Dag van:
Tjonge… wat ben ik aan het nagenieten van die bruiloft van gisteren.....
Gelukkig mogen er nu eindelijk foto's geplaatst worden, dus ik ben ze nijverig aan het uitzoeken....
De ene nog mooier dan de andere....
Wat een prachtige dag en wat een stralend stel.....
Wat een liefde...
En terwijl ik zo door die foto's heen ga, begint dat nadenken over relaties en trouwen......
Trouwen op latere leeftijd komt namelijk steeds vaker voor.....
En ergens vind ik dat eigenlijk wel mooi....
Je neemt dan vaak bewustere keuzes mee, meer levenservaring, meer kennis van jezelf en misschien ook wel een beter idee van wat je wél en vooral níét wilt....
Waarmee ik overigens absoluut niet wil zeggen dat iedereen maar lekker moet wachten tot-ie ouder is hoor....
Nee, natuurlijk niet...
Want als iedereen zou wachten met trouwen tot een latere leeftijd, vallen er toch een aantal traditionele voordelen van jong trouwen weg....
Denk alleen al aan gezinsstichting....
Veel stellen willen nog steeds graag trouwen voordat ze aan kinderen beginnen.....
En eerlijk is eerlijk: biologisch gezien is kinderen krijgen over het algemeen toch wat gemakkelijker op jongere leeftijd....
En dan natuurlijk die heerlijke onbevangenheid…
Jong trouwen heeft toch iets romantisch....
Je gaat samen het avontuur van het volwassen leven aan.....
Je hebt misschien nog geen idee waar je over tien, twintig of veertig jaar zult staan, maar dat maakt eigenlijk helemaal niet uit....
Je gaat ervoor....samen....!
Met een hoofd vol dromen en een hart vol vertrouwen....
En dát is ook heus wel de charme van jong trouwen....
Je weet nog zo weinig van het leven....
En daardoor denk je misschien juist dat je alles weet....
Wist je trouwens dat uit cijfers van het CBS
blijkt dat het totale aantal echtscheidingen in Nederland al jaren daalt.....?
blijkt dat het totale aantal echtscheidingen in Nederland al jaren daalt.....?
Verrassend.... ik had her niet gedacht...
Maar tegelijkertijd zie je daarentegen dan wel weer een opvallende stijging in wat de ‘grijze scheiding’ wordt genoemd....
En daar zijn verschillende redenen voor...
Zo heb je bijvoorbeeld de zogenaamde empty nest-fase...
De kinderen zijn het huis uit en ineens valt er niets meer samen op te voeden...
Geen broodtrommels, geen ouderavonden, geen voetbaltrainingen, geen discussies over bedtijd, geen “heb jij gezien waar de gymtas is".......?
En dan moeten twee mensen ineens weer ontdekken wat ze, behalve hun kinderen, eigenlijk nog met elkaar delen....
Oeps…
En dan heb je reden twee...dat pensioen....
Wil ik dit eigenijk weten…?
Ineens zit je hele dagen samen thuis...
En dat kan heerlijk zijn, maar het kan ook de dynamiek behoorlijk veranderen....
En soms wordt dan pijnlijk duidelijk dat partners in de loop der jaren vooral náást elkaar zijn gaan leven in plaats van mét elkaar....
Duh…daar ben ik voor Willem en mij helemaaaaaaal niet bang voor....
Wij zitten nog VOL plannen....
Sterker nog: Willem is dumber dan ooit en als ik straks niet meer hoeven te werken, vraag ik me eerder af wanneer we samen eens tijd krijgen om rustig achterover te zitten, want ook ik ga niet stilzitten....
Nog een reden trouwens is dat we met z'n allen steeds ouder en gemiddeld vitaler worden....
Zestig of vijfenzestig voelt voor veel mensen allang niet meer als het eindstation...
Je realiseert je dat je misschien nog twintig of dertig mooie jaren voor je hebt....
En er zijn mensen die denken:
Wil ik die jaren nog doorbrengen in een relatie waarin ik eigenlijk al jaren niet meer gelukkig ben.....?
Zoiets van.....en bedankt hè…
Ik moet er person kijk niet aan denken om dan wéér opnieuw te moeten beginnen...
Geen haar op m'n hoofd....
Ik heb me trouwens weleens afgevraagd of mensen de uitdrukkingen ‘vechten voor je huwelijk’ en ‘een huwelijk is een werkwoord’ eigenlijk nog kennen.....
Maar..... tádáááá, vegans genoeg zie je tegenwoordig een andere ontwikkeling....
Relatietherapie is namelijk populairder dan ooit....
Steeds meer stellen zoeken hulp voordat de boel volledig geëscaleerd is.....
Er zijn relatiecoaches, therapeuten, trainingen, workshops en tegenwoordig zelfs iets wat een 'relatie-check up" of ‘relatie-APK’ wordt genoemd.....
Een soort onderhoudsbeurt voor je huwelijk....
Ik zie het al voor me:....“Zo, mevrouw en meneer, we hebben de communicatie even nagekeken, de irritatie loopt iets te hoog op, de gezamenlijke tijd is wat laag en de verbinding kan wel een beurtje gebruiken.... Over zes maanden graag terugkomen".....
Maar eerlijk is eerlijk…
Misschien is het helemaal geen gek idee...
Vooral jongere stellen lijken daar écht anders naar te kijken....
Niet wachten totdat het huwelijk volledig in brand staat, maar eerder hulp zoeken wanneer er nog iets te redden én te versterken valt....
Tjonge voel ik daar een enorme generatiekloof.....??
Want vroeger betekende vechten voor je huwelijk nogal eens:....volhouden, incasseren, tanden op elkaar en vooral niet zeuren.....
Tegenwoordig betekent het dus eerder:
Praten, grenzen aangeven, hulp zoeken, persoonlijke groei, en leren hoe je elkaar weer kunt vinden....
Ja, ja…
Het kan dus wél.....
Maar…
Soms kan het ook niet....
En laten we dat vooral niet vergeten....
Want ik kom inderdaad uit die generatie van volhouden, incasseren en tanden op elkaar....
Ik heb 23 jaar lang tegen mijn better kunnen weten in, geprobeerd vol te houden....
23 jaar vernedering, bedreiging, geweld, intimidatie....
En vooral heel lang tegen mijn eigen gevoel in blijven geloven dat het misschien ooit anders zou worden....
Tot volhouden geen optie meer was...
Voor mij niet, en zeker niet voor de kinderen....
En juist daarom vind ik die ontwikkelingen van deze tijd helemaal niet zo verkeerd....
Hoe eerder hoe beter...
Praat, zoek hulp, kijk naar jezelf, leer elkaar kennen, leer vooral jezelf kennen....
Maar onthoud ook dat niet iedere relatie gered hóéft of kan worden...
Sommige relaties hadden misschien nooit moeten beginnen....
Omdat je zelf nog niet rijp was....
Omdat je zwak was zonder eigenbeeld of eigenwaarde....
Omdat je geen goed voorbeeld had....
Omdat je dacht dat liefde hetzelfde was als volhouden....
En dan is geen enkele relatietherapie daartegen opgewassen....
Omdat er eerst iets anders nodig is:...zelfkennis, inzicht....
Weten wie je bent....
Wat je nodig hebt....
Wat je grenzen zijn....
En misschien vooral leren begrijpen waarom je ooit genoegen nam met iets waarvan je nu weet dat je het nooit meer zou accepteren....
Noot…
Ik had deze blog eigenlijk heel anders willen eindigen....
Want toen ik eraan begon, dacht ik écht alleen maar aan dat stralende stel van gisteren....
Aan die prachtige avond....
Aan liefde....
Aan twee mensen die bewust voor elkaar kiezen....
Aan foto's waar je gewoon blij van wordt....
Ik schreef mijn laatste zinnen…
En toen keek ik ineens naar de datum die hierboven mijn blog stond....
26 september.... en ik moest even slikken....
Want vandaag, 26 september 2026 op de kop af, zouden mijn ex en ik…41 jaar getrouwd zijn geweest....
Noem het bizar, noem het bijzonder....
Misschien zelfs een beetje wrang....
Een datum die ooit symbool stond voor het begin van mijn volwassen leven, staat nu vooral symbool voor hoe ontzettend veel een mensenleven kan veranderen....
Een huwelijk dat 41 jaar geleden begon...
Een huwelijk dat uiteindelijk niet bleef bestaan...
Een verleden waar ik heel lang dacht dat ik voor altijd aan vast zou zitten...
En een leven dat er nu, jaren later, zó anders uitziet...
Vandaag keek ik naar foto's van twee mensen die gisteren met liefde, vertrouwen en heel veel plezier samen hun toekomst tegemoet gingen...
En misschien is dat óók nog wel waarom deze datum ineens zo binnenkwam....
Omdat je soms pas achteraf begrijpt hoe bijzonder het is dat een leven niet loopt zoals je ooit dacht....
Sommige mensen blijven...
Sommige mensen gaan...
Sommige huwelijken houden stand...
Andere eindigen...
En soms begint na het einde pas het echte leren leven...
Dus ja…
Vandaag had ik eigenlijk gewoon willen nagenieten van een prachtige bruiloft...
En dat deed ik ook zeker....
Want tenslotte gaat het er niet om hoe lang je al getrouwd bent....
Niet hoe jong of oud je was toen je begon....
Niet of je überhaupt een relatie aan gaat maar juist dankbaar en gelukkig single blijft...
Het gaat erom of je vandaag, met alles wat je inmiddels over jezelf en het leven weet, nog steeds bewust naast die ander wilt staan....
En soms is het antwoord daarop: ja.
En soms is het antwoord: nee.
En soms…is juist dat laatste antwoord het begin van een heel nieuw leven....
En kijk mij nou....41 jaar later....
Nog steeds bezig met liefde....
Alleen inmiddels met een geheel aangepaste handleiding.....
En een gezonde dosis geluk....
