maandag 5 oktober 2026

5 oktober 2026


Dag van:
Oké…
Ik betaal motorrijtuigenbelasting....
En ik weet heus wel waarom....
Dat geld is er onder andere voor de aanleg en het onderhoud van wegen.....
Voor veiligheid, voor de maatschappelijke kosten van het autoverkeer....
Voor de gevolgen van uitstoot, files en slijtage.....
En uiteindelijk ook voor allerlei voorzieningen waar we als samenleving gebruik van maken.....
Tot zover: logisch....
Ik betaal dus om gebruik te mogen maken van de weg....
Ook prima.....

Volgende....
Maar dan ga ik tanken....
En daar betaal ik óók voor....
Sterker nog: aan de pomp bestaat een behoorlijk groot deel van de prijs uit belastingen en accijnzen.....
Ook logisch, zo wordt mij verteld....
Want de overheid wil dat we minder vervuilen....
De benzine moet dus duurder worden, zodat we kritischer gaan kijken naar onze autoritten....
Aha....!!
Dus eerst betaal ik belasting om de weg te kunnen gebruiken…en vervolgens betaal ik extra belasting om vooral níét te veel gebruik te maken van die weg....
Ik begin het te begrijpen.....hmzzz of juist niet....?
Want die accijns is zogenaamd een repressieve belasting....
Dat klinkt alsof ik na het tanken door een streng kijkende belastingambtenaar persoonlijk naar de fiets word verwezen....
Want het idee hierachter is:....hoe duurder de benzine, hoe aantrekkelijker het wordt om de auto te laten staan....
En wat moet ik dan...?
Met het openbaar vervoer....?
Maar…het openbaar vervoer is ook niet gratis....
Sterker nog: het kost behoorlijk wat....
Dat komt weer omdat het OV al voor een groot deel door de overheid wordt gesubsidieerd.....
Met belastinggeld.... miljarden euro's zelfs....
Dus ik betaal belasting zodat het OV kan rijden...
Ik betaal belasting op benzine zodat ik minder met de auto ga....
Ik betaal vervolgens een kaartje om met het OV te reizen....
En ondertussen wordt mij verteld dat het OV niet zomaar gratis kan worden, want dat zou de overheid miljarden extra kosten.....
Die miljarden moeten dan weer ergens vandaan komen.....
Bijvoorbeeld uit de zorg.
Of het onderwijs.
Of de politie.
Of…misschien uit belastingen?
Hé en die miljarden accijns... da's toch een mooi potje daarvoor....?

Oh.
Wacht, we zijn weer bij het begin.
Maar stel nou dat ik denk: dan pak ik toch gewoon de trein....?
Prima idee....!
Alleen woont niet iedereen naast een station....
Op sommige plekken rijdt één bus per uur....
En als je voor je werk zware spullen moet vervoeren, wordt het lastig om die in de trein op schoot te nemen....
“Goedemiddag conducteur, ik heb hier even mijn kruiwagen, gereedschapskist en drie zakken cement, waar mag ik zitten".....?
Dus voor sommige mensen is het OV helemaal geen alternatief....
Maar de benzine blijft wel duur....
Want de hoge brandstofprijs moet ons stimuleren om minder auto te rijden...
En als we dan minder auto gaan rijden…
blijven de inkomsten uit... want brandstofbelastingen zijn natuurlijk niet vanzelf hetzelfde.
Dus hebben we minder inkomsten....
En als de overheid minder inkomsten heeft…moet er ergens anders geld vandaan komen....
En dan kunnen belastingen weer omhoog...
En dan denk je: misschien moet ik toch maar vaker de fiets pakken....
Maar daar betaal ik dan weer geen motorrijtuigenbelasting voor....
Sterker nog…daar krijg ik geen kilometervergoeding voor....
En de fiets betaalt ook geen wegenbelasting....
Terwijl ik op mijn fiets vervolgens wél over een fietspad rijd dat óók onderhouden moet worden....
En dat fietspad wordt weer betaald uit…
juist....belastinggeld....
En dan is er nog het elektrische alternatief....
“Neem een elektrische auto”...!
Prima, alleen moet die elektrische auto natuurlijk ergens van betaald worden....
En moet hij worden opgeladen....
En moeten er laadpalen komen...
En moet het elektriciteitsnet dat allemaal aankunnen....
En wat kost electriciteit tegenwoordig wel niet....?
En uiteindelijk moet ook dát ergens van betaald worden....
En zodra iedereen elektrisch rijdt, kan de overheid natuurlijk niet eeuwig blijven doen alsof er geen inkomsten uit automobiliteit meer nodig zijn....
Dus verzinnen we waarschijnlijk weer een nieuwe manier om te betalen voor het feit dat we ons verplaatsen....
Motorrijtuigenbelasting op de elektrische auto....?

O nee…die bestaat al....
Kijk, daar zit-ie weer....de cirkel.
Ik betaal om te rijden...
Ik betaal om te tanken...
Ik betaal om minder te rijden....
Ik betaal om met het OV te gaan...
Het OV wordt gesubsidieerd met belastinggeld dat ik mede betaal....
Het OV kan niet overal komen...
Dus moet ik tóch rijden....
Daar betaal ik weer belasting voor...
En omdat ik rijd, moet ik eigenlijk meer betalen om mij ervan bewust te maken dat ik eigenlijk minder moet rijden....
En als ik dan minder ga rijden…
daalt de belastingopbrengst....
En dan moet er ergens anders geld vandaan komen....
En zo rijden we met z'n allen financieel rondjes....
Niet op de rotonde van het verkeer…maar op de rotonde van de belastingen....
En ergens in het midden staat de overheid met een groot verkeersbord: “Kies bewust”....!
Auto...?
Belasting...
Benzine....?
Belasting....
OV...?
Belasting....
Elektrisch...?
Belasting.....
Fiets....?
Nou vooruit, die is voorlopig nog relatief belastingvriendelijk....
Maar wacht maar... die fatbikes.... daar wordt ook vast nog wel een bronnetje...

Één ding weet ik inmiddels zeker:....ik snap waarom ik belasting betaal...
Ik snap alleen niet meer helemaal waarom ik vervolgens belasting moet betalen om minder gebruik te maken van iets waarvoor ik óók al belasting betaal....
Snappen jullie het nog....?
Of zijn we inmiddels met z'n allen in een prachtige Nederlandse vicieuze cirkel beland, waarin je vooral heel veel moet betalen om zo weinig mogelijk te kunnen betalen...?
Ik ga er nog maar eens een rondje over nadenken....
Met de auto....
Want met de fiets is het te ver....
En met het OV duurt het drie kwartier langer....en dát kost me dan weer tijd.
En tijd is tenslotte ook geld....
En daar hebben we de cirkel weer....


En weet je eigenlijk waarom ik hier vandaag überhaupt over nadenk...?
Omdat ik vanmorgen naar school moest....
Gewoon met de auto...
Niks bijzonders...
Totdat ik bij de eerste weg kwam...
Afgesloten door wegwerkzaamheden.
Oké, snap ik....
Zo zie ik waar mij belastingcenten naartoe gaan...
Sterker nog: ik ben vóór onderhoud....
Ik betaal er tenslotte dus die wegenbelasting voor....
Hoppa: repareren die handel...geen probleem....
Alleen…dan komt het....
Want als één weg wordt afgesloten, zou je als eenvoudige automobilist denken:...dan zorgen we ervoor dat er een fatsoenlijke alternatieve route is....
Maar nee...
Dat zou natuurlijk te eenvoudig zijn...
Dus wat gebeurt er....?
De ene weg is dicht....
De tweede weg is dicht....
En een derde weg, die eventueel nog als alternatief zou kunnen dienen…ook dicht....
En ergens zit een verkeerskundige achter een bureau die waarschijnlijk denkt:
“Mooi, dan hebben we het verkeer goed verspreid”...
Nou nee....!!
Want de twee overgebleven sluiproutes worden vervolgens allemaal richting dezelfde weg geleid....
En daar staat dan…een gigantische file.
Dus ik zit daar in mijn auto....
Die ik nodig heb om op mijn werk te komen...
Waar ik keurig motorrijtuigenbelasting voor betaal...
Op een weg die wordt onderhouden met belastinggeld...
Terwijl ik ondertussen nergens heen kan...
En dan denk ik: zal ik de snelweg nemen...?
Want de snelweg dat is toch de grote, doorgaande route....
Daar hebben ze ruimte....
Daar kan het verkeer zich verspreiden....
Daar is capaciteit....
Dus ik draai de snelweg op....
En wat denk je....file.....
Natuurlijk....want blijkbaar hebben alle andere automobilisten precies dezelfde briljante gedachte gehad.....
En daar sta ik dan....op een snelweg...
Met mijn motor draaiend...
Geen centimeter vooruit...
Terwijl ik ondertussen in mijn hoofd mijn eigen verhaal over belastingen nog eens probeer te begrijpen...
Ik betaal motorrijtuigenbelasting zodat de wegen worden onderhouden...
De wegen worden onderhouden...
Daarom worden wegen afgesloten...
Omleidingsroutes worden ingesteld...
Die omleidingsroutes leiden allemaal naar dezelfde weg...
Die weg loopt vast.
Dus neem ik de snelweg...
Die loopt ook vast...
En ondertussen staat iedereen daar met draaiende motor te wachten...
Wat natuurlijk weer niet geweldig is voor het milieu...
Waarvoor we nou juist die dure benzine hebben...
Zie je...?
Daar is-ie weer....de cirkel...
En ik wil echt niet zeuren...
Echt niet...!!
Ik snap dat wegen onderhouden moeten worden...
Ik snap dat je daarvoor wegen moet afsluiten...
Ik snap zelfs dat je niet overal tegelijk een wonderbaarlijk verkeersplan kunt uitvoeren...
Maar ik zou zo graag één keer willen dat er iemand bij zo'n vergadering zegt:
“Jongens…als we deze weg afsluiten, deze óók dichtgooien en die andere route ook nog eens blokkeren…waar denken jullie dan dat al die auto's naartoe gaan".....?

En zo zit ik dus vanmorgen in mijn auto...
Ik betaal belasting voor de wegen...
Ik betaal belasting op de benzine...
Ik betaal belasting omdat ik met de auto rijd...
En vervolgens betaal ik met mijn tijd, want ik sta stil...
Misschien is dat wel de enige belasting die nog ontbreekt:...de filebelasting...
Hoe langer je stilstaat, hoe meer je betaalt...
En dan hebben we het helemaal voor elkaar...
Want dan betaal ik:...voor de weg, voor het onderhoud van de weg, voor de benzine,
voor de belasting op de benzine, voor het feit dat ik met de auto rijd, én voor de tijd dat ik niet rijd...
Terwijl ik ondertussen alleen maar denk:....kunnen we misschien één klein dingetje afspreken....?
Als jullie een weg dichtgooien…laat dan in vredesnaam ergens een andere weg open...
Dat lijkt mij nou geen hogere verkeerskunde...
Toch...?
Of ben ik nou weer te praktisch..?
En ach…misschien moet ik gewoon blij zijn....
Want dankzij al die files heb ik onderweg alle tijd om na te denken over waar mijn belastinggeld eigenlijk allemaal naartoe gaat...
Daar sta ik dan ook weer mooi stil bij...

zondag 4 oktober 2026

4 oktober 2026


Dag van:
Ach ach ach… het was weer zo’n typisch vriendinnendagje zoals dat alleen bij Annet en mij kan gaan....
Stuurloos....
Structuurloos....
Zonder planning....
Zonder afspraken....
En vooral: zonder enig idee waar we uiteindelijk zouden belanden....
Om elf uur sta ik voor haar deur...
„Oooh… ik dacht dat je pas rond half één hier zou zijn”, zegt ze verbaasd....
Tja… ik ben in het weekend inderdaad niet bepaald een vroege vogel...
„Ach, ik dacht: laat ik eens wat vroeger gaan”, antwoord ik...
Ik zet de koffie, zij doet haar schoenen aan en voor we het weten zitten we alweer te kletsen over honderd-en-één dingen.....
Zoals dat gaat als je elkaar al 38 jaar kent.....
Je hoeft eigenlijk nergens te beginnen, want het gesprek is allang begonnen voordat je goed en wel binnen bent....
Of liever gezegd... het was eigenijk nooit gestopt...

Tot Annet ineens zegt:....„Ik kan je ook wel even knippen voordat we iets gaan ondernemen”....
Daar had ik dan weer even niet op gerekend....
Maar eerlijk is eerlijk… het was wel broodnodig....
Dus: schaar erin....
Terwijl ze me vakkundig, en vooral met goede bedoelingen, te lijf gaat, gaat de telefoon...
De overburen...
„Jouw buurman zit toch op Camping Bella Italia in Peschiera aan het Gardameer?”, verschijnt er in de app...

Tja… Annet kan op dat moment niet antwoorden....
Zij zit midden in het knipproces.....
Dus krijg ik de telefoon in handen gedrukt om een bericht te typen...
„Ja, dat is hij”....
„Daar staat alles in de brand.....! 
Kun je hem niet even appen of alles goed is”....?
Het nieuwsbericht wordt zelfs meegestuurd....
Annet dicteert...
Ik typ...
Ja, het is inderdaad de camping waar hij zit....
Ja, alles is goed....
Nee, hij mankeert niets....
Maar ja… het is er wel één grote chaos....
„Stuur dat maar door naar de overburen”, luidt de volgende opdracht....
En Annet knipt rustig verder....
De vakantie van de buurman mag dan behoorlijk naar de knoppen zijn…als mijn haar maar goed zit....


En zo gaat het verder...
Annet wil wel sigaretten halen in Duitsland....
Prima, doen we dat....
En daarna....?
Geen idee....
Dat bekijken we dan wel weer....
We rijden langs Ikea...
„Hé… daar ben ik lang niet geweest”, zegt Annet....
„Dan wacht je nog maar wat langer, want mij krijg je daar niet in”....
Dan ziet ze iets anders....
„Ooooh… de kerstshow van Intratuin is geopend”...!!
Ik kijk haar aan....
„Annet… nu ken je me 38 jaar....
Je zou toch inmiddels moeten weten dat ik kerstshows háát....? 
Ga dat maar lekker met een andere vriendin doen”.....
En zo rijden we verder....
Elten....tanken.....sigaretten halen....
Bij de pomp is het opvallend rustig....
Daar ben ik blij om....
Tot ik bij de pompen kom en begrijp waar de rust vandaan komt....
Alle pompen: AUSZER BETRIEB....
Benzine op....
Al teveel Nederlanders langs geweest denk ik....
Dan maar naar het tankstation een paar honderd meter verderop....
Ja duh......dat denkt natuurlijk iedereen...
En dus staan we daar drie kwartier in de file voordat we überhaupt bij de pomp zijn....

Tank vol....
En nu....?
„Ga maar rechtsaf”....
Een stukje verder:....„doe nu maar eens links”....

En zo rijden we een beetje op goed geluk verder....
Tot we en bordje zien:....Emmerich...
Ach en waarom ook niet.....
„Wat denk je van een sorbet aan de Rijn”...?
Of, zoals ze hem daar noemen:....de Rhein...

In het jaar 828 wordt Emmerik voor het eerst schriftelijk vermeld. Emmerik ontstond vermoedelijk omstreeks het jaar 700. Tot het midden van de 13e eeuw ontwikkelde Emmerik zich tot een handelsplaats.
De Rheinbrücke Emmerich van de B220 over de Rijn bij Emmerik is met een overspanning van 500 meter en een totale lengte van 1228 meter de langste hangbrug van Duitsland. (Wikipedia)

We vinden een parkeerplek bij een kerk...
En zoals het hoort bij kerken:....als de deur openstaat, moet je even naar binnen....
Ik ben meteen onder de indruk....
Wat een gebouw...
Gangetjes, verborgen kelders, trappen die ergens naartoe leiden waarvan je niet helemaal begrijpt waarheen, mysterieuze inhammetjes en prachtige glas-in-loodramen...
Architectonische constructies waar je ogen eigenlijk niet genoeg tijd voor hebben...
Annet vindt de kerk vooral… donker....
Tja, zij kijkt en voelt nu eenmaal anders dan ik....


Martini Münsterkirche
Deze kerk is een bijzondere kerk. Deze kerk is opgebouwd uit 2 gedeelten, namelijk een Romaans deel en ene Gotisch deel. Het Romaanse deel is al opgebouwd rond het jaar 1040 en het Gotische deel is gebouwd in de vijftiende eeuw, een bijzondere kerk die uit 2 uitgesproken stijlen bestaat.
In deze kerk kunt u ook een ondergrondse ruimte uit de elfde eeuw bezoeken. Daarnaast kunt u ook elementen van de kerkschat van de Sint-Vituskerk van Elten hier bewonderen. (Wikipedia)

En een kwartier later staan we weer buiten...
Het is inderdaad een stuk lichter...
En vooral een stuk warmer...
De thermometer mag dan 21 graden aangeven…het voelt inmiddels als 31...
We lopen langs de boulevard aan de rivier...
Mooie beelden....mooie huizen met een view.....en vooral: ....wat een Rijnaken...!
De één nog langer dan de ander....
We zoeken een terras en vinden een plekje in de zon....
En ze hebben ijs...
Annet gaat voor bourbon vanille met Rote Grütze....
Ik voor hazelnoot...

En daar zitten we dan...
In de zon...
Aan de Rhein...
IJsje erbij...
Bootjes op het water...
Eigenlijk zou je hier zo uren kunnen blijven zitten...
Bootjes kijken en natuurlijk ook mensen...
Want mensen… daar ben je er genoeg van....
Mensen waarvan je je afvraagt hoe het deksel ooit op het potje heeft gepast....
Koukleumen en zonaanbidders...
Sportievelingen op de fiets en sportievelingen in een scootmobiel....
De mondaine ‘Kijk mij eens even flaneren’....
En de onverstoorbare ‘Wat mot je nou', voorbijganger...
Er valt genoeg te bekijken....

Maar uiteindelijk moeten we toch gaan...
De zon begint inmiddels haar werk te doen...
En tjonge… op onze leeftijd word je toch wel érg snel een beetje rozig van zo’n middagzonnetje....
Dus lopen we terug naar de auto...
We stappen in...
En rijden weer richting huis...
Zonder dat we van tevoren wisten waar we heen zouden gaan....
Zonder planning...
Zonder programma....
Zonder doel...
En eigenlijk is dat precies het gave eraan...
Want wij hebben niet zoveel nodig om een fijne dag te hebben...

Een auto, een beetje richtinggevoel, dat soms ontbreekt....
Een onverwachte omweg, een wandelingetje, een kerk die toevallig openstaat, wat zon, een ijsje, een tiental Rijnaken....
En vooral…elkaars gezelschap...
De kunst van vriendschap...
Niet dat je altijd weet waar je naartoe gaat...
Maar dat het eigenlijk nooit uitmaakt waar je uitkomt…
zolang je maar samen onderweg bent...





































zaterdag 3 oktober 2026

3 oktober 2026


Dag van:
Toen ik aan deze blog wilde beginnen dacht ik "zal ik nou met het begin of het einde beginnen....?
Eigenijk omdat het begin en het einde twee afzonderlijke stukken zouden kunnen gaan worden....
Ik schrijf in raadselen geloof ik....
Laat ik daarom toch maar met het begin beginnen....
Maar het begin begint met waar het eindigt....
Laat ook maar.... lees maar....

We doen altijd alsof „uiteindelijk” het belangrijkste woord is...
„Uiteindelijk kwam het allemaal goed”....
Mooi....maar daarvóór…?
Daarvóór gebeurt het.....
Want voordat iets uiteindelijk wordt, is het eerst:.....misschien...
Dan wordt het:.....waarschijnlijk...
Vervolgens:....eigenlijk niet...
Daarna:....nou vooruit dan maar...
Gevolgd door:....waarom doe ik dit eigenlijk..?
Dan komt onvermijdelijk:...zie je wel...
Of:....dit had ik dus kunnen weten.....
En ergens tussendoor zit nog een hele verzameling woorden die we liever niet in het officiële verslag zetten:....zucht…pffff…nou ja…laat ook maar....
Dat laatste is trouwens een gevaarlijk zinnetje....
Want „laat ook maar” betekent zelden dat je iets daadwerkelijk laat...
Het betekent meestal:...ik ben er even helemaal klaar mee, maar ik kom hier straks gegarandeerd op terug....
En zo kan er ongemerkt van alles gebeuren....
Je bent druk met je eigen leven....
De ander is druk met het zijne....
Je hebt je eigen gedachten, je eigen bezigheden, je eigen zorgen, je eigen kleine wereldje dat ondertussen gewoon doordraait....
En voor je het weet leef je niet eens ruzieënd langs elkaar heen....
Hoogstens wat geïrriteerder....
Nee, het is veel subtieler.....
Je leeft gewoon… een beetje langs elkaar heen....
Willem in zijn wereld....
Ik in de mijne....
Allebei gewoon (ahum) 'lekker' bezig....
Allebei waarschijnlijk in de veronderstelling dat de ander heus wel weet wat er in elkaars hoofd gebeurt...
Noot:....dat weet de ander dus niet.

En dan komt er zo'n moment waarop je ineens denkt...ho wacht eens even....
Wanneer zijn wij eigenlijk zo ontzettend druk geworden met ons eigen leven....?
En wanneer zijn we vergeten om af en toe gewoon even bij elkaar in te checken....?
Niet omdat er nou meteen iets dramatisch aan de hand is....
Maar omdat het leven soms heel stilletjes tussen twee mensen in kan sluipen.....
Totdat je ineens merkt (Willem vooral, want ik dender wel door), dat je elkaar wel spreekt, maar niet altijd meer écht....
En dan begint het wachten....
Op dat gesprek....
Op dat kwartje....
Op dat moment waarop je denkt:....we moeten dit toch eens even anders gaan doen.
En ook dát gaat natuurlijk niet in één keer....
Eerst is er weer die opmerking van Willem..... een hint misschien.....
Gepaard gaande met de gedachte..."ja straks....morgen of zo".....
Totdat Willem zoiets heeft van 'nou is het genoeg, we gaan uit eten'.....
 
En precies daar begint misschien wel het echte uiteindelijk.....
Want uiteindelijk gaat het niet alleen over hoe iets afloopt....
Het gaat ook over het moment waarop je elkaar weer vindt....
Na alle omwegen....
Tijdens alle drukte...
Na alle „laat maars”.....
Na alle eigen werelden.
Na alles waarvan je dacht dat het vanzelf wel goed zou komen....
Uiteindelijk komt het goed....

En dan ben ik uit-eindelijk daar waar ik eigenijk mee beginnen wilde....
Want het woord uiteindelijk klonk vanavond veelvuldig uit ons beider mond....
Uiteindelijk.....een woord dat klinkt alsof er een eindpunt is bereikt....
Alsof we ergens onderweg waren, een paar keer verkeerd zijn gelopen, koffie hebben gedronken, een discussie hebben gevoerd, drie keer „nou ja…” hebben gezegd en toen…
uiteindelijk.....
Het woord bestaat eigenlijk uit twee stukken:
UIT + EINDELIJK

En daar zit meteen de humor.
Want uiteindelijk betekent zoiets als:
„aan het eind van alles”,maar in de praktijk betekent het vooral:....ik weet nog niet precies wanneer, hoe of waarom, maar op de een of andere manier komen we hier uiteindelijk wel uit.....
UITEINDELIJK is het woord van de uitgestelde conclusie...
Je kunt namelijk bijna alles met uiteindelijk....
„Ik ga uiteindelijk wel naar huis”.....
Dat kan betekenen; over vijf minuten, over twee uur, na de koffie, nadat ik nog even dit ene dingetje heb gedaan, of wanneer iemand mij vriendelijk doch dringend de deur uit kijkt.....
Uiteindelijk is dus geen tijdsaanduiding....
Het is meer een belofte zonder deadline....
En dan heb je het verschil met "uiteindelijk toch”....
Dat is helemaal een categorie apart....
"Uiteindelijk”....
- er is iets tot een einde gekomen.
"Uiteindelijk toch”....
- iemand had ongelijk en dat gaan we nog even subtiel onder je neus wrijven....
"Je wilde toch niet uit eten gaan?”
"Nee”....
"Maar nu zitten we hier toch”.....
"Ja”....
"Uiteindelijk toch”....
Kijk.....daar zit geen woord te veel in....
Alleen een klein beetje leedvermaak....
Het mooie is ook dat uiteindelijk vaak pas achteraf verschijnt...
Op het moment zelf weet je namelijk zelden dat iets uiteindelijk is....
Je zit midden in een situatie en denkt: dit houdt nooit op.....
En later zeg je: uiteindelijk is het allemaal goed gekomen"....
Dat is ook wel een bijzondere eigenschap van het woord....
Uiteindelijk is een woord dat je pas kunt gebruiken als je terugkijkt....
Terwijl je er middenin zit, heet het gewoon:
gedoe....
En soms is uiteindelijk gewoon een nette versie van 'nou ja, vooruit dan maar'.....
"Ik wilde eigenlijk niet…maar uiteindelijk heb ik het toch maar gedaan”....
Vertaling:

Ik heb eerst ontzettend moeilijk gedaan, vervolgens allerlei argumenten bedacht waarom ik het niet zou doen en toen heb ik het gewoon gedaan....
Uiteindelijk....
Een prachtig woord om je eigen besluiteloosheid achteraf een beetje waardigheid mee te geven.....
Uiteindelijk zegt dus eigenlijk: het liep anders dan gedacht....
Het duurde langer dan gehoopt....
Het ging niet altijd zoals gepland....
Maar kijk eens… we zijn er weer.....
Want uiteindelijk…is het leven natuurlijk één grote verzameling van dingen waarvan je vooraf dacht: nou, zo had ik het dus écht niet bedacht.....
En toch kom je ergens uit...
Uiteindelijk.....
Uiteindelijk was niet per se het bewijs dat alles goed ging....
Het was juist het bewijs dat we onderweg even iets kwijt waren waar we toch weer samen naartoe gingen.....
En we elkaar aankeken en dachten: oh ja… jij......wij.....daar waren we gebleven.....
Uit-eind-elijk goed, al goed....