Dag van:
Bevrijdingsdag vieren… en dan ’s avonds het journaal kijken en horen dat winkelpersoneel bodycams krijgt.....
Dat blijft toch even hangen bij mij.....
Er verandert veel in de wereld, dat weet ik echt wel.....
En eigenlijk wil ik daar niet meteen een oordeel over hebben, want er spelen vast heel veel dingen tegelijk.....
Maar toch… een bodycam voor winkelpersoneel vanwege agressie..... pfffft....dan denk ik: jeetje… waar zijn we beland......?
En waar gaan we eigenlijk heen.....?
Want het is niet niks.....
Jaarlijks krijgen zoveel mensen ermee te maken: supermarktmedewerkers, zorgpersoneel, mensen in het OV, politie, handhavers, docenten… schelden, bedreigingen, soms zelfs geweld.....
En het gekke is: de cijfers zijn niet ineens geëxplodeerd, maar het blijft wel gewoon al jaren heel hoog.....
Alsof het er een beetje bij is gaan horen.....
Alsof agressie normaal is geworden....
En dat voelt niet oké.....
Wat ik zie, is niet één oorzaak....
Meer een soort optelsom.....
Alsof alles een beetje opstapelt.....
Het voelt soms alsof we harder zijn geworden… maar misschien is het ook dat alles zichtbaarder is.....
Mensen staan tegenwoordig zó vaak 'aan'.... Zorgen om geld, werk, wonen… altijd druk, weinig rust… en dan ook nog die eindeloze stroom aan nieuws en prikkels.....
Het maakt je misschien niet meteen agressief, maar je lontje wordt er wel korter van.....
En ja… daar is ’ie toch… 'vroeger'.....
Vroeger spraken mensen elkaar sneller aan....
Was er toch iets meer schaamte als je over de schreef ging.....
Je voelde dat zelf ook en zei sneller: "sorry het spijt me"..... 
Nu voelt het vaker als: ieder voor zich....
En eerlijk.....?
Ik merk ook dat mensen minder durven om ergens iets van te zeggen, omdat je niet weet hoe de ander reageert.....
En soms zie je dan ook dat één iemand ineens juist wordt aangepakt door een groep… en dat er dan ook nog gefilmd wordt....
Het lijkt alsof grenzen wat vager zijn geworden.....
Niet omdat mensen slechter zijn, maar omdat die vanzelfsprekende rem er minder is.....
En die social media… ja, die spelen echt wel mee. Op platforms zoals TikTok, Facebook, Snapchat, Instagram, YouTube enz.... zie je de hele dag door discussies, boosheid, harde meningen, gewelddadigheid.....
Dát krijgt aandacht......
En vaak ook nog lekker anoniem..... stoer hoor....
Dat maakt het makkelijker om hard te zijn.... En wat daar dan normaal lijkt, neem je toch een beetje mee het echte leven in....
En alles moet snel.....en soepel.....en zoals jij het wil....!!
En als dat dan niet zo is wachten in een lange rij, iets dat niet goed gaat, dan schiet irritatie er meteen in.....
Terwijl je ook zou kunnen denken: ach ja, kan gebeuren.....
Respect… dat voelt soms ook minder vanzelfsprekend.....
Niet alleen bij grote dingen, maar juist in het kleine.
Niet alleen als je ziet dat monumenten worden bekladd net voor herdenkingen, maar ook in het dagelijks contact...
Respect voor rollen als docent, conducteur, winkelmedewerker of politie is niet meer automatisch. "Wie ben jij om mij iets te zeggen"? hoor je vaker dan vroeger.....
En dan vraag ik me af: kunnen we dat nog terugdraaien....?
Ik denk dat er te veel veranderd is om weer 'terug naar vroeger' te gaan.....
Mensen leven anders, kennen elkaar minder, denken verschillender.....
Dus dat oude systeem van sociale controle komt niet meer terug zoals het was.....
Maar… ik zie ook wel iets hoopvols....
Op sommige plekken ontstaan er nieuwe vormen.....
Duidelijke regels.....
Zichtbaar maken wat wel en niet kan.... Gewoon zeggen: hier doen we normaal tegen elkaar.... of 'wij tolereren hier geen agressie'...
En dan je mensen daarin steunen models je herzien beleid..... oké dan maar met bodycams...
Dat geeft toch houvast....
En uiteindelijk blijft het denk ik ook gewoon bij iets kleins....
Hoe we zelf doen....
Hoe we reageren....
Hoe we iemand aanspreken.....
Of juist even ademhalen en het laten gaan....
Misschien moeten we niet proberen om alles terug te draaien… maar kijken hoe we het opnieuw vormgeven.....
Met duidelijke grenzen, maar ook met een beetje zachtheid....
Consequent zijn als het nodig is, maar ook begrip houden waar het kan.....
En ja, ook in de politiek groeit het besef dat de toon ertoe doet.....
Gedrag is besmettelijk.....
Als de norm rustig en respectvol is, sluiten de meeste mensen zich daarbij aan.....
Daarom wordt er meer aandacht besteed aan de-escalatie, en het bewaken van sfeer.... Want goed voorbeeld doet volgen.....
Hopelijk leidt dat weer tot een herwaardering van onderling fatsoen.....
En misschien begint het wel het meest bij de basis....
Bij kinderen, thuis en op school.....
Leren omgaan met frustratie, conflict hantering..... 
Leren wat respect is....
Leren dat een ander ook gewoon een mens is.... en dat we verschillend zijn...
Ach ja… misschien ben ik gewoon iemand die blijft hopen dat het ook anders kan....
Iets liever.....iets zachter....
Want vrijheid is me nog altijd heel héél veel waard.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten