Dag van:
Je rust uit en toch doe je dan nóg genoeg....
Het lijkt alleen in je vakantie minder moeite te kosten....
En je hebt tijd.....
Oh heerlijk, zeeën van tijd.....
Misschien is dat wel waar ik het meest naar uitkijk als ik nadenk over mijn pensioen.... die tijdzee.....
En dan genieten van die kleine dingen....
Van Blitz en Betsy de twee gezworen vriendjes die zo vredig bij elkaar liggen in de schaduw onder de appelboom....
Van Bengel die het liefst de nabijheid van mij opzoekt terwijl ik rustig aan het borduren ben...
Ze heeft een plekje onder de glazen tafel verkozen....
Er staan twee mandjes onder maar die staan weer niet zo dichtbij het vrouwtje als de tegels waar ze nu op ligt....
Van Willem die dolenthousiast thuiskomt na het preken in het kleine kerkje in Lathum....
En van de zon...... heerlijke zon.....
Trouwens die zon hè.... die deed me vandaag aan iets anders denken....
Een leermomentje zeg maar....
Waren we nou naar het buitenland gegaan dan had ik, als een soort standaard ochtendritueel mijn hele vel van boven maar onder ingesmeerd met zonnebrandcrème....
Zoiets hoort immers bij 'op vakantie zijn'....
Maar nu in Nederland..... eigen huis en tuin....dan denk je daar dus niet aan hè....
Dat hoort niet zo bij Nederland....
Gevolg.....?
Je raadt het al..... verbrande bovenbenen, en die kwabbetjes die zo onder je arm en je oksels bungelen (leeftijdsdingetje), ook rood....
Komt daar vandaag bij de schouderpartij en het scheenbeen.....
Pas als ik me in de middag aan het spit even omdraai had ik zoiets van 'maar mijn rug laat ik heel"....
En ja hoor... op tijd uit de zon gegaan met die rug partij....
Nu nog een manier bedenken waardoor ik hier in Nederland ook die zonnezooi maar eens ga gebruiken, want er komen nog wat mooie dagen aan.....
Over mooie dagen gesproken....
Tussen een wasje en een borduursteek door kom ik op het onzalige idee om met Willem toch nog even een weekendje elders samen te zijn....
Hij is te druk met werkzaamheden maar dat weekend zou toch moeten lukken....
Als we nou eens naar Enkhuizen gaan....
A) het is een leuk historisch stadje....
B) onze vakantie vrienden wonen daar....
C) die vrienden hebben een boot....
Euh.......
D) op het moment dat ik het Willem voorstel en hem de link van een leuk hotelletje stuur..... en hij een hap van zijn brood neemt....breekt de kroon van zijn kies af....
KRAK....!!
BAD TIMING.....!!
Ja die kies ook maar mijn romantische voorstel brokkelde meteen maar even mee af....
Oké, dan eerst maar even de ellende met de kroon verwerken....
Dag duurt wel even bij Willem....
Want....
En nu....?
"Is dit een spoedgeval....?
Kan die kroon er wel weer op, kijk jij eens even...?! (HELP).....
En als die kroon er nou niet op kan, wat dan...?
Een implantaat....te duur....
Een frame..... zeker dezelfde ellende als jij....
Nee, dat doe ik niet....
Maar wat dan....?
Oké, dus toch een frame"...
Gevolg door de standaard Willem vraag "wat kost dat"....?
En wanneer moet ik daar dan heen... ik heb dinsdag dit en woensdag dat....
Prioriteiten Willem....!!!
Enfin drie uur later herhaal ik mijn vraag....
"Oooh ja..... ja lijkt me heel leuk.... en de honden dan"...?
Zucht....1 nachtje zonder Willem.... gewoon in het pension....
Dus wordt er geappt.....
Honden welkom....
App of onze vrienden thuis zijn....
Een dolenthousiast JAAAAAAA.....
En dus hotel boeken...
Gezellig nog even een paar dagen ertussenuit....
Tja, en dan is mijn boek uit....
Definitief uit..... maar met zin om het gewoon nog een keer te gaan lezen...
Het boek 'Hoop' ..... De autobiografie van Paus Franciscus.....
Mijn hemel wat een gaaf boek....
En nee ik ben niet katholiek....
En blijvend zoekende in geloof....
Je leest ook niet over een Paus.... maar je leest over een mens....
Een mens met een nogal speciaal beroep....
Een heel mooi, wijs, goed mens.....
Een menselijk mensenmens, en een menselijke maatschappijkritische leider die schrijft over zijn (ondeugende) jeugd en over vrede en verbinding......
Een eerlijk en inspirerend levensverhaal....met oprechte aandacht voor de mens.....
Ik had op den duur helemaal niet meer het idee dat het over een paus ging, maar over iemand met prachtige ideeën....
Bij leven raakte deze paus me al maar door het boek ben ik helemaal van deze mens gaan houden.....
Zo baan-en dogmadoorbrekend....
Zo van deze tijd en zo realistisch....
Hoppa, homohuwelijk oké, vrouwen in de kerk op hoge ambten prima, geestelijken die kinderen misbruiken, uit hun ambten schoppen en vast zetten.....
En ook hij plukte in zijn jeugd blaadjes van het madeliefje terwijl hij telkens zei "ze houdt van me, ze houdt niet van me".....
En hij weet alles van voetbal....
En naar aanleiding van het boek waar ik zo intens van genoten heb, schreef ik het volgende:
Hoop
Hoop is misschien niet
dat alles goed komt.
Hoop is
dat mensen elkaar weer zien
achter haast en hardheid.
Dat oren weer leren luisteren
naar wat stil pijn doet.
Dat handen weer durven reiken
waar afstand groeide.
Dat harten zich herinneren
hoe nabijheid voelt.
Hoop is
dat wij weer voor elkaar zorgen,
alsof niemand ons vreemd is.
En misschien is hoop uiteindelijk
niets anders dan liefde
die weigert onverschillig te worden.
@wampie
