dinsdag 3 maart 2026

3 maart 2026

(Oeps Bengel was boos op me)

Dag van:
Wakker worden met een man naast je bed die ineens uit het niets NU ZEKER WEET!!!!! dat hij af willen vallen.....
En ik die het liefst nu diep in de kussens weg wil zakken.....

Nee hè, niet wéééér......
Hij voelt mijn gedachten....
"Je gelooft me niet hè, lekker dan jouw support".......
Ik zie inderdaad alleen maar zijn verjaardag deze maand (drop cadeautjes, bier cadeautjes, hapjes op het feest) een naderende Pasen (met chocolade-eitjes), een naderende meivakantie (met bier en hapjes in het zonnetje) en een zomervakantie....
Dat lijkt nog ver weg misschien maar niet als meneer aanvult dat hij vóór de zomervakantie twintig kilo wil afvallen....
Twintig kilo... Willem!!!!.... begin eens bij tien of zo....
Maar nee,  HIJ WEET HET ZEKER......!!!!
Lang leve de maanden die nu zullen volgen...
Maanden vol desillusie, ongeduld, dipjes enz....

Een half uur later....
"Ik moet de verwarmingsketel bijvullen"....
Alweer? vraag ik....

"Ja dat is normaal" had de monteur ooit gezegd....
En drie minuten later; gezucht, gesteun, gekreun..... én..... geluid van water....
"Oooh jee, foute boel,  kapot,  hè verdorie,  ooooh gut,  nee hè"....
En weer gezucht, gesteun, gekreun....
"Hoe kan dat nou?"...
En weer een zucht....
"Nou, dit is echt niet goed.... heb ik weer"....

Laat ik maar gaan kijken....
Verstand heb ik er niet van, maar dan toon ik in ieder geval betrokkenheid....
Iets met slang, kraan, waterpomptangetje weet ik veel....
Een oplossing heb ik echter wel....'bel een monteur'.....
Gezucht,gesteun,gekreun.....
"Misschien moet het andersom"....
En ja werkelijk, het is hem gelukt....
"Ik had 'm er niet recht op.... dat luistert nauw"....
Aha, dus dat..... het zal..... ik kan in ieder geval warm douchen vanavond....

Nu is het pas tien uur..... mijn gevoel geeft aan dat ik er al een dagtaak op heb zitten wat betreft manlief....

Maar ik ben er nog niet...
Net als ik me bedacht heb dat de lentekriebels me weer eens traditiegetrouw doen herinneren aan  de lichte verslavingsgevoeligheid aangaande  kringloop winkels bezoeken, (het begon zondag immers al), en mijn vriendinnetje wil bellen, wil manlief lekker buiten in het zonnetje discussiëren over zijn nieuwe in wording zijnde preek.....
Nieuwsgierigheid en betekenisvol leven.....
Tja en daar verschillen onze geloven dus enigzins....
Wellicht ben ik hierin toch meer de pragmaticus....
Wat ik weet is dat ik hier dit leven, hier en nu,  zin en betekenis wil geven....

Maar.... oh nee dat woord mag ik niet zeggen van Willem want alles gaat hand in hand, dus.... 'tegelijkertijd' geloof cq hoop ik dat als ik er niet meer ben, ik terugkeer naar het 'alles is liefde'.... wat dat dan ook moge zijn.....
En dat geloof voor mij in hier en nu betekent dat het een prachtige leidraad is.....
Voor Willem gaan geloof in hiernamaals,  en leven in hier en nu, samen....
Het feit dat er een hiernamaals zal zijn geeft hem het hier en nu betekenis....
Nou ja.... je snapt dat de discussie alle kanten opgaat....
Ik haal zelfs de honden erbij....
Niemand leeft meer in het hier en nu dan een dier....
Dan begint Willem erover dat zij juist een rotsvast vertrouwen hebben....

Enfin, een mooie discussie onder een heerlijk zonnetje.... waarop Willem dus nog even toevoegt dat die zon over zo en zoveel jaar toch implodeert en me vraagt wat dan de zingeving voor me is als ik daaraan denk.....
Ik denk dat we er niet uitkomen vandaag.... en misschien ook wel helemaal niet....

Ik haal Annet op....
Bijna traditie dat we die eerste lentedagen kringloopwinkels aflopen....
En waarom en waar dat vandaan komt.....????
Geen idee.....
We beginnen bij Rataplan.....
Een statische elite kringloop concluderen wij na ons bezoek....
Eentje zonder sfeer.... 
En behalve de glazen en servies, staat een hangt alles onoverzichtelijk sfeerloos door elkaar....
Nee, niet onze kringloop zullen we maar zeggen....

De volgende... Switch Westervoort.....

Kijk,  daar komen we nou in een kringloopwinkel zoals die behoort te zijn....
Die geur,  het bij elkaar geraapte zootje van paashazen naast de broodroosters....
Van lampen achter de boekenkast....
En vooral de vrolijkheid van de vrijwilligers....
Hier vertoef je voor je plezier een paar uur....
Alles oppakken en toch maar weer neerzetten....
Behalve dan die ene aankoop.... dat wat je nou nét nodig had.... of eigenijk meer.... nog miste in huis....
We passen kleren, we hebben gezellige kletspraatjes met de vrijwilligers en zijn als een kind zo blij met onze aankopen....

Laten we de Switch in Elst ook nog even doen, oppert de onvermoeibare Annet....
Vooruit, de benzine heeft zijn top prijs nog niet bereikt, ik rij wel,  dus laten we gaan...
Ook Switch Elst mag ons bekoren, al haalt deze het ook niet bij zusje Westervoort....
Maar.... oh nee....'tegelijkertijd' weer vult ons mandje zich....
Wat zal school morgen blij zijn.... nou ja, de kinderen dan....


Zullen we nu ook nog Nijmegen of Zevenaar doen....?
Nou nee, mijn koek is op....
Laten we die twee nou voor een volgende keer bewaren.....

Toch vraag ik me dit keer meer dan andere keren af..... hoe het toch komt dat er zo zooooooveel goede spullen bij de kringloopwinkels staan.....
Zo goed als nieuw zelfs...
Vele bronnen hebben een antwoord....

Dat je zo ontzettend veel goede, soms zo goed als nieuwe, spullen in de kringloop vindt, komt door een combinatie van een veranderende mentaliteit, de 'ontspullen'-trend en de enorme hoeveelheid aanbod die er tegenwoordig is.....
Het is een mix van duurzaamheid, noodzaak en gemak.....

De 'Ontspullen'-trend: Veel mensen zijn bezig met minimaliseren en ruimen extreem op.... Ze willen sneller van spullen af om ruimte te creëren, waardoor ook relatief nieuwe en kwalitatief goede items worden gedoneerd of opgehaald.....
Wegwerpcultuur en snelle consumptie: Er worden enorm veel nieuwe spullen gekocht..... 
Omdat spullen vaak goedkoper zijn geworden, worden ze ook sneller weer vervangen.....
Een item dat nog prima is, wordt hierdoor sneller als 'overbodig' gezien.....

Fast Fashion & Trends: Veel kleding komt in de kringloop omdat mensen hun garderobe snel updaten.....
Trends veranderen snel, en wat vorig seizoen nog 'in' was, wordt nu weer weggedaan, vaak nog in nieuwstaat.....
Tja ach,  Shein,  Ali en Temu kosten ook geen drol.....

Verhuizingen en overlijden: Bij verhuizingen

naar kleinere woningen (downsizing) of het ontruimen van woningen na overlijden, worden inboedels vaak in één keer naar de kringloop gebracht......
Hier zitten vaak degelijke meubels en huisraad bij.....

Kwaliteit van vroeger: Ouderen doen spullen weg die soms van een veel betere kwaliteit zijn dan wat vandaag de dag nieuw in de winkel ligt.....
Vintage meubels en kleding zijn vaak gemaakt om een leven lang mee te gaan....

Duurzaamheidsbewustzijn: Mensen vinden het fijn als hun spullen een tweede leven krijgen in plaats van op de afvalberg belanden.....

Grotere inzameling: Kringloopwinkels halen steeds efficiënter gratis spullen op bij mensen thuis.....

Kortom: we consumeren zoveel en vinden kwaliteit (terecht) belangrijk, maar willen ook sneller veranderen, wat zorgt voor een enorme stroom aan uitstekende tweedehands spullen.....


Deze antwoorden komen niet van mij Maar via AI uit tal van bronnen....
Het geeft me wel meer kijk op de dingen, want écht hoor wat heb ik verschrikkelijk veel mooie spullen zien staan....
Maar tja, we hebben nog vier honden....
Dus voor ik ook zulke mooie dingen ga aanschaffen wacht ik even op hun einde....
En laat dát Willem maar niet horen....
Het leven zal immers zonder enige twijfel voor hem ineens zinloos zijn.....
Laat staan daar hij over een interior renovatie wil nadenken....
Want dan zal er geen tegelijkertijd bestaan....








maandag 2 maart 2026

2 maart 2026


Dag van:
Dat Griekenlandgevoel hè… dat blijft zó lekker hangen.....
Zo’n gevoel van zon op je schouders, zee in je hoofd en een klok die ergens in een laatje ligt te dutten.....
Vandaag op school had ik het weer.....
Dat zalige: ik heb geen haast.....
Rustig aan.....alles op z’n tijd....
En is die tijd er nu niet, dan straks vast wel....
En anders nóg later....
En dat gevoel… dat sijpelt door....
De kinderen voelen het ook....
Ze spelen heerlijk rustig hun spel in de ochtend....
Ze luisteren ademloos in de kring naar het poppenspel met Snuf en over de eerste beginselen van elektriciteit.....een statische ballon die haren recht overeind laat staan (sommigen zonder ballon overigens ook)......

Ze leren de letter r en weten zelfs of hij

vooraan, achteraan of ergens gezellig in het midden van een woord verstopt zit.....
En terwijl we naar de gymzaal lopen, blijkt de gang ineens vol rrrr woorden te zitten.....
Maar krijg die letter maar eens netjes uit je mond....
Wordt het een keel-r....?
Een puntje-van-je-tong-r....?
Of een experimenteel geluid dat zelfs het 26 letters tellende alfabet met lichte paniek aankijkt....?

We beplakken een rrrrrrraket.
En wij juffen staan weer versteld hoeveel je uit zo’n werkje kunt halen.....

De "plak-maar-raak-chaoot”.......
De randjes-plakkende-precisie-kunstenaar......
De alles-moet-recht-perfectionist.....
De creatieve ziel die er spontaan een museumstuk van maakt.....
En alles daartussenin.....

We genieten van het weer....
Zelfs van de ruzies over de schommel en de trampoline....
Zelfs van het “oeps-natte-broekje-want-spelen-was-belangrijker-dan-de-wc”-moment.....
De complete verschoonprocedure hoort er blijkbaar gewoon bij....

En dan die pareltjes…
“Juf, mag ik in een Pinguïn veranderen?"....
(Pinguïn is de naam van onze klas.)....
Ik leg uit dat pinguïns van kou houden en hun groep juist van warmte.....
"Maar juf… ik hou juist héél veel van ijsjes!"....

Of die dappere leerling die een bult op z’n hoofd viel: "Geeft niet juf, die deukt wel weer in".....

Na school nog een modern genaamd

'waarderend gesprek'.....
Vroeger heette dat gewoon een functionerings- of beoordelingsgesprek, maar vooruit....
En daar vielen ineens de eerste woorden over mijn vertrek volgend jaar....
Nog 438 dagen....
Dat klinkt nog als een zee van tijd…
Maar, zo hardop uitgesproken, ineens best dichtbij....
Echt dichtbij....
Ik zei plechtig dat ik dan ook écht stop....
Niet meer invallen....
Niet meer even helpen....
Klaar is klaar....

Maar dan kom ik thuis.
Of nou ja… eerst in de auto al een telefoontje:....
"Waar blijf je nou?".....
Tja, wat weet een geprepensioneerde leerkracht nog van spitsuren....?

Thuis wacht een heerlijke HelloFresh-maaltijd door manlief bereid....
(En oeps… voor de derde keer vergat hij voor mij nieuwe kwark te halen)....

En dan.....precies vier seconde na mijn laatste hap klinkt het:....
“DE PRINTER DOET HET NIET"....!!
Zucht....
Daar zit hij.... na een paar verbolgen blikken van mij omdat ik best even tegenstribbel,  knikkebollend in zijn stoel....
En ik sta alweer te ploeteren met dat elektronische kreng dat uiteraard nét vandaag besluit een existentiële crisis te hebben.....
En op zulke momenten hè….vraag ik me af of ik écht uitkijk naar die laatste van 438 dagen.....

Want kijk.....stel je nou eens voor… straks in mei 2027.... elke dag thuis....
Met hem....
En de printer.... of zeg maar elke uitvinding op gebied van elektrona.....
Dat zijn toch die momenten dat je je afvraagt of je wel echt zo uit moet kijken naar het einde der 438 dagen.....

zondag 1 maart 2026

1 maart 2026


Dag van:
Het zonnetje vindt altijd wel een kiertje.....
Een spleetje tussen de gordijnen, een randje langs het kozijn…
Alsof het fluistert:
"Hallooo… ik ben er weer. 
Sta op.... 
Kom naar buiten"....
En laat ik daar vandaag nu eens totaal geen bezwaar tegen hebben.....
Met mijn eerste kop koffie in de hand loop ik naar buiten.....
Vogelvoer bijvullen, al hoeft dat eigenlijk amper meer.....
De natuur regelt zichzelf tegenwoordig weer prima.....
Maar het is zó gezellig om al die gevleugelde vriendjes in de appelboom te zien scharrelen en kibbelen om de beste plek.....
En dan… onze vaste gast.....
De waterhoen....
Dat beest is verslaafd aan pinda’s....
Niet een beetje.....nee.....serieus verslaafd....
Hij zit meer in de boom dan op het water...
Als er een AA-groep zou zijn voor pinda-afhankelijke watervogels, zat hij vooraan....
Wat een rust....
Wat een zondagochtend.....
De wereld draait, maar ik hoef vandaag even niks.....

Tot.....
De telefoon.....
Noodoproep.....Willem in paniek......

"Mijn telefoon doet het niet"...!!
Da's vreemd want hij belt me toch echt zelf....
Maar....hij is inderdaad amper te verstaan.....
Ik bel terug, en dat gaat beter....
Blijkbaar werken de 'als' niet meer (ik vermoed dat hij apps bedoelt, maar dat is gissen), Google Maps doet niets en hij moet naar een kerk in Doetinchem maar heeft geen idee hoe.....
Voor Willem is dit categorie: 'wereld vergaat'......
Ik adem in.....denk aan het zonnetje.....aan de waterhoen.....aan innerlijke rust.....
"Willem, we blijven kalm.....
Start je telefoon even helemaal opnieuw op"....
Ondertussen stuur ik hem een link naar de kerk via Google Maps.....
Misschien, heel misschien, doet techniek vandaag toch nog iets goeds.....
Ik wacht.....
Ik wacht nog wat.....
Er komt een onverstaanbaar spraakbericht binnen.....
Ik bel.....
Ik hoor niks......
Ik app nog dat hij straks naar de MediaMarkt-helpdesk kan gaan.....
Geen reactie.....
En geen bericht is goed bericht zeggen ze dus het zal wel goedkomen.....
Of niet.....
Maar meer kan ik nu niet doen.....


Terug naar mijn zondagochtend....
En dan… ineens…
Teletubbies-gevoel....
De lucht is blauw.
Het gras is groen.
Kom op Annet, we gaan iets doen!

De paden op, de lanen in — ik wil eropuit!
HodgePodge in Dinxperlo....
Dat is zo’n plek waar je binnenloopt voor 'even kijken' en buitenkomt met spullen waarvan je niet wist dat je ze nodig had, maar nu absoluut niet meer zonder kunt.....
Eén telefoontje.....
Eén ritje naar Annet (paar straten verder)....
En gáán....
Als we dan toch rijden, kunnen we net zo goed even via Duitsland.....
Tanken is daar altijd een sport op zich.... Onder een groene hemel, in een blauwe zon, speelt het blikken harmonie-orkest zonder grote regenton — lees: geen regen, wel gezellig motorgeluid.....

Het is rustig bij de pomp.....

Dat voelt bijna on-Duits.....
Maar de super 10 pompen zijn leeg en niet veel mensen blijken nog super 5 te tanken....
Ik dus nog wel....

Door naar Dinxperlo.
HodgePodge....het Paradijs van de Ongeplande Aankoop.....
Tassen mee.....
Portemonnees in de aanslag.....
Wij komen eraan.....

Wat een walhalla....

Een warenhuis vol creatieve uitspattingen, enthousiaste verkopers en een assortiment dat varieert van "hé, wat leuk"! tot "wie koopt dit in hemelsnaam"?......
Oud speelgoed, soms nieuw speelgoed, autospullen, vogelhuisjes, paefums zonder geur zo oud, beeldjes, antiek, sieraden, boeken, kleding, waterpijpen,  vloerkleden.....
Troep, zooi en schatten....
Annet vindt twee plastic bollen kunstbloemen.....
Ik vind twee Corneille-schaaltjes.....
Annet scoort kleding.....
Ik vind een Herman Brood-theekopje.....
Annet vindt en pixel van 950 stukjes....
Mijn mandje raakt vol....
Dan voller.....

Dan overvol.....
Er belanden spullen in voor school, voor mijn dochter, voor mijn schoondochter, voor mijn kleindochter......
En een street paint art vogeltje voor mezelf (want zelfliefde is ook belangrijk).....
Mijn mandje krijgt hem lucht meer.....
Hoogste tijd om te stoppen....

Buiten zitten we nog even in het zonnetje.....
En dan komt het idee: ziekenbezoek....
Mijn dochter is deze week voor de zoveelste keer aan haar oor geopereerd.....
Veel pijn, veel geduld nodig....en dat laatste… is nog wel een dingetje....
We rijden zingend en fluitend richting Didam....
Schoonzoon ligt op straat aan zijn auto te sleutelen (waarom hebben mannen altijd een auto-project....?).....

Mijn dochter ligt op de bank met een groot verband om haar hoofd en probeert zo min mogelijk te bewegen.....
Pfieuw, z zeg dát maar eens tegen mijn dochter.....
Ze is blij met mijn HodgePodge-schatten voor haar..... 
Maar dan…
Kleindochter Isa komt naar beneden....
Ik ken haar in wijde broeken en slobbertruien; generatie-stijl waarvan ik de naam niet eens weet.....
Maar daar staat ze....
In een beeldig jurkje, bijpassende panty, prachtige laarzen.....

Blijkt het een Pokémon-outfit van Glaceon te zijn voor een event.....
Nou, wat mij betreft mag ze dat elke dag aan..... 
Naar school, naar de supermarkt, naar een bruiloft, naar de winkel.....
Deze oma glundert en glimt.....
Niet subtiel, gewoon zichtbaar, van oor tot oor.....

Te lang blijven doen we niet....
De dag kost mijn dochter nog teveel energie.... 

Terug naar Huis
De eerste maartse dag loopt ten einde....
Wat zijn we verwend met deze lentedag....
Willems telefoon blijkt het weer te doen....
Was hij even vergeten te melden....
Typisch....
Zijn idee om eten te bestellen omarm ik direct....

Vandaag geen keukenprinses....vandaag nagenieten....
Ik zoek plekjes in huis voor mijn aankopen....
Zet mijn vogeltje neer....
Kijk naar het licht dat nog steeds zacht door het raam valt....
En ik hoop.....hoop op meer van dit soort dagen....
Niet denken aan de staart van maart....
Niet aan de gril en wil van april....
Gewoon denken aan de lente die eraan komt.....
En aan zonnestralen die altijd weer een kiertje vinden.....