Dag van:
Een dinsdag zal maar 24 uur hebben en je hebt er minstens 168 uur nodig....
Plus dat je dan geappt wordt of je je volgende 'vrije' 24 uur volgende week, alsjeblieft wil komen werken.....
Die extra tijd ben ik dan dus ook kwijt....
Vandaag geen tijd om voor school te werken.... Willems PowerPoint voor de dienst van aankomende zondag blijkt een monsterklus....
En dan moet je ook nog eens jarig zijn morgen....
No zal ik er thuis niet veel aan doen want ik ben op school, maar de kinderen verwachten toch wel iets....
Ik dacht heel slim te zijn en een leerling die in de meivakantie jarig was, morgen zijn feestje te laten vieren, maar op de school app zie ik al vragen binnenkomen van een ouder die door zijn kind al op de hoge is gebracht van mijn verjaardag....
Dat wordt dus als een haas naar de winkel om nog maar een traktatie te halen....
En nee, ik heb geen zin om iets gezonds te bedenken laat staan klaar te maken...
Wat is dat toch hè, dat ik helemaal niet zo nodig mijn verjaardag hoef te vieren....?
De verjaardagsblues noemen ze dat....
En het feit dat zoiets een naam heeft betekent dus dat ik vast niet de enige ben die daar last van heeft....
Die eeuwige sociale druk om een verjaardag
"groot" of "gezellig" te vieren...... ik krijg daar stress van en denk dan altijd dat ik nog mensen tekort doe.....
"groot" of "gezellig" te vieren...... ik krijg daar stress van en denk dan altijd dat ik nog mensen tekort doe.....
En dan dat middelpunt van de belangstelling.....
De kriebels krijg ik daarvan....
Gisteren was er al zo iemand van de technische dienst die met een grote lach in de gang jubelde 'je bent bijna jarig"....
Zoiets staat dus tegenwoordig in de nieuwsbrief van de wekelijkse schoolmeldingen....
Ik voel me er ongemakkelijk bij....
Alle berichtjes op Facebook, Instagram en de app heel lief, maar ik heb nu al de zenuwen dat ik iemand vergeet te bedanken....
Wat ik dan weer wel leuk vind is dat er in de weersverwachting voor morgen staat dat er regen en onweer komt en dat ik notabene 66 jaar geleden in een fikse onweersbui ben geboren....
Misschien toch een beetje van de bliksem meegekregen toen, gezien mijn vreemde reactie op verjaardag vieren...
En dan al die inkopen.....
De meeste collega's hebben gewoon één soort traktatie, gevulde koeken of zoiets....
Ik kan dat dus niet hè....
Ik weet dat de ene van hartig houdt, de ander absoluut niet van spijs in een koek, de volgende liever iets simpels heeft en die ene juist chocolade wil ....
Dus ja ik dan weer van alles meenemen en hou straks de wereld aan traktatie over....
Kinderen willen chips....
Dat was ooit zo en dat is nog altijd zo.....
Maar een leuk hebbedingetje erbij en een bellenblaas is ook altijd leuk....
Zeker voor diegene die alleen vloeibaar voedsel mag hebben....
Ach en weet je.... als juf weet je morgen toch precies wie het hardst gaat gillen en stampvoeten 'ik wil geen paprika chips, ik wil naturel'.....!!!!!!
Ik heb alleen alles zo verpakt dat je van de buitenkant niet kan zien welke smaak chips je krijgt....
En dat ik niet met mijn tijd mee ga, was ook even een confrontatietje vandaag....
Meen je nou dat je tegenwoordig nog chips krijgen kan die je kunt rijgen....?
Je weet wel.....van die nibbit ringetjes die je aan een snoepketting reeg.....
Nou lui.... die bestaan dus niet meer....
Er zijn alleen nog nibbit sticks....
Tja, en die kun je niet rijgen hè....
Iets anders dan maar bedenken, zijnde geen cupcakes of beschuitjes versieren....
Dat komt me de neus uit....
Lang leve dan je ouderwetse kleuterjuffen brein..... we gaan een vouwblaadje kleuren en versieren, ik draai er dan een puntzak van en de Nibbit sticks zijn de frietjes.....
Tjakka....!!!
Enfin, we gaan het morgen wel weer beleven....
Glunderende kindersnoetjes voelen immers altijd goed....
