Dag van:
Rust is maar een betrekkelijk begrip....
De regen tikt rustig op de parasol die nu even als paraplu fungeert...
De vogeltjes zingen ondanks de regen en vrolijk doch ingetogen liedje...
Er loopt geen hond (met of zonder mens) over de camping...
Wat een rust denk ik nog als ik mijn hoofd om het hoekje van de deur van het huisje steek....
Dan zet ik de eerste stap op het terras en dat is het moment dat de betrekkelijkheid van rust me duidelijk wordt....
In het huisje naast ons is het een gestamp, getrappel, gedans en muzikaal kindergeweld....
Kinderen voor kinderen, andere kinderkoren laten en kinder repertoire horen....
"Ga naar de animatie" kermt Esther zachtjes...
Maar nee Esther, vanmorgen kregen we immers een soort van noodmelding op de recreatie-app dat er iets mis is in het animatieteam, waar ze geen verdere mededelingen over willen doen en waar we er ook geen vragen over mogen komen stellen....
Het animatieprogramma is tot nader order is opgeschort.... punt....
De animatie zal derhalve toch écht van de ouders zelf moeten komen en wij zitten daarom nu te luisteren naar "op een onbewoond eiiiiiheiheiland" en" ik heb zo wawawawaanzinnig gedroomd".....
Dag mannen, dag kinderen... ze gaan een
dagje naar Groningen...
dagje naar Groningen...
De meiden willen shoppen, (van wie zouden ze die drang toch hebben?)...
En de mannen..?
Ach die vermaken zich wel...
Waarschijnlijk vinden ze allereerst ergens een haringkraam.....
En vervolgens een eettentje waar ze een uitsmijter verorberen....
Wij vrouwen hebben ineens véééél minder de behoefte om op winkelpad te gaan...
Onze handwerkprojecten zijn dringend an vorderingen toe...
En uitgebreid douchen en haren wassen is ook wel een fijn plan....
Geen mannen en kinderen om je heen kan soms verrassend ontspannen zijn...
Maar ja weet je.... er komt altijd wel iets anders voor in de plaats....
Zo hebben we daar de keffer van het aangrenzende veldje....
Er hoeft iemand maar een centimeter te gaan verzitten of het beest zijn stembanden zetten het op een keffen... zó hoog.... zó schel... dat je binnen 30 seconden een diep verborgen moordinstinct in jezelf ontdekt....
En het gaat wel zo'n 30 minuten door...
Zelfs als ik mijn birdnet app aan zet om het vogelenzanggeluid op te nemen om te kijken welke vogels zich hier allemaal in de nabije omgeving bevinden, geeft de app aan 'mogelijk een hond'.....
Gelukkig herkent de app ook de tjiftjaf, al vraag ik me af of hij die ook weer niet met de hond verwart 'wiefwaf'....
Het keffende beest (ik heb er een beeld bij maar het beest nog niet in levende lijve gezien), schijnt meer mensen te irriteren....
Naast het huisje, op het pad achter de heg: "Mijn vader gaat hem zijn nek omdraaien"...
'Mijn vader wil misschien wel met jouwe mee'...
"Dat hoeft niet want het is een klein k* keffertje zegt mijn vader".....
Er vinden trouwens sowieso wel goed gesprekken op die plek plaats....
Zo rijdt er een kleuter in zo'n klein elektrisch paars autootje rond....
Zo'n loslopend botsautootje zeg maar....
Het lijkt zo echt dat je het geen speelgoed durft te noemen maar het valt wel onder die categorie van tegenwoordig...
Esther neemt het vanaf ons terras eens waar....
Kleuter tegen kleuterbestuurder:
"Je mag hier niet rijden, dat is gevaarlijk"
'Ik heb een rijbewijs hoor'....!!
Laten we zeggen dat we ons niet vervelen
vandaag...
vandaag...
Dat er dingen gebeuren die ons zelfs verbazen....
Zo loopt de vrouw van de familie Zwijgzaam langs ons huisje....
En je geloof het of niet, maar ze kan praten...
Zo zegt ze tegen Esther dat ze de deken die Esther haakt wel vindt opschieten en zegt tegen mij dat ze die kleine knuffelbeestjes te priegelig vindt....
Ze verwacht niet echt een reactie van ons, want ze gaat verder met de mededeling dat ze de handdoeken nodig moet wassen en zich afvraagt of er wasmachines zijn....
Einde gesprek...
Voor iemand die doorgaans communiceert met hooguit een knikje vinden wij dit een indrukwekkende sociale prestatie....
Van de mannen krijgen we ondertussen foto's van waar zij verblijven....
Ze zijn in de Prinsentuin....
De Prinsentuin is een renaissance binnentuin in de binnenstad van Groningen....
Deze ligt naast het Prinsenhof, een gebouw uit de 15e eeuw....
De tuin ervan werd in 1626 aangelegd in opdracht van Ernst Casimir van Nassau-Dietz en zijn vrouw Sophia....
Het ernaast gelegen Prinsenhof was vanaf 1594 de plaatselijke residentie van de Prinsen van Nassau.....
Wat een cultuursnuivers zijn die mannen van ons toch....
Bepakt en bezakt komen mannen en meiden rond vijf uur terug....
De mannen moe van het rondhangen, de meiden enthousiast over hun geslaagde inkopen...
En het is maar goed dat we ze veilig terug hebben want even later horen we de ene na de andere sirene voorbij komen, politie ambulance nog meer ambulances, en traumahelikopter, weer een politiewagen...
Allemachtig, dat moet wel een bar ongeluk wezen...
Als we aan tafel zitten met een door de
meiden bereidde maaltijd lees ik dat het om een, volgens de politie, zeer ernstig ongeval tussen een brommer en een auto ging....
meiden bereidde maaltijd lees ik dat het om een, volgens de politie, zeer ernstig ongeval tussen een brommer en een auto ging....
Nou hebben we er natuurlijk weinig verstand van maar 3 ambulances, 2 politiewagens en een traumahelikopter lijkt ons toch enigzins wat veel...
Ook ernst is dus een relatief begrip...
Kijk nou eens...
PA een zoon lookalike Zwijgzaam hebben boodschappen voor het eten gedaan...
Hoe lief is dat....
Euh... over relatief en betrekkelijk gesproken....er komen welgeteld 14 flessen cola en 5 zakken chips uit de auto...
Nog geen 5 minuten later zit de familie afzonderlijk van elkaar, met een zak chips en een fles cola....
De één in de tent de ander achter het toiletgebouwtje, de derde in een andere tent en de 4e onder een parasol voor de gootsteen die aan het toiletgebouw zit....
Maar.... zo kunnen ze nooit ruzie krijgen, en dat is dan weer een voordeel...
Na vijf potjes mølky weet Esther te vertellen dat het programma B&B vol liefde éen terugblik uitzending heeft vanavond...
En ja hoor even later zitten Esther en ik knus schouder aan schouder om mijn mobiel om alle, soms hilarische, ontwikkelingen te volgen....
De mannen lopen met de ziel onder de arm nu hun vrouwen zich voor de mobiel annex tv vermaken...
Vrouwen zijn blijkbaar toch vaker de 'sociale planners' en 'schakels' in een relatie.....
Als man zou je dat kunnen overnemen om eenzaamheid te voorkomen....
Vandaag lekker bijtijds naar bed wasn't morgen wacht ons een dagje Leeuwarden...
De stad die we vorig jaar al ontdekten en nu op nummer 1 van de lijst 'favoriet uitje' staat.....
