Dag van:
Het zonnetje vindt altijd wel een kiertje.....
Een spleetje tussen de gordijnen, een randje langs het kozijn…
Alsof het fluistert:
"Hallooo… ik ben er weer.
Sta op....
Kom naar buiten"....
En laat ik daar vandaag nu eens totaal geen bezwaar tegen hebben.....
Met mijn eerste kop koffie in de hand loop ik naar buiten.....
Vogelvoer bijvullen, al hoeft dat eigenlijk amper meer.....
De natuur regelt zichzelf tegenwoordig weer prima.....
Maar het is zó gezellig om al die gevleugelde vriendjes in de appelboom te zien scharrelen en kibbelen om de beste plek.....
En dan… onze vaste gast.....
De waterhoen....
Dat beest is verslaafd aan pinda’s....
Niet een beetje.....nee.....serieus verslaafd....
Hij zit meer in de boom dan op het water...
Als er een AA-groep zou zijn voor pinda-afhankelijke watervogels, zat hij vooraan....
Wat een rust....
Wat een zondagochtend.....
De wereld draait, maar ik hoef vandaag even niks.....
Tot.....
De telefoon.....
Noodoproep.....Willem in paniek......
"Mijn telefoon doet het niet"...!!
Da's vreemd want hij belt me toch echt zelf....
Maar....hij is inderdaad amper te verstaan.....
Ik bel terug, en dat gaat beter....
Blijkbaar werken de 'als' niet meer (ik vermoed dat hij apps bedoelt, maar dat is gissen), Google Maps doet niets en hij moet naar een kerk in Doetinchem maar heeft geen idee hoe.....
Voor Willem is dit categorie: 'wereld vergaat'......
Ik adem in.....denk aan het zonnetje.....aan de waterhoen.....aan innerlijke rust.....
"Willem, we blijven kalm.....
Start je telefoon even helemaal opnieuw op"....
Ondertussen stuur ik hem een link naar de kerk via Google Maps.....
Misschien, heel misschien, doet techniek vandaag toch nog iets goeds.....
Ik wacht.....
Ik wacht nog wat.....
Er komt een onverstaanbaar spraakbericht binnen.....
Ik bel.....
Ik hoor niks......
Ik app nog dat hij straks naar de MediaMarkt-helpdesk kan gaan.....
Geen reactie.....
En geen bericht is goed bericht zeggen ze dus het zal wel goedkomen.....
Of niet.....
Maar meer kan ik nu niet doen.....
Terug naar mijn zondagochtend....
En dan… ineens…
Teletubbies-gevoel....
De lucht is blauw.
Het gras is groen.
Kom op Annet, we gaan iets doen!
De paden op, de lanen in — ik wil eropuit!
HodgePodge in Dinxperlo....
Dat is zo’n plek waar je binnenloopt voor 'even kijken' en buitenkomt met spullen waarvan je niet wist dat je ze nodig had, maar nu absoluut niet meer zonder kunt.....
Eén telefoontje.....
Eén ritje naar Annet (paar straten verder)....
En gáán....
Als we dan toch rijden, kunnen we net zo goed even via Duitsland.....
Tanken is daar altijd een sport op zich.... Onder een groene hemel, in een blauwe zon, speelt het blikken harmonie-orkest zonder grote regenton — lees: geen regen, wel gezellig motorgeluid.....
Het is rustig bij de pomp.....
Dat voelt bijna on-Duits.....
Maar de super 10 pompen zijn leeg en niet veel mensen blijken nog super 5 te tanken....
Ik dus nog wel....
Door naar Dinxperlo.
HodgePodge....het Paradijs van de Ongeplande Aankoop.....
Tassen mee.....
Portemonnees in de aanslag.....
Wij komen eraan.....
Wat een walhalla....
Een warenhuis vol creatieve uitspattingen, enthousiaste verkopers en een assortiment dat varieert van "hé, wat leuk"! tot "wie koopt dit in hemelsnaam"?......
Oud speelgoed, soms nieuw speelgoed, autospullen, vogelhuisjes, paefums zonder geur zo oud, beeldjes, antiek, sieraden, boeken, kleding, waterpijpen, vloerkleden.....
Troep, zooi en schatten....
Annet vindt twee plastic bollen kunstbloemen.....
Ik vind twee Corneille-schaaltjes.....
Annet scoort kleding.....
Ik vind een Herman Brood-theekopje.....
Annet vindt en pixel van 950 stukjes....
Mijn mandje raakt vol....
Dan voller.....
Dan overvol.....
Er belanden spullen in voor school, voor mijn dochter, voor mijn schoondochter, voor mijn kleindochter......
En een street paint art vogeltje voor mezelf (want zelfliefde is ook belangrijk).....
Mijn mandje krijgt hem lucht meer.....
Hoogste tijd om te stoppen....
Buiten zitten we nog even in het zonnetje.....
En dan komt het idee: ziekenbezoek....
Mijn dochter is deze week voor de zoveelste keer aan haar oor geopereerd.....
Veel pijn, veel geduld nodig....en dat laatste… is nog wel een dingetje....
We rijden zingend en fluitend richting Didam....
Schoonzoon ligt op straat aan zijn auto te sleutelen (waarom hebben mannen altijd een auto-project....?).....
Mijn dochter ligt op de bank met een groot verband om haar hoofd en probeert zo min mogelijk te bewegen.....
Pfieuw, z zeg dát maar eens tegen mijn dochter.....
Ze is blij met mijn HodgePodge-schatten voor haar.....
Maar dan…
Kleindochter Isa komt naar beneden....
Ik ken haar in wijde broeken en slobbertruien; generatie-stijl waarvan ik de naam niet eens weet.....
Maar daar staat ze....
In een beeldig jurkje, bijpassende panty, prachtige laarzen.....
Blijkt het een Pokémon-outfit van Glaceon te zijn voor een event.....
Nou, wat mij betreft mag ze dat elke dag aan.....
Naar school, naar de supermarkt, naar een bruiloft, naar de winkel.....
Deze oma glundert en glimt.....
Niet subtiel, gewoon zichtbaar, van oor tot oor.....
Te lang blijven doen we niet....
De dag kost mijn dochter nog teveel energie....
Terug naar Huis
De eerste maartse dag loopt ten einde....
Wat zijn we verwend met deze lentedag....
Willems telefoon blijkt het weer te doen....
Was hij even vergeten te melden....
Typisch....
Zijn idee om eten te bestellen omarm ik direct....
Vandaag geen keukenprinses....vandaag nagenieten....
Ik zoek plekjes in huis voor mijn aankopen....
Zet mijn vogeltje neer....
Kijk naar het licht dat nog steeds zacht door het raam valt....
En ik hoop.....hoop op meer van dit soort dagen....
Niet denken aan de staart van maart....
Niet aan de gril en wil van april....
Gewoon denken aan de lente die eraan komt.....
En aan zonnestralen die altijd weer een kiertje vinden.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten