dinsdag 7 april 2026

7 april 2026



Dag van:
Soms hè… dan heb ik niet eens door wat dat nou precies doet, zo’n blog schrijven…
Ik schrijf omdat ik het zo heerlijk vind.....
Om gedachten op papier te zetten…
Om een tijdsbeeld vast te leggen voor, wie weet, later mijn kinderen… en mijn kleinkinderen…of de mensen van dan....
Een soort reality geschiedenis boek....
Maar vanmorgen….vanmorgen gebeurde er iets.....
Ik scrolde eens door de achterkant van mijn blog.....
De beheerderskant, zeg maar.....
En ja, ik weet heus wel dat mijn kleine vriendenkring meeleest… en af en toe een collega…
Mijn kleine kring dus.....
Maar toen kwam ik op het tabblad statistieken.....
Waar je kunt je zien hoeveel mensen je blog bezoeken......
En zelfs… waar ze vandaan komen.....
Geen persoonlijke namen hoor, en ook geen steden… maar landen.....
Slik…
Je schrikt je het apenzuur.....
Want ineens besef je: het zijn er meer dan je denkt.....
Van 1 tot 7 april al 1930 mensen....
En de maand is nog maar net begonnen....
En het zullen heus niet allemaal trouwe lezers zijn…
Er zitten vast ook nieuwsgierigen tussen… of mensen die per ongeluk terechtkomen… of misschien zelfs mensen met minder goede bedoelingen.....
En nee… het geeft me niet zo’n boost van:
"Zie je wel, je kunt schrijven, dit is je toekomst na je pensioen"....!!
Maar wel dit besef:.....jemig… ik schrijf steeds over hier thuis… terwijl het gros niet eens weet wat dat ‘thuis’ is… of waar Arnhem ligt…
Misschien mag ik daar iets duidelijker in worden....
Dus… laat ik jullie eens meenemen....
Wat Arnhem en omstreken vandaag bezighoudt....?

De IJsselbrug.....

De brug bij Westervoort, in de A12....
Een brug van 536 meter lang, bestaande uit drie delen....
De noordelijke met vier rijstroken, waarvan er twee afvallen richting knooppunt Velperbroek…
De middelste richting Oberhausen…
De zuidelijke richting Duitsland…
In mijn geboortejaar 1960 begon de bouw van de eerste brug.....
En dagelijks rijden er zo’n 120.500 voertuigen overheen....
Maar nu… wordt hij gerenoveerd.....
En dat betekent: kilometers files.....
En dat… zeven weken lang....
De hele omgeving staat op z’n kop....
Niet alleen het woon-werkverkeer… maar – o jee, ook het goedkope tanken in Duitsland komt in de knel.....
Dus ja…
Daar heb je het over....
In de winkel....
Bij het uitlaten van de hond....
In wachtkamers.
Bij het bushokje....
Gespreksonderwerp nummer één....

En dan is er nog gespreksonderwerp... nummer twee.....

Een stuk zwaarder....
President Trump die dreigt met een alles vernietigende aanval op Iran…
Als er vóór 02.00 uur vannacht geen akkoord ligt.....
En Iran… lijkt niet onder de indruk.....
Zal hij het doen....?
Hij klinkt onverschrokken…
Maar onder mensen voel je iets anders: angst.....
Zijn woorden galmen na:
'Vanavond zal een hele beschaving sterven, om nooit meer terug te keren'.....
Gelukkig is er ook kritiek.....van Congresleden die dit het ‘pure kwaad’ noemen van een ‘extreem ziek persoon’.....
En dus praten mensen daarover.....
Over oorlog.....
Over de vraag… of dit het begin kan zijn van iets nog groters.....
Misschien zelfs een derde wereldoorlog.....

En wij… Willem en ik....?
Willem knijpt hem wel een beetje....

Maar hij doet wat hij altijd doet.....
Hij gaat op huisbezoek bij een oude, eenzame man....
Voert een goed gesprek op de vlonder met zijn collega-dominee....
Haalt zijn dochter op, inclusief fiets die er vanmorgen mee ophield.....
En gaat daarna gewoon naar de muziekrepetitie.....
Het leven gaat door.....

En ik...?
Tja…
Action hè....
Iemand helpen met een dilemma....
Luisteren, coachen.....

En daarna…mijn tuin in....
Met mijn aankopen en de nieuwe bloemetjes....
"Ik geniet zo van uw tuintje als ik over het bruggetje loop… zo vrolijk en speels"...
roept een vrouw terwijl ze haar hond uitlaat.
"Ziet er weer prachtig uit"...roept de man met de pitbulls....
En de seizoenarbeiders uit de kassen steken hun duimen omhoog....
Gebarentaal is universeel.....
Maar eerlijk...?
Ik denk dat íkzelf nog het meest geniet....
Van mijn kleine paradijs....
En soms denk ik…als ik er straks niet meer ben…laat ze daarboven alsjeblieft een replica van mijn tuin hebben..... aan het water, aan de rand van het bos.... met een bruggetje....
Want mooier dan dit…kan het volgens mij niet worden.....








maandag 6 april 2026

6 april 2026


Dag van:
Het begon allemaal met zo’n onschuldig berichtje op Facebook…
Op het seniorenweb.....
Ja ja… dat zie ik dus tegenwoordig voorbijkomen.....
Gewoon openlijk.....zonder schaamte.....
Tussen de berichten over stijve knieën, verdwenen leesbrillen en de vraag of iemand nog een goed recept heeft voor appelmoes zonder suiker, kwam daar ineens een levensvraag voorbij:.....
“Wat zijn voor jou de drie belangrijkste dingen in het leven"......?
Kijk, daar kan ik wat mee......
Ik antwoordde zonder aarzelen:....
Gezondheid, vrijheid en bovenal liefde.....
Want laten we eerlijk zijn… als die eerste twee het een beetje laten afweten, dan heb je die laatste het allerhardst nodig.....
En laat mijn dag nou, alsof het zo moest zijn, volledig bestaan uit alledrie… maar vooral die liefde.....
Vrijheid voelde ik ook.....
En gezondheid……nou ja… die was er.....op de achtergrond.....
Zachtjes krakend, licht protesterend.....maar aanwezig.....

Voor mijn verjaardag zou ik een rozenboog

krijgen......
Niet zo’n zielig, wiebelig ding dat bij het eerste zuchtje wind al denkt: “ik ga ervandoor, succes ermee"....!
Nee, een degelijke, een stevige, een blijver.....
Maar ja… de klusjesman had geen tijd.....
Een handige man heb ik niet standaard op voorraad hier in huis.......
En zelf… tja… ik ben handig zolang het licht werk is, niet te zwaar, en liefst ook geen gebruiksaanwijzing heeft van twintig pagina’s bevat.....
Maar.....!
In de schuur stond nog een metalen gevalletje nieuw in de doos....
Waaibomenkwaliteit, dat wel, maar hé.... ambitie is het halve werk.....
En vandaag voelde als dé dag.....

Maar eerst koffie.....
Willem is daar heel duidelijk in, zonder koffie gebeurt er niets.....
Niet een beetje niets, gewoon helemaal niets.....
Dus daar zaten we.....
In de ochtendzon.....met koffie.....

En frisse lucht die mijn bronchiën vriendelijk begroette alsof ze wilden zeggen:
"kijk, zo kan het dus ook".....
Wat begon als een rustig gesprek ontspoorde al snel , zoals dat bij ons gaat, richting de grote levensvragen......
Vrouwen in de Bijbel.....
De rol van liefde.....
De angst om elkaar ooit te verliezen.....
Niet door ruzie, scheiding enz hoor.....
Nee, dat station zijn we al lang gepasseerd.... Daar hebben we de energie niet meer voor.....
En opnieuw beginnen met iemand anders....?
Nou… nee bedankt.....
We hebben net eindelijk door hoe deze versie werkt.....
Dus conclusie:....we moeten de mystiek van de liefde bewaren.....
De swing erin houden.....
"Prima, doen we, maar mag ik nu alsjeblieft mijn boog bouwen".....?

Vol goede moed begin ik.....
Onderdelen uitgespreid.....
Schroeven netjes op een rij.....
Gereedschap klaar.....
Ik voel me bijna professioneel.....
Oeps....eerste foutje.....
Maar dat mag, dat hoort bij het proces.....
Oeps....tweede foutje.....
Iets met een boogdeel dat eigenlijk eerder had gemoeten.....
Maar hé, ik los het op.....
En daarna… loopt het zowaar soepel.....
Op een gegeven moment sta ik zelfs zo zelfverzekerd te werken dat ik besluit het hele ding af te plakken met waterdicht tape.....

In mijn hoofd is dit een briljante zet.....
'Dit verlengt de levensduur met minstens een jaar', mompel ik tevreden tegen mezelf....
Nu de boog omhoog..... en in de grond.... bovenaan het trapje naar de vlonder....
Willem kijkt.....
Met zijn beroemde waterpas-oog.....
Hij zegt niets.....
En precies dát maakt me licht wantrouwig....
Maar goed, hij staat.....
Niet perfect recht maar wel stevig....
Dat dus...
En laten we eerlijk zijn: dat is in het leven ook vaak het belangrijkste......

"Koffie"...!
Daar is hij weer.....
Mijn wederhelft.....
Mijn barista......
Terwijl ik tevreden naar mijn ietwat scheve, maar dappere constructie kijk, begint Willem aan zijn volgende onderwerp:....zijn preek voor een volgende keer.....
Over… luisteren.....
Ik moet lachen.....
Als er iets is wat moeilijk is voor mensen, dan is het luisteren.....
Iedereen wil tegenwoordig op wat voor manier dan ook gehoord worden.....
Maar écht luisteren....? 
Dat is een zeldzaam talent.....
Voor je het weet zitten we weer midden in een filosofisch gesprek.....
Over de Bijbel....
Over interpretaties.....
Over Jezus met Pasen....
"God luisterde ook niet echt toen Jezus vroeg of het anders kon", zeg ik nog, lekker scherp.....
Willem, de theoloog, komt meteen met minstens tien tegenargumenten......


Ik besluit dat mijn jasmijn ineens dringend aandacht nodig heeft.....
De jasmijn blijkt… een project.....een jungle na de vorige boog waar de jasmijn omheen geslingerd was, en die door een storm werd verwoest.....
Ontwarren is eigenlijk geen optie.....
Het is alsof je probeert spaghetti uit een betonmolen te halen.....
Dus, snoeien.....rigoureus snoeien..... en een beetje overlaten....
Als opnieuw beginnetje....
En zie daar:....de hortensia eronder ademt weer.....
Alsof die al die maanden zat te wachten op deze bevrijding.....

En dan valt mijn oog op de schommelbank.....
Die staat daar… moe.....een beetje ingezakt.....
Alsof hij zelf ook weet: 'het is mooi geweest'....
"Jij hebt je beste tijd gehad", zeg ik hardop.....
Net hard genoeg zodat Willem het hoort....
"Je mag ook gewoon vragen of ik wil helpen hoor. .....onze liefde overleeft dat wel, en ik voel me graag nodig"....
Ik grinnik....hij heeft gelijk.....
En voor ik het weet staan we samen een schommelbank te slopen alsof we auditie doen voor een actiefilm.....

Vastgeroeste schroeven.....? 
Geen probleem.....
Imbussleutel werkt niet....? 
Dan maar brute kracht, van Willem dan....
Metaal kraakt, onderdelen vliegen.....
Willem transformeert langzaam in een soort liefdevolle doch meedogenloze Popeye......
En ik....?
Ik sta erbij en bewonder het...... bewonder hém...
Een half uur later ligt de schommelbank in stukken.....
Tien minuten daarna ligt alles al netjes opgeruimd naast het huis.... klaar voor de kraak....
Einde tijdperk schommelbank.....
En wat een ruimte ineens....!

En ruimte…ruimte vraagt om gezelligheid....
Maar gezelligheid begint met opruimen.....
En opruimen betekent sjouwen.....
Dus daar ga ik weer.....schouders eronder.....

Vegen, verplaatsen, schikken en herschikken....
En langzaam, heel langzaam, wordt het weer knus.....
Bijna perfect.....
Bijna dan … want ik zie alweer minstens drie redenen om morgen naar de Action en het tuincentrum te gaan.....

We zouden toch bijna vergeten om te eten zeg....
Samen aan de kook.....
Als iemand me dat een jaar geleden had verteld, had ik gevraagd of die persoon zijn medicatie wel op tijd had genomen.....
Maar hier staan we dan, samen in de keuken.....


Na de maaltijd vult Willem de sproeifles met azijn......
Ik ga het onkruid te lijf.....
Hij laat de honden uit.....
We zijn een team.....
Een licht piepend, hier en daar krakend senioren team, maar een team.....
Jammer dat het nog fris is, die lente-avonden.....
Buiten blijven is geen optie...
Hé.... en ik moet immers morgen bij de Action eerst nieuwe verlichting aanschaffen anders zie ik toch niks van all het opgeknapte moois....

Binnen is het echter ook warm en gezellig.....

Instrumenten komen tevoorschijn.....fluiten en de EWI.....
Zo'n hypermodern Electronic Wind Instrument (elektronisch blaasinstrument), een innovatief MIDI-controller blaasinstrument.....
Zegt jullie niks waarschijnlijk maar het ding kan álles....

Willem oefent eerst zijn liedlijst voor zijn optredens voor de oudjes....
Ik zing mee met 'Tulpen uit Amsterdam' alsof mijn leven ervan afhangt.....
En besef halverwege:..... help we zijn zelf gewoon de doelgroep geworden.....

En dan… de EWI.....
Wat een geluid.....
Zo mooi, zo vol en veelzijdigheid… dat ik niet eens doorheb dat Willem meespeelt.....
Ik denk gewoon: wat klinkt dit prachtig, en blijkt dat hij dat is.....
Deze dag....dat moment…dat is dus liefde.....

Oooooh en dit vergeet ik helemaal....
Alsof het universum nog een extra cadeautje wilde geven vandaag:.....de eerste eendjes zijn uit hun eitjes gekomen.....
Op tweede Paasdag nog wel notabene....
Piepkleine, zachte donsbolletjes op het water....
Vrij..... zoals ik me in de tuin voelde vandaag....

Dus ja…
Liefde ✔ check....
Vrijheid ✔ check....
En die gezondheid dan.....?
Nou…
Laten we zeggen dat Willem en ik vanavond niet echt opstonden uit onze stoelen…
maar meer… ons langzaam omhoog probeerde te werken onder begeleiding van gekreun, gesteun en geluiden waarvan je hoopt dat de buren ze niet kunnen thuisbrengen.....
Maar eerlijk.....?
Wat een héérlijke dag.......!!
























zondag 5 april 2026

5 april 2026


Dag van:
Vandaag is de allerliefste kat ooit jarig....
Liefste Bengel 9 jaar.....
Een kat van 'wie liefde zaait zal liefde oogsten'.....
En geloof maar dat ze zaait....
Al meerdere malen ben ik haar in de buurtapp tegengekomen op foto's met de vraag van wie toch deze gezellige kat is die altijd even komt buurten en bij je komt liggen op het tuinmeubilair....
In de winter, als ze niet buiten komt, wordt ze ook gemist....
Nee joh we houden haar niet binnen, de winter is gewoon niet haar seizoen want Bengel is natuurlijk wel een luxe kat hè....
Een luxe kat met gewoontes en eisen....
'S morgens eerst zijn eten voor de anderen aan koffie en ontbijt denken, geen kou op de botten, geen natte pootjes, een warm bed (liefst die van het vrouwtje, want haar cadeau vandaag; een mooie nieuwe kattenmand.... nee die negeert ze)), véél aandacht en knuffels,  en voor het slapen gaan (ooooh gut vergeet dat niet) haar snacks.....

Bengel is in de winter ook ongeveer 3 kilo zwaarder dan in de zomer....

In de winter rust ze en eet ze vooral....
Komt de lente er weer aan en staan de tuindeuren weer wijd open dan begint de periode van beweging en is die drie kilo er ook zo af....
Alhoewel....9 jaar, 't is best al oud hoor.... Dan gaat dat minder snel.....
9 Jaar oud....?
Jazeker.....
Er bestaat immers een formule voor....
Formule: een realistischere benadering is: 15 ( jaar 1) + 9 (jaar 2) + 5 (alle resterende jaren)...
Dan is mevrouw 15+9+35=59......
Ruim in de overgang dus.....
Over 2 jaar is ze zelfs ouder dan ik of Willem....
Zou deze regel ook voor een extreem verwende kat tellen....?

En och wat is ze sterk....
Weten jullie nog dat ze bij het randje van de dood is weggehaald....?
Was dat niet 2020....?

Een crowed funding werd er toen zelfs gestart om alle dierenziekenhuiskosten te betalen....
Zoveel liefde én financiële steun Bengel (en wij) toen kregen.....
Dagen lag ze in een couveuse naar adem te happen....
Zulke hoge koorts die eigenlijk geen kat kon overleven volgens de artsen....
En nóg steeds is niet bekend wat ze had  ...
Een nog niet goedgekeurd experimenteel middel haalde haar er toen doorheen....
En natuurlijk heel héél veel aandacht en knuffels....
Tot op de dag van vandaag ben ik nog zo dankbaar dat er nog is.....
Maar schrik ik ook nog steeds als ze maar even anders is dan anders....

Vanmorgen ligt ze in ieder geval heerlijk aan mijn voeteneind terwijl Bets 1 van de 2 verjaardagscadeaus; de nieuwe manden, uitprobeert...
En dat die bij haar in ieder geval in de smaak vallen blijkt wel uit het feit dat ze er niet uit te slaan is....
Maar goed, dieren slaan doen we sowieso niet....
Bengel nestelt zich in ieder geval aan mijn voeten....
Maar helaas voor Bengel dit vrouwtje wil het Urbi et Orbi straks zien....

Een soort van in mijn jeugd meegegeven gewoonte terwijl mijn ouders verre van katholiek waren....

Meestal ook onder het gemompel van 'hoort bij je opvoeding' (vinden je grootouders van moeders zijde).....
Zo hebben we als gezin ook één maal op dat grote plein gestaan om het live bij te wonen, zijn op audiëntie geweest geloof ik, maar daar ben ik niet zeker van, kan ook mijn vader alleen geweest zijn.... en kwamen in het klooster van de pater Jezuïeten waar mijn vader er één van kende uit de oorlogstijd....
Dit bezoek heeft toen wel diepe indruk op me achtergelaten....
Die soberheid waarin zulke erudiete, 6 talen sprekende, hoog geleerde paters leefde....
Een bed met grijze ruwe deken, schrijfgerei op een kale tafel dat als bureau fungeerde, en een simpele houten stoel zonder kussentje.....
Ook paus Franciscus blijkt zo geleefd te hebben....
Hij koos niet voor de luxe pauselijke appartementen maar voor een eenvoudig gastenverblijf...
Paus Leo daarentegen wel, maar de luxe in die appartementen mag ook wat hem betreft achterwege blijven....

En toch.... toch kan ik het niet rijmen met al

die pracht en praal en rijkdom van de katholieke kerken eromheen en overal....
Tot ik vandaag een uitzending zag met Antoine Bodar, priester, kunsthistoricus en schrijver....
En ik schrik ervan als ik zie wat hij nóg meer allemaal studeerde: geschiedenis, kunstgeschiedenis, literatuurwetenschap, filosofie en theologie aan de universiteiten van Amsterdam, Bazel, Leiden en Utrecht.....
In alle vakken behaalde hij zijn doctoraal.....
In 1987 promoveerde hij aan de Universiteit van Amsterdam cum laude tot doctor in de filosofie.....
In 1978 werd hij docent in kunstgeschiedenis en esthetica aan de Universiteit Leiden .....hij is benoemd tot bijzonder hoogleraar christendom, cultuur en media aan de Universiteit van Tilburg.....
En dat zonder studiebeurs....
En tegenwoordig is hij ook rector van de Friezenkerk te Rome en erekanunnik van de Sint-Bavo te Haarlem.....

En deze man vertelde vandaag op tv zó boeiend over het hoe en waarom....

De Friezenkerk, waar hij rector van is, is meer dan 800 jaar oud.....
De kerk behoort tot de extra-territoriale bezittingen van het Vaticaan en zijn in 1990 door de UNESCO  toegevoegd aan de Werelderfgoedlijst.....
En net zoals de Joden, Moslims, Romeinen, Grieken (en de Roemenen met hun inmiddels beroemde gouden helm die in Drenthe gestolen werd uit een museum) enz heeft het Vaticaan haar rijkdommen  vergaard in al die jaren geschiedenis.....
Heel veel dingen zijn ook giften of cadeaus....
Blijf ik het nog extreem veel vinden hoor en denk stiekem ' kerk, kerk....als je het verkoopt wat zou er dan veel armoede in de wereld opgelost kunnen worden....
Maar ja, geschiedenis wil ook wat.... een verhaal van 1800 jaar.....

Enfin, ik dwaal weer eens af....
Het Urbi et Orbi dus....
Die gewoonte..... en ik die niet katholiek ben....
Zelfs alleen omdat mijn opa en oma van moeders kant erop stonden, ging ik naar zondagsschool....
Ook iets dat blijkbaar bij mijn opvoeding hoorde maar niet door mijn ouders gepromoot werd maar door mijn grootouders....
Maar goed.....er hoorde wel meer bij de opvoeding wat ik niet kon rijmen met onze manier van leven thuis....

En toch moet ik ook heel eerlijk zijn en

vertellen dat ik wel ietwat gevoelig ben voor die godsdienstige rituelen....
En vooral bijvoorbeeld die in de Grieks orthodoxe kerk....
Het voelt zo heerlijk veilig of zo....
Ook zo lekker daar dat die priesters gewoon getrouwd mogen zijn en een baan hebben....
Bisschoppen dan weer niet maar gewone priesters wel....
Ze mogen alleen nooit gecremeerd worden....
Tja.... toch die regeltjes.....

Hoe dan ook.... ik heb dat Urbi et Orbi ontvangen..... en voelde ietwat teleurstelling dat we niet bedankt werden 'for die blumen' en hij ook geen Vrolijk Pasen in het Nederlands uitsprak.....

Tja.... en dan krijg je de Willem rituelen...
Willem die de Paaspreek en zegen in de kerk in Doetinchem had uitgesproken, was inmiddels weer thuis....
Ik probeer hem nog even bij te praten over de paus....
Ik krijg hem gelukkig zover dat we samen even kijken naar het interview met die Antoine Bodar....
Maar we belanden in zo'n verhitte discussie over wel of niet religie in de politiek, dat hij gauw Buitenhof opzet om terug te kijken....
Gevolgd door.... natuurlijk.... Feyenoord.... en daarna.... voor de 100ste keer Lord of the Rings op HBO Max... 
En Buitenhof dan nóg tot daar aan toe, maar die andere twee.... zucht.....

Ik kom vanavond wel weer aan mijn trekken bij Podium Klassiek, en ga ondertussen met Bengel verjaardag vieren....

Podium Klassiek....
Hebben jullie ooit gehoord van 'Muziek aan bed'....?

Muziek aan Bed, bestaat deze maand 12,5-jaar.....
En ik heb er nog nooit van gehoord....
Ze bestaan uit achttien professionele cellisten die op verzoek optreden aan het bed van patiënten in ongeveer dertig ziekenhuizen en andere zorginstellingen in heel Nederland.......
De muzikanten passen hun muziek aan op de situatie en spelen vaak als duo op één instrument......
Wauw, wat klonk dat....!!!!
En wat een initiatief.....
En je kunt zelfs donateur worden....
Gedaan....!
Wie volgt.....