donderdag 23 december 2021

23 december 2021


Dag van:
 Ik stel het zo lang mogelijk uit...
Gelukkig eerst nog een online vergadering.... een online overleg.... en een online chat met de Kinderbescherming...
Wat betreft dat laatste: die vrouw komt op mijn lijstje oudejaarsoverdenkingen 2021.... bovenaan met stip...
Verreweg de leukste nieuwe mens die ik dit jaar tegenkwam....

Maar goed... dan móét ik toch echt boodschappen gaan doen...
Neeeej niet voor eerste kerstdag....
Ik ben immers met Willem bij mijn dochter uitgenodigd, want.... twee naar vier mensen mag wel.... andersom niet....
Of mocht het met de kerst nou weer wel....?

Neej ook niet voor tweede kerstdag.... maar, toen ik de openingstijden van de supermarkt zag had ik zoiets van 'je bent toch gek als je nu in deze onwerkelijke pestdrukte kerstinkopen gaat doen terwijl je dat ook op de feestdag zelfs kan doen terwijl al die huisvrouwen hun vette vastgekleefde gepermanente kerstkrullen van hun voorhoofd blazen in hun keukens vol potten en pannen op het vuur....

Maar het heeft geen nut beste burgerbloglezers....

Ik had net zo goed wél alle inkopen kunnen doen want in een onwerkelijk lange wachtrij voor de gewone of de snelscankassa,  sta ik toch wel....
En geloof me...... niet dat er ook maar iemand in deze feestelijke staat van ontbinding is, die je voor laat gaan met je armzalige kippenpoten, sla en krieltjes.....
Oké... oké... en een fles groene siroop....

Ik heb dus tijd genoeg om de mensen voor, achter en naast mij én hun volgeladen karretjes te observeren...
Nou heb je dat soms wel eens, dat je een naam niet bij iemand vindt passen of hun hond....
Vandaag concentreer ik mij op het individu of stelletje achter de kar en hun voedsel erin...

Zo had ik bijvoorbeeld dat stel voor mij toch heus macrobiotisch ingeschat.....
Maar nee.... de kerst van deze mensen zal bestaan uit frituur voedsel.... en chips....
Niet eens het vetarme spul voor in de airfryer want er staan twee flessen frituurolie onderin....
"Heppie wel an  maaienaise gedach".... vraagt manlief...
En dat heeft ze....

De vrouw naast me, ja... dat kan niet missen.... prachtig zwart opgestoken kapsel..... keurige jurk met enkellaarsjes die ik niet kan betalen....
Ze heeft waarschijnlijk eerst ook boodschappen bij delicatessenwinkels gedaan hoor... maar ach... de tapas van de Jumbo mogen er ook zijn dacht ze vast....
Karretje vol tapas dus.... en nootjes van de betere soort....
Bovenop de spulletjes ligt zo'n woonmagazin..... iets over inrichting....


Achter me jengelen wat kinderen....
"Mama ik moet plassen"....
Maar mama is druk het andere kind terug te sturen om de, op eigen initiatief,  gepakte snoepjes terug te laten leggen..... ook gepaard gaande met gejengel....
Mama laat zien dat ze heus wel aan snoep gedacht heeft.... ze pakt de doos kerstzoenen uit de kar....
"Die lust ik niet"...
"Jawel die heb je laatst ook gehad"....
En daar gaan we.... welles nietes....
Mama heeft überhaupt een kinderrijk kerstmenu....
Vier blikken knakworstjes en twee zakken patat...
De wereld aan flesjes limonade,  ijsjes en bifi worstjes...
Ik ben razend benieuwd wat ze zelf eten maar behalve wat ragoutbakjes kan ik niks volwassens ontdekken tussen de kriskras erin gemikte boodschappen....

Dan ben ik aan de beurt bij de scankassa..
En ja hoor... wacht op een medewerker.....steekproef...
En ja hoor.... weer wachten op een medewerker.... dit keer om te kijken of ik echt boven de 18 ben....
Dan krijg je tegenwoordig als je alcohol koopt...

En dan thuiskomen en Willem horen zeggen "morgen gaan we kerstinkopen doen hoor....
Oh ja... en ik heb dat laatste fijne gladde porselein bord laten vallen en ik ga echt niet eten van dat aardewerk bord..."

Willem... iets met lockdown misschien...?

"Kan je niet iets bestellen dan online... zoiets van voor 23.00 uur besteld, morgen bezorgd?"....
Willem... alsof ze, in deze tijd, zich aan die afspraak houden....
Dus kijk ik of klik en collect alweer bestaat...
En dat doet het...
Bij de action 27 december ophalen... bij ikea 28 december.... en hè hè... morgen Blokker bellen en twee uur later ophalen....
Morgen dus maar op het to do lijstje erbij proppen....

Normaliter zou ik morgen gewerkt hebben...

Ik merk dat ik aardig de kluts begin kwijt te raken...
De wereld staat weer eens op z'n kop....
Boosters regelen... online onderwijs voorbereiden, of nee... dat heet tegenwoordig hybride onderwijs hoorde ik in de online vergadering..... nog ééééén verslag van de studie inleveren en de evaluatie van de OPP's moeten af zijn vóór 21 januari .... klik en collect weer onder de knie krijgen.... filmpjes opnemen voor Willems online diensten....
Babeth met een niet te volgen schema de kerstvakantie hier (ik slaap dan hier en dan daar en dan weer hier.... ik werk dan en dan niet bij de supermarkt.... ik help mee met boosterprikken zetten kun je me brengen om 6 uur 's morgens)...
Mijn eigen kinderen mogelijk toch niet naar Eurodisney want Disney cancelled de nieuwjaarsfeesten... dus verdrietig...
De andere kleinkinderen die oma ook willen zien in de vakantie...
En ik moet nog naar die vriendin in Zeeland...
Sinds de airfryer hier in huis zijn intrede heeft gedaan eet ik dan wel geen loempia maar wel zo goed als elke avond kippenpoten.... want Wampie.......!!!!!!!!!.....
En m'n kaak en de wond in mijn mond doen zeer.....
IK WIL NIET MEEEEEEER!!!!!....

Gezocht: een onderduikadres....!!!!!


woensdag 22 december 2021

22 december 2021


Dag van: 
Oké... een wekker... daar reken je dan even niet op hè na een nacht op vier ibuprofens, en een bovenkaak die voelt alsof er tien bulldozers overheen gereden zijn,  om daarna, toen ze boel niet om kregen, er ook nog een sloopkogel tegenaan  te beuken......
Maar hij ging écht af... om tien over zes....

Mijn tong voelt 6 hechtingen...
De smaakpapillen op die tong proeven geronnen bloed...
Mijn hoofd zegt 'liggen blijven of kotsen'.....
Mijn benen doen 'opstaan'....
Ofwel mijn benen en hoofd communiceren op de één of andere manier niet goed samen....
Waarschijnlijk omdat die kaak daartussen zit...
Dat zal het zijn...
De rechter bovenkaak zit vol kortsluiting....

Maar goed... ik sta recht overeind....
Ik wankel naar de badkamer....
Noodopvang bonkt het in mijn hoofd...
Ik vraag me op dit moment alleen af 'voor wie?'.....

Ik krab mijn ruiten van de auto schoon.... ook dat nog.... en ik rij

naar school....
Maar goed dat mijn benen mij vanmorgen uit bed hielpen want de hulp in de noodopvang is hard nodig...
We missen namelijk een paar mensen...
Ik sta dus niet in mijn eigen unit te werken maar in de buurunit....
Wel heel gezellig met een oergezellige leeftijdgenoot collega....
Nee heus... dan valt er nog eens wat te klagen.... maar vooral voel je je dan ook door elkaar begrepen...
Bloeddrukje... suikergehaltetje.... overgangsverschijnseltje...... hartkwaaltje..... etalagebeentje...... pensioentje..... lief mannetje/ lastig mannetje.... we hebben heel wat te beppen....
En dan tussendoor met de kinderen bezig zijn...
Oh ja... en het kerstpakket ophalen....
De meningen over het pakket zijn dit jaar zeer verdeeld zal ik maar subtiel zeggen... maar ik ben er content mee...


Ik neem nog maar eens twee ibuprofennetjes of zal ik in verband met de  zwakke maag nu overgaan op de paracetamolletjes.....?
Enfin... het moge duidelijk zijn, hoe gezellig ook, ik worstel me door de ochtend... door de middag (brood in je mond laten weken omdat je niet kan kauwen heb ik ook nog geleerd vandaag)..... en dan is het weer tijd om naar huis te gaan....

Ik zit nog niet mijn luie fauteuil of ik slaap....
En natuurlijk wordt je dan wakker door...."ga je al koken... ik heb honger"....
Dit keer bevat het kerstpakket geen etenswaar behalve dan de dure chocolaatjes die ik meteen in Willems strot douw..... en waar ik zelf niet de minste behoefte aan heb terwijl je toch zou zeggen dat chocolade smelt in de mond en je er geen moeite voor hoeft te doen met kauwende kiezen die je tijdelijk niet ter beschikking hebt....

Willem geniet echter en ik krijg er zowaar een zoen voor

terug...
"Je gloeit" schrikt Willem....
Zelf had ik al zo'n vermoeden in ontkennend stadium...
Nu valt er echter niets meer te ontkennen...
Ja ik heb koorts.... en ik voel me belabberd...
Maar jongens... kom op... een groot voordeel... ik weet dit keer zeker dat het niet door Covid komt...
Een behoorlijke geruststelling dus....
Moet er ook niet aan denken dat er nu een zelftest wattenstaafje via de neus ook maar in de buurt van die kaak komt....

Tot overmaat van ramp speelt Feyenoord vanavond alwéér....
Geen afleiding op tv voor mij dus...
En als je denkt dat het afgelopen is komt het sportgala er achteraan...
Één troost... Max Verstappen is sportman van het jaar...

En dus nu.. met nog maar eens twee ibuprofen én een maagbeschermer... m'n bed in... en voor morgen afmelden....geen noodopvang....
Nou ja.... alleen voor mezelf dan....


dinsdag 21 december 2021

21 december 2021


Dag van:
Ik dacht nog vannacht toen ik niet kon slapen omdat ik vandaag naar de tandarts moest: "Wamp, maak alvast een stuk blog voor morgen want je zou morgen weleens murw van de pijn kunnen zijn na drie getrokken kiezen....
Wat kan je soms toch goede voornemens hebben.... die niks met de jaarwisseling te maken hoeven hebben....
Hier komt het nachtelijk stuk:

De ramp die Kerstmis heet ....
Weken van voorbereiding.... wat gaan we eten...?
'Waar', heeft geen zin nu in corona tijd want je mag nergens heen... het draait dus om 'wat'....
En dat wat moet dan liefst ook nog van restaurant kwaliteit zijn...
Dus stinkend van het uren in de keuken staan... met de vlekken op je schort doorgelekt op die nieuwe te dure jurk die je nog net op de dag voor lockdown snel kocht en waarschijnlijk hierna nooit meer draagt, en je haar vet van de kookdampen, aan tafel....
Zelf heb je allang geen honger meer van al die geur en voorproeverij....
Maar joepie jongens.. het moet gezellig zijn...

Je trekt je glitter panty... maatje te klein... nog eens stevig omhoog na het plassen. .. hup ladder....
Je steekt kaarsjes aan (je had die veel te goedkope gekocht die veel te kort branden)... kaarsvet op diezelfde nieuwe te dure jurk die je waarschijnlijk nooit meer aantrekt..... laat de lucifer vallen... hup ook nog maar een brandgaatje erbij...
Maar joepie jongens... het moet gezellig zijn....

De kerstfilm die je al 40 keer gezien hebt nog maar eens kijken...

En dan toch maar spelletjes...
De één speelt vals... de ander kan niet tegen z'n verlies... de volgende vindt spelletjes sowieso al vreselijk.... en weer een ander probeert de lolligste te zijn....
Maar joepie jongens... het moet gezellig zijn....

Misschien verbrand je kalfsnierstuk wel,  zijn de spruiten te zacht die toch niemand lust, zelfs niet met kastanjes er doorheen,  is de wijn niet goed.....wellicht vliegt je kat in kerstboom of vallen de cadeautjes tegen (als je die überhaupt nog kon kopen), die je na de kerst niet eens ruilen kan want de winkels zitten dicht...
Maar joepie.... het... moet... gezellig... zijn....

En er zullen weer eindeloze discussies zijn over wel en niet vaccineren... gemopper op de politiek.... wanbeleid... stomme persconferenties... te laat genomen beslissingen... achter feiten aanlopen...
Ruzies en verschillen van mening hierover...
Maar joepie.... het... moet... gezellig... zijn....

Knus, gezellig, warm, liefdevol, ideaal familiegevoel (je kan met twee man wel naar vier mensen maar niet andersom... was je al zo snugger om dat te bedenken?),  geen zorgen, saamhorigheid... want dat is kerst....


Maar wat nou kerstgevoel????.
Maria was een kindmoedertje van 16....
Oké, normaal voor die tijd... maar toch....
En zwanger van Jozef, de man met wie ze ging trouwen, was ze niet...
Jozef, zelf boven de 18 zou tegenwoordig aangeklaagd kunnen worden voor trouwen met een minderjarige...
En Jozef was boos... héél boos.... want zijn aanstaande was zwanger... en niet van hem....
De één of andere koninklijke dictator had bedacht dat de mensen geteld moesten worden...
En dat nog wel in de stad waar je familie van oorsprong kwam...
Dat zou een eind lopen geweest zijn voor ons huidige allochtonen hier...
En daar gingen Jozef en Maria....op hun ezeltje....
Honderdveertig kilometer....
Een week reizen.... Maria hoogzwanger....
Ze beviel in een stinkende stal tussen de beesten....
Herders, grof volk in die tijd, waren hun kraamvisite...
En drie wijzen.... geen koningen maar wijzen... in die tijd dus magiërs, waarzeggers of ander vreemd niet te vertrouwen volk....
En erger nog.. toen de koning eenmaal hoorde van de wonderbaby die later zijn plek zou inpikken, gaf hij zijn soldaten het bevel om alle jongetjes onder de twee jaar te vermoorden...
Maria, Jozef en de kleine Jezus moesten vluchten... naar een ander land....
Het werd Egypte....

Wat een toestand....
Niks geen restaurant kwaliteit maaltijden, mooie kleren of kaarsjes...
En gezellig was het al helemaal niet....
Moe van de reis waren ze... hongerig en uitgeput van een bevalling...
Geen kerstkransjes of chocolaatjes voor de visite bij de koffie... geen kerststol of gebraden kalkoen...
Geen koddige kerstoutfit voor de baby... maar gewikkeld in een lap.... op wat stro...
Net zoiets als de mislukte kerst in onze tijd die ik hierboven beschreef...

En ineens bedenk ik me als ik de beelden van de

vluchtelingenkampen zie...."zoveel is er eigenijk niet eens veranderd"....
Bedenk ik me als ik de beelden van misbruikte meisjes zie...."zoveel is er eigenijk niet eens veranderd"....
Bedenk ik me als ik de corona rellen zie...."zoveel is er eigenijk niet eens veranderd"....
Hoezo jongens joepie het moet gezellig zijn...?

En misschien is het dát willen inzien wel de ware kerstgedachte....
Dat het leven eigenijk chaos is... dat de ideale ik die je op kerst moet proberen te zijn, helemaal niet bestaat...
Dat niet alles rozengeur en maneschijn is... en als dat bij jou wel zo is, bedenk je dan eens dat dit niet overal zo is...
Dat Jezus' wieg een voerbak was, hij ontzettend gepest werd... uitgestoten.... vernederd... onterecht veroordeeld zelfs.... net als zovelen nu nog...
En dat de versregel 'hij kwam op de wereld voor ons allemaal' allang niet meer (h)erkend wordt....
 Kerst wás niet zo perfect....en is nog steeds niet perfect... 
En toch gaan we straks allemaal vrolijk bij kaarslicht gezellig lief voor elkaar zitten zijn.....

Waarmee ik niet wil zeggen dat je dat nu niet moet doen... integendeel....
Ik zou zeggen wél doen... graag zelfs....maar doe het eens wat vaker... iedere dag of zo....!





maandag 20 december 2021

20 december 2021


Dag van:
Morgen.... morgen....!!!!
Morgen is het de kortste dag...yesssss....
En daarna worden de dagen weer langer...
Die datum zouden ze als nationale feestdag moeten nomineren...
Nou moet ik zeggen dat het gevoel van toeleven naar die 21ste december de dagen hiervoor sterker was dan vandaag...
Toen was het immers nevelig en grauw, terwijl vandaag de zon volop schijnt...
Maar dan nog... als die zon zo heerlijk schijnt denk ik er ook direct aan dat hij nog wel wat langer mag schijnen...
Hebberig natuurlijk.... en tegen al mijn principes van dankbaar zijn voor de kleine dingen in...
Maar jongens... het gaat om de zon... DE ZON!!!....

Mijn dag vrij sowieso goed...
Net wakker zijn.... je uitrekken.... heerlijk even nadoezelen.... het is tenslotte mijn vrije dag.... en dan je telefoon horen trillen...
Je kijkt....

Een allerliefst bericht, gepaard met kerstwensfilmpje waarop een kerstlied, gedirigeerd door mijn muziekcollega met aan het eind de door hem foutloos uitgevoerde kerstgebaren die ik hem vorige week leerde....
En naast het sprongetje in mijn hart, is daar ook dat sprongetje uit bed... mijn dag kan niet meer stuk...
Tel je zegeningen... zorg dat elke dag telt!....

Willem, een tikje geïrriteerd door mijn blijde gemoed... althans de reden daarvan... eist een evenzozeer tikje jaloers, mijn aandacht op...
Maar dat maakt de glimlach op mijn lippen alleen maar groter...
Die Willem...!!

Dan belt mijn vriendinnetje....
Ik hoor het verhalen over overvolle ziekenzalen vol Covid patiënten aan...

"Ongevaccineerden Wampie... en doodziek....omicron is een killer"....
"Je hebt toch wel al de booster hè?"....
Nee Annetje...5 januari zijn we aan de beurt....!
Maar heeee je bent vrij vandaag... 
Dus begin ik subtiel over leukere onderwerpen...
Alsof die voor haar bestaan in deze tijd...
Vanmorgen nog de vraag of ze op de kleinkinderen wilde passen want ze konden niet naar de noodopvang....
En ze moest nog naar de winkels want ze was eindelijk vrij... en dat kon nu niet....
Maar heeeee je bent vrij vandaag... ga lekker kerstfilmpjes kijken op Netflix....

Willem en ik tuigen naar Duitsland...

Daar is weliswaar alles open maar we hoeven alleen maar naar de grote supermarkt...
En trouwens... eer je daar een winkel binnen bent, ben je een kwartier verder....
Je corona check... én je legitimatie.... en vindt die zooi maar eens in een damestas...
Nou ja... in de mijne dan....

Tanken was helemaal een drama...
Een half uur stonden we in de rij....
Half Nederland tankt over de grens...
Maar heeeeee het scheelt wel even dertig euro op een volle tank....
Tel je zegeningen....!


Zelfs de overvolle winkelwagen scheelt aanzienlijk in kosten bij een Duitse kassa...
De bodem bedekt met drank.... met alweer mazzel voor Willem want de metaxa was alwéér in de aanbieding (dus doe maar twee flessen)... en de Dornfelder wijn was aangevuld (doe er maar 5).... en oh ja de buren komen met oud en nieuw dus voor de buurvrouw advocaat en bailey's (doe naar twee flessen... ze krijgt er zulke leuke rode wangen van)..... verhip... en ik zou voor de drankjes op eerste kerstdag bij mijn dochter zorgen.... hoppa bodem winkelwagen vol....
Dan de voorraad dierenvoer... scheelt ook euro's met de Nederlandse supermarktprijzen....
Nog maar niet te spreken over toiletartikelen en wasmiddelen....
Zo.... en nu nog wat te eten....
Ik kan mijn eigen buurtsupertje wel beginnen als ik het zo bekijk....

De avond neemt Willem zijn podcast op...

Ssssst Wampie, geen geluid maken....
En je zult altijd zien dat je juist dán een hoestbui krijgt....
En Willem een kikker in z'n keel....
Overnieuw dus....
Nu de ellende van die podcast verzenden nog...
"WAMPIE!!!!!!!!"
Ik wist het.... ik wist het..... IK WIST HET.....
En dan dat:
- dat staat er toch niet duidelijk...
- hoe weet ik nou welke ik moet hebben dan....
- je weet toch dat je elk detail moet vertellen, anders snap ik het niet....
- nee Wampie dat is niet duidelijk....
- en wat moet ik nu doen...
- en nu....
HOU OP EN KLIK OP VERZENDEN!!!!!


Ik pak mijn breiwerk weer op...
Net als mijn andere vriendin die zojuist een appje van haar geweldige vorderingen stuurt...
Zo voelt het net of we toch gezellig bij elkaar zitten te breien....
We zijn bijna even ver....

En de kaarsjes branden... de hondjes liggen uitgeteld aan onze voeten... Bengel spinnend  op het lammetjesvacht... Betsy opgerold in een hangmat aan de krabpaal.... Rob de Nijs trillend als een rietje bij Ivo Niehe aan tafel op tv....
En zelfs hij is blij met zijn leven...

"Nog elf dagen te gaan voor het nieuwe jaar Wampie"....
Ja... dus.... en dan komt er gewoon een volgende dag Willem....
"Ja maar het blijft mystiek zo'n omslag van jaren"....
Oh....???!!!!!
"Jij hebt dat niet hè?"....
Nee Willem... ik heb dat niet....
"Ik snap dat niet"....
Gelukkig maar Willem... blijf ik tenminste ook nog een beetje mysterieus voor je....

Kusje.......


zondag 19 december 2021

19 december 2021


Dag van:
Vanmorgen dacht ik.....
De lockdown aanloop naar Kerst....
Nou ben ik al helemáál geen kerstengel.... twee dagen (tegenwoordig zelfs vaak al drie) de aangepaste ideaal ik uithangen is niks voor mij......
Ik ben meer van; 'ik hou sowieso van jullie, elke dag....ook zonder poespas, gedoe of mooie kleren, en het is altijd feest als jullie langskomen...... 
Voel je daartoe vooral niet verplicht, spontaan binnenvallen vind ik nog véél leuker'. 

En misschien is dat mijn mazzel wel weer dit keer...
Geen lockdown stress....
Geen last van lege stille straten....
Geen geklaag....
Ik loop cadeautjes kopen niet mis, ook niet de kleren die ik maar één keer zou dragen en waarin ik me behoorlijk ongemakkelijk voel wanneer alles zo strak om het uitgezakte lijf plakt, en eveneens die kerstboom niet...
De gezelligheid zit hem hier elke dag immers in het rommelige huishouden, de brandende waxinelichtjes, de nep openhaard die niet eens nep lijkt, de honden aan de voeten, de poezen genesteld in het lammetjes vacht op de bank, de vogeltjes buiten die zich tegoed doen aan al het lekkers dat in de bijna kale appelboom hangt, het luisteren naar muziek, en het binnen laten van spontaan bezoek. 

Genieten van dit kwetsbare leven is voor mij dat elke

dag telt!
En dat wens ik jullie oprecht óók toe... de dagen naar Kerst, de dagen van Kerst en alle dagen daarna....

Dat dacht ik dus... en ik zette het maar weer eens op Facebook...
Doordeweeks ben ik niet zo'n Facebooker... men moet het bij mij van de weekenden hebben... dan heb ik doorgaans meer tijd...
Als mijn aanstaande eega tenminste niet steeds mijn aandacht opeist...
En dat viel mee dit weekend...
Hij heeft weer eens een serie waarin hij zich helemaal verliest...'Witchers' of zoiets....
En hij had natuurlijk zijn klassieker; Feyenoord Ajax.... alleen maak ik daar maar niet teveel worden aan vuil...
Wat de topper van het seizoen moest worden, werd één grote tegenvaller van beide zijden overigens....

Wel keken we samen nog Human tv..... je weet wel....van Brainwash....
Vandaag was Abdulkader Benali, de schrijver/ presentator te gast...
Ik ken de beste man van naam... heb echter nog geen boek van hem gelezen...
Moet ik misschien toch eens doen...
Hij had niet veel nieuws te vertellen... tenminste niet iets van wat ik niet wist of niet al voelde...
Maar één metafoor... één verhaal raakte me....
Het maakte ineens zo ontzettend simpel duidelijk waar het bij dat stomme racisme om gaat.... of eigenijk ook meer dat dilemma dat kinderen hebben als ze vanuit een ander land naar Nederland komen bij de inburgering en daarna..... de kloof tussen thuis en de maatschappij waarin ze leven....
En weer is dit een voorbeeld vanuit kinderogen...
Keken we maar eens wat vaker door kinderogen...
De wereld zou er zo eenvoudig duidelijk van worden...

Hij vertelde dat hij als vierjarig jongetje vanuit Marokko in Nederland komt en naar school moet...
Mama vertelt hem wat hem staat te gebeuren.... spelen in de zandbak... knutselen... en nog veel meer leuke dingen...
Zo stapt Abdulkader ferm de klas binnen bij de mooiste liefste vrouw die hij ooit zag... op zijn moeder na dan...
Ze zongen en speelden en toen gingen ze eten....
Juf vraagt " Wat heb je bij je"...
Abdulkader antwoord "een plátano"....
Nee zegt de juf dat is geen plátano dat is een banaan...
Nee zegt Abdulkader dat is een plátano.... nee banaan... nee plátano... nee banaan....!
Abdulkader komt thuis, en mama vraagt hoe het was...
Abdulkader vertelt enthousiast over de zandbak, de gitaar van de juf en de banaan....
Nee, zegt mama dat is een plátano... nee mama een banaan... nee plátano... nee mama dat heet hier banaan.... plátano... banaan .... plátano....
En dat... dát is dus die eerste verwijdering....
Ik zal nooit vergeten dat ik een meisje in de klas had....
Anderhalf jaar vluchtelingen kamp.... bij mama op schoot want het was in dát kamp te gevaarlijk om vrij rond te spelen...
Papa, die al in Nederland was,  kende ze alleen van het schermpje op mama's telefoon...
Na anderhalf jaar komen ze in Nederland...
Mama direct zwanger... en binnen tien maanden na die bevalling wéér zwanger.....
Van jaren alleen met mama... op schoot... naar een huis in plaats van een tent.... een man die je niet kent en die ineens de baas is... naar twee broertjes waar alle aandacht naar uit gaat... op een school waar ze niet jouw taal spreken...
N. leerde snel Nederlands... mama niet.... mama kon niet naar school in verband met die twee broertjes...
En zo kwam er een moment... zeg maar na de plátano en banaan affaire... dat mama N. niet meer begreep en N. mama niet meer... en met de man in huis die wel Nederlands sprak, had ze geen band....

Kijk... dat soort dingen daar wordt niet over nagedacht...

althans nauwelijks....
Ook niet vreemd dat er vanaf dat moment een probleem in de hechting ontstond...

Een prachtig verhaal is ook dat ditzelfde meisje dingen die ze héél mooi vond van school ontvreemdde en mee naar huis nam...
Zo ook dat afscheidscadeautje voor één van de stagiaires...
Een kindertekening in een versierd houten lijstje... en op dat lijstje waren glanzende steentjes geplakt...
Prachtig natuurlijk...
De volgende dag was nergens dat lijstje meer te vinden...
En ik voelde dat  N het had meegenomen maar ze antwoordde ontkennend...
Toch maar papa gebeld... of daar thuis ook misschien een cadeautje was gevonden...
Papa ontkende dit...
Maar... er liep ook een voorleesmoeder annex gezinsbegeleidster daar thuis rond...
Toen ik haar aan de telefoon had vertelde ik het verhaal...
Oh maar dat lijstje heb ik gezien hoor... ik dacht dat N dat gemaakt had...
Enfin het lijstje kwam terug... en toen ik een week later een gesprek met vader had zei hij nog hoe vernederend hij onze cadeautjes voor stagiaires vond...
In zijn land kregen juffen goud of andere sieraden als ze vertrok...
En zo zie je maar....
Er zat geen kwaad achter... enkel een cultuurverschil...


En daarom, zegt Benali,  is het zo belangrijk dat er meerstemmigheid is.... dat de verhalen vertelt worden...
Alleen zo kan er democratie zijn.... alleen zo kan je begrip en respect voor elkaar hebben...

Kijk..... als ik nou toch al iets wilde benoemen dat mijn eerste verhaal duidelijk maakt... "zorgen dat elke dag telt"... dan is dát wel dit verhaal en deze uitzending vandaag...
Het verhaal van de plátano en de banaan....






zaterdag 18 december 2021

18 december 2021


Dag van:
Zo halverwege de ochtend voel je de bui al hangen...
De geruchten over een harde lockdown zijn niet van de lucht....

Ik probeer mijn rot gevoel nog tegen te gaan en begin met opruimen...
Opruimen leegt mijn hoofd...
Stapels en stapels opgehoopte post met open gescheurde enveloppen zoek ik uit...
Schoolmateriaal van twee jaar geleden.... kan weg... polissen van drie jaar geleden... ook weg...
Reclamefolders... héél gauw weg...
Oude verjaardags- en kerstkaarten... je kunt ze niet eeuwig bewaren...
Nou ja.... de liefste en mooiste wel natuurlijk...
Twee gemiste bevolkingsonderzoeken.... de donor registers...... bewaren maar....
Zo... de kast is weer netjes...
Wat te denken van een Perzisch tapijtje op de tafel..
Hè ja... gezellig...
Theepotje, plantje, kaarsje erop.... het wordt een heuse oma inrichting ....
Ramen, deuren, plinten, vensterbanken, aanrecht schoon....
Missie keuken geslaagd....

Maar zodra luister je dan weer radio of kijk je tv of je

valt weer terug in dat rot gevoel....
Ik pak mijn breiwerk maar weer op...
Even wat anders dan haken....
En wat een geluk dat alles lukt...
Mijn eerste rondbreinaald project lijkt een succes te worden...

Maar zodra leg je het even naast je neer of daar komt dat pokke gevoel weer...
Ik ben er zowaar misselijk van...


Willem komt thuis...
Hele verhalen over het opgenomen kerstspel...
En hij gaat weer.... uit eten... nog voor Babeth haar verjaardag...
Nu kan het nog... één dagje....

Laat ik de vogels buiten naar gaan verwennen...
Er ligt nog de wereld aan lekkers voor mijn gevleugelde vriendjes...
En als ze zo in de boom zitten te peuzelen dan heb ik weer iets om van te genieten...
Kijk nou.. dat roodborstje...!!!!
Maar ach... als ik de katten naar buiten laat, is het weer gedaan met de vogelpret....
Die zie je voorlopig even niet meer...
En hup daar is dat naargeestige gevoel weer....

Zeven uur zitten we er klaar voor...

En dat wat je wist wordt enkel nog bevestigd.... Nederland gaat weer op slot....

Witte zwanen, zwarte zwanen
Wie gaat er mee naar Nederland varen
Nederland is gesloten
Het omicron is uitgebroken
Is er ook een viroloog in 't land
Die Nederland weer helen kan....

Zelfs het mooie verhaal van Scrooge, live vanuit Leeuwarden.... en het feit dat Willem en ik maar weer donateur worden.. nu van "st. kinderhulp",  helpt niet mee om mijn depressief tij te keren

Mistroostig... moedeloos.... naargeestig....

terneergeslagen.... uit het lood.... en alle superlatieven of spreekwoordgezegdes doen recht aan mijn gevoel...
Blèg.... hier had ik even helemaal geen zin in....

vrijdag 17 december 2021

17 december 2021


Dag van:
Rouw is de achterkant van de vriendschap of de liefde....
Rouw is voor mij niet zomaar verder leven of doorgaan met je leven...
Je probeert je slechts aan te passen aan de ontstane leegte.....
Een leegte die nooit opgevuld raakt....
En hoe ouder je wordt,  hoe meer leegtes er bestaan.....
De andere plekjes zijn heus wel gevuld.... oh ja, dat wel.... maar de leegte blijft...
Zo mooi kan ik dan altijd zeggen "Ja maar de herinneringen blijven"... en zeker... dat klopt...
Herinneringen blijven .....maar het gemis ook....
Niet het gemis om wat was... maar het gemis om wat nog had kunnen zijn...
'Niet stil staan maar doorgaan' is zo makkelijk gezegd als dat ene leven in jouw leven stil is blijven staan op dat ene moment...
En van dat ene op dat andere moment van je afgerukt werd.... onomkeerbaar... niet te lijmen... niet te vinden... niet te repareren....
Weg...... voorgoed....
Verdergaan betekent dat je je probeert aan te passen aan de verandering in je leven die die leegte teweeg bracht....
Aanvaarden zal ik het geloof ik nooit...
Ik vind dood nog steeds iets krankzinnigs.....
Iets wat zo niet past bij mijn levenslust....
En het ergste is dat je het wel zult moeten aanvaarden... want er is niets zo zeker als dat de dood het leven inhaalt....

Vandaag zou lieve Ben jarig zijn...

Zou er haring zijn en zouden er tal van flessen wijn ontkurkt worden...
Zouden de komkommer en worteltjes met een dipsaus op tafel staan.... naast de toastjes en de kaas...
Zouden er sterke verhalen verteld worden...
Verhalen die je allang kende maar die steeds smeuïger verteld werden waardoor je toch steeds weer opnieuw vol aandacht luisterde....

Vandaag zou Ben jarig zijn...
Op de dag dat ik een gehaast in elkaar gedraaid kerstfeest vier met de klas.... 
Een kerstfeest dat toch nog sfeervol werd... maar niet zoals anders...

Vandaag zou Ben jarig zijn...
Op de dag dat er een mogelijke nieuwe harde lockdown plaats gaat vinden.... omdat weer een nieuwe Covid variant zich laat zien....
Eentje die zich nog sneller vermenigvuldigd....
Terwijl de eerste al zo vernietigend was en ervoor zorgde dat er vandaag geen feestje is....


Een harde lockdown.... en mijn hoofd zit al zo vol.... zó vol.....
Ik kan niet meer bedenken wat ik nog nodig heb voor die harde lockdown werkelijk zou beginnen...
Hoe ziet dat er ook alweer uit, zo helemaal terug naar af....?
We waren nog niet eens terug bij het eindpunt....
We zijn nog niet eens begonnen met de aangekondigde milde lockdown die maandag van start zou gaan....
Ga terug naar af... en als u langs start komt ontvangt u geen tweehonderd monopolycenten....

Een pandemie.... van zulke dingen las ik alleen in de geschiedenisboeken... de pest... lepra... cholera.....
Dingen van vroeger... van heel ver weg....
Van die dingen waarvan je dacht dat dat nooit meer kon gebeuren.... geweest is geweest....
We leven nu in modernere tijden... hygiënischer ook....
En nu lijkt het alsof ik een rol speel in één van die geschiedenisboeken..... 
Het blijkt alleen een boek van het nu en de toekomst te zijn....
En toekomst is misschien meer terug bij af... bij toen..... dan we denken... dan we ooit hadden kunnen bedenken...
(De booster)