Dag van:
En dan zit je daar... de eerste dag na een weekje camping weer gewoon thuis...
Altijd hetzelfde liedje...wat mis ik dat buitenleven toch meteen weer.....
Natuurlijk kan ik zo de tuin in lopen, maar dat is toch anders.....
Op een camping speelt het hele leven zich buiten af....
Je ontbijt buiten, je drinkt koffie buiten, je haakt buiten, je kletst buiten en voor je het weet is de dag voorbij......
Thuis is het ineens weer: binnen koffie zetten, koffie drinken, de tv die aanstaat, toch maar daar bord op schoot...
Het heeft toch minder charme.....
En haken....?
Dat gaat thuis misschien wel sneller, maar een stuk ongezelliger.....
Niemand die nieuwsgierig langsloopt om te vragen wat er nu weer van de haaknaald rolt....
En geen Esther naast je om te overleggen...
Gelukkig is vandaag mijn hartsvriendinnetje jarig.....
Haar teller staat inmiddels op 68.....
Ik ga al vroeg die kant op.....
We kennen elkaar inmiddels achtendertig jaar.....
Eigenlijk tel ik dus al achtendertig verjaardagen met haar mee.....
We hadden niets afgesproken, maar als ze de deur opendoet moeten we allebei lachen.....
We blijken allebei in zwart-wit gekleed te zijn.....
Toeval bestaat niet... zeggen ze dan....
Ik zie alleen ook meteen iets anders....
Achter dat zwart-wit schuilt een flinke reuma-aanval....
Wat blijft dat toch een rotziekte....
En dan uitgerekend op je verjaardag....
Samen zetten we koffie.....
En dan gebeurt er iets wat echte vriendschap prachtig samenvat.....
Geen taart, want ze weet dat ik niet zo van zoetigheid houd....
Nee... er liggen twee heerlijke saucijzenbroodjes van de banketbakker klaar.....
Eén voor haar en één voor mij...
Kijk... dát is pas iemand die je echt kent....
Even later zitten we heerlijk in de tuin.... Dampende koffie, dampend saucijzenbroodje.....
Een beetje bijkletsen, precies goed...
Lang duurt de rust niet, want de eerste verjaardagsgasten melden zich al....
Ondanks dat veel mensen niet kunnen komen vanwege de Vierdaagse en de afgesloten wegen in hun woonplaats, wordt het toch een gezellige middag onder de parasol....
Daarna is het tijd om weer naar huis te gaan....
Ik wil mijn haakproject afmaken en de klusjesman komt langs.....
Er zit namelijk een barst in het raam van Willems werkkamer.....
Er moet dus een nieuw raam komen... nou ja... alleen het glas dan....
Grappig eigenlijk....
Jarenlang geef je helemaal niets op bij de verzekering en vervolgens heb je binnen één maand twee akkefietjes.....
En deur die uit zijn sponning vliegt for de storm een nu het raam....
Maar ik vermoed dat ze na deze twee ongelukjes nog genoeg ongebruikte premie van ons overhouden...
Willem heeft intussen een prima dag....
Hij wisselt de televisie af met wandelingen door het bos met de honden....
Een uitstekend dagritme als je het hem vraagt....
Ondertussen blijft de zoektocht naar een kattenoppas doorgaan....
Eigenlijk ook niet zo vreemd want half Nederland is zelf op vakantie...
Een pension is voor Bets helaas geen optie meer....
Vorig jaar ging dat helemaal mis...
In het luxe kattenhotel 'Alles is Liefde' at mevrouw een hele week niets en kwijnde ze compleet weg....
Zo zie je maar: een vijfsterrenhotel is ook niet alles als je gewoon naar je eigen huis verlangt...
Dus begin ik maar een lijstje te maken van lieve mensen die straks af en toe even de katten willen voeren en dan moeten ze maar binnen blijven....
Huisdieren zijn geweldig... totdat je zelf een keer weg wilt.....
Dan ontdek je ineens hoeveel organisatie er achter twee katten schuilgaat....
En ik blijf het vervelende vinden om anderen lastig te vallen...
Vanmiddag haak ik me ondertussen werkelijk de blubbers....
Ik weet het... slecht voor de gewrichten, te lang zitten....
Niet verstandig...
Maar ja... ik wil het af hebben.
Een beetje plaatsvervangende nesteldrang voor mijn buren, denk ik...
En ondertussen is er alweer een nieuw plan geboren...
Nu haak ik nog konijnenknuffeldoekjes, maar straks in Kos wil ik er katjes van maken.....
Kwestie van iets minder lange oren een wat snorharen....
Die wil ik schenken aan de kattenopvang, zodat zij ze kunnen verkopen en met de opbrengst straatkatten kunnen laten steriliseren.
Animal Rescue Kos (ARK) is een non-profitorganisatie opgericht in 2010 die zich inzet voor sterilisatie, vaccinatie en opvang van katten en kittens....
Ze hebben onder meer een informele informatiestand/kraam in Kos-stad (achter de Defterdar-moskee op het Eleftherias-plein) en een locatie in Antimachia...
Ik zie het al helemaal voor me.
Ik zit op het terras van Fikos met een tasje vol wol, een haaknaald in de hand en een drankje binnen handbereik....
Aan het eind van de middag loop ik even naar het kraampje om de oogst van die dag af te leveren....
Van zo'n knuffeldoekje haak je er met gemak twee à drie op een dag....
Wie weet levert deze vakantie straks wel de sterilisatie van één kat op... of misschien zelfs twee....
Dat zou toch een prachtig vakantiesouvenir zijn....
En de was...?
Die ligt hier nog steeds als een gezellig berglandschap op me te wachten....
Ach...
Morgen is er ook weer een dag....
