Je zou denken dat je naar Griekenland gaat voor de warmte.....
Nou is dat dit jaar niet echt nodig natuurlijk maar toch.... het is andere hitte zullen we maar zeggen.....
Maar goed, buiten is het vijfendertig graden....
De zon doet fanatiek haar best om je langzaam te veranderen in een goed doorbakken souvlaki.....
Je zoekt schaduw, drinkt liters water en denkt: wat is het hier heerlijk warm.... en daar briesje.... heerlijk...!!
En dan stap je een winkel, taxi of je hotel binnen......
Bam....!
Alsof je per ongeluk de diepvries van de supermarkt bent binnengelopen.....
Binnen tien seconden kippenvel, binnen een minuut zoek je onbewust naar een muts en na vijf minuten vraag je je af of er ergens een Elfstedentocht wordt georganiseerd.....
En natuurlijk wil je 's nachts ook lekker slapen.....
Dus... airco aan....
Dat begint altijd heel onschuldig.....
Een zacht briesje....maar ergens midden in de nacht verandert dat apparaat in een woeste storm....
WROOOOEEESSSJJJJ...
De gordijnen wapperen alsof er een herfststorm over de Egeïsche Zee raast en je ligt je af te vragen of de kamer al ijspegels ergens vertoont...
Vervolgens word je wakker.... verstopte neus, een schorre stem en een lichte verkoudheid....
Best bijzonder eigenlijk....
Je reist tweeduizend kilometer naar een warme plek un Europa... om vervolgens snotterend onder een dikke deken te liggen....
Wel moest wel want die lag reserve in de kledingkast, en de dunne dekens hadden ze helemaal weggehaald....
Dat is misschien wel het meest komische van vakantie....
Overdag loop je puffend in een korte broek of luchtig jurkje, slippers en een T-shirt omdat het veel te warm is....
's Nachts kruip je met plezier onder een deken want een dekbed hebben ze in budget hotels niet.... terwijl je die thuis allang van je af geschopt had ....
En toch...
De volgende avond doen we precies hetzelfde....
Airco aan, deken over je heen...
En als het even kan nog een graadje kouder....
Want blijkbaar zijn wij mensen de enige diersoort die vrijwillig van de Griekse zomer een Nederlandse novembernacht weet te maken....
Ach... het hoort er ook een beetje bij....
Vakantie is tenslotte de kunst om van de hitte te genieten... terwijl je binnen op zoek bent naar je sokken..... en een batterij aan servetten, meegenomen van de terrasjes en restaurantjes, naast je bed, om je verkouden neus onophoudelijk te snuiten....
Havenkijken....
Vakantie vieren....niets doen, en toch de hele wereld aan je voorbij ziet trekken....
Wij zitten aan het haventje....
Willem heeft dapper een boek opengeslagen.... tenminste... dat was het plan.....
Tussen wat gemompel over een geniale gedachte van de schrijver (de vorige paus), weet ik niet meer of hij leest, nadenkt of gewoon heel spiritueel met zijn ogen dicht de Griekse cultuur in zich opneemt..... ofwel siësta houdt....
Ik houd het er maar op dat hij zijn ogen van binnen aan het trainen is....
Zelf zit ik te haken, steekje voor steekje vordert de knuffeldoek poes voor animal Rescue Kos....
En ondertussen trekt de complete mensheid aan mij voorbij.....
Mensen die eruitzien alsof ze rechtstreeks uit een modetijdschrift zijn gestapt....
Anderen lijken zich vanmorgen in het donker aangekleed te hebben..... of bemeten nog in een roes.....
Strakke jurkjes, slobberbroeken, zwierige rokken, slippers die bij iedere stap "flap-flap" zeggen, sandalen, sneakers, gewoon in je beha of niets aan fantasie overlatend strak zwembroekje... alles loopt hier vrolijk door elkaar.....
En dan die hoofddeksels...hoedjes van materialen waarvan ik soms het bestaan niet kan thuisbrengen, petjes, zonnekleppen, haardoeken en zelfs parasols die als wandelende schaduwplekjes voorbij zweven..... met daarbij het gedoe van wie weet het meeste onder wil lopen....
Daaronder zonnebrillen in alle kleuren, vormen en maten.....
Van piepklein tot bijna complete lashelmen....
Soms ook vraag je je af of de eigenaar überhaupt nog weet waar hij loopt....
De lucht doet ondertussen ook enthousiast mee....
Eerst ruik je het zilte zeewater uit het haventje (of was daar nou toch een zweetlucht?).... 
Dan ineens knoflook, gegrilde souvlaki, oregano, zonnebrandcrème, parfum, koffie, versgebakken brood en af en toe een vleugje diesel van een vissersbootje dat puffend de haven binnenkomt of zijn piratenschip dat met op een blik vol sardientjes lijkt, zo druk is het daarop.....
En heel soms... een geur waarvan je denkt: die had beter nog even aan boord kunnen blijven...
Om ons heen dwarrelen flarden van gesprekken....
Grieks, Engels, Duits, Nederlands, Italiaans, Frans...
Soms versta je een heel zinnetje, meestal alleen een lach, boze papa of mama, een zucht of een enthousiast "Kaliméra!".....
Wonderlijk genoeg begrijp je precies genoeg om er je eigen verhaal bij te verzinnen.....
Als je fantasie hebt tenminste, en die heb ik wel....
En dan die warmte...
Die hangt niet om je heen, die legt zich als een vochtig filter over je huid. Zelfs de schaduw voelt alsof hij net uit de wasdroger komt.....
Je beweegt zo weinig mogelijk, want alleen al opstaan voelt als een sportprestatie....
Ondertussen heb ik een complete ijsjesparade voorbij zien komen.....bollen, hoorntjes, softijs, kinderijsjes die sneller smelten dan gegeten worden....
Ik heb pistache, citroen, aardbei, chocolade en kleuren gezien waarvan ik niet eens wist dat ze eetbaar waren....
Regelmatig tuft er een scooter voorbij....
Wonder boven wonder past daar dan een heel gezin op.....
Vader stuurt, moeder achterop, een kind ertussen, nog een kind ervoor... en ergens bungelt ook nog een strandtas.....
Hoe het kan....dat blijft een Grieks mysterie....
De obers lopen af en aan alsof ze op onzichtbare rails rijden.....
Luciano komt af en toe even zijn nood over de drukte klagen, July blijft lachen en Jimmy is blij dat hij überhaupt de vier uur kan volhouden...
Zonder morsen manoeuvreren ze met dienbladen vol frappés, Mythos, cocktails en borden waarvan ik zeker weet dat ze thuis allang van mijn handen waren gegleden....
Aan de kade dobberen de bootjes loom op de golfjes....
Meeuwen kijken hoopvol of er ergens een hapje van wat dan ook valt.....
Een kat rekt zich uit in de schaduw en lijkt als enige precies te weten hoe je met deze temperatuur om moet gaan.....
Daarbij is schooien bij vissers altijd gunstig...
En wij....?
Wij hebben geen planning, geen haast, geen agenda.....
Morgen pas weer als we naar Nisyros gaan...
Willem zit met zijn boek dat langzaam dichtzakt.....
Ik met een haakwerk dat langzaam groeit....
En ondertussen schuift de wereld als een eindeloze vakantiefilm aan ons voorbij....
Niet elke dag alles willen beleven...maar gewoon genieten van alles wat vanzelf langskomt....
De zoektocht naar schoenen en een zaterdagavond vol Griekse verrassingen....
Morgen staat vulkaaneiland Nisyros dus op het programma.....
En daar schijnt goed schoeisel toch wel een aanrader te zijn.....
Nou had ik werkelijk aan alles gedacht voor een vakantie in een warm land... behalve aan goede wandelschoenen....
Normaal gesproken leef je hier op slippers.... Dat doet iedereen....
En als je dan tóch op zoek gaat naar een paar gympen, blijkt heel Griekenland het volledig met je eens te zijn......
De winkels puilen uit van slippers, en teenslippers in alle kleuren van de regenboog, maar een eenvoudig paar gympen.....?
Alsof ze nooit zijn uitgevonden....
Dus morgen wordt het gewoon de sandalen.... 
Die moeten de vulkaan dan maar trotseren....
De zaterdagavond in Kapari verloopt ondertussen verrassend....
Morgen zijn de medewerkers vrij....
Achteraf hadden ze dat misschien beter vandaag kunnen doen, want er gaat van alles nét even anders dan bedoeld.....
Het verkeerde drankje verschijnt op tafel, de tzaziki wordt vergeten, daarna volgt een rekening die duidelijk voor iemand anders is.....
Ach... ook dat hoort bij vakantie.....
Het levert in ieder geval weer een glimlach op....
Bij Fikos is het druk....
July loopt zichtbaar op haar tandvlees....
Af en toe schiet haar stem van vermoeidheid een paar tonen omhoog, maar dat gebeurt ook met die heerlijke, aanstekelijke lach..... .
En Willem....?
Die heeft eindelijk de knoop doorgehakt.....
Na dagen twijfelen bestelt hij de megasorbet waar hij al de hele vakantie verlangend naar kijkt.....
Eén hap is voldoende om tot een belangrijke levensles te komen: eigenlijk zou hij er gewoon elke dag eentje moeten bestellen.....
Dag dieet....
Soms zijn grote beslissingen verrassend eenvoudig....
Wat een heerlijke zaterdagavond....
Vol kleine vergissingen, grote ijsjes, veel gelach en de voorpret voor morgen.....
Op naar Nisyros... en hopelijk blijken sandalen vulkaanbestendig te zijn......
Quote van de dag:
Willem zit op Facebook en vraagt: heb je mij wel geliket...
Ik: lieverd ik like jou elke seconde....
