Naast lekker thuiszitten, een beetje vakantie vieren, uitrusten en de dagen vullen met vooral niet te veel moeten, is het natuurlijk ook heerlijk om er af en toe eens écht op uit te gaan.....
Een beetje rondneuzen in een kringloopwinkeltje, ergens gezellig koffie drinken of gewoon een bezoekje brengen aan iemand die je graag mag.....
En vandaag stond er zo'n bijzonder bezoekje op het programma.....
Want vandaag ging ik op bezoek bij Jip!
Jip, de hippe kip.....
Jip is een oud-leerling van mij.....
Maar ja, sommige leerlingen blijven nu eenmaal een beetje bij je horen, ook als ze allang niet meer bij je in de klas zitten.....
Met Jip hebben Willem en ik een heel speciale band.....
Een band die nog een bijzonder gouden randje kreeg op onze trouwdag.....
Want wie mocht daar de trouwringen komen brengen..... juist, onze eigen Jip....!
Dat was natuurlijk niet zomaar een taakje dat ze even moest uitvoeren.....
Een verhaal dat bij haar paste, bij ons paste en bij die bijzondere dag.....
Zo'n moment waarop je voelt dat iemand niet zomaar een rolletje speelt in je leven, maar er echt een plekje in heeft gekregen....
En zulke dingen vergeet je niet.....
Inmiddels is Jip een hele nieuwe fase van haar leven ingestapt.....
Ze werkt bij Brownies&downieS in Arnhem....
En laat dat nu net een plek zijn waar het gezelligheidsgehalte behoorlijk hoog ligt....!
Voor wie het niet kent: Brownies&downieS is een horecaconcept waar mensen met een verstandelijke beperking de kans krijgen om hun talenten te ontwikkelen en volwaardig mee te werken in de horeca.....
Een plek waar gastvrijheid, gezelligheid en samen iets moois neerzetten centraal staan....
En als je dan weet dat daar jouw eigen oud-leerling rondloopt, achter de schermen druk bezig is of gasten ontvangt, dan begrijp je vast dat je daar niet zomaar even een kopje koffie gaat drinken of de lunch daar gaat nuttigen....
Nee, dan ga je natuurlijk ook een beetje met trots kijken.....
Want wat is er nu mooier dan een kind dat je ooit in de klas had, later op zo'n geweldige plek tegenkomen.....?
Een jong mens dat haar eigen weg bewandelt, nieuwe ervaringen opdoet en haar plek vindt in de wereld....
En dat jij daar dan even deel van mag uitmaken, al is het maar als bezoeker aan een tafeltje.....
Voor mij zit daar iets heel moois in.....
In het speciaal onderwijs leer je kinderen kennen in allerlei fasen van hun ontwikkeling.....
Je probeert ze verder te helpen, ze kansen te geven en vooral te ontdekken wat er allemaal wél mogelijk is.....
Maar oh jee.... vandaag is Jips vrije dag...
Hebben wij weer...
Eindelijk de tijd voor weer eens een bezoekje, en dan werkt ze niet....
Maar.... de mama van Jip weet raad....
"Weet je wat, dan komen wij dat toch gewoon gezellig naar jullie toe om mee te lunchen"...!!
En soms hè, dan kom je op een plek waar je je meteen thuis voelt.....
Waar de koffie lekker is, de lunch smaakt en de sfeer ontspannen is.....
Maar waar, als je iets beter kijkt, nog een heel ander verhaal achter schuilgaat.....
Dat verhaal over kansen krijgen, talenten ontdekken en vooral: mogen zijn wie je bent.....
Dan krijgt dat verhaal een gezicht...
En zo'n plek is voor ons nou Brownies&downieS.....
De naam doet misschien vermoeden dat het allemaal begon met een brownie....
En eerlijk is eerlijk, die brownie heeft natuurlijk een heel eigen plekje in de geschiedenis.....
Maar de oorsprong van de brownie ligt in Am.erika, in Chicago, waar het gebakje in 1893 zijn intrede deed.....
En het verhaal van Brownies&downieS begon een heel eind verderop, gewoon in het Nederlandse Brabant.....
In Veghel, om precies te zijn, in 2010....
Eigenlijk begint het verhaal nóg iets eerder.....
In Oss, op de toenmalige Bernadetteschool, een school voor speciaal onderwijs.....
Thijs Swinkels volgde een opleiding aan het CIOS en moest op zoek naar een stageplek.... Zo kwam hij terecht op die school..... Aanvankelijk zag hij dat niet zo zitten, maar soms moet je ergens gewoon aan beginnen om te ontdekken dat het precies is wat bij je past, en na één dag was Thijs al verkocht.....
De ontmoeting met de leerlingen maakte indruk op hem.....
Hij zag mensen, mogelijkheden en talenten....
En die ervaring liet hem niet meer los....
Na zijn opleiding wilde hij iets doen met wat hij daar had ontdekt....
Hij werkte óók als hulpkok bij een cateringbedrijf en merkte dat zijn liefde voor de horeca prachtig te combineren was met zijn ervaringen in het speciaal onderwijs.....
Zo ontstond het idee voor een lunchzaak waar mensen met een verstandelijke beperking niet aan de zijlijn zouden staan, maar juist een volwaardige plek zouden krijgen.....
Samen met Teun Horck (een doorgewinterde horeca man) werd dat idee werkelijkheid.....
In 2010 openden zij in Veghel de eerste Brownies&downieS, in een voormalige synagoge....
Wat begon als een bijzondere lunchzaak groeide uit tot een landelijke franchiseformule.....
Inmiddels telt de formule 59 vestigingen en werken er zo'n 1250 collega's....
Een mooi idee dat uitgroeide tot iets groots.... Maar voor mij zit de echte waarde niet in de aantallen, maar in het idee waarmee het allemaal begon.....
En daar zit je dan, met je kop koffie, terwijl je denkt: kijk nou toch eens....onze Jip...!
Of nou ja, onze Jip... Jip is natuurlijk allang haar eigen mens....
Maar sommige kinderen krijgen nu eenmaal een bijzonder plekje in je hart en daar blijven ze gewoon zitten, ook als ze volwassen worden....
Ook als ze hun eigen leven leiden.....
Dus vandaag gingen we lekker op pad....
Even eruit, even iets anders dan thuis op de bank, even genieten van de gezelligheid....
Bij Brownies&downieS in Arnhem weten ze wel hoe ze mensen een warm welkom moeten geven.
Helemaal als we Jip en haar moeder al zien zitten...
En als Willem zijn handen in de mouwen van zijn jas verstopt en zegt dat hij even terug naar de auto moet omdat hij daar zijn handen heeft laten liggen.... maar ze dan snel uit zijn mouwen tovert met een verbaasd "Ach ik heb ze toch meegenomen", tja dan schatert Jip het helemaal uit....
Het eten is echt verrukkelijk...
Tjonge wat een combinaties....
Het lijkt meer een 2 sterren restaurant dan een downies en brownies...
De gesprekken, die voornamelijk uit herinneringen en toekomstplannen bestaan, zijn geweldig...
Nee, geen aangepaste gesprekken, maar gewoon gesprekken over waar ga ik later wonen, en met wie...
Over verliefdheid en grenzen aangeven...
Over de hemel waar misschien wel meer mensen wonen dan hier op aarde...
Over oma's die wentelteefjes bakken...
En mama die net als alle papa's en mama's het moeilijk vindt om straks Jip los te laten...
Over papa die nog maar vier en een half jaar moet werken en dan een oude man is...
En over Spanje en Griekenland en overwinteren maar dan je kinderen zo missen... dus dan toch met begon een paar vakantieweekjes.....
Kortom... tussen alle happen vallen vele woorden....
Wat hebben we bijgekletst en wat hebben we onwijs lekker gegeten...
Dat was weer een super ingevuld vakantiedagje..!!!






































































