Dag van:
Ondertussen begin ik een spit expert te worden....
Letterlijk alles wat los en vast zit en over spit gaat, lees ik....
Zo weet in nu ook dat ik best wel vooruitgang boek maar last blijf houden van een triggerpoint.....
Triggerpoints (spierknopen) in de onderrug of bilspieren zijn de overblijvende lokale spierverkrampingen die de doorbloeding belemmeren, wat zorgt voor pijn en bewegingsbeperking......
En gelukkig lees ik dat alles wat ik over spit opzoek, heel normaal is en erbij hoort...
Dat scheelt een slok op een borrel want onbewust ga je je toch zorgen maken....
Als het maar niet iets ergers is....
Alleen pijn vind ik nog wel een dingetje...
Met mijn artrose heb ik altijd wel pijn en toch hoor je me daar zelden over....
Maar na twee en een halve week deze pijn van spit, tot nu zelfs dát triggerpoint aan toe, vind ik toch wel behoorlijk ondraaglijk worden....
Doodmoe word je er ook van....
En zoooooo zat ben ik het....
Misschien ook wel vooral omdat de remedie, namelijk bewegen, er nog eens extra voor zorgt dat pijn en vermoeidheid toenemen....
Helende pijn.... nou voor mij hoeft het niet meer....
Elke ochtend sta ik op, beweeg voorzichtig mijn rug en hoop dan dat er zomaar ineens niks geen knoop of wat dan ook meer zit....
Maar ja zo werkt het natuurlijk niet....
Rugverkramping, restless legs, stoelgang die niet werkt.... wat een fantastische combinatie....NOT!!!!!....
Maar ja.... er zijn ergere dingen op de wereld......
En dat brengt me dan weer op het fenomeen van de 'neerwaartse spiraal'....
Wel eens van gehoord....?
Denken in een neerwaartse spiraal, zoals het sussen van je eigen pijn met de gedachte "anderen hebben het nog erger", is een heel bekend psychologisch mechanisme.....
Maar goewel het bedoeld is als relativering, werkt het vaak toch even wat anders..... zeg maar averechts.....
Je doet je eigen gevoelens namelijk behoorlijk tekort.....
Pijn is subjectief; het is geen wedstrijd......
Eigen emoties en ervaringen doen er toe, ongeacht wat een ander meemaakt.....
Ik weet het allemaal wel maar toch hè....
Door je problemen te vergelijken met die van een ander, voel je je vaak schuldig of 'ondankbaar' dat je je rot voelt......
Ik weet het allemaal wel maar toch hè....
Het leidt de aandacht af van wat je nodig hebt om je beter te voelen.....
Het probleem verdwijnt immers niet omdat een ander het zwaarder heeft.....
Ik weet het allemaal wel maar toch hè....
Dus....
Vanaf morgen sta ik op en begin met iets nieuws.... zelfcompassie....
Onder het mom van....'wees vriendelijk voor jezelf wanneer je lijdt'......
Hoe vind je die....?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten