Dag van:
Het begon allemaal met zo’n onschuldig berichtje op Facebook…
Op het seniorenweb.....
Ja ja… dat zie ik dus tegenwoordig voorbijkomen.....
Gewoon openlijk.....zonder schaamte.....
Tussen de berichten over stijve knieën, verdwenen leesbrillen en de vraag of iemand nog een goed recept heeft voor appelmoes zonder suiker, kwam daar ineens een levensvraag voorbij:.....
“Wat zijn voor jou de drie belangrijkste dingen in het leven"......?
Kijk, daar kan ik wat mee......
Ik antwoordde zonder aarzelen:....
Gezondheid, vrijheid en bovenal liefde.....
Want laten we eerlijk zijn… als die eerste twee het een beetje laten afweten, dan heb je die laatste het allerhardst nodig.....
En laat mijn dag nou, alsof het zo moest zijn, volledig bestaan uit alledrie… maar vooral die liefde.....
Vrijheid voelde ik ook.....
En gezondheid……nou ja… die was er.....op de achtergrond.....
Zachtjes krakend, licht protesterend.....maar aanwezig.....
Voor mijn verjaardag zou ik een rozenboog
krijgen......
krijgen......
Niet zo’n zielig, wiebelig ding dat bij het eerste zuchtje wind al denkt: “ik ga ervandoor, succes ermee"....!
Nee, een degelijke, een stevige, een blijver.....
Maar ja… de klusjesman had geen tijd.....
Een handige man heb ik niet standaard op voorraad hier in huis.......
En zelf… tja… ik ben handig zolang het licht werk is, niet te zwaar, en liefst ook geen gebruiksaanwijzing heeft van twintig pagina’s bevat.....
Maar.....!
In de schuur stond nog een metalen gevalletje nieuw in de doos....
Waaibomenkwaliteit, dat wel, maar hé.... ambitie is het halve werk.....
En vandaag voelde als dé dag.....
Maar eerst koffie.....
Willem is daar heel duidelijk in, zonder koffie gebeurt er niets.....
Niet een beetje niets, gewoon helemaal niets.....
Dus daar zaten we.....
In de ochtendzon.....met koffie.....
En frisse lucht die mijn bronchiën vriendelijk begroette alsof ze wilden zeggen:
"kijk, zo kan het dus ook".....
Wat begon als een rustig gesprek ontspoorde al snel , zoals dat bij ons gaat, richting de grote levensvragen......
Vrouwen in de Bijbel.....
De rol van liefde.....
De angst om elkaar ooit te verliezen.....
Niet door ruzie, scheiding enz hoor.....
Nee, dat station zijn we al lang gepasseerd.... Daar hebben we de energie niet meer voor.....
En opnieuw beginnen met iemand anders....?
Nou… nee bedankt.....
We hebben net eindelijk door hoe deze versie werkt.....
Dus conclusie:....we moeten de mystiek van de liefde bewaren.....
De swing erin houden.....
"Prima, doen we, maar mag ik nu alsjeblieft mijn boog bouwen".....?
Vol goede moed begin ik.....
Onderdelen uitgespreid.....
Schroeven netjes op een rij.....
Gereedschap klaar.....
Ik voel me bijna professioneel.....
Oeps....eerste foutje.....
Maar dat mag, dat hoort bij het proces.....
Oeps....tweede foutje.....
Iets met een boogdeel dat eigenlijk eerder had gemoeten.....
Maar hé, ik los het op.....
En daarna… loopt het zowaar soepel.....
Op een gegeven moment sta ik zelfs zo zelfverzekerd te werken dat ik besluit het hele ding af te plakken met waterdicht tape.....
In mijn hoofd is dit een briljante zet.....
'Dit verlengt de levensduur met minstens een jaar', mompel ik tevreden tegen mezelf....
Nu de boog omhoog..... en in de grond.... bovenaan het trapje naar de vlonder....
Willem kijkt.....
Met zijn beroemde waterpas-oog.....
Hij zegt niets.....
En precies dát maakt me licht wantrouwig....
Maar goed, hij staat.....
Niet perfect recht maar wel stevig....
Dat dus...
En laten we eerlijk zijn: dat is in het leven ook vaak het belangrijkste......
"Koffie"...!
Daar is hij weer.....
Mijn wederhelft.....
Mijn barista......
Terwijl ik tevreden naar mijn ietwat scheve, maar dappere constructie kijk, begint Willem aan zijn volgende onderwerp:....zijn preek voor een volgende keer.....
Over… luisteren.....
Ik moet lachen.....
Als er iets is wat moeilijk is voor mensen, dan is het luisteren.....
Iedereen wil tegenwoordig op wat voor manier dan ook gehoord worden.....
Maar écht luisteren....?
Dat is een zeldzaam talent.....
Voor je het weet zitten we weer midden in een filosofisch gesprek.....
Over de Bijbel....
Over interpretaties.....
Over Jezus met Pasen....
"God luisterde ook niet echt toen Jezus vroeg of het anders kon", zeg ik nog, lekker scherp.....
Willem, de theoloog, komt meteen met minstens tien tegenargumenten......
Ik besluit dat mijn jasmijn ineens dringend aandacht nodig heeft.....
De jasmijn blijkt… een project.....een jungle na de vorige boog waar de jasmijn omheen geslingerd was, en die door een storm werd verwoest.....
Ontwarren is eigenlijk geen optie.....
Het is alsof je probeert spaghetti uit een betonmolen te halen.....
Dus, snoeien.....rigoureus snoeien..... en een beetje overlaten....
Als opnieuw beginnetje....
En zie daar:....de hortensia eronder ademt weer.....
Alsof die al die maanden zat te wachten op deze bevrijding.....
En dan valt mijn oog op de schommelbank.....
Die staat daar… moe.....een beetje ingezakt.....
Alsof hij zelf ook weet: 'het is mooi geweest'....
"Jij hebt je beste tijd gehad", zeg ik hardop.....
Net hard genoeg zodat Willem het hoort....
"Je mag ook gewoon vragen of ik wil helpen hoor. .....onze liefde overleeft dat wel, en ik voel me graag nodig"....
Ik grinnik....hij heeft gelijk.....
En voor ik het weet staan we samen een schommelbank te slopen alsof we auditie doen voor een actiefilm.....
Vastgeroeste schroeven.....?
Geen probleem.....
Imbussleutel werkt niet....?
Dan maar brute kracht, van Willem dan....
Metaal kraakt, onderdelen vliegen.....
Willem transformeert langzaam in een soort liefdevolle doch meedogenloze Popeye......
En ik....?
Ik sta erbij en bewonder het...... bewonder hém...
Een half uur later ligt de schommelbank in stukken.....
Tien minuten daarna ligt alles al netjes opgeruimd naast het huis.... klaar voor de kraak....
Einde tijdperk schommelbank.....
En wat een ruimte ineens....!
En ruimte…ruimte vraagt om gezelligheid....
Maar gezelligheid begint met opruimen.....
En opruimen betekent sjouwen.....
Dus daar ga ik weer.....schouders eronder.....
Vegen, verplaatsen, schikken en herschikken....
En langzaam, heel langzaam, wordt het weer knus.....
Bijna perfect.....
Bijna dan … want ik zie alweer minstens drie redenen om morgen naar de Action en het tuincentrum te gaan.....
We zouden toch bijna vergeten om te eten zeg....
Samen aan de kook.....
Als iemand me dat een jaar geleden had verteld, had ik gevraagd of die persoon zijn medicatie wel op tijd had genomen.....
Maar hier staan we dan, samen in de keuken.....
Na de maaltijd vult Willem de sproeifles met azijn......
Ik ga het onkruid te lijf.....
Hij laat de honden uit.....
We zijn een team.....
Een licht piepend, hier en daar krakend senioren team, maar een team.....
Jammer dat het nog fris is, die lente-avonden.....
Buiten blijven is geen optie...
Hé.... en ik moet immers morgen bij de Action eerst nieuwe verlichting aanschaffen anders zie ik toch niks van all het opgeknapte moois....
Binnen is het echter ook warm en gezellig.....
Instrumenten komen tevoorschijn.....fluiten en de EWI.....
Zo'n hypermodern Electronic Wind Instrument (elektronisch blaasinstrument), een innovatief MIDI-controller blaasinstrument.....
Zegt jullie niks waarschijnlijk maar het ding kan álles....
Willem oefent eerst zijn liedlijst voor zijn optredens voor de oudjes....
Ik zing mee met 'Tulpen uit Amsterdam' alsof mijn leven ervan afhangt.....
En besef halverwege:..... help we zijn zelf gewoon de doelgroep geworden.....
En dan… de EWI.....
Wat een geluid.....
Zo mooi, zo vol en veelzijdigheid… dat ik niet eens doorheb dat Willem meespeelt.....
Ik denk gewoon: wat klinkt dit prachtig, en blijkt dat hij dat is.....
Deze dag....dat moment…dat is dus liefde.....
Oooooh en dit vergeet ik helemaal....
Alsof het universum nog een extra cadeautje wilde geven vandaag:.....de eerste eendjes zijn uit hun eitjes gekomen.....
Op tweede Paasdag nog wel notabene....
Piepkleine, zachte donsbolletjes op het water....
Vrij..... zoals ik me in de tuin voelde vandaag....
Dus ja…
Liefde ✔ check....
Vrijheid ✔ check....
En die gezondheid dan.....?
Nou…
Laten we zeggen dat Willem en ik vanavond niet echt opstonden uit onze stoelen…
maar meer… ons langzaam omhoog probeerde te werken onder begeleiding van gekreun, gesteun en geluiden waarvan je hoopt dat de buren ze niet kunnen thuisbrengen.....
Maar eerlijk.....?
Wat een héérlijke dag.......!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten