zaterdag 2 mei 2026

2 mei 2026


Dag van:
Op naar Enkhuizen....
Honden naar het pension en gaan.....
Flinke rit nog, bijna twee uur....
De gemeente ligt aan zowel het Markermeer als het IJsselmeer......
In de gemeente wonen 18.738 inwoners op een oppervlakte van 116,04 km² (waarvan 103,62 km² water) (1 januari 2026, bron: CBS)......
De gemeente Enkhuizen omvat naast de gelijknamige stad ook het dorp Oosterdijk en de buurtschap Westeinde......
Enkhuizen staat bekend als de 'Haringstad' vanwege zijn verleden als centrum voor de haringvisserij......
De stad is, onder meer vanwege de uitgebreide en goed bewaarde historische binnenstad, een belangrijk toeristisch centrum....
En dat merk je.... zeker met dit mooie weer...

Wist je ook dat:
De term Nieuwsgierig Aagje is gebaseerd op een 17e-eeuws blijspel..... en dat Aagje afkomstig zou zijn uit Enkhuizen.....

De Echte Enkhuizer Jodenkoek afkomstig zou zijn van een Joodse bakker uit Enkhuizen..... 
Deze koek wordt nog steeds geproduceerd in Enkhuizen....

En ja echt....hahahaha.....de winkelketen

Action begon in 1993 als een klein winkeltje in Enkhuizen.....gestart door Gerard Deen en Rob Wagemaker......
Later kwam hier nog Boris Deen bij. Anno 2021 telt het bedrijf ruim 190 winkels...
We weten er alles van hihi.....

En ach.... ook leuk om te weten: de allereerste Te land,  ter zee en in de lucht, is ooit in Enkhuizen opgenomen.....

Nou, genoeg van al die weetjes....
Weer missen al een afslag en rijden nu dwars door de Polder....
En voor we het weten zijn we beland op de Lelydijk....
Water, water, water aan beide zijden....
En och wat een prachtige.... maar dode... bijzondere watervogels liggen er aan de kant....
De Houtribdijk (of Enkhuizerdijk of Lelydijk) tussen Enkhuizen en Lelystad is in totaal ongeveer 26 tot 27 kilometer lang.....
De dijk, scheidt het IJsselmeer van het Markermeer.....
Toch heeft het wel wat griezeligs hoor zo'n smal strookje weg door het water......


In de verte doemen dan de torens van de Wester en de Zuiderkerk op....
Wat een mooi gezicht....
Marcel onze kampeervriend zegt altijd " als ik die torens zie ben ik weer thuis"....

Dat Enkhuizen toeristisch, maar vooral ook  oud en historisch is, merken we al snel an de smalle klinkerweggetjes en steegjes....
Toch fijn dat ik al zoveel jaar mijn rijbewijs heb en wat bestuurders ervaring....
Daarbij loopt alles scheef, en dan heb ik het niet alleen over de weggetjes maar ook over de huizen.....
En wij maar denken dat je daarvoor naar Italië moet, om een unieke scheve toren van Pisa te bekijken....

Nou, je kunt gewoon in Nederland blijven hoor....

We vinden het hotel midden in het centrum...
Inchecken gaat nog niet... we moeten echt wachten tot 3 uur....
Maar dát doen we natuurlijk niet....
We laten de koffertjes achter en rijden naar onze kampeervrienden.....

Wat een fijn vervroegd weerzien......
Kom we gaan het water op.....
En dus ploffen we op de stoelen die in de boot staan....
Dat je hier de weg kan vinden over al die grachtjes en meertjes, is ons een raadsel....
Hoe ontzettend dicht be bij de nesten van watervogels kan komen is zó gaaf......

We stappen, euh kruipen en rollen bij de

Vier Beentjes steeg aan wal, duiken het historisch centrum in, checken in bij ons hotel en verkennen de stad weer verder....
Brocante winkeltjes, winkeltjes vol snuisterijen,  het kaasboertje....
Ook nieuwsgierig Aagje heeft hier haar winkeltje....

Wauw wat een jachthaven heeft Enkhuizen...
De haven heeft drie afmeerlocaties voor de pleziervaart: de Buitenhaven, Binnenhaven (Oude Haven) en de Oosterhaven.....
Daarnaast zijn er speciale afmeerlocaties voor de bruine vloot, charterschepen en riviercruiseschepen.....

En kijk nou het Zuiderzee museum.... het is precies de Zaanse Schans, maar dan nóg veel ouder.......
Het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen brengt de verhalen tot leven van de mensen die hier vroeger woonden....
Van de voddenboer en de smid, de visser en de klompenmaker.....

Enfin... we hebben nu zo'n 6.5 kilometer

gelopen, het wordt voor de heren tijd om de bijnaam van de stad eer aan te doen 'Haringstad'.....
In het zonnetje aan de haven is het heerlijk toeven en genieten van de verse vis.....
En Willem..... will je alsjeblieft geen boer laten als je met haring met zuur en ui op hebt.....blèèèèèg......!!

We zoeken de boot weer op...
Tijd om huiswaarts te keren....
Wat heerlijk toch te varen door dit "mini Giethoornachtigs".....


Willem en ik rijden naar ons hotel...
Marcel en Esther zullen ons straks op de fiets achterna komen....
Even opfrissen voor we gaan eten...
En dat eten doen we in restaurant 'Dubbel en Dwars'.....
De bediening alleen verdient al dubbel en dwars een compliment.... wat een vrolijkheid....!
Maar het eten is er ook nog eens heerlijk...

Het is nog te vroeg on de dag af te sluiten....
Weet je wat we doen.... we smokkelen Marcel en Esther mee het hotel in een baan op de hotelkamer, een avondje Kiezen....
Maar niet nadat we elkaar eerst plechtig

beloofd hebben niet te gaan schreeuwen, schelden of vloeken......
Je weet wel....de hotelkamer buren en zo.....

Voor we er erg in hebben is het al tegen middernacht....
Nu snel voor de regenbui Marcel en Esther naar huis en wij na een intensieve dag, naar bed....






























vrijdag 1 mei 2026

1 mei 2026


Dag van:
De meimaand dus… mijn maand....
Al voelt het dit jaar een beetje alsof mei zelf nog op snooze staat, terwijl de rest van de natuur al drie weken geleden uit bed is gerold.....
De vogeltjes.....? 
Die hebben hun eitjes allang gelegd......
Sterker nog, ergens rond tweede paasdag paradeerden de eerste eendenkuikens al alsof ze een vroege zomershow liepen.....
En de bomen......? 
Die zijn niet gewoon groen geworden… nee, die zijn geëxplodeerd......
Alsof iemand per ongeluk de 'maximale chlorofy'-knop heeft ingedrukt......

En dan die oude spreuken hè… die kunnen zo langzamerhand ook wel met pensioen.
'Een koude mei, een gouden mei'....
Nou, als dit goud is, dan smelt het in mijn handen.....
Het is hier gewoon zweten alsof de zomer alvast een proefrondje doet.....
'De zon in de meie, zet oude lieden aan het vrijen'.....

Eerlijk… volgens mij doen die dat inmiddels gewoon het hele jaar door.....
Mei heeft daar niks exclusiefs meer aan.....
'IJsheiligen hebben koude koppen'....
Ja hoor......11 tot 15 mei zogenaamd fris… geloof jij het......?
Ikke niet..... 
En laten we het ook vooral niet testen, nu mijn tuin er net bij ligt alsof hij klaar ligt voor een fotoshoot in een tuinmagazine.
'Zwiert hier en daar in mei een bij, dan is de landheer ook weer blij'.....
Nou, laat die landman de vlag maar uithangen en meteen slingers en ballonnen ophangen, want hier lijkt het al op een bijenfestival.....
'Een natte mei geeft boter in de wei'......
Oké vooruit, een klein kuipje boter dan..... Want jawel: morgen en overmorgen krijgen we een béétje regen.....

En dan mijn collegavriendinnen:
"Wat doe jij nou binnen met dit laatste stralende dagje".......?!
Nou… euh… werken......
Ja echt......
Want ik dacht dus: 'Is de zon op z’n heetst, dan is dat voor je huid geen feest'......
(Hoe vind je die.....ieuwe spreuk, vers van de pers)
Mijn briljante plan: werken tot half drie en dán naar buiten......
Goed voor mijn toch al subtiel zongebruinde teint......
Alleen… mijn laptop dacht daar anders over...... 
Batterij leeg......
En ik.....? 
Geen zin om als een halve acrobaat onder het bureau te duiken voor de oplader......
Die halsbrekende toeren bewaar ik wel voor straks......
Want ja hoor… nieuwe gordijnen......gisteren binnengekomen.....
Vandaag ophangen, met de moed der wanhoop én een vleugje optimisme.....
Maar eerst… even in de zon.....

Even dat vakantiegevoel vasthouden..... 
Dat korte, heerlijke gevoel van: niks moet, alles mag.....
Nog één jaar en dan heb ik, als het goed is,  levenslang vakantie.....
Maar ja… dat voelt denk ik toch anders.....
Een vakantie is een pauzeknop.....pensioen is een compleet nieuw hoofdstuk......
Geen tijdelijke ontsnapping, maar een permanente verandering..... nieuwe levensfase....
Wat ga ik dan doen.....?
Hoe ziet mijn dag eruit.....?
Wat wordt mijn doel.....?
De één zegt: "Pas maar op, je valt in een zwart gat".....
De ander: "Je gaat genieten, eindelijk ruimte voor nieuwe dingen"......!
En ik.....? 
Ik denk gewoon: ik zie het wel.....
Tot nu toe heb ik uit elke fase van mijn leven uiteindelijk wel iets goeds gehaald, dus dit ook.....

Maar goed.....terug naar de realiteit: gordijnen.
Wat een avontuur.....
'Kant en klaar' blijkt namelijk een term te zijn die ergens zweeft tussen 'je hoeft niks meer te doen' en 'succes, je bent nu zelf coupeuse'......
Het is écht een begrip dat varieert op een schaal van 'volledig bereid' tot 'minimale voorbereiding'..... en hoe irritant is dat als je zelf al helemaal geen verstand van gordijnen hebt....
Zoomband, plooien, haken, runners… ik wist niet eens dat er zoveel beslissingen zaten in iets wat gewoon voor je raam moet hangen....

Eerste fout: te grote haken besteld.....
Gevolg: gordijnen die nu gezellig toch een klein eindje over de grond slepen......
Maar.....meevaller: touwtjes....!
Gewoon trekken en hoppakee, een plooi..... Niet perfect, niet volgens het boekje… maar boeiuuuuhhhh.
En dan de schat Willem......? 
Die vindt die lange haken dus fantastisch.....
Ik vermoed omdat het minder gepriegel is, maar hij noemt het 'gaaf'....... 
Prima, houden we erin.....
Eerste gordijn hang ik zelf op.......
Trots momentje.....
Ik kan nog wel wat met die atroserige handjes.....
Tweede? "Doe jij maar Willem".....
En eerlijk is eerlijk… het hangt.....
Recht.....
Niet rafelig en scheef.....
Niet half los aan de bovenkant..... 
En het is blauw......
En Willem is he-le-maal weg van blauw......
Missie geslaagd......

Volgende taak: koffertjes pakken....
"Lief klein koffertje", zegt Willem.....
(Altijd positief beginnen, goed aangeleerd.)....
"Maar er kan niet veel in hè"…
Willem.!!!!!!.....we gaan één nachtje weg......
'Maar als je die rits openmaakt, kijk…dan is er nóg een vak'.......
"Oooh....dan kunnen mijn toiletspullen mee.....én een boek"......
Precies Willem.... lief klein verrassend handig koffertje.....!!.
En vergeet je trui niet, want morgen slaat het weer om......
En ja hoor… zelfs dát past er nog in.....

Oh help denkt Bengel....

Daar heb je weer zo'n ding dat aangeeft dat ik zonder je moet.....
Arme Bengel.... het is maar één nachtje dit keer....

En zo… is de dag weer voorbij.....
Morgen richting Enkhuizen....
Naar een leuk hotelletje..... naar onze kampeervrienden....
Onder het motto:
"Hebben we zon of hebben we regen,
met onze kampeervrienden kunnen we overal tegen".....





donderdag 30 april 2026

30 april 2026


Dag van:
Tja, van alles eigenlijk.....
Zouden we vroeger Koninginnedag hebben gevierd, dan stond ik nu waarschijnlijk met een oranje hoedje op ergens langs een route te zwaaien......
Maar ja… na zo’n 53 jaar zit die datum er nog wel in, alleen de invulling is iets anders geworden.....
Vandaag breng ik mijn vriendin Annet naar de reumatoloog in het ziekenhuis.....
Ook feestelijk… op z’n eigen manier.....
In een ziekenhuis is het namelijk altijd één en al bedrijvigheid.....
Artsen die al vroeg hun rondes lopen, verpleegkundigen die van alles regelen en ondertussen nog tijd vinden voor een vriendelijk woord.....
Op de spoedeisende hulp is het helemaal een komen en gaan, met sirenes die je al van verre hoort.....
Achter de schermen wordt er keihard gewerkt in laboratoria, gipskamers, en bij de röntgen, en in de operatiekamers staan complete teams klaar om levens te redden of te verbeteren.....
En verder wordt er eten en drinken rond gebracht, worden er bedden van de één naar de ander kamer versleept enz....

En dan heb je daar… de vrijwilliger.

In een blauw jasje.....
Met een blik alsof hij het hele ziekenhuis persoonlijk draaiende houdt.....
Daar loopt hij hoor.....
Ongevraagd hulp aanbiedend bij de aanmeldzuil, terwijl er eigenlijk precies op staat wat je moet doen.....
Maar ja, zijn menselijke hand is toch fijner hè.....
Ondertussen voorziet hij ook de medisch secretaresse en de dames van de patiënten service van koffie alsof hij de directie bedient… en dan… dan begint het....
Want wat moet je dan verder....?
Nou.... hij heeft er wat op gevonden.....

Stoelen.....
Aanschuiven......
Ronde na ronde na ronde......
Zodra iemand opstaat, in alle haast, om de dokter of assistente te volgen, en vergeet zijn stoel niet netjes terug te zetten, dan staat híj er.....
Met de handen op de rug een grote stappenloopt hij op de stoel af.... en schuift aan....
Met een gezicht alsof hij zojuist een nationale ramp heeft voorkomen......
Ik kan het bijna niet aanzien.....
Maar gelukkig worden we juist dan gered door de reumatoloog die ons komt halen… en geloof me: mijn stoel stond keurig aangeschoven......

Na het ziekenhuis wil Annet nog 'even' naar een tuincentrum....
Niet die van dinsdag natuurlijk....nee, een andere.....

Alsof er een tekort is aan tuincentra hier.....
"Eén kar is genoeg hoor", zegt ze nog bij de ingang....
Ha...
Ha......
Ha........!!
Gelukkig ben ik eigenwijs en pak ik er zelf ook één, en binnen vijf minuten ligt mijn kar al voor een groot deel vol alsof ik een compleet landgoed ga aanleggen.....
En Annet helpt vrolijk mee: "Voor je verjaardag alvast"! roept ze, terwijl ze nog wat extra’s in háár kar gooit....
Over de kassa zullen we het daarom maar niet hebben.

Dan nog naar de Action voor twee kleine koffertjes......
Tijdens de opuiming van de schuur een paar weken geleden, heb ik onze oude 'korte reizen' koffertjes de laatste eer bewezen door ze door de shredder van de stort te helpen, maar nu gaan we zaterdag dus een weekend naar Enkhuizen en om voor 1 nachtje nou een mega koffer mee te nemen zou bij zo'n hotelreceptie wel eens vragen kunnen oproepen....

Er moeten dus twee van die mini koffertjes komen.....
Nee hè....bad timing Wampie want half Nederland is deze meivakantie op vakantie of weekendjes weg....
Gevolg: twee koffertjes met lichte gebreken...
Nou ja, ach..... ze kunnen dicht, dat is toch het belangrijkste.... en Willem en ik lopen zelf ook niet zo soepel meer dus vooruit, ik neem die laatste twee mee....

Eenmaal thuis help ik Annet nog met haar tuin, en daarna duik ik mijn eigen Hof van Eden in....
Een tuintje lijkt misschien klein en simpel, maar het kan verrassend veel met een mens doen.....
Zeker met mij.....
Zodra je tussen het groen staat, vertraagt alles een beetje.....
Je handen in de aarde, het ritme van planten en water geven, het haalt je uit je hoofd en brengt je terug naar het moment.....
Zo’n stukje groen is niet alleen een plek buiten, maar ook een plek van binnen, waar je adem weer rustiger wordt en je gedachten zachter.....

En zo ben ik weer in de weer met het scheppen van gezellige hoekjes en knusse plekjes....
De lavendel heeft er een soortgenoot vriendje bij....
Ik heb eindelijk weer een blauwe druif die zich hoop ik snel om de rozenboog zal slingeren...
En mijn border Grieks blauw is behoorlijk aangevuld....
Ik ben zo weer een paar uur bezig....
Met mij in ieder geval wel.....

Mijn tuin klopt voor geen meter.... roestige haken, scheve tegels, een tafeltje dat betere tijden heeft gekend en een rozenstruik die compleet zijn eigen plan trekt.....
Maar juist dat maakt het zo leuk.....
Zowel beneden op het vlonder gedeelte als het trapje op naar het boventerras waar ook het tuinkasje staat, overal is het één en al vrolijkheid....
Overal valt iets te ontdekken.....

Tot zelfs als ik ’s avonds naar bed ga.....

Want daar..… ligt een zak potgrond..... waarvan ik ben gevraagd had om die van de vlonder even naar boven te tillen.... (het boventerras)....
Maar nu ligt bij hier.....
Op mijn bed.....
"Willem"! roep ik naar beneden, "er ligt een zak potgrond op bed"....!
"Ja", roept hij terug, "je zei toch dat die naar boven moest"....?
Tja.....
Soms moet je dingen blijkbaar héél specifiek formuleren.....
De potgrond ligt inmiddels weer netjes in de tuinkas.....
En ik… eindelijk in bed.