Dag van:
We zijn vroeg uit de veren....
De meiden hebben gisteren geregeld dat ze fietsen konden huren, die al vroeg bezorgd worden...
Esther heeft weer de nodige verse broodjes besteld en die moeten ook vroeg opgehaald worden...
Lekker samen ontbijten en dan ieder zijns weegs....
Want ja..... wij hebben vandaag een missie....we gaan vandaag naar Leeuwarden....
De hoofdstad van de provincie Friesland, één van de oudste steden van Noord-Nederland....
In de achtste eeuw komt Leeuwarden al in een document van de abdij van Fulda voor maar dan spreekt men nog van Villa Lintarwrde......
Gelukkig hebben ze daar uiteindelijk gewoon Leeuwarden van gemaakt, want anders had geen toerist het ooit kunnen uitspreken....
In akten uit de veertiende eeuw komt de Sint-Vituskerk van Oldehove voor onder de naam Liiewardensis.....
Kijk dat begint er al met op te lijken.....
Er zijn zes oorkondes bewaard gebleven over het ontstaan van de officiële stad (naam) Leeuwarden, waarvan twee over Leeuwarden gaan toen het samen ging met wat andere terpen en stadsrechten kreeg op 21 januari 1435.....
Nou ja, en waar Leeuwarden bekend om staat weet iedereen wel;.....
De elfstedentocht, de Friese taal en de vele terrasjes langs de grachten.... de scheve toren de Oldehove, Fryske sûkerbôle (suikerbrood), oranjekoek, en de lokale spotnaam voor inwoners: galgelappers.....
Deze naam dankt zijn oorsprong aan de galg die vroeger buiten de stad stond.....brrrrr....
Daarnaast werden welgestelde Leeuwarders vroeger spottend Speknekken genoemd.....
Wat mij dan weer zuiver ABN in de oren klinkt....
En Mata Hari is er natuurlijk geboren....
Dit jaar viert Leeuwarden haar 150ste verjaardag....
De wereldberoemde femme fatale beheerste de kunst van het verleiden en gebruikte begin 20e eeuw haar charme en intelligentie om toegang te krijgen tot de hoogste politieke en militaire kringen.....
Ze verleidt een Duitse majoor en vertelt dat ze een Duitse spion is.....
Tegelijkertijd benadert ze ook een Franse kolonel, die ze vertelt dat ze een Franse spion is....
Einde verhaal is een vuurpeloton....
Oké, genoeg geschiedenis....
Want het mooiste aan Leeuwarden is dat je die geschiedenis niet hoeft te lezen… je loopt er gewoon middenin...
Zulke prachtige sfeervolle panden, grachten waar overal fleurige bloembakken overheen hangen....
Mooie bruggetjes met oer Friese namen over de vele grachten, waar een rondvaart in een praam eigenijk niet mag ontbreken...
Kleine smalle steegjes met Friese namen waarin zich gave ambachtelijke en snuisterijen winkeltjes bevinden....
Worden jullie mijn lyrische verhaal al zat...?
Ik kan het niet helpen, ik ben nou eenmaal weg van Leeuwarden en ik ken eigenijk geen authentiekere stad dan dit prachtige Leeuwarden....
En daar lopen we dus vandaag rond....
En we zitten veelvuldig op terrasjes aan de gracht, op een deinend ponton....
Terrasjes van cafeetjes die allemaal leuke namen hebben....
Genieten van koffie of wat fris....
Genieten van de bootjes die langs varen...
Genieten van de vrolijke mensen...
Steken ons neus in tal van leuke winkeltjes...
De mannen slagen voor schoenen en Esther voor een heel origineel spijkerjasje....
We kijken onze ogen uit in een edelstenenwinkel...
We slenteren over de markt met z'n vele kramen, waar Willem en Marcel bij de viskraam natuurlijk hun kibbeling en haring nuttigen....
Overal zien we tegels met spreuken, muurschilderingen met of zonder tekst...
Staan stil bij mooie en grappige beelden....
Kortom: we hebben een geweldige dag....
Maar aan alles komt een eind, en boodschappen moeten ook nog gedaan worden....
Of ik alsjeblieft nog één keer die lekker aardappelpuree wil maken en die Griekse salade....
Tja zeg maar eens nee tegen zo'n smekend verzoek na zo'n fijne dag...
En terwijl ik een uurtje later sta te koken besef ik me ineens dat de grootste verdwijnseltruc van plek 2 heeft plaatsgevonden...
Ze zijn weg,,, de hele familie foetsie....
Geen 'verschijnselde' pubers, geen 'opeens en vader en dan weer niet.... en geen moeder met drie kinderen....
Weg.... helemaal weg... huisje leeg....
En toen waren er nog maar drie....
Esther en Marcel met de meiden op plek 6, de wereld der zwijgzamen op plek 4 en Willem en ik in huisje 1....
Nou moet ik ook zeggen dat eigenijk de hele camping dit jaar behoorlijk leeg is...
De camping verkeert in een overgangsfase...
Het vakantiepark wordt momenteel flink gemoderniseerd en uitgebreid met nieuwe faciliteiten, waaronder een buitenzwembad en wellness.....een gamehal voor jong én oud, een padelbaan, midgetgolf, een pannaveld en zelfs een kinderboerderij.....
De vaste standplaatsen verdwijnen langzaam en maken plaats voor luxe vakantiewoningen waar je er al in de voorverkoop een aantal voor een flinke prijs van kunt kopen.....
Kamperen kan nog wel, de kampeerveldjes blijven nog even bestaan en ook de oude chaletjes waar wij in vertoeven blijven nog even, maar het zal langzaam toch uiteindelijk overgaan in zo'n modern commercieel vakantiepark....
En dat dat niet vlekkeloos verloopt, daar hebben wij al het een en ander aan ondervonden....
Financiële transacties die nog niet kloppen....
Faciliteiten die geregeld dicht zitten...
Een compleet animatieteam ineens teruggeroepen....
Bestellingen voor broodjes en snacks die niet kloppen maar al wel betaald zijn....
Lege vaste standplaatsen die nog niet geruimd zijn....
De bar, snackbar en het restaurant niet dagelijks open...
En lege kampeerveldjes dus....
Best jammer, want de vorige eigenaar had het zo gezellig allemaal voor elkaar....
Hij moest alleen om familieomstandigheden de camping verkopen.....
En dan blijft natuurlijk alleen nog onze favoriete observatiepost over…
De stilteplek van de familie Zwijgzaam....
Er valt alleen natuurlijk niet veel te vertellen als elke vorm van communicatie uitvalt....
Euhhhhhh....ho.....
Tot vanavond dan....
Want uit de auto waar de familie even mee weg geweest was, kwamen twee laptops en een IPad uit de kofferbak....
Geen grote zwembanden, een voetbal of badminton setje....
Geen boomerang of waterpistooltje....
Niet eens een leuk gezelschapsspelletje....
Nee, twee laptops en een IPad in blauwe beschermhouder......
En iedereen verdween direct weer uit het zicht.... de caravan in, het kleine tentje in, de voortent in en achter het toiletgebouwtje....
Geen maaltijd hebben we gezien....
Geen moment van samenzijn... behalve in die auto dan waar ze mee aankwamen....
We zouden toch bijna geneigd zijn om de restjes van onze heerlijk gezonde maaltijd bij ze door de voortent te schuiven....
Bij ons is dat wel anders vanavond...
Samen gezellig mølky spelen, met ik geloof wel het langste en lastigste potje uit onze mølky geschiedenis....
Samen badmintonnen.... voetballen.... gekke tiktok filmpjes uitwisselen, een spelletje uno, of Esther en ik knus samen 'aan de haak'.....
Ik die zelfs een nieuw haakproject start.... een baby omslagcape voor de op komst zijnde nieuwe buurbaby....
Plus dat we weer heerlijk getrakteerd worden op de gesprekjes achter de heg op het pad naast ons...
Mama; "ga jij nou maar met Lara mee, ook zie je strakjes wel"...
Kind: "Mama vergeet je me dan niet"....?
Mama: "Kom Lorenzo, je gaat naar bed"...
Lorenzo: "maar ik wil opblijven"....
Mama: "Nee want het is vanavond lekker fris en niet zo warm, dus je kan zo in slaap vallen"....
Lorenzo: "is het morgen weer warm"?......
Een enorm gegil en gehuil.... echt verdovend en hartverscheurend..Het komt van het veldje naast ons...
Een papa probeert te troosten en erachter te komen wat er aan de hand is....
Kind dat erbij staat: "het was zo'n moordgesp" (wesp).....
En zo wordt het langzaam donker in bewolkt en fris Opende....
De truien gaan aan, de slippers verruild voor dichte schoenen met sokken en een laatste drankje wordt genuttigd....
Dit zijn nu van die avonden dat ik zó blij ben dat we niet meer in een tent op een luchtbed op de grond hoeven te slapen, maar we in een gewoon bed met dekbed kunnen duiken....
Tot morgen....!
