Dag van:
Het begon al op de weg naar school....
En ik was nog wel zo lekker vroeg van huis gegaan....
Meestal is het dan nóg zo heerlijk rustig op de weg...
Nou vergeet het maar.... vandaag was het een en al toeterende, inhalende, kriskras van baan verwisselende auto's op de weg....
En niet een paar.....
Nee, een heleboel....
Je was al overprikkeld vóór je op je werk was....
De briefing was druk, de binnenkomst van de kinderen warrig met een jarige die compleet van de wap was in de wetenschap dat mama zou komen....
Als je langs het lokaal liep, merkte je het meteen: hier gebeurt van alles tegelijk..... Stoelen schoven, iemand lachte hardop, en ander gooide van drift een compleet poppenhuis van tafel, ergens viel een doos potloden, en bij het open raam werd buiten druk gediscussieerd alsof het om een wereldprobleem ging in plaats van een normale pleinwacht......
De PIP (personeel inzet plan) werd en was al voor een deel bekend gemaakt....
En naast tevreden gezichten waren daar ook die gemengde gevoelens.... waarover natuurlijk gepraat moest worden....
In andere klassen zag je de gezichten van de observanten die vandaag bij iedereen in de klassen zouden komen....
En kinderen, tja die reageren daarop....
Juffen trouwens ook hoor.....
“Het is druk hè?” constateert een therapeut enige tijd later voorzichtig vanaf de deuropening.....
Ik glimlach alleen maar en leun tegen een kast.......
" Tja ach, zeg ik....wacht maar even dan haal ik degene die je moet hebben wel even"....
De kinderen spelen buiten of zijn bezig hun korte lontjes op te branden...
Ik roep de kinderen naar binnen...
De observant is nu in mijn klas...
Het werk ligt klaar op de tafels....
Geen uitleg, geen instructie, ze kennen de procedure en de uitleg hadden ze vanmorgen voor de gymles al gekregen...
Aan de ene kant van de klas zit een groepje gebogen over hun werkjes....
Ze praten hard door elkaar heen, maar komen zichtbaar steeds dichter bij een oplossing......
In een groepje probeerde iemand iets uit te leggen met wilde armgebaren, terwijl de rest aandachtig kijkt of in ieder geval deed alsof.....
Achterin wordt geschreeuwd, maar als ik één vermanende blik die kant op werp, pakken ze vanzelf hun draad weer op een wordt het weer stiller (eventjes dan).....
Het was luid.....
Het was rommelig.....
Ik liep van hot naar her....
Het leek chaos....
Maar als je beter keek, zag je iets anders.....
Niemand zat stil te niksen.....
Iedereen was ergens mee bezig.....
Vragen werden gesteld, vingers opgestoken, ideeën gedeeld, fouten gemaakt en meteen weer verbeterd, lessen werden aangevuld met vervolg opdrachten of verdieping.....
En tussendoor was er ruimte voor een grap, een zucht, een 'oh wacht, ik snap ’t....
Het werkt gewoon....
De observant kijkt nog eens rond.....
Wat eerst leek op chaos, voelt eigenijk als iets anders.....
Iets levends....en gezelligs.....
Iets dat klopt......
En ergens tussen het geschuif van stoelen en het geroezemoes door liep alles precies zoals het moest......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten