Dag van:
Eerst je eigen kledingmarkt van zondmer maar winterkleding omgooien en dan een middagje broeken passen… en de wereld op z’n kop....!
Vandaag sua even geen filosofische bespiegelingen over het leven, geen diepzinnige overdenkingen, maar gewoon een dagje gezellig samen met Willem op stap.....
Want Willem moest nodig een paar nieuwe broeken hebben vind hij.....
Die ene nette was volgens hen tot op de draad versleten...
Ik kon er zelf ook niks netjes met an ontdekken...
Maar dat krijg je ook met een man wiens hele dag uit omkleden bestaat....
Nette broek aan want hij moet op huisbezoek, maar de kerk boodschappen doen, en etentje.... en tussendoor bij thuiskomst weer de joggingbroek aan want de honden moeten uit....
En zijn broek in de wasmachine gooien ho maar want "het kan nog wel, ik had 'm vandaag maar vier keer aan"....
En juist dat "het kan nog wel" zorgt dus voor slijtage....
Op naar het grote winkelcentrum....!
Dat winkelcentrum waar dus iedereen op een regenachtige woeiwaai dad heen gaat....
We belandden in een broekenwinkel waar de spijkerbroeken tot bijna aan het plafond lagen opgestapeld.....
Grijs, blauw, zwart, beigebruin in wel zes verschillende merken… je kon het zo gek niet bedenken of ze hadden het.....
(En ze komen natuurlijk altijd eerst met het dure merk aan hè)....
Willem stond in eerste instantie natuurlijk weer aan de verkeerde kant van de winkel.....
Bij de vrouwenbroeken.... waar hij er al een paar your de trekken wilde trekken....!
Na een kleine aanwijzing werd hij naar de mannenafdeling gedirigeerd.....
Daar moest het allemaal gebeuren.....
Goh.... ineens klopten de maten ook....
Donkerblauw, dat was in ieder geval de bedoeling.....
Maar ik zag ook een mooie beige broek hangen.....
"Willem, probeer die nou ook eens...dat staat toch prachtig bij je bruine jasje......en bij dat mooie Hongaarse overhemd van je"....
En zo verdween Willem met zijn eerste keuzes het pashokje in.....
Nou ja één van zijn keuze en één van de mijne dan....
Nou, dat passen bleek redelijk eenvoudig..... 
De taille van de broeken zat wel wat strak..... En dat betekende voor Willem maar één ding: er was werk aan de winkel....!
Of beter gezegd: er was werk aan de lijn.....
Maar nee..... geen maat groter want dit zou de extra stok achter de deur om toch maar eens wat serieuzer door te gaan met dat dieet.....
Terwijl Willem zich in het pashokje met zijn taille bezighield, speelde zich daarnaast een heel ander drama af.....
Daar stond namelijk een meneer die minstens een kop of twee groter was dan Willem.....
Bij hem was de taille zeker niet het grootste probleem, alles zat no strak on benen en billen....
Nee, de lengte van de broekspijpen waren hier een lastig iets.....!
Die waren óf veel te lang óf veel te kort.....
En waar was toch dat tussenmaatje.....?
Een broek die gewoon netjes op je schoenen valt, zonder dat je erover struikelt of met hoogwater rondloopt.....
Het leek wel een onmogelijke opgave.....!
Zijn vrouw en ik hadden er ondertussen best plezier in.....
De ene meneer worstelde met zijn taille, de andere met zijn lengte.....
En ergens tussen al die stapels spijkerbroeken moest toch voor ieder een passende broek te vinden zijn.....
Maar weet je wie misschien nog wel het meest verbaasd was.....de verkoopster!
Want die was duidelijk een heel ander tafereel gewend.....
Normaal gesproken zijn het de vrouwen die druk aan het passen zijn, terwijl de mannen zuchtend buiten de winkel staan te wachten tot het winkelavontuur eindelijk voorbij is.....
Maar vandaag was de wereld op z’n kop!
De mannen waren druk in de weer met spijkerbroeken....
Ze verdwenen de een na de ander in de pashokjes, kwamen weer tevoorschijn en onderwierpen de kledingstukken aan een grondige keuring.....
Luisteren niet naar hun vrouwen want ja, ja, zijn verkoopster is er voor opgeleid een jullie niet....
Zit de taille goed....?
Zijn de pijpen op lengte....?
Staat de kleur een beetje....?
En wij "er geen verstand van hebbende vrouwen".......?
Wij zaten ondertussen prinsheerlijk in luie stoelen, met een kopje koffie en thee binnen handbereik.....
Lekker relaxt achteroverleunen en de heren hun gang laten gaan.....
Wat een service van die winkel....
De prijs van de koffie zat zeker bij de broeken in....
De verkoopster wist niet wat haar overkwam.....
Waar ze normaal gesproken de vrouwen helpt met passen en de mannen ziet wachten, stonden nu de rollen volledig omgedraaid.....
De mannen waren aan het werk en de vrouwen zaten er gezellig bij.....
Koffie- koffie- tijd.....!!
Enfin, na de nodige pasrondes had, wat de andere man nog worstelde, Willem twee broeken gevonden die door de keuring konden......
We rekenden af en ik maakte me al op om de winkel te verlaten......
Fijn weekend....!
Maar toen kwam Willem.....
"Ja, maar eigenlijk vind ik een zwarte ook nog wel mooi"......
Daar gingen we weer.....!
De verkoopster haalde nog een zwarte spijkerbroek tevoorschijn.....
Willem verdween opnieuw het pashokje in dat nog warm was van de vorige keer zullen we maar zeggen........
En jawel hoor: ook deze zat goed en stond hem prachtig.....
En broek voor uitvaarten, feesten en partijen....
En zo gingen we uiteindelijk niet met één, niet met twee, maar met drie nieuwe spijkerbroeken de deur uit.....
Euhhhhh Willem als je een zwarte in dat ander merk had genomen, had je twee broeken voor 15 euro minder gehad....
"Ja maar de verkoopster was zo aardig"....
Dat dus....
Willem tevreden, ik tevreden en de verkoopster waarschijnlijk nog steeds een beetje beduusd van deze bijzondere werkverdeling..... maar content met de verkoop van één goedkopere broek en twee dure.... en wellicht haar volgens Willem, 'aardige verschijning'.....
Willem kan voorlopig weer vooruit.....
Al moet hij misschien nog wel even aan de slag met dat dieet voordat de broeken écht helemaal lekker zitten.....
Ik bedoel maar te zeggen: hij moet nog even niet op z'n hurken gaan zitten....
Maar goed, we hebben de tijd....
En mocht hij binnenkort zeggen: "eigenlijk zou een mooie grijze ook nog wel handig zijn"…dan weet ik één ding zeker: ik zoek alvast een lekkere luie stoel uit en bestel een kopje koffie.....
Je weet maar nooit hoe lang het passen deze keer gaat duren.....
En 's avonds... hij ging met de oude buurman naar de film Heart of the beast over een herdershond ,waar hij al weken naar uitkeek... bleek hij zoveel keuzestress te hebben dat hij uiteindelijk toch, in complete Borre outfit, zijn oude ahum 'nette' broek maar weer aan deed.....
Pfffft.....
