zaterdag 18 juli 2026

18 juli 2026 Strandheem dag 6


Dag van:
Bewolking... ook wel weer eens lekker...
Even een dag om bij te komen...
Ware het niet dat we naar aanleiding van de weersverwachting van vorige week die ons over deze week berichtte, en iets anders van aard waren dan nu, qua kleding in de koffer een probleem hebben....
Wij blijken toch te weinig echte Hollanders die beducht zijn op valse verwachtingen want we hebben geen warme kleren bij ons....
Althans.... een vestje hebben we en één paar sokken, maar verder alleen mouwloze blousjes of t-shirts met korte mouwen....
Gelukkig had ik voor Willem van de week dan wel een trainingsbroek gekocht maar was mezelf even vergeten....
Niet dat je mij ooit in een joggingbroek zal zien lopen, maar een warmere jurk met langere mouwen was geen slecht idee geweest....
Trouwens dat 'niets is zó veranderlijk als de mens', mogen ze van mij ook wel aanpassen naar 'niets is zó veranderlijk als het weer'....

Het is een duf ochtendje vanmorgen....

Iedereen zit een beetje voor zich uit te staren en zonder na te denken te kauwen op een broodje.....
Het is ook de dag van vertrek van de meiden van Marcel en Esther....
Zo'n dag van inpakken en wachten en wachten tot je met de auto naar het station kan gaan om ze op de trein te zetten....
Geen doelloze dag maar zo'n dag dat je nét niks kan ondernemen....
We lijken vandaag de familie Zwijgzaam wel, turend op mobieltjes om de tijd te doden, terwijl mijn haakwerk vordert en Esther en Marcel de kleine tent van de meiden afbreken....
Eigenlijk dus geen tijd doden maar de tijd volmaken....


Dan is het afscheid daar....
Dag meiden, goede reis in de trein... en het was weer gezellig....
Tot wie weet volgend jaar....

Marcel zet de meiden op de trein in Heereveen...
Willem doet een ochtenddutje....
Die lijkt de hele vakantie wel te kunnen slapen.... 
En dan overal hè.... op een terras, naast me in de auto,  in de stoel voor het huisje, op z'n bed op elk willekeurige tijdstip,  op de bank in het huisje,  voor het eten, na het eten, in de auto bij Marcel.... nou ja noem het maar...
Tja en wat Esther en ikzelf betreft,  begin ik aardig in herhaling te vallen; we kletsen, we haken, we drinken thee en koffie en er kletsen en haken weer....

Vanmorgen hoorde Esther op weg weer zo'n

heerlijke kinderopmerking van een klein mensenkind op een fietsje.....
:Ik rij de Tour de Flans hoor".....
Nou...er wordt wat afgeflanst daar in de Franse Alpen....

Heej, het toiletgebouwtje van het vertrokken kamasutra stel wordt schoongemaakt...
Betekent dit nieuwe gasten....?
Jazeker....!!!
Maar dan wel bij het andere privé toiletgebouwtje....
Ach ja.... die schoonmakers missen eens een brilletje.....
Eens kijken wat voor vlees we in de kuip hebben...
Op het eerste oog een interessant veelbelovend stel; oma met kleinzoon....
Had ook een oude mama kunnen zijn zo goed ziet ze er nog uit maar...het is een oma....
Kleinzoon is een puber van een jaar of 15...
Het lijkt ons wel een goede puber als je 

gezellig met je oma op vakantie gaat.....
Oma lijkt een twijfelgevalletje maar al snel blijkt dat niets minder waar is....
Oma twijfelt niet maar oma wil  gestructureerd en goed georganiseerd an het opzetten der tenten beginnen.... tot in de puntjes....
Zeg maar van het topje tot de laatste tentharing....
Zo ziet oma er ook wel uit..... een beetje een oma van stand....
Hoe leg ik zoiets uit....?
Zoiets als een oma die haar campingkleding niet bij de Zeeman koopt maar bij de gegoede kampeerwinkel.... iets als Obelink bijvoorbeeld....
Je mag wel zien dat ze kampeert en ook weet hoe zich aan te passen tussen het burgervolk, but keep your distance.....
Puberkleinzoon helpt oma  maar.... is ook druk met z'n voetbal...
Willem en Marcel weet hij al snel te vertellen dat hij in het eerste jeugdelftal van Sparta en daarna dat van Feyenoord speelde maar door omstandigheden en school niet door kon gaan met spelen daar... 
Willem natuurlijk door het dollen want tja zijn Feyenoord, en dan zo'n sterspelertje....
Zelf vind ik het nogal mwoh om meteen je troeven uit te spelen om indruk te maken....

Oma zet trouwens, met ietwat  hulp van

kleinzoon, voor zover hij er verstand van heeft, eerst de tent van de kleinzoon op....
Een klein tentje maar natuurlijk niet uit de eerste maar de beste campingwinkel.......!!!
Daarna vouwt oma met een enigzins triomfantelijk gezicht haar eigen tent uit....
Wow toe maar.... het is zo'n opblaastent die met een soort fietspomp, met één druk op de pomp,  je tent opblaast....
Opblazen in de letterlijke zin des woords can...
Nou ja.... met die reclame boodschappen van ' in één keer je hebt opzetten' worden ze wel verkocht....
Maar oma's zijn nog niet zo thuis in dit soort nieuwigheden....
Ook oma's van enig niveau niet. 
Ze probeert en probeert en het blaast inderdaad wel op, maar om nou te zeggen tjonge wat staat dat ding stabiel, nee verre van....
Pufje lucht hier ...pufje lucht daar.... nog een pufje lucht.... nee toch niet goed....

Hier gaan Esther en ik niet op wachten...
We stappen in de auto richting Drachten....
Ik kom wol tekort....
Daarbij is het fris en ergens een warme trui in de zomeruitverkoop op de kop tikken, zou leuk zijn...
Nou, die zomeruitverkoop komen we tegen hoor....

Geen trui maar de halve winkel am andere spullen.....
Vertel ons dan.... hoe weersta je de leukste kleding met 70 % korting....
Dat voelt alsof ze alles weggeven....
En wij zijn dol op weggevertjes....
Esther zou alleen maar even meelopen naar binnen verder niks....
Dat meelopen is gelukt, dat 'niks' oei dat werd 'm niet....
Met de grootste tas die de winkel rijk is stappen we wel die kwartier later de winkel uit....
Maar dan hebben we ook zo goed als alles door onze handen laten gaan....
Alleen, hoe gaan we dit onze mannen uitleggen...?

De macaroni is verorberd....de hele pan leeg...de mannen vallen weer in slaap....

En Esther en ik aanschouwen maar weer de 'kijk mij eens kamperen maar niet heus oma'...
Ze loopt, met de pomp in de hand al haar tiende rondje om haar tent...
Pufje hier, pufje daar, haring aanspannen,  nog een pufje... en de volgende...
We zien de tent inmiddels heftig achterover hellen.... maar ze trekt het lijntje strak aan.... nog een mokerslag op de haring en de tent staat weer recht....

Kleinzoon heeft inmiddels iets van vrienden gemaakt....
Of eigenijk meer, indruk gemaakt waardoor de jongens nieuwsgierig werden want zo zegt kleinzoon "ik ken hier heel veel mooie visplekjes en in de kofferbak van oma heb ik de nieuwste visspullen, kom maar kijken"..
Oma zit eindelijk voor even,  haalt een fles wijn tevoorschijn en exotische kazen met hoog stinkgehalte en neemt even een 'break'....
Kort maar hoor want er moeten weer balijnen opgepompt worden....

Ondertussen komt mij (natuurlijk achter de heg) een gesprek ten gehore dat me rode oortjes bezorgd...
Het voorgesprek heb ik helaas gemist, de uiteindelijke conclusie niet....
"Als je getrouwd bent dan moet je niet kussen, dan moet je hijgen".....

En op het veldje tegenover ons achter de heg is een kleine hondenfluisteraar een hondenbezitter aan het opvoeden....
De keffer wordt uitgelaten...
Nou een dat weten we ook hoor...
Het kreng kondigt luidkeels zijn ronde aan....  
Met geveinsde irritatie, dus eigenijk zeer liefdevol zegt de eigenare "klaar hoor... nou klaar"....
Jongetje: "je moet dat niet lief zeggen maar boos  want als mama boos is luister ik meteen"....
Wat een zelfkennis voor zo'n ventje....

En verder is het een beetje een raar sfeertje

op de camping....
Toen Esther en ik vanmiddag naar Drachten gingen, stond er een file van auto's met of zonder caravan, en campers....
Inmiddels staan die allemaal zo'n beetje verspreid over de camping....
Het is dus gedaan met de rust....
Het recht van de sterksten moet uitgevochten worden, de rangorde bepaald....
Het is wel even gedaan met mooie gesprekjes achter de heg...
Het regent scheldwoorden, verwijten en verwensingen....
Groepjes worden alweer zichtbaar....
Meidenvenijn viert hoogtij....

Tja, dan kan je toch maar beter Zwijgzaam zijn...
Al hebben we gemerkt dat zwijgzamen ook heel nieuwsgierig zijn want ik heb ze nog nooit zo vaak hun Koningspoedelkind zien uitlaten on langs de luchttent te lopen...
Maar 'hallo' zeggen, ho maar...

vrijdag 17 juli 2026

17 juli 2026 Strandheem dag 5


Dag van:
We zijn vroeg uit de veren....
De meiden hebben gisteren geregeld dat ze fietsen konden huren, die al vroeg bezorgd worden...
Esther heeft weer de nodige verse broodjes besteld en die moeten ook vroeg opgehaald worden...
Lekker samen ontbijten en dan ieder zijns weegs....
Want ja..... wij hebben vandaag een missie....we gaan vandaag naar Leeuwarden....
De hoofdstad van de provincie Friesland, één van de oudste steden van Noord-Nederland....
In de achtste eeuw komt Leeuwarden al in een document van de abdij van Fulda voor maar dan spreekt men nog van Villa Lintarwrde......
Gelukkig hebben ze daar uiteindelijk gewoon Leeuwarden van gemaakt, want anders had geen toerist het ooit kunnen uitspreken....
In akten uit de veertiende eeuw komt de Sint-Vituskerk van Oldehove voor onder de naam Liiewardensis.....
Kijk dat begint er al met op te lijken.....
Er zijn zes oorkondes bewaard gebleven over het ontstaan van de officiële stad (naam) Leeuwarden, waarvan twee over Leeuwarden gaan toen het samen ging met wat andere terpen en stadsrechten kreeg op 21 januari 1435.....

Nou ja, en waar Leeuwarden bekend om staat weet iedereen wel;.....

De elfstedentocht,  de Friese taal en de vele terrasjes langs de grachten.... de scheve toren de Oldehove, Fryske sûkerbôle (suikerbrood), oranjekoek, en de lokale spotnaam voor inwoners: galgelappers.....
Deze naam dankt zijn oorsprong aan de galg die vroeger buiten de stad stond.....brrrrr....
Daarnaast werden welgestelde Leeuwarders vroeger spottend Speknekken genoemd.....
Wat mij dan weer zuiver ABN in de oren klinkt....
En Mata Hari is er natuurlijk geboren....
Dit jaar viert Leeuwarden haar 150ste verjaardag....
De wereldberoemde femme fatale beheerste de kunst van het verleiden en gebruikte begin 20e eeuw haar charme en intelligentie om toegang te krijgen tot de hoogste politieke en militaire kringen.....
Ze verleidt een Duitse majoor en vertelt dat ze een Duitse spion is.....
Tegelijkertijd benadert ze ook een Franse kolonel, die ze vertelt dat ze een Franse spion is....
Einde verhaal is een vuurpeloton....

Oké, genoeg geschiedenis....
Want het mooiste aan Leeuwarden is dat je die geschiedenis niet hoeft te lezen… je loopt er gewoon middenin...
Zulke prachtige sfeervolle panden, grachten waar overal fleurige bloembakken overheen hangen....
Mooie bruggetjes met oer Friese namen over de vele grachten, waar een rondvaart in een praam eigenijk niet mag ontbreken...

Kleine smalle steegjes met Friese namen waarin zich gave ambachtelijke en snuisterijen winkeltjes bevinden....
Worden jullie mijn lyrische verhaal al zat...?
Ik kan het niet helpen,  ik ben nou eenmaal weg van Leeuwarden en ik ken eigenijk geen authentiekere stad dan dit prachtige Leeuwarden....

En daar lopen we dus vandaag rond....
En we zitten veelvuldig op terrasjes aan de gracht, op een deinend ponton....
Terrasjes van cafeetjes die allemaal leuke namen hebben....
Genieten van koffie of wat fris....
Genieten van de bootjes die langs varen...
Genieten van de vrolijke mensen...
Steken ons neus in tal van leuke winkeltjes...
De mannen slagen voor schoenen en Esther voor een heel origineel spijkerjasje....
We kijken onze ogen uit in een edelstenenwinkel...
We slenteren over de markt met z'n vele kramen, waar Willem en Marcel bij de viskraam natuurlijk hun kibbeling en haring nuttigen....

Overal zien we tegels met spreuken, muurschilderingen met of zonder tekst...
Staan stil bij mooie en grappige beelden....
Kortom: we hebben een geweldige dag....

Maar aan alles komt een eind, en boodschappen moeten ook nog gedaan worden....
Of ik alsjeblieft nog één keer die lekker aardappelpuree wil maken en die Griekse salade....
Tja zeg maar eens nee tegen zo'n smekend verzoek na zo'n fijne dag...

En terwijl ik een uurtje later sta te koken besef ik me ineens dat de grootste verdwijnseltruc van plek 2 heeft plaatsgevonden...
Ze zijn weg,,, de hele familie foetsie....
Geen 'verschijnselde' pubers, geen 'opeens en vader en dan weer niet.... en geen moeder met drie kinderen....
Weg.... helemaal weg... huisje leeg....
En toen waren er nog maar drie....

Esther en Marcel met de meiden op plek 6, de wereld der zwijgzamen op plek 4 en Willem en ik in huisje 1....
Nou moet ik ook zeggen dat eigenijk de hele camping dit jaar behoorlijk leeg is...
De camping verkeert in een overgangsfase...
Het vakantiepark wordt momenteel flink gemoderniseerd en uitgebreid met nieuwe faciliteiten, waaronder een buitenzwembad en wellness.....een gamehal voor jong én oud, een padelbaan, midgetgolf, een pannaveld en zelfs een kinderboerderij.....
De vaste standplaatsen verdwijnen langzaam en maken plaats voor luxe vakantiewoningen waar je er al in de voorverkoop een aantal voor een flinke prijs van kunt kopen.....
Kamperen kan nog wel, de kampeerveldjes blijven nog even bestaan en ook de oude chaletjes waar wij in vertoeven blijven nog even, maar het zal langzaam toch uiteindelijk overgaan in zo'n modern commercieel vakantiepark....
En dat dat niet vlekkeloos verloopt, daar hebben wij al het een en ander aan ondervonden....
Financiële transacties die nog niet kloppen....
Faciliteiten die geregeld dicht zitten...
Een compleet animatieteam ineens teruggeroepen....

Bestellingen voor broodjes en snacks die niet kloppen maar al wel betaald zijn....
Lege vaste standplaatsen die nog niet geruimd zijn....
De bar, snackbar en het restaurant niet dagelijks open...
En lege kampeerveldjes dus....
Best jammer, want de vorige eigenaar had het zo gezellig allemaal voor elkaar....
Hij moest alleen om familieomstandigheden de camping verkopen.....

En dan blijft natuurlijk alleen nog onze favoriete observatiepost over…
De stilteplek van de familie Zwijgzaam....
Er valt alleen natuurlijk niet veel te vertellen als elke vorm van communicatie uitvalt....
Euhhhhhh....ho.....
Tot vanavond dan....
Want uit de auto waar de familie even mee weg geweest was, kwamen twee laptops en een IPad uit de kofferbak....
Geen grote zwembanden, een voetbal of badminton setje....
Geen boomerang of waterpistooltje....
Niet eens een leuk gezelschapsspelletje....
Nee, twee laptops en een IPad in blauwe beschermhouder......
En iedereen verdween direct weer uit het zicht.... de caravan in, het kleine tentje in, de voortent in en achter het toiletgebouwtje....
Geen maaltijd hebben we gezien....
Geen moment van samenzijn... behalve in die auto dan waar ze mee aankwamen....
We zouden toch bijna geneigd zijn om de restjes van onze heerlijk gezonde maaltijd bij ze door de voortent te schuiven....

Bij ons is dat wel anders vanavond...

Samen gezellig mølky spelen, met ik geloof wel het langste en lastigste potje uit onze mølky geschiedenis....
Samen badmintonnen.... voetballen.... gekke tiktok filmpjes uitwisselen, een spelletje uno, of Esther en ik knus samen 'aan de haak'.....
Ik die zelfs een nieuw haakproject start.... een baby omslagcape voor de op komst zijnde nieuwe buurbaby....

Plus dat we weer heerlijk getrakteerd worden op de gesprekjes achter de heg op het pad naast ons...

Mama; "ga jij nou maar met Lara mee, ook zie je strakjes wel"...
Kind: "Mama vergeet je me dan niet"....?

Mama: "Kom Lorenzo, je gaat naar bed"...
Lorenzo: "maar ik wil opblijven"....
Mama: "Nee want het is vanavond lekker fris en niet zo warm, dus je kan zo in slaap vallen"....
Lorenzo: "is het morgen weer warm"?......


Een enorm gegil en gehuil.... echt verdovend en hartverscheurend..Het komt van het veldje naast ons...
Een papa probeert te troosten en erachter te komen wat er aan de hand is....
Kind dat erbij staat: "het was zo'n moordgesp" (wesp).....

En zo wordt het langzaam donker in bewolkt en fris Opende....
De truien gaan aan,  de slippers verruild voor dichte schoenen met sokken en een laatste drankje wordt genuttigd....
Dit zijn nu van die avonden dat ik zó blij ben dat we niet meer in een tent op een luchtbed op de grond hoeven te slapen, maar we in een gewoon bed met dekbed kunnen duiken....
Tot morgen....!

























donderdag 16 juli 2026

16 juli 2026 Strandheem dag 4


Dag van:
Rust is maar een betrekkelijk begrip....
De regen tikt rustig op de parasol die nu even als paraplu fungeert...
De vogeltjes zingen ondanks de regen en vrolijk doch ingetogen liedje...
Er loopt geen hond (met of zonder mens) over de camping...
Wat een rust denk ik nog als ik mijn hoofd om het hoekje van de deur van het huisje steek....
Dan zet ik de eerste stap op het terras en dat is het moment dat de betrekkelijkheid van rust me duidelijk wordt....
In het huisje naast ons is het een gestamp, getrappel, gedans en muzikaal kindergeweld....
Kinderen voor kinderen, andere kinderkoren laten en kinder repertoire horen....
"Ga naar de animatie" kermt Esther zachtjes...
Maar nee Esther, vanmorgen kregen we immers een soort van noodmelding op de recreatie-app dat er iets mis is in het animatieteam, waar ze geen verdere mededelingen over willen doen en waar we er ook geen vragen over mogen komen stellen....
Het animatieprogramma is tot nader order is opgeschort.... punt....
De animatie zal derhalve toch écht van de ouders zelf moeten komen en wij zitten daarom nu te luisteren naar "op een onbewoond eiiiiiheiheiland" en" ik heb zo wawawawaanzinnig gedroomd".....

Dag mannen, dag kinderen... ze gaan een

dagje naar Groningen...
De meiden willen shoppen, (van wie zouden ze die drang toch hebben?)...
En de mannen..?
Ach die vermaken zich wel... 
Waarschijnlijk vinden ze allereerst ergens een haringkraam.....
En vervolgens een eettentje waar ze een uitsmijter verorberen....

Wij vrouwen hebben ineens véééél minder de behoefte om op winkelpad te gaan...
Onze handwerkprojecten zijn dringend an vorderingen toe...
En uitgebreid douchen en haren wassen is ook wel een fijn plan....
Geen mannen en kinderen om je heen kan soms verrassend ontspannen zijn...

Maar ja weet je.... er komt altijd wel iets anders voor in de plaats....
Zo hebben we daar de keffer van het aangrenzende veldje....

Er hoeft iemand maar een centimeter te gaan verzitten of het beest zijn stembanden zetten het op een keffen... zó hoog.... zó schel... dat je binnen 30 seconden een diep verborgen moordinstinct in jezelf ontdekt....
En het gaat wel zo'n 30 minuten door...
Zelfs als ik mijn birdnet app aan zet om het vogelenzanggeluid op te nemen om te kijken welke vogels zich hier allemaal in de nabije  omgeving bevinden, geeft de app aan 'mogelijk een hond'.....
Gelukkig herkent de app ook de tjiftjaf, al vraag ik me af of hij die ook weer niet met de hond verwart 'wiefwaf'....
Het keffende beest (ik heb er een beeld bij maar het beest nog niet in levende lijve gezien), schijnt meer mensen te irriteren....
Naast het huisje, op het pad achter de heg: "Mijn vader gaat hem zijn nek omdraaien"...
'Mijn vader wil misschien wel met jouwe mee'...
"Dat hoeft niet want het is een klein k* keffertje zegt mijn vader".....

Er vinden trouwens sowieso wel goed gesprekken op die plek plaats....
Zo rijdt er een kleuter in zo'n klein elektrisch paars autootje rond....
Zo'n loslopend botsautootje zeg maar....
Het lijkt zo echt dat je het geen speelgoed durft te noemen maar het valt wel onder die categorie van tegenwoordig...
Esther neemt het vanaf ons terras eens waar....
Kleuter tegen kleuterbestuurder:
"Je mag hier niet rijden, dat is gevaarlijk"
'Ik heb een rijbewijs hoor'....!!

Laten we zeggen dat we ons niet vervelen

vandaag...
Dat er dingen gebeuren die ons zelfs verbazen....
Zo loopt de vrouw van de familie Zwijgzaam langs ons huisje....
En je geloof het of niet, maar ze kan praten...
Zo zegt ze tegen Esther dat ze de deken die Esther haakt wel vindt opschieten en zegt tegen mij dat ze die kleine knuffelbeestjes te priegelig vindt....
Ze verwacht niet echt een reactie van ons, want ze gaat verder met de mededeling dat ze de handdoeken nodig moet wassen en zich afvraagt of er wasmachines zijn....
Einde gesprek...
Voor iemand die doorgaans communiceert met hooguit een knikje vinden wij dit een indrukwekkende sociale prestatie....

Van de mannen krijgen we ondertussen foto's van waar zij verblijven....

Ze zijn in de Prinsentuin....
De Prinsentuin is een renaissance binnentuin in de binnenstad van Groningen.... 
Deze ligt naast het Prinsenhof, een gebouw uit de 15e eeuw....
De tuin ervan werd in 1626 aangelegd in opdracht van Ernst Casimir van Nassau-Dietz en zijn vrouw Sophia....
Het ernaast gelegen Prinsenhof was vanaf 1594 de plaatselijke residentie van de Prinsen van Nassau.....
Wat een cultuursnuivers zijn die mannen van ons toch....

Bepakt en bezakt komen mannen en meiden rond vijf uur terug....
De mannen moe van het rondhangen, de meiden enthousiast over hun geslaagde inkopen...
En het is maar goed dat we ze veilig terug hebben want even later horen we de ene na de andere sirene voorbij komen, politie ambulance nog meer ambulances, en traumahelikopter, weer een politiewagen...
Allemachtig, dat moet wel een bar ongeluk wezen...

Als we aan tafel zitten met een door de

meiden bereidde maaltijd lees ik dat het om een, volgens de politie, zeer ernstig ongeval tussen een brommer en een auto ging....
Nou hebben we er natuurlijk weinig verstand van maar 3 ambulances, 2 politiewagens en een traumahelikopter lijkt ons toch enigzins wat veel...
Ook ernst is dus een relatief begrip... 

Kijk nou eens...
PA een zoon lookalike Zwijgzaam hebben boodschappen voor het eten gedaan...
Hoe lief is dat....
Euh... over relatief en betrekkelijk gesproken....er komen welgeteld 14 flessen cola en 5 zakken chips uit de auto...
Nog geen 5 minuten later zit de familie afzonderlijk van elkaar, met een zak chips en een fles cola....
De één in de tent de ander achter het toiletgebouwtje, de derde in een andere tent en de 4e onder een parasol voor de gootsteen die aan het toiletgebouw zit....
Maar.... zo kunnen ze nooit ruzie krijgen, en dat is dan weer een voordeel...


Na vijf potjes mølky weet Esther te vertellen dat het programma B&B vol liefde éen terugblik uitzending heeft vanavond...
En ja hoor even later zitten Esther en ik knus schouder aan schouder om mijn mobiel om alle, soms hilarische,  ontwikkelingen te volgen....
De mannen lopen met de ziel onder de arm nu hun vrouwen zich voor de mobiel annex tv vermaken...
Vrouwen zijn blijkbaar toch vaker de 'sociale planners' en 'schakels' in een relatie.....
Als man zou je dat kunnen overnemen om eenzaamheid te voorkomen....

Vandaag lekker bijtijds naar bed wasn't morgen wacht ons een dagje Leeuwarden...
De stad die we vorig jaar al ontdekten en nu op nummer 1 van de lijst 'favoriet uitje' staat.....