nog geen eigen maken.....
Iets wat bij ons gelukkig juist wél gebeurt.....
Leren
Het proces – hoe verwerf ik het?
Aanleren
Het resultaat – is het nu eigen?
Leren
Intern – ervaren, begrijpen
Aanleren
Extern/actief – aanbrengen, inslijpen
Leren
Breder – eigen maken
Aanleren
Specifiek – vaak gedragsmatig
En daarbij komt nog iets essentieels: spelen.....
Spelen is de belangrijkste manier van leren voor kleuters.....
Het is een fundamenteel proces waarbij ze al spelend sociale, emotionele, cognitieve en motorische vaardigheden ontwikkelen.....
Door vrij spel en fantasiespel ontdekken kinderen de wereld.....
Ze oefenen taal en rekenen, raken er spelenderwijs bekend mee, leren samenwerken en verwerken hun emoties.....
Samen spelen leert regels, overleggen, rekening houden met anderen en delen....
Nieuwsgierigheid en veiligheid zijn daarbij voorwaarden.....
Spelen is dus zoveel meer dan ontspanning.....
Het is de basis van de algehele ontwikkeling.....
Daar heb je geen methodes voor nodig.....
Je schept voorwaarden.....met materialen die nieuwsgierigheid prikkelend en spel uitlokken.....
En dus hebben wij ‘hoeken’.
De huishoek, beweeghoek, relaxhoek, autohoek, creatieve hoek…
Maar ook de taal- en rekenhoek, leeshoek, bouwhoek…
En de kring.....
Geef ik daar instructie....?
Leer ik ze daar dingen aan....?
Nee… zelden..... of eigenijk gewoon niet....
Ik bied ideeën en materialen aan waar ze zelf mee verder kunnen.....
Ontdek maar.....kijk maar.....
Zie ik dat je meer aankan....?
Dan komen er nieuwe prikkels.....
Zie ik dat je minder aankan.....?
Dan pas ik het aan.....
Zoveel niveaus in deze klas.....
En ik speel en ontdek mee.....
En vandaag… was zo’n dag....
Spelenderwijs maak ik de kinderen bekend met letters.....
Eerst door boeken te lezen en plaatjes te bekijken....
Met liedjes en filmpjes.....
En met uitdagend kleurrijk materiaal.....
Meer doe ik eigenlijk niet.....
En toen… bij het bord met de magneetletters…daar gebeurde het.....
Zomaar.....
Uit het niets.....
De ontdekking van die kleuter:
“Juf, juf… hier staat uil!”
Geen instructie.....geen werkbladen.....
Het kind was er gewoon zélf aan toe.....
Het kwartje viel.....
En ze pakte de t en haalde de l weg:
“Juf, juf… kijk… uit"....!
Toen moest ik me even omdraaien… en wat wegpinken.....
Die stralende oogjes......
Die pure trots.....
Die ontdekking die helemaal van haarzelf was...... uit haarzelf kwam....
Maar we werden nog meer verwend.....
Uit de bouwhoek klonk ook gejuich....
De map met bouwvoorbeelden was ontdekt....
En ineens stond de hele bouwhoek vol: een stad, opgebouwd uit voorbeelden.....
Ze telde blokken.....
Ik hoorde kreten als: hoog, laag, meer, minder, veel, weinig, evenveel…
En weer zo’n trots snoetje.....
We zijn acht maanden verder in het proces…
En kijk toch eens....
Eigen gemaakt.....
Ervaren.....
Zelf ontdekt.....
Zo’n moment vergeten ze nooit meer.....
En het lonkt naar méér leren.....
Niet omdat het moet van de juf.....
Niet omdat het moet van het systeem.....
Maar omdat ze het in hun eigen tempo, in het proces, zelf ontdekt hebben.....
ZELF....!!
En dát beklijft.....
En wij vierden de trots van die twee snoetjes mee vandaag.....
