Dag van:
Ach ja, en zo begon gisteren dus de WK voetbal....
Zes weken lang naar een groen scherm kijken....
Het kan je maar bezig houden....
De hele dag zit echter iets heel anders in mijn gedachten.....
Onze schoolverlaters zitten midden in de schoolkampweken....
Afscheid van je basisschool tijd....
De cito, de eindmusical, een nieuwe school zoeken...de middelbare....van oudste terug naar jongste....brugpieper.....
En dan dat heerlijke schoolkamp.....
Willen en ik hebben het zelf al zo vaak meegemaakt in onze leerkracht loopbanen.....
Die gezellige opgewonden enthousiaste spanningskriebels van de kinderen....
Lekker laat naar bed, "keten" op de slaapzalen, nachtelijke spelen, chaos tussen de hoogslapers, koffers die overhoop lagen......'waar zijn mijn sokken.... ik ben mijn tandenborstel kwijt', en oh wat een honger hadden ze altijd.....
Een periode in je leven afsluiten....
Papa's en mama's en waarschijnlijk de hele school die ze uitgezwaaid hebben....
Zingend op de fiets, op weg naar de kamplocatie....
En ineens lig je in een berm....
Een berm waar geen kinderen horen te liggen maar korenbloemen, klaprozen een margrietjes horen te groeien....
Vogeltjes wormpjes uit de grond pikken....
Zo'n berm die je even het leed van een file doet vergeten omdat er naast je zoveel moois te zien is....
Maar nu niet....
Geen rood van klaprozen maar van blood....
Verpletterde korenbloem en margriet door 14 kinderen en twee begeleiders die daar liggen omdat er een BMW op ze inreed.....
Geen kwetterende vogeltjes maar krijsende, kermende huilende kinderen....
Nee.... niet allemaal.... een paar waren heel stil en lagen daar...roerloos....
14 Leerlingen, de directeur en een leerkracht, op weg naar hun schoolkamp...
Om een fijne schooltijd af te sluiten.... niet hun leven....
Hoe moeten die ouders, broertjes, zusjes, opa's en oma's verder.... de vriendjes van de sportclub...de school.....
De leerlingen die het overleefd hebben maar allemaal gezien hebben... gehoord hebben... gevoeld hebben....
En dan was daar die 19 jarige....
Iets verder in leeftijd dan de schoolkinderen, maar toch ook aan het begin van zijn leven.....
Ook een basisschooltijd gehad, een kamp, een eindmusical....
Nu net zijn rijbewijs vermoed ik....
Trots op zijn eerste auto.... een BMW nog wel....
Daar kun je bij je vrienden mee aankomen....
En ik wil niet speculeren, niet het ergste denken...
Het enige dat ik denk is....'hoe moet je de rest van je leven verder in de wetenschap dat je 3 kinderen en een directeur van hun school hebt doodgereden....
Wat een drama daar in Zeeland....
Nou begin ik maandag zelf weer op school met
werken....
werken....
En ik heb zo'n idee dat ik begin met tekenen of kleuren...
Alle kleuters een bloem....
En die dan opsturen naar die school de Warande in Axel....
Dat wij als klas en juffen hen op deze manier heel veel sterkte wensen in zo'n vreselijk moeilijke tijd wat juist een feesttijd had moeten zijn.....
