dinsdag 2 juni 2026

2 juni 2026


Dag van:
Niet alleen goed voor de plantjes maar ook voor de mens die nog wat werk moet inhalen, zo'n druilerige lentedag....
Misschien zelfs ook wel goed voor de rug eventjes die pas op plaats....

Willem is naar de tandarts maar komt onverwachte snel terug....
De kies werd niet vandaag getrokken maar er werd een 3D scan van het gebit gemaakt vertelt hij opgelucht....
Maar tja, die kies moet er dan toch écht een andere keer uit lieverd....
Want ooit moet toch heus dat frame ertussen passen....
Enfin, ik gun hem voor nu de opluchting....

Zelf ben ik alweer aan het werk op de laptop...
Ik loop door al dat gedoe met die rug wat achter....
Maar ja, al te lang met zo'n laptop op schoot in zittende houding is nou ook niet echt een ideale daginvulling.....
Maar dat merk je dan natuurlijk pas als het weer te laat is en je ook nog eens niet aan de pijnstillers hebt gedacht....

De wijk avondvierdaagse viel vandaag voor 100% in het water....

Och wat hebben die wandelaars een hoosbui op hun hoofd gehad.....
Ik zie wat kinderen in de betonnen buizen van het speeltuintje schuilen, maar de moeders met een paraplu onder het dikke bladerdak van de iep zijn echt tot op hun onderbroek nat.....
Zul je altijd zien... dat het weken mooi weer is, en is dan de wandelvierdaagse daar, dan regent het pijpenstelen....
En ik heb slecht nieuws voor ze.... het blijft de andere drie dagen ook regenen......
Bizar gewoon dat meteen daarná dan het mooie weer er weer aan komt....
Alsof het ze niet gegund is.....
In Nederland valt in juni gemiddeld zo'n 66 millimeter regen, verspreid over ongeveer 8 tot 10 dagen......
Van de 30 dagen die de maand telt hè.....
De buien vallen tegenwoordig ook vaak in een korter tijdsbestek (heftiger).....
En de regen bedacht dat dus nu maar even te doen....als er honderden van de 12.403 inwoners van de wijk, grote en kleine mensen,  de avondvierdaagse lopen....

En verder snap ik even de wereld niet meer...
Commotie, commotie betreffende en omstreden optreden van een rapper waar ik 
(gelukkig) nog nooit van gehoord heb.... ene Ye....
Ye heeft in het verleden antisemitische uitlatingen gedaan.....

Hij prees vorig jaar nog het nationaalsocialisme en Adolf Hitler.....
Ook bracht hij T-shirts op de markt met een hakenkruis.....
Begin dit jaar bood hij daarvoor zijn excuses aan.....en verklaart hij zijn gedrag aan een psychiatrische stoornis.....
En ene Pols, ook nog nooit van gehoord, is na een dag directeur van communicatie en duurzaamheid van Tata Steel te zijn geweest,  alweer op straat gezet want deze Pols blijkt tijdens zijn studententijd actief te zijn geweest binnen extreemrechtse studentenbeweging die zich verzette tegen het ANC.....
Ik vind beide daden, weliswaar in het verleden gepleegd, verdacht veel op elkaar lijken.... of ben ik nou gek....?
Maar.......Ye mag als artiest gewoon gaan optreden en Pols wordt zijn 'optreden' als directeur stop gezet.....
Bij Ye zegt de Nederlandse regering dat het bij wet mag.... bij Tata Steel zegt een Raad van Commissarissen dat het volgens de regelementen niet mag....
Zou het misschien een idee zijn om in het vervolg geen regering te hebben maar een Raad van Commissarissen....?
Tja, ik gooi hem er maar even in hoor....'t is maar een ideetje......



maandag 1 juni 2026

1 juni 2026

Dag van:

Zo'n heerlijke dag dat je je afvraagt of kinderen nou opgevoed of afgericht worden....
We zitten in de kring en zingen het "Goeiemorgen" liedje....
Aansluitend zing ik het liedje; goeiemorgen, goeiemorgen, wat fijn je weer te zien, mag ik jouw hand/ high five/ boks/ knuffel/ tien tenen 2x, misschien....
Ze mogen dan kiezen welke groet ze kiezen en de bedoeling is dan dat ze er goeiemorgen bij terug zeggen....
Dus daar ga ik...... goeiemorgen, mag ik jouw hand, jouw hand misschien....
Ik krijg de hand, zeg nog een keer goeiemorgen, maar hoor niks terug....
Dus ik zeg nogmaals goeiemorgen en vraag 'en wat zeg je dan'....?
Leerling: "dankjewel"........

Ik hoor het mezelf nog bij mijn eigen kinderen zeggen, als ze (toen was dat nog zo) bij de slager een plakje worst kregen of bij de zuivelboerderij een stukje kaas: "en wat zeg je dan"?...... dankjewel meneer/ mevrouw.....

Ach en dan vandaag dat meisje dat altijd zoveel stampij maakt als de schommel bezet is, maar nu eieren voor haar geld kiest en in de zandbak gaat spelen.....
Na het buiten spelen hebben we gym....
'Sokken en schoenen uit' zeg ik voor we de gymzaal ingaan'....
Maar wat doet dit meisje....
Ze heeft een spijkerrokje aan met extreem wijde zakken erop....

Ze steekt haar hand erin, pakt mijn hand en haalt de wereld aan bosvruchten uit de zakken die ze in mijn hand stapelt....
Dennenappels, stukjes hout, dennennaalden en.... veel zand.....
"Jij moet mijn schatten bewaren "beveelt ze me, want die ga ik goud verven en dan moeten ze
thuis in mijn schattenkamer"
En ik sta daar met mijn handen vol.....ik die maar nooit begreep hoeveel schatten voor een 'schattenkamer' er in het bos lagen.....

Ik red de dag zonder rond lunchtijd pijnstillers te nemen....
Maar had ik het maar wel gedaan met mijn onzinnig stoere wilskracht want om half drie hou ik het niet meer uit.....
Was het nou verstandig on te minderen of was het dom.... ik weet het niet....

Thuis ga ik direct op bed liggen....
Rust in het lijf nu....
En alweer niet slim, want om vijf uur hebben we met het klassenteam afgesproken bij het wok restaurant om (weliswaar wat vroeg) het schooljaar af te sluiten...
Ik kom dus te laat.... maar het is me vergeven......
En wat een gezellige avond wordt het....
Alleen, wat is lang zitten toch nog onmogelijk voor de rug.....
(Onze sportieve nieuwe buurvrouw)









zondag 31 mei 2026

31 mei 2026


Dag van:
Het is even afzien in de kerk vanmorgen in het techniekhok....
Een uur lang zitten op een gammele bureaustoel en de knoppen van geluid en beamer bedienen....
Spit is niet blij met één houding voor wat langere tijd......

En dan tijdens zo'n verhaal van Willem je eigen gedachten laten gaan....
Een hele andere kant op dan Willem dat doet in zijn preek....
Een preek met als thema 'Ik ben wie ik ben. Wie ben jij?'......

Er zijn van die vragen die je als kind al stelt, maar die stiekem nooit helemaal verdwijnen......
"Wie ben ik nou eigenlijk".......?
Het klinkt als iets wat je op een regenachtige zondagmiddag gaat zitten bedenken terwijl je uit het raam staart met een kop thee......

Hoe vaak deed ik dat al niet eens....
En het fijne is dat bijna iedereen er wel eens mee rondloopt.......
Je hebt het er alleen zo goed als nooit over met elkaar....
En laat het "stille onuitgesproken oordeel" dus maar bij die ander.....
.
Stom genoeg begint zo'n zoektocht naar

jezelf vaak met het idee dat er ergens een definitief antwoord zou moeten zijn.....
Alsof er diep van binnen een handleiding verstopt zit waarin precies staat wie je bent, wat je moet doen en waarom je soms ineens zin hebt om van carrière te wisselen, een moestuin te beginnen of drie afleveringen van een serie achter elkaar te kijken......
Ik heb die handleiding van mezelf nog nooit gevonden, hoe diep ik ook groef.....

Misschien werkt het dus dan wel niet zo.....
Misschien ben je niet een vast persoon die ontdekt moet worden, maar een voortdurend verhaal dat geschreven wordt..... 
Een schilderij waaraan je blijft schilderen....

Een verzameling herinneringen, overtuigingen, gewoontes, dromen en toevalligheden......
Vandaag ben ik immers niet helemaal dezelfde als vijf jaar geleden, en gelukkig maar...
Anders zouden we allemaal nog steeds dezelfde muziek luisteren als op de middelbare school en dezelfde kapsels dragen als toen......

Het gekke is dat we vaak denken dat we onszelf moeten vinden, terwijl we onszelf misschien vooral creëren.....
Elke dag weer....
In de keuzes die we maken, de mensen die we liefhebben, de fouten die we maken en zelfs in de dingen waar we later om moeten lachen.....


En toch blijft de vraag waardevol.....
Niet omdat er ooit een eindantwoord komt, maar omdat het stellen ervan ons wakker houdt.....
Het nodigt uit tot nieuwsgierigheid.....
Naar onze talenten, onze eigenaardigheden, onze angsten en onze verlangens.....
Naar zelfreflectie ook.....

Dus wie ben je nou eigenlijk....?
Misschien ben je een werk in uitvoering..... Misschien ben je iemand die groeit, verandert en af en toe verdwaalt......
En misschien is dat geen probleem dat opgelost moet worden, maar precies wat het mens-zijn zo interessant en boeiend maakt.....
Want uiteindelijk gaat het er misschien niet om dat je jezelf vindt, maar dat je jezelf onderweg steeds een beetje beter leert kennen.....
Ontmoetingen met jezelf.....

Elke keer kom je ook wel weer in een

omstandigheid waarin je weer een stukje van jezelf leert kennen... 
Nooit gedacht dat ik zo zou reageren op iets als spit bijvoorbeeld..... die gevoelens die daarbij kwamen kijken.... die intense wanhoop.....

En zo kom ik toch weer bij dát onderwerp...
Bijna twee weken verder nu...
En oh ja, je voelt wel dat er iets veranderd, maar het blijft hangen en wurgen....

Zoeken naar wat wel en niet kan tegenover wat je wel en niet wil....
Zoals vanavond uit eten gaan....
Een heerlijk idee.....
Het is alleen een etentje zonder voor en na gerecht want langer dan een half uur zitten lukt me niet, getuige ook de ochtend werkzaamheden.....
Ach ja.... we komen er wel....
Ik ben tenslotte werk in uitvoering....



zaterdag 30 mei 2026

30 mei 2026


Dag van:
Soms lijkt een parasol een merkwaardig object......
Ze lost geen groot probleem op......
Ze geneest geen spit, bouwt geen bruggen over sloten en verandert de loop van de geschiedenis niet..... 
Toch verschijnen overal waar mensen even willen blijven zitten, lezen, praten of nadenken vroeg of laat parasols.....
Misschien zegt dat iets over ons.....
Want een parasol beschermt niet tegen een ramp, maar tegen een teveel......
Ze herinnert eraan dat zelfs goede dingen onprettig kunnen worden wanneer ze ongeremd aanwezig zijn......
Schaduw komt zo ook een beetje van haar slechte naam af want schaduw is in die zin geen ontkenning van het licht, maar een manier om ermee te kunnen leven......

Een parasol staat daar dan als een bescheiden filosofisch voorwerp.....
Ze neemt niets wezenlijks weg en voegt weinig spectaculairs toe, ze maakt slechts een plek waar iets wat langer kan duren....een gesprek, een gedachte, een middag.....
En misschien schuilt daarin wel haar betekenis..... 
Niet alles wat van waarde is, hoeft groots of indrukwekkend te zijn.....
Sommige dingen maken het leven niet groter, maar draaglijker.....
Ze scheppen net genoeg beschutting om aanwezig te kunnen zijn in wat er al is.....
Dat is geen geringe taak voor een stuk doek aan een stok..... 

Noem het een ode an de parasol of gewoon

een onzin verhaal maar geloof me, je mist haar pas als ze er niet meer is...
En die van ons is niet meer....
Waarschijnlijk ook een gevalletje van spit want ze is met geen mogelijkheid meer omhoog te krijgen....
De zon zorgt er nu voor dat de temperatuur in de kamer zeker 2 graden hoger ligt nu de parasol niet als veredeld zonnescherm fungeert.....
Wij kunnen daar wel tegen, maar de honden vinden het aanzienlijk minder prettig...
Dat wordt dus op jacht naar een nieuwe parasol....

En de jacht is geslaagd...
De prooi....?
Een parasol die weliswaar niet knikt zoals de vorige maar wel groter is en een draaimechanisme heeft om de parasol omhoog te krijgen....
Willem is verguld..... hij houdt van zulke speledingetjes....
En de temperatuur in huis daalt weer....

Zo, dat is weer eens een ander verhaal dan over spit....


vrijdag 29 mei 2026

29 mei 2026


Dag van: 
De eerste crypto deed zich vanmorgen al vroeg aan...
Leerling: "toen ik papa had gesprakt zei hij dat jouw rug heel zeer doet"....
En voordat je dan met je klassenteam eruit bent dat gesprakt het nieuwe 'gesproken' is......

Een rug trouwens die te dragen was vandaag...
Beetje vreemde uitspraak ook trouwens want eigenijk is de rug meestal hetgene dat alles draagt....

Als ik thuiskom (tegelijk met de ijscobus- foute verleidelijke boel natuurlijk want ik heb zo'n zin in Malaga ijs) zeg ik nog tegen Willem dat ik bijna niet durf te hopen dat de pijn op z'n retour is....
Maar zulke dingen moet je natuurlijk nóóit hardop zeggen....
Ik heb het nog niet gezegd of de lucht kleurt donker en donkerder boven ons hoofd....
Daar zul je het voorspelde noodweer hebben...
Ik weet dat boven de dakterrasdeur nog open staat een neem een spurt.....neeeeeeee...!!!

Nee Wampie, geen spurt..... zucht....
Spurt eindigt in harde au,  en niks retour pijn.... ja retour in mijn tussenwervel dus....

Harde au eindigt in harde regen en donderslagen buiten maar een hard warme douchestraal op m'n rug.....
En dat helpt weer.....
En de pijn zakt weer....

Zelfs in pijn zit dus vooruitgang....euhhhh achteruitgang....euhhhh....
Hoe zeg je dat eigenijk....?

donderdag 28 mei 2026

28 mei 2026


Dag van: 
Ik lijk vannacht wel een chemische fabriek...
Pil na pil laat ik zijn werk doen....
Zo'n nacht dus.....
Zo'n nacht waarin je ook leest:
De hersteltijd voor spit (acute lage rugpijn) is kort: in de meeste gevallen nemen de pijnlijkste klachten vanzelf binnen 1 tot 2 weken af. Bij het overgrote deel van de mensen is het normale functioneren binnen 4 tot 6 weken volledig hersteld.
En dan lees ik die eerste regel wel 3x over....
"De hersteltijd voor spit (acute lage rugpijn) is kort".....
En ik vraag me af hoeveel soorten van tijdsbeleving er zijn....
Want 1 tot 2 weken pijn.... pfffft.... ik geef het je te doen.....
En 4 tot 6 weken tot normaal functioneren vind ik nogal een beste periode....
Maar nee,  degene van dit schuingedrukte schrijven vind dit dus kort....
Ik heb zo'n stil vermoeden dat de schrijver zelf nog nooit spit gehad heeft.....
Maar oké tot zover weer even dit ochtendgezeur....

"Is je rug nog kapot?".... is het eerste dat een kleuter vraagt als ik de klas in kom....
En nou merk ik dat mijn gezeur toch nog niet voorbij is, want ik heb een slechte dag....
Zit ik te lang....?
Loop ik juist teveel....?
Sta ik te lang stil....?
Tja en een schoolfotograaf vandaag op school werkt no ook niet echt bevorderend....

Je blijft je afvragen waar de pijn vandaan komt...
Nou ja, waar die vandaan komt is wel duidelijk, maar wat de oorzaak is dat je het de ene keer moeilijker hebt dan de ander keer....
Ik kom er niet achter....
Ik weet wel dat ik direct na het werk naar huis rij en dat het gevoel heb dat ik wel 10 stappen terug heb gedaan....
De pijn is weer ondraaglijk.....
In de sta- op stoel zitten helpt niet, op bed liggen helpt niet, een flinke huilbui helpt eventjes.....
Dan maar een hete douche, en zowaar.... dit ontspant de rug iets......
Even geen paracetamol maar twee zware pijnstillers.... een slok van die lactose om de darmen, die door de rugkramp ook niet meer vanzelf werken,  aan het werk te zetten..... ik ga zitten/ liggen in de sta- op stoel..... een warme kruik in m'n rug....en val in slaap....

De pijn is niet verdwenen als ik wakker word, maar omdat je uitgerust bent op de één of andere manier wel draagbaarder...
Ik kan niet wachten tot ik vanavond weer kan slapen....
Tenminste..... als het dan niet zo’n nacht wordt als vannacht....

Sorry jongens ik heb verder niet veel nieuws...
Maar pijn kan een mens dan ook niet alleen emotioneel uitputten maar ook de hele dag bezighouden....
Ze leiden tot gevoelens van machteloosheid, angst en je verdomd alleen voelen....
En wat ik dan doe is het van me af schrijven....
Bij deze dus....

woensdag 27 mei 2026

27 mei 2026


Dag van:
Buiten op het plein.....
"Jij bent heel lang weggeweest....."
Ik: Dat valt wel mee toch.....
"Jij was drie dagen ziek gemeld..."
Ik: Drie dagjes maar....
"Maar ik was hier alleen op jou aan het wachten steeds...."

Smelt....
Bij zulke opmerkingen zou je je toch nooit meer ziek durven melden....
Hij zit niet eens in mijn klas en ik zie hem altijd alleen bij buitenspelen.....
Nou ja, en nu drie dagen niet dus....
En wachten duurt zo lang als het spreekwoord ons al  vertelde.....'lang'....
Voor een kleuter zelfs héél lang....

Tegelijkertijd schiet er een enthousiaste kleuter achter een looprek met een grote glimlach achter me langs....
Oeps... au... verkeerde beweging....
Dit zijn dus de dingen waar je al bang voor was....

Maar ik kom de dag door...
Zeker tot een uur of één ook nog best redelijk....
Maar zoals ik zo vaak zeg "had een dag maar 48 uur", zo denk ik nu "een dag had best maar 12 uur mogen hebben".....
Toch sleep ik me nog door een online overleg heen terwijl ik niet meer weet hoe ik zitten moet,  en handel ik,  met twee rondjes tussendoor door de klas lopen, zelfs nog één van de inmiddels meerdere achterstallige administratieve klusjes af.....

Thuis stort ik rustig in elkaar....

Neem een dubbele dosis medicijnen, pink een traantje van moedeloosheid weg.... vraag me af of de bezige bijen in de kamperfoelie ook wel eens een overbelaste rug krijgen waardoor de spit erin schiet......en hoop maar weer op betere tijden.....