26 mei 2026

Dag van:

Jubel, jubel.... ik heb in mijn bed geslapen...

Ik besef me hoe idioot dit moet klinken want hoe 'normaal' is het wel niet om in een bed te slapen,  maar na zeven nachten in een sta- op stoel de nacht doorgebracht te hebben, is dit voor mij een mijlpaal......

En ik heb één ruk van drie uur en één ruk van vijf uur slaap gemaakt.....

Wel volgens ik weet niet hoeveel huisarts en internet thuisarts adviezen, dat dan weer wel....

Warme douche voor het slapen gaan....

Kussen in de knieholtes, kussen in de rugholte, NIET op de buik liggen, en als een boomstam omrollen op je zij en dan het kussen tussen je benen....

Om half zes werd ik wakker, greep naar de pijnstillers, bleef nog een kwartier liggen om ze in te laten werken en kwam toen.... oké enigzins moeizaam en nóg wel wat pijnlijk, maar toch..... uit m'n bed gerold.....

Héél voorzichtig mezelf omhoog gehesen, en daar stond ik.....

Zoiets misschien wel als een peuter die haar eerste stapje zet.....

Dit was nou precies wat je na zo'n uitzichtloze dag als gister even nodig had....

Vandaag ook de dag dat een groot gedeelte

vakantiegeld onze dierenbende ten goede kwam.....

Ze moesten worden ingeënt.....

Katten vangen... oeps met spit niet te doen....

En hoop gedoe, getier en gescheld, gekreun en gesteun.... maar daar zaten ze dan in hun mandje....

Dan mijn je toch beter vier honden aan een riem hebben.....

Verder is een bezoek aan Bart onze dierenarts altijd een feestje....

En o oh zo trots zijn we dat onze honden gewoon gezellige huisdieren zijn die geen muilkorven hoeven dragen omdat ze agressief zijn...

En dat onze poezen gewoon twee gezellige huissullen zijn die hun nageltjes alleen an de daarvoor bestemde krabpalen scherpen....

Na het bezoek aan de dierenarts....????

Tja dat was dus toch net iets teveel van het goede geweest....

Zelfs de pijnstiller deed even niet waar die had moeten doen, namelijk de pijn stillen...

Afzien dus maar.....

Dip momentje....

Nu morgen naar het werk....

Maar wel op een soort therapeutische basis....

De ochtend rustig opstarten thuis.... alles met beleid.... en dan rustig naar school rijden....

Want of ik nu hier moet bewegen of daar....

En lukt het niet dan ga ik weer naar huis...

Ik ben heel benieuwd....

Maar ik weet ook.... ik ben ik en ik geef nooit op....!!!!

25 mei 2026

Dag van:

Een off day....

Een hele erge off day....

Pijn, stijf, ongemak.... 

En nóg vervelender....dat gevoel dat er dan bij komt kijken; moedeloosheid en uitzichtloosheid.....

Ik ben morgen een week verder..... moet dit dan nóg steeds zo...?

Zulke kleine stapjes vooruit..... en soms, zoals vandaag, zelfs stapjes terug.....

Ik wil juist nu van alles...

Het onkruid schiet uit de grond, maar wat moet ik...?

Ik wil die zak grind bij intratuin halen en nóg veel meer,  maar wat moet ik...?

Ik wil die perenboom uit de tuin, maar hoe dan...?

Ik moet een was draaien,  die stomme iepenzaadjes weg vegen,  de spinselmot eitjes uit de appelboom verdelgen....

Ik wil die gehaakte lapjes voor die deken op de grond uitleggen om er een patroon van te maken voor die nieuwe deken....

En ik wil ook roeien op het water net als al die anderen vandaag....

Her leek hier wel Sail Amsterdam met al die bootjes, kano's, kajaks, supboards....

Zoveel waterpret vandaag....

En ik....?

Ik zit, ik loop, ik zit weer en loop weer....

Ik slik een pijnstiller en nog één....

Ik zit en loop mezelf in de weg...

Wat een verschrikkelijke prut dag....

24 mei 2026

Dag van:

Je moet het herkennen de paring van vissen...

Herkennen aan kleine tekenen....

Er was een jaar dat ik ze boven het water uit zag springen tegen de lisdodde stengels aan....

Maar bij die ene keer is het helaas ook gebleven....

Toch gisteren al voelde je de onrust in het water....

Grote vissen die achter elkaar aan zaten.... snel en gehaast....

Vissen in de sloot paren (paaien) niet zoals zoogdieren, maar schieten kuit moet je weten....

Je herkent dit in het voorjaar en de vroege zomer vooral aan dát onrustig gedrag.....

Wat ik zag waren de vissen die wild door elkaar heen zwemmen in ondiep water, veel gespetter aan de oppervlakte, en waterplanten die hevig bewegen.....

Vandaag was er dat wild gespetter aan de

oever van de overkant....

Vrouwtjes schieten eitjes af in ondiep water (vaak tussen waterplanten) en de mannetjes zwemmen er overheen om die eitjes te bevruchten......

Overal zag je belletjes borrelen.....

Ik vind het prachtig hoor al die natuur om me heen....

Och, die rozen ook....

Als je er in de buurt staat is het net alsof je een Ici Paris parfumerie binnenloopt....

Één en al rozengeur..... zonder maneschijn maar wel volop zonneschijn.....

En toch.... toch vind ik mezelf tegelijkertijd, zonder ondankbaar voor al dat moois om me heen te zijn, nog steeds best zielig.....

De pijn is nu voor iets langere momenten minder, bewegen gaat iets makkelijker (zolang ik pijnstillers slik), ik kan zelfs iets langer in één houding staan, maar moet nog enorm opletten om geen verkeerde beweging te maken....

En liggen durf ik écht nog niet....

Met andere woorden; ook deze dag niet eventjes....zelfs niet héél eventjes, naar Jazz in Duketown in Den Bosch.....

Ik vind mezelf zielig dus....

En aangezien ik geen chocolade liefhebber ben en dus geen dozen chocolade als troost naar binnen werk, neem ik heerlijke beschuiten met aardbeien....

Tja dat is informatie die nergens op slaat maar waar moet je anders over schrijven als je rug in staat van wrakwaardigheid verkeert en je niet verder dan je stoel en je tuin komt.....

23 mei 2026

Dag van:

 Je moet wel in beweging blijven hoor....

Met mate, maar wel in beweging.... gecontroleerde beweging....

Dus loop ik van de sta- op stoel naar het toilet en  loop ik, onder luid geschal van de koekoek, af en toe het trapje van het boventerras van de tuin af naar het vlondergedeelte....

Koekoek...... koekoek.... koekoek...

Ik pluk zelfs hier en daar, op sta hoogte, wat onkruid weg...

En nou dacht ik zo slim te zijn om de appelboom vol te laten hangen met pindanetjes en vetbolletjes.... en dat was ook slim want waar die hangen komt de spinselmot mooi haar eitjes niet leggen omdat zij weet dat de larven na het eistadium een delicatesse voor vogels zijn....  Maar.... de boom heeft vele kanten....

Ook een kant waar ik geen vogelvoer heb gehangen....

De kant van de vlonder dus....

En ja hoor,  vol vieze spinselmot zooi....

Gatverjakkes.....!!

De spinselmot is mij te slim af geweest....

Ach ja, natuur.....

En appels heb ik straks in september, oktober vast nog genoeg als ik de rest van de boom zo bekijk....

De Jazz in Duketown app heb ik maar even niet aangeklikt en zelfs de foto's en berichtjes op social media zet ik uit....

Het 'wat een sfeertje met dit weertje' maakt me nou niet echt blij....

Ik gun het iedereen, want het is één van de mooiste feesten van het jaar, maar oh wat hadden we er zelf graag rond gelopen.....

Douchen gaat ietsje beter wasr het om het deel afdrogen gaat.....

Ik kom al,  van boven naar beneden bekeken, pijnvrij tot de helft....

De rest daar heb ik helaas nog hulp bij nodig....

En dan doe ik het stomste wat ik maar kon doen....

Ik ga even tegen de kussen aan op bed liggen....

Moet kunnen, dacht ik nog....

Niet dus.....

Ik kom het bed niet meer uit zonder gekreun, geroep om Willem, zonder pijn.... 

De hele rug weer in een kramp....

Ik ben niet blij met mij.....

22 mei 2026

Dag van:

Een acute spit-aanval gaat vaak gepaard met hevige spierverkramping in de onderrug.....

Liggend kunnen je spieren onvoldoende ontspannen, waardoor zenuwen bekneld raken......

Ook druk op de tussenwervelschijven neemt dan toe....

Je spieren raken zo overbelast dat elke verandering in houding direct een pijnscheut veroorzaakt.......

Nou, beide gevallen zijn op mij van toepassing.....

Liggen brengt je wervelkolom uit balans en het oefent druk uit op de kleine scheurtjes of uitstulpingen in de tussenwervelschijven.....

Opstaan uit bed..... vergeet het maar.....

Aldus de woorden van mijn huisarts die me 's middags om kwart voor één komt bezoeken....

Ik wist niet eens dat dat nog bestond; een huisartsen huisbezoek....

Blijkbaar ben ik toch al teveel van de online generatie....

Maar ze kwam echt..... in real life.....

Vol zorg en vol begrip....

Dankzij deze spit kan ik dus ook niet meer naar het toilet....

Ja, plassen lukt nog wel maar de rest zit volledig geblokkeerd.....

Blijkbaar maakte haar dat toch bezorgder dan een 'normaal spitje'.

Resultaat; Willem rijdt een kwartier later naar de apotheek voor klysma's en lactose....

Dan heb je dat afschuwelijk ongemak van pijn al en dan dit er nog even overheen....

Enfin.... zo verliep dus mijn dag....

Op momenten dat ik even minder pijn heb,  en die momenten zijn schaars, vind ik dat ik best weer wat vooruit ben gegaan....

Maar oh die momenten van klysma, en verzitten of opstaan in en uit een stoel.... dan kan ik wel janken en vraag ik me af of hier ooit nog een einde aan komt....

En het Bossche Jazz in Duketown festival....?????

Iets met 2027 maar weer.....😪

21 mei 2026

Dag van:

Nee, ik ben geen klager, maar wat heb ik het uitgegild van de pijn vannacht.....

In bed kan ik niet meer liggen.....

Liggen is funnest.....

Willem is wanhopig en wil alleen maar een spoedpost bellen....

Ik wil naar beneden naar de sta-op stoel....

En daarin gaat dan heel langzaamaan de pijn een beetje over.....

Willem haalt mijn dekbed op....

Voorlopig zie je mij niet meer boven..... ik slaap in mijn stoel die ik verguisd en

vervloekt heb, maar waar ik nu zo blij mee ben...  

En Bengel....?

Bengel verhuist mee....

Net zo makkelijk kruipt ze nu tussen mijn benen op het dekbed op de stoel....

Love is waar het vrouwtje is....

Ik slaap drie uurtjes en heel wat doezelmomentjes tussendoor over de dag heen....

Ik waag het zelfs om even in een tuinstoel te gaan zitten....

Had Bets gister een muis te pakken, Bengel zit vandaag achter de vogeltjes aan  die gelukkig slimmer zijn dan zij en die dus ook slimmer zijn dan muizen want Bengel krijgt ze niet tussen haar klauwen....

Bets en Bengel hebben sowieso al verschillende voedselvoorkeuren, maar nu wordt dat nog eens bevestigt....

Zo leer je weer eens wat van de natuur....

Willem heeft een kruik/ warmwaterzak gekocht.....

En nou is het qua temperatuur een heerlijke dag, maar die warmwaterzak is wel een heerlijke dubbele warmte luxe....

Wat een weldaad voor mijn rug....

Helemaal verwend word ik als Willem van een huisbezoek terugkomt waarvan blijkt dat het om een fysiotherapeute ging.... en zij privé filmpjes voor me heeft gemaakt met oefeningen die zowel op de grond in bed (brrrrrr) en vanuit de stoel gedaan kunnen worden....

Het eind van de dag zie je me al ietsje makkelijker door huis bewegen....

Maar dat staat hier optimistischer dan het in werkelijkheid is hoor....

Want dat ietsje is ook écht maar een ietsiepietsie.....

En toch.... ietsiepietsies zijn ook vooruitgang... oh zo....!!

20 mei 2026

Dag van:

En toen ging het toch mis....

Geen beweging meer te krijgen in die rug van mij...

En elke beweging die je moet maken, maakt je misselijk van de pijn....

Dat werd dus een tot tranen toe slapeloze nacht....

En dat voor iemand die goed pijn kan verdragen.....

Nou deze niet dus....

Omdraaien....?

Onmogelijk,....

Uit bed komen om te plassen....?

Onmogelijk.....

En als je dan met veel pijn door je knieën zakt en op die wc zit, zijn je billen afvegen en weer omhoog komen....

Onmogelijk....

Elke beweging, écht élke beweging doet zeer....

Ik slik me onverantwoord suf aan de pijnstillers...

Ze doen hun werk niet....

Eindelijk val ik in de ochtend, in een idiote houding eventjes in slaap....

Maar bij de eerste de beste beweging ben ik weer wakker....

Bengel wijkt niet van mijn zijde en blijft de hele nacht dicht tegen me aan liggen, zelfs als ik me machteloos krachteloos probeer om te draaien...

De geplande  leerlingbespreking vanmorgen vanuit bed....

Dat zou vaker moeten kunnen want het gaat een stuk efficiënter dan dat je bij elkaar aan tafel zit....

En zoals de nacht verliep, sleep ik me ook de dag door....

Wat kan een mens een pijn hebben....

Na alweer pijnstillers vat ik moed en probeer beneden te komen....

En daar merk ik dat de ouwe wijven sta-op stoel verlichting biedt....

Ik kan na een half uur in de stoel zitten, al met minder pijn de ene voet voor de andere zetten....

Dan mijn onderwijsassistente...

Niet alleen goed als onmisbare hulp in de klas maar ook als kruidenvrouwtje is ze onmisbaar....

Ze heeft cursussen en workshops gevolgd in het maken van middeltjes met medicinale kruiden.....

Zij heeft wel wat kruiden voor mijn rug in haar kruidenkeukentje....

'S avonds staat ze voor onze voordeur... mijn laptop en een klein potje in haar handen...

En nu smeren dus maar....

Een aangenaam warme gloed ( niet zo branderig als die andere smeersels zoals tijgerbalsem), verspreid zich over mijn rug...aangebracht door mijn lieve

mantelzorger Willem.....

So far so good....

Laat de kurkuma en cayennepoeder nu hun werk maar doen....