18 mei 2026

Dag van:

Wat je als juf dus écht als eerste doet wanneer je ’s morgens wakker wordt....?

Niet eerst plassen.....

Niet eerst rustig een kop koffie drinken.

Nee hoor… je kijkt direct op je weersapp.

"Hoe groot is de kans dat ik vandaag overleef"....?

Want kleuterjuffen hebben nog een klein beetje luxe: het lesrooster kan grotendeels aangepast worden aan het weer......

Schijnt de zon.....? 

Heerlijk......dan kunnen die kinderen lekker uren naar buiten......

Regent het.....? 

Nou… maak je borst dan maar nat.....letterlijk vaak ook......

Want geloof me: een groep kleuters die de hele dag binnen moet blijven door regen, dat is geen klas meer… dat is een rampplek.....

Een soort mini-versie van Lowlands, maar dan met snotneuzen, blokken en iemand die huilt omdat een ander 'raar keek'......

Opgekropte energie......? 

Check.....

Fysieke onrust.....? 

Dubbel check.....

Ruzie om een potlood dat eigenlijk van niemand is.....? 

Uiteraard......

En je weet..... het concentratievermogen zal sneller dalen dan mijn humeur op deze maandagmorgen......

Dus daar ga je dan… met lood in je schoenen naar school...

En ja hoor.....

Op het toilet staat alweer een doos vol regenpakken klaar.....

Alsof dat iets oplost trouwens.....

Want HOE krijgen kleuters het voor elkaar....?

Ze gaan volledig ingepakt naar buiten; regenpak, laarzen, capuchon strak dicht…

En tóch komen ze binnen alsof ze persoonlijk door de brandweer zijn geblust.....

Nat....tot....op.....hun.....onderbroek....

Dus  denk je: weet je wat.....we blijven binnen....

Maar daar krijg je dus precies vijftien minuten later alweer spijt van.....

Want kinderen willen ALTIJD naar buiten.....

Altijd....!!

Of het nou hagelt, sneeuwt, stormt of de zon je netvlies wegbrandt… zij willen naar buiten.....

Want nat zand is modder.....

Droog zand loopt beter door de zandmolen....

Een schommel schommelt bij elk weertype....

Een glijbaan glijdt altijd zolang je van boven naar beneden gaat.....

En een trampoline die overleeft blijkbaar ook gewoon de Apocalyps.....

Dus loop niet zo te zeuren, juf....

Maar het allerergste....?

Dat zijn de weersvoorspellingen die NIET uitkomen.....

Dat je met je hele klassenteam op basis van drie verschillende weersapps én Buienalarm het complete rooster hebt omgegooid.....

Binnenactiviteiten voorbereid.....

Extra beweegspelletjes bedacht....

Rustige tafelwerkjes klaargelegd.....en vervolgens komt er geen druppel regen....

Sterker nog: de zon breekt door en het wordt ineens 17 graden.....

Dus hup, alsnog naar buiten.

"Juf, jas uit! Ik heb het warm"....!!!!

Jassen uit.... alle regenpakken uitpellen....

Zucht....

En daar sta je dan....

De kinderen spelen vrolijk zonder jas buiten terwijl ze jou inmiddels officieel hebben bestempeld als 'jokkende juf'.....

En oooooh juf.....juffen mogen niet jokken.....

Maar dan.....

 NATUURLIJK…!!!!

Tien minuten later barst er alsnog een regenbui los die zijn weerga niet kent....

Compleet uit het niets....

No ja dat ene grijze onderschatte wolkendek...

Niet voorspeld....

Door geen enkele app.....

Het weer en een juf…

Ik zweer het je… ik kan er een boek over schrijven.....

17 mei 2026

Dag van:

Een bomvolle kerk....

Ze weten Willem wel te vinden zeg....

Vandaag was zijn onderwerp luisteren....

Vreemd onderwerp als je zelf de ganse tijd je verhaal staat te vertellen, giechel ik 's morgens nog.....

Zijn grap, waar ik op heb zitten worstelen in de PowerPoint.....over de bus die door Duiven rijdt en waar bij elke halte mensen in- en uitstappen..... valt in de smaak....

De kerk buldert op zijn grondvesten...

Want iedereen zit zich de pukkels te rekenen hoeveel mensen er bij de laatste halte nog in de bus zitten....

Alleen was dat niet de vraag die Willem ging stellen...

Zijn vraag was hoe vaak de bus gestopt was....

Tja.... op het verkeerde been gezet maar wel meteen duidelijk hoe mensen soms luisteren met een vooropgestelde invulling.....

Écht luisteren valt nog niet mee,  en dat werd wel duidelijk in zijn preek....

En zo ging een bomvolle kerk weer tevreden naar huis met stof tot nadenken voor weer een hele week....

Tussen de buien door geniet ik vanmiddag

van de tuin....

Nou ja, deels dan.... want de tuin ligt bezaaid met een deken van blaadjes.... en het is niet eens herfst....

Maar..... zo ontdek ik...... dit zijn geen bladeren.....maar het zijn de gevleugelde zaden van de iep, in de volksmond ook wel iepencentjes of iependubbeltjes genoemd....

Als deze zaden massaal vallen en door de wind worden opgehoopt tegen stoepranden of in tuinen, wordt dit fenomeen ook wel "iepenseeuw" of "lentesneeuw" genoemd.....

Nou geloof me, daar ben je niet blij mee....

Heb je net je tuin op orde, kun je weer opnieuw beginnen....

En het ergste is nog dat ze niet makkelijk weg te vegen zijn ook, want de regen heeft er pulp van gemaakt....

Het ligt écht overal....

Op de tegels van de terrassen, in de border vol plantjes, in de bloembakken, op de bloemen zelf en tussen hun blaadjes, overal in en op en tussen de appelboom, de perenboom, de aardbeienplanten, de vogelhuisjes, de voerplanken.... nou ja overal dus....

En ook op de rozenstruik.....

De rozenstruik.... een verhaal apart....

Ik weet nog dat ik vroeger tegen mijn ouders

zei, als zij me zeiden dat ik vanzelf goud en klassieke muziek nog mooi zou gaan vinden, dat dat nooit zou gebeuren......

En zo had ik eigenijk ook niks met rozen.... maar ja, dan komt die tijd dus dat je ouder wordt hè....en dan schijnt er iets met je smaak te gebeuren....

Zo ben ik nu dol op de Peer Qynt suite van Grieg, draag gouden sieraden en geniet van onze rozen die de struik uitpuilen....

#mijnouderskregengelijk

Nou zal ik nooit de allergrootste fan van rozen worden....

Ik vind het gewoon sneaky dat als je zo mooi wilt zijn, je zulke krengen van stekels moet hebben....

Ja, voor je eigen bescherming zeker...?

Nou zeg dan gewoon een keer 'boe' of zo, dan kunnen mensen gewoon snoeien of stelen leiden,  zonder eerst een doos pleisters bij het Kruidvat te moeten halen....

Maar oké.... oké.... ze zijn inderdaad toch wel mooi en ze ruiken verrukkelijk....

De komende week werk ik fulltime....

Je weet wel, personeelstekort en zo....

En mijn ikke die dacht 'ach net 4 dagen vrij

geweest en komend weekend weer 4 dagen vrij in verband met Pinksteren....

Maar dan doe ik ook werkelijk helemaaaaal niks aan school...

Pinksteren is Jazz in Duketown....

Willem en mijn festijn.....

Helemaal los in Den Bosch.....

16 mei 2026

Dag van:

Het wordt een korte blog vandaag....

Moet ik jullie weer vermoeien met werk voor school...?

Moet ik weer vertellen dat ik lessen aanpaste voor de nieuwe methode....?

Dat ik voor 13 leerlingen,  één thema voor het portfolio klaar heb...?

Laat ik het maar niet doen....

Inmiddels is het wel bekend dat vrije dagen voor leerkrachten toch écht geen vrije dagen zijn....

Tegelijkertijd ben ik wel heel opgelucht dat ik al zoveel af heb....

Zo blijven er straks weekenden over om gezellige dingen te doen met mijn kinderen en kleinkinderen, met Willem, met mijn vrienden en vriendinnetje.... lekker samen de intratuin bonnen die ik voor mijn verjaardag kreeg uitgeven.....

Toch was de avond wel voor mij hoor....

Het Eurosongfestival kijken....

Zelfs op het moment dat ik dit schrijf ben ik nog aan het kijken op mijn mobieltje....

Ik wil toch wel weten wie de winnaar wordt....

Onmogelijk onverstandig want ik moet vroeg op omdat ik straks technische dienst heb in de kerk, want Willem gaat voor in zijn eigen knusse 'thuiskerk'.....

De punten van de vakjury zijn nog nooit zo verdeeld geweest.....

En ik kan niet wachten wat de televoting straks zal brengen....

Waarschijnlijk gaat alles dan weer op de schop....

Vond ik het festival leuk, goed etc. dit jaar....?

Ja eigenijk wel....

Gevarieerd, kwalitatief best goed en vooral niet zo achtelijk extreem of over de top....

Gelukkig ook maar één zo een brul-optreden....

Maar goed, dat was nog altijd één teveel....

Had ik een voorkeur....?

Nou euhhhh, gek genoeg voor het eerst niet.... of misschien een heel klein beetje....

Er waren zoveel goede optredens, goede stemmen, mooie verhalen en verschillende liedjes...

Van serieus, naar vrolijk, naar romantisch of opbeurend....

Echte Songfestival liedjes, mooie ballads, een gebed zelfs,  liedje over rechten van de vrouw....

Oké, inmiddels weet ik het....

Bulgarije heeft gewonnen met iets van bangabangara....

Het ligt in het gehoor maar daar is dan ook alles mee gezegd......

Zal ik dan toch mijn voorkeuren die ik had maar doorgeven....?

In willekeurige volgorde hoor....

Malta, Denemarken, Albanië, Noorwegen, Oekraïne, Kroatie....

Maar goed.... die werden het dus niet....

15 mei 2026

Dag van:

Zou dit het dan zijn…?

Misschien wel dé oplossing.....

Ik moest ineens denken aan dat liedje van Stef Bos, over mensen die altijd overal tégen zijn.....

En hoe hij zei dat het misschien eens tijd werd dat we ergens vóór zouden zijn.....

Dat idee bleef vandaag in mijn hoofd hangen, terwijl ik een bericht op Facebook las dat me diep raakte......

Niet door boosheid dit keer, maar juist door hoop.....

Echte hoop......

We kennen inmiddels allemaal het verhaal rond het AZC in Loosdrecht.....

Een groep mensen, of misschien moet ik zeggen: een groep die alle menselijkheid lijkt te zijn kwijtgeraakt, reist van plek naar plek om haat aan te wakkeren......

Ze hebben niets met Loosdrecht, niets met de bewoners daar, niets met de vluchtelingen die er tijdelijk onderdak zoeken......

Het enige wat hen lijkt te drijven, is woede en oproer kraaien.... 

Protesteren tegen opvang, rellen veroorzaken, angst zaaien.....

Defend-groepen.....

Het extreemrechtse netwerk Identitair Verzet.....

Grote woorden voor mensen die vooral heel klein handelen en waarschijnlijk die woorden niet eens kunnen lezen of schrijven, laat staan begrijpen.....

Want wat is er nog over van fatsoen als je

vuurwerk en fakkels gooit naar een opvanglocatie waar kwetsbare mensen verblijven......? 

Mensen die al gevlucht zijn voor oorlog, geweld en doodsangst......

Mensen die eindelijk even veilig zouden moeten kunnen ademhalen......

Kijk naar die wanhopige intens verdrietige moeders vandaag op het journaal waarvan hun zonen in Iran zijn opgehangen en voor wie redding te laat kwam....

Een noodopvang in brand willen steken terwijl daar al vluchtelingen aanwezig zijn..... 

Laten we het benoemen zoals het is: een poging om levens kapot te maken.....

Een poging tot moord op mensen die al zoveel verloren hebben.....

En toch…

Toch gebeurde er daarna iets ongelooflijk moois.....

Precies daar waar haat zich liet zien, stond ineens liefde op....

Massaal......zichtbaar......hoorbaar.....

De ‘Samen Leven’-poster van VluchtelingenWerk werd meer dan 17.000 keer aangevraagd.....

Honderden mensen meldden zich aan als vrijwilliger.....

En toen kwam er iemand met een eenvoudig, briljant idee: stuur kaarten.....

Kaarten vol lieve woorden, steunbetuigingen, welkomsberichten.....

Geen geschreeuw.....

Geen dreiging......

Alleen menselijkheid.....

En ik dacht: ja… dát dus.....

Wat als we haat niet alleen bestrijden met verontwaardiging voor de tv in onze huiskamers, maar vooral met warmte......? 

Wat als we iedere demonstratie beantwoorden met een welkom......? 

Iedere fakkel met een kaarsje van hoop....? Iedere poging om mensen bang te maken met een gebaar dat zegt: je bent hier veilig, je bent welkom, je bent niet alleen......

Dan gebeurt er precies wat die groepen juist niet willen.....

Wedden dat die groepen dan uiteindelijk ontdekken hoe zinloos hun acties zijn....? 

Dat hun woede juist het tegenovergestelde bereikt.....? 

Dat mensen niet verder uit elkaar groeien, maar dichter naar elkaar toe bewegen.....?

Echt… ik zou daar zó blij van worden....

En misschien moeten we dat nog veel groter maken......

Niet alleen in Loosdrecht, maar overal waar onverdraagzaamheid de kop opsteekt.....

Luid en duidelijk laten zien dat medemenselijkheid sterker is dan angst.....

Dat vluchtelingen wél welkom zijn......

Dat fatsoen, compassie en beschaving geen zwakte zijn, maar juist kracht......

En dat een regering niet moet buigen voor geschreeuw en intimidatie, maar eindelijk weer grenzen moet stellen aan haat.....

Dat leiders hun verantwoordelijkheid nemen, ook als dat betekent dat ze hun vingers branden aan vuurwerk en fakkels.....

Want misschien begint echte verandering niet bij harder schreeuwen......

Misschien begint het gewoon bij een kaartje.....

Bij een welkom....

Bij ergens vóór zijn....

Ook een kaartje sturen....?

Hier is het adres.....

Nieuwe bewoners gemeente Wijdemeren

Rading 1

1231KB Loosdrecht

14 mei 2026

Dag van:

Ik heb het écht gedaan.... écht, écht, écht....

Vanmorgen om half tien begonnen en vanavond om kwart voor negen klaar...

13 Handelingsplannen geëvalueerd en 13 ontwikkelingsperspectiefplannen....

Alle ambitie en beheersings niveaus.....

Alle vak en vormingsgebieden, van technisch lezen tot begrijpend luisteren, rekenen, leren en ontwikkelen praktische redzaamheid en nóg meer.....

De eindevaluaties, de ondersteuningsbehoeften, streefkwaliteiten, bijzondere veranderingen, het fysieke en medische gedeelte.....

Nou ja álles en álles......

Datums aangepast, personelebezetting aangepast, hoorrecht gecheckt....

Dat zeg ik... álles en álles.....

En toen was ik ook helemaal daas.....

Daas maar oooooooh zo opgelucht....!!

En dat het maar goed was ook bleek wel toen ik toch nog even onze digitale werkplek checkte voor ik de laptop dicht klapte.....

Want ik weet dat ik nu nog álle rapporten moet schrijven.... en alle lessen moet aanpassen die bij de methode Kleuterflits horen...... maar.....

Een of andere werkgroep burgerschap heeft nog even een culturele week bedacht....

Nee let op......!!!

Direct na de Pinksteren van 26 tot 29 mei, moeten we ervoor zorgen dat we een soort kraam voor een tentoonstelling hebben met als thema Europa.....

Onze kleuters ook hè.....

En op die kraam moeten vlaggen komen,  hapjes,  werkjes, posters, muziek,  informatie en wat we zelf nog bedenken.....

Vrijdag 29 mei zijn alle ouders van school welkom on de tentoonstelling te komen bewonderen.....

ALSOF WE NIKS ANDERS TE DOEN HEBBEN....!!!!!!

Weet je.....

Ik ben écht heus trots op onze school,  maar af en toe........!!???!.....

Af en toe snap ik écht niet waar ze mee bezig zijn....

Hoe kun je zoiets in deze idioot drukke tijd verzinnen.... terwijl we ook een thema aquarium hebben lopen.... schoolreisjes eraan komen.... volgende week een inloopochtend voor ouders op het programma hebben staan, de laatste huisbezoeken gepland staan, de drie vakgroepen nog in overleg willen over het verloop van het afgelopen jaar,  enz.....

Als ze dit op de PABO's lezen dan haken ze spontaan af en laten zich omscholen.....

Dit maakt je vak er niet leuker op zal ik maar zeggen....

Het is toch geen wonder dat er geen leerkracht meer te vinden is.....

En wat doe je de kinderen aan.....

Dan staat er hoog aangeschreven: de balans vinden tussen in- en ontspanning....

Hoe dan....?????????

We hebben al Sint en Kerst en Lentefeest.... schoolbrede projectweek, alle Kleuterflits thema's, lentekriebels week, en dan nu weer iets met burgerschap.....

Wanneer dan ontspanning....????

Want geloof maar niet dat vakantieweken voor onze kinderen ontspannen zijn met ouders die na een paar dagen met hun kind thuis, al met de handen in het haar zitten....

En dan ik....

Heb ik net het gevoel dat dat wat ik afgerond heb de to do list inkort....

Nee hoor ..... moet meteen weer ingevuld worden door een of ander projectje, zodat je vooral niet het gevoel zal krijgen ooit klaar met je werk te zijn....

Waren ze bijna vergeten stond er ook nog bij....

Was het maar helemaal vergeten denk ik dan.....

Één stap vooruit betekent bij ons meteen weer een stap terug....

Maar goed...

Vanavond kijk ik toch maar even eurosongfestival....

Heb ik dinsdag niet gedaan, maar kon het vandaag niet laten....

Gewoon omdat ik na inspanning toch die, al zo tijdelijke, ontspanning zoek....

De kwaliteit vond ik zo op het eerste gehoor niet heel erg slecht.... een enkeling daargelaten....

En zij die ik behoorlijk goed vond, zijn allemaal door....

Of ik zaterdag ga kijken naar de finale....?

Ik weet het nog niet.....

Maar zo'n doorbroken traditie voelt wel vreemd dit keer....

Geen Nederland erbij....

Ik snap het hoor..... maar toch.....

Weet je... al die ruzies en oorlogen wordt door hoge piefen bedacht, veroorzaakt enz....

(Hoezo ideaal😃)

En zij die zich juist willen verenigen en de vrede willen bewaren....de sporters, de muzikanten etc......die worden tegengewetkt....

Dat vind ik persoonlijk de andere oneerlijke kant van een statement medaille......

Ja en het is ook een commercieel vriendjespolitiek zootje bij dat festival....dat weet ik....

Maar je moet toch ergens nog je idealen kunnen behouden.... toch...?

13 mei 2026

Dag van:

Idiote gedachte misschien.....

Maar toen ik vanmorgen op mijn Facebook keek was ik tot dan toe alleen nog maar door mannen gefeliciteerd....

En ik moet zeggen....dat deed dit 66 jarig oude vrouwenhart toch goed op de één of andere manier hahahaha.....

En wat doe je dan aan op zo'n verjaardag...?

Een dag waarop je liefst niet teveel wil opvallen maar er voor de kleuters toch een beetje feestelijk uit wil zien....

En volgende hobbel.... hoe krijg ik al die extra tassen mee...?

Enfin, ik kom op school, loop zo anoniem mogelijk, bepakt en bezakt door naar de klas....

Daar liggen al prachtig verpakte cadeautjes klaar...

Maar oké....van mijn klas kan ik dat hebben...

Nu de briefing zien te overleven....

En ja hoor.... geen collega die eraan denkt dat ik jarig ben...

Een meevaller dus....

Bij de kleuters ligt dat wat anders....

Zij komen opgewonden binnen want.... hun juf is jarig....

En wat word ik meteen al verwend met knuffels en cadeaus....

Had ik ze moeten laten wachten tot we officieel in de kring zitten....?

Welnee.... niet op een dag als vandaag....

"Hoeveel jaar ben jij".... vraagt iemand....

Jullie zijn 1 zes jaar geworden, leg ik uit en gebruik er mijn vingers bij.... en ik vandaag twee keer een zes.... en ik gebruik de vingers van de kleuter die het dichtst bij staat...

"En wanneer word je drie zessen"....?

Nou, over meer dan 500 jaar..... en zoveel vingers hebben we niet samen....

500 "Kan niet" zegt een slimme kleuter....

Nee dat kan ook niet, antwoord ik, en laat het daar maar bij om door ingewikkelde uitleg en de teleurstellende slotsom, de feestvreugde maar niet teveel tot een dieptepunt te laten dalen....

Gelukkig stapt één van de teamleiders van de technische dienst binnen om me te feliciteren en dat is mijn redding....

En nu dat verhaal van die chipsketting die ik niet met de kinderen kan maken en daarom noodgedwongen uitwijk naar een de andere versie Nibbit chiprondjes, namelijk de Nibbit sticks....

Ik vertelde er gisteren al over....

Iedereen wist er dus blijkbaar van behalve ik...

Het heeft zelfs het landelijk nieuws gehaald weten mijn collega's mij te vertellen....

En inderdaad:....

We begrijpen dat dit voor veel fans even wennen is’, aldus Cheetos. Dat klopt: voor veel mensen roepen de chips warme jeugdherinneringen op. Door hun ronde vorm hadden veel fans er zelfs een vast ritueel mee ontwikkeld: een chipje rond elke vinger schuiven als een ‘ring’ en ze vervolgens één voor één opeten.

Een woordvoerder meldt desgevraagd dat de laatste productie inmiddels heeft plaatsgevonden.

En dan die reacties...

Generaties groeiden op met Cheetos Nibb-it Rings. Nu nemen we afscheid van deze iconische vorm"

Online reageren mensen vol ongeloof op het besluit en roepen zelfs op tot het starten van een petitie om de chipjes te behouden. "Dit kan echt niet.

Als kind at ik ze vaak en regen we ze aan een dropveter", zegt een dame die op het terras aan het werk is. "Dit gaat de nieuwe jeugd niet meer mee maken", zegt ze terwijl ze voordoet hoe dat rijgen in z'n werk gaat.

Echt ik voorspel jullie... degene die nu een chip met ronde vorm gaat produceren, is binnen een half jaar financieel binnen...

Maar goed, we vouwen en versieren dus friteszakken die ik vervolgens vul met de Nibbit sticks....

En de verloren Nibbit chipsketting generatie geniet hier in ieder geval toch ook zichtbaar van....

Tja, en dan moet je er toch aan geloven hè....

Je team trakteren....

Geen gedoe met een feestje na schooltijd had ik zo bedacht,  maar gewoon bij de koffie even rondgaan met wat lekkers...

Dat scheelt weer....

En dan mag ik gelukkig 's middags het verjaardagsstokje overdragen aan een kleuter die zijn verlate verjaardag viert....

Hoe slim vind je die zet....?!

Eenmaal thuis nog even de videotelefoontjes van kinderen en kleinkinderen....

Even gluren of oma er toch niet stiekem een rimpeltje heeft bijgekregen....

En het valt mee....

Nog één jaar juf zijn oma en dan mag je écht alleen maar oma zijn....

Jongens ik kan niet wachten.....

De avond mag ik kiezen wat we eten....

Hoe lekker ouderwets klinkt dat...

En ik kies voor...... GRIEKS.....!!!!

Op naar Anemos, ons favoriete Griekse restaurantje....

Vanavond draait de zoon de tent en mogen zijn ouders uitrusten....

Aan de ene kant jammer want de eigenaresse is zo'n heerlijk mens, maar eerlijk is eerlijk haar zoon heeft goed op z'n moeder gelet al die jaren en neemt alles prima waar....

Een fijn toeval is dat terwijl we tussen het 'midia en calamaria, verorberen zitten, onze Griekse vrienden appen....

De dag zit erop.....het 65 ste levensjaar ook...

Laten we vol goede moed aan het 66ste beginnen.....