Een zondag zoals altijd...
Willem is 's morgens alweer vroeg op pad voor zijn kerkelijke aangelegenheden en aansluitend mag hij zijn muzikale kunsten vertonen tijdens een optreden met zijn fluiten elders in het land.....
Nee, ik vrees dat die zondag nooit onze gezamenlijke dag zal worden.....
Zelf heb ik eerlijk gezegd niet zo heel veel zin om eropuit te gaan, maar om nou weer een complete zondag achter het schoolwerk te verdwijnen, daar heb ik óók niet bepaald behoefte aan.....
Er zijn grenzen aan de liefde voor het onderwijs, zelfs bij mij.....
Bovendien heb ik de afgelopen tijd al genoeg in het voren gewerkt om voorlopig een kleine onderwijscrisis te kunnen overleven....
Dus wat doe je dan...?
Juist....!
Dan geef je gehoor aan het verzoek van je vriendinnetje om samen toch maar eens op stap te gaan....
En ondertussen is de naam van de winkel waar zij naartoe wil inmiddels zo ongeveer een werkwoord geworden.....
Je weet wel, HodgePodge in het Gelderse Dinxperlo....
Een warenhuis met een zogenaamd shop-in-shopconcept.....
Particulieren kunnen daar een eigen kraam of stelling huren om hun spulletjes aan de man te brengen....
Van hobby tot decoratie en van mode tot woninginrichting: je kunt het zo gek niet bedenken of je vindt het er.....
Een soort rommelmarkt, maar dan met een dak boven je hoofd, een kassa en een heleboel mensen die hopen dat hun zorgvuldig verzamelde spulletjes een nieuwe eigenaar vinden.....
Vandaag ontdek ik trouwens dat zo'n kraam maar liefst € 39,50 per maand kost.....
Aha....!
Ineens begrijpen we nu waarom de prijzen
de laatste tijd zo omhooggeschoten zijn.... Lieve help, je moet toch aardig wat rommeltjes verkopen voordat je die veertig euro huur er weer uit hebt....!
de laatste tijd zo omhooggeschoten zijn.... Lieve help, je moet toch aardig wat rommeltjes verkopen voordat je die veertig euro huur er weer uit hebt....!
Nee, rijk word je waarschijnlijk niet van zo'n kraampje....
Sterker nog, ik vermoed dat menig kraamhouder na aftrek van de huur vooral een heel tevreden gevoel en een lege portemonnee overhoudt.....
Maar goed, voor ons is het heerlijk vermaak.....
We slenteren langs de stellingen, bekijken alles wat er staat, pakken van alles op, draaien het om, bekijken het van alle kanten en leggen het vervolgens meestal weer keurig terug.....
Er gaat van alles door onze handen.....
En stiekem hoop je natuurlijk op dat "tussen kunst en kitsch goudmijntje"....
We verbazen ons over wat mensen allemaal bewaren, verkopen en blijkbaar ooit hebben aangeschaft....
Sommige spullen roepen de vraag op waarom iemand ze ooit heeft gekocht, terwijl andere spullen juist weer een heel verhaal lijken te vertellen....
Want kijken is één ding, maar ongezouten deskundig beoordelen hoort er bij ons gewoon bij....
Zo'n middagje HodgePodgen blijkt dus eigenlijk een heel betaalbaar uitje... zolang je tenminste niets koopt....!
En wat sta je dan mee buiten...?
Haarclipjes die je net zo goed bij het Kruidvat had kunnen kopen...
Een rugzak.... en die hadden ze ook wel aan zo'n Kruidvat rek gehad...
Maar goed, nu heb ik hodgepodge clips en een hodgepodge rugzak....
We rijden een route naar huis waarvan ik werkelijk niks snap...
De ene straat rij ik for Duitsland heen, de volgende straat zit ik weer in Nederland...
Bochtje om en hup Duitsland, linksaf en het is Nederland....
En dat allemaal rond Netterden.... en daar had ik ook nog nooit van gehoord....
Het blijft een interessant streek for Achterhoek....
En zo komen we elkaar in de hal ineens weer toevallig tegen...
Voordeel van elkaar langer tijd niet zien, is dat je dan weer blij bent als je elkaar weer tegenkomt...
Als ik eenmaal weer thuis ben, laat Willem ook niet lang op zich wachten....
En zo komen we elkaar ineens weer toevallig tegen in onze eigen hal....
Het heeft toch ook zo zijn voordelen, dat ieder op zondag zijn eigen gang gaat.....
Je bent allebei lekker op pad, hebt je eigen bezigheden en verhalen en komt elkaar vervolgens weer tegen alsof je een afspraakje hebt.....
En eigenlijk is dat best grappig, want als je elkaar de hele dag op de lip zit, is het heel gewoon dat de ander er is, maar wanneer je elkaar een poosje niet ziet, blijkt er toch ineens weer iets van een klein herenigingsmomentje te ontstaan.....
Een blij gezicht, een kus, een knuffel en natuurlijk de onvermijdelijke vraag: "En, hoe was jouw dag"....?
Willem heeft zijn muzikale en kerkelijke verplichtingen weer achter de rug en ik heb mijn neus in andermans handel gestoken.... We hebben dus allebei weer wat te vertellen....
Misschien is dat wel een van de aardige kanten van een relatie die al heel wat jaren meegaat....
Je hoeft niet voortdurend alles samen te doen om toch samen te zijn.....
Een beetje je eigen wereld hebben, je eigen uitstapjes en bezigheden, en daarna weer thuiskomen bij elkaar....
Dan voelt thuiskomen toch net een beetje meer als thuiskomen....
Wie weet moeten we die zondagse afzonderlijke agenda's er maar gewoon inhouden....
Het maakt de ontmoeting in de hal er in ieder geval niet minder gezellig op...!









Geen opmerkingen:
Een reactie posten