Dag van…
Ik ga het vandaag niet hebben over al die wegen die overal afgesloten zijn waardoor wij kilometers moesten omrijden.....
En ook niet over het feit dat ik daardoor mijn favoriete weg langs de landingsbanen van Schiphol miste.....
Dat moment waarop je bijna denkt dat je zelf gaat opstijgen, heerlijk vind ik dat......
Nee, ik ga het ook niet hebben over de Haarlemmerweg midden in Slotermeer, waarop Annet er heilig van overtuigd raakte dat Haarlem nu wel héél dichtbij moest zijn.....
En ook niet over de Groningersingel in Arnhem, die volgens dezelfde logica vast rechtstreeks naar Groningen leidt......
Och och Annet…
De navigatie in haar hoofd werkt soms volgens een geheel eigen kaart van Nederland....
En ik ga het óók niet hebben over het feit dat het aan de kust vijf graden kouder was dan bij ons op de Veluwe......
Nee.....
Vandaag gaat het over iets anders....
Vandaag was namelijk een heerlijke dag: eindelijk weer een bezoekje aan de kinderen en kleinkinderen in Haarlem....
Niet in de eerste plaats omdat deze twee oudjes hier à la 2.0 verder moeten met hun digitale leven.....
Want ja, nieuwe laptops werden geïnstalleerd en meegegeven, een BeeStation werd geïntroduceerd (“zó handig mam!”), er moest een dockingstation mee, en ergens
tussendoor verscheen ook nog een modern vogelhuisje met ingebouwde camera......
tussendoor verscheen ook nog een modern vogelhuisje met ingebouwde camera......
Vroeger hing je gewoon een plankje op en wachtte je tot er een mus kwam.....
Nu kun je blijkbaar livestreams kijken van koolmezen die hun interieur verbouwen.....
Maar goed, eerlijk is eerlijk.... ik vind dat natuurlijk prachtig....
Nee, het belangrijkste was dat kleinzoon jarig was geweest en kleindochter binnenkort jarig wordt....
En dat het gewoon heerlijk is om ze weer te zien.....
Twee fantastische pubers....
De derde generatie die het vuur weer een beetje mag doorgeven....
Je ziet ze het grootste gedeelte van de dag eigenlijk niet....
Ze gamen, luisteren muziek, zitten met oordopjes in hun eigen wereld en leven hun heerlijke eigen puberleven....
En dat is precies zoals het hoort....
Maar dan…dan komen ze even beneden....
Voor hun natje en hun droogje....
En tussen het pakken van een glas drinken en het roven van de laatste koek uit de trommel door is daar ineens een knuffel....
Of een kort gesprekje tussen oma en kleinkind....
Van die kleine momenten die eigenlijk alles zeggen....
Die twee maken nu hun eigen zoektocht door....net als mijn oudste kleindochter ooit deed, en waar de tweede kleindochter ook middenin zit....
Iedereen op zijn eigen manier....
Het zoeken naar wie je bent....
En wie je misschien wilt worden....
Het vasthouden en loslaten van ouders....
Het ontdekken van je eigen identiteit....
De toekomst aftasten alsof het een nieuwe 
wereldkaart is....
wereldkaart is....
In de puberteit verandert er zoveel....
Niet alleen het lichaam en de hersenen, maar vooral sociaal en emotioneel gebeurt er van alles tegelijk....
Oh, die identiteit…
Wie ben ik...?
Wie wil ik zijn...?
Ik vond het eerlijk gezegd de mooiste leeftijd bij mijn eigen kinderen....
Al waren er ook momenten dat ze grenzen overgingen waarbij ik mijn hart vasthield....
Momenten waarop je denkt: moet dit nou echt zo....?
Maar blijkbaar hoort dat er allemaal bij....
En uiteindelijk kwam het allemaal goed....
En nu zit ik hier te genieten van de derde generatie...... pubers....
Dat is toch eigenlijk een heerlijk wonder....
En dan…dan begint het nieuwe tijdperk voor de twee oudjes....
De technologische revolutie....
Het laptop tijdperk is aangebroken.....
Windows 11....
Weg vertrouwd toetsenbord....
Weg muis met een duidelijke linker- en rechtermuisknop....
Weg monitor....
En zijn we net een beetje gewend aan “de cloud”, komt er ineens zo’n BeeStation bij....
“Zo handig mam!”.....
Ja ja....
Ik denk alleen maar: hoe ga ik dit straks in vredesnaam aan Willem uitleggen…
En dan al die apps....
Alsof mijn mobiel er nog niet genoeg had....
En al die nieuwe termen…
Het voelt soms alsof ik op latere leeftijd nog een compleet nieuwe taal moet leren....
Ik probeer alle informatie netjes in mijn hersenen op te slaan....
Maar ergens onderweg raak ik de draad kwijt.....
Wat was nou ook alweer wat...?
En welk kabeltje moest waar...?
Enfin....
Willem is de koning te rijk....
Maar hij heeft werkelijk geen idee wat hij doet....
Het eerste wat hij doet is het oude toetsenbord en de muis erbij pakken....
Dat voelt toch vertrouwd....
En net wanneer ik bijna slaap, hoor ik van beneden:
“Wampie… paniek! Ik heb allemaal mapjes over elkaar heen staan… ik kan zo niet slapen als dat niet opgelost is!”....
(Nee hoor… ik nu ook niet meer.)....
En dan begint de speurtocht....
Wat heeft hij in hemelsnaam gedaan waardoor dit nu zo staat....?
Tussendoor trekt hij per ongeluk een verkeerde stekker uit het stopcontact waardoor alle modems eruit vliegen.....
Maar goed, hij weet wél twee boxjes op de laptop aan te sluiten.....
Om vervolgens weer naar boven te roepen:
“En waar vind ik Word?”....
Ik ben moe.
En meer blog zit er vandaag echt niet in....
En nee, ik ga het ook niet hebben over Internationale Vrouwendag.....
Ik hou me vandaag maar even op de genderneutrale vlakte....
Morgen is er weer een dag.
