Dag van:
Beider onze hoofden zitten vol…
Die van Annet, mijn hartsvriendin, en die van mij…
Dus ja "eropuit gaan" is eigenlijk geen vraag, maar een dringend advies van ons eigen brein....
En zoals altijd nemen we dat advies bloedserieus....
Natuurlijk gaan we eropuit.....en wel zo snel mogelijk.....
Waarheen…?
Tja, dat is bij ons meer een soort loterij dan een plan......
Eerst maar eens zorgen dat de tank vol is.....
Dat doen we natuurlijk in Duitsland want ja, tradities moet je in ere houden.....
Maar dan… plot twist....
In plaats van na het tanken braaf rechtsaf te slaan zoals altijd, denken we: 'Zullen we eens rebels doen?'.......
Dus we gaan links......
Gewoon.....omdat het kan......
En daar gaan we… op goed geluk....
De auto als kompas, wij als enthousiaste passagiers van ons eigen avontuur....
Tot onze verrassing rijden we ineens door een véél gezelliger stukje Duitsland dan dat eerste stuk....
Want laten we eerlijk zijn: de sfeer in sommige delen van Nedersaksen… tja… laten we zeggen dat het niet spontaan voelt alsof er ergens een feestje gaande is....
Maar nu....het wordt steeds leuker.....en wij dus ook....
En zo komen we uit bij de beroemde (of nou ja… beroemd bij insiders) Col du St. Jean.... oftewel de Sint Jansberg (maar dat klinkt toch een stuk minder Tour de France-waardig) .....
Het ligt bij Milsbeek, vlak bij de Duitse grens....
Geen Alpen....
Geen haarspeldbochten.... of eigenlijk wel volgens de Nederlandse verkeersborden, maar wat weet Nederland nou van Franse haarspelden.....
Maar wél genoeg om wielrenners te laten denken dat ze in de Tour rijden....
En geloof me… we hebben er véél gezien, écht....
Waar de wegen bijna verlaten waren qua auto’s .....zelfs de tankstations hadden alle ruimte....was het hier alsof er een wielerwedstrijd zonder startnummer bezig was.....
Amateurs, gezinnen, semi-profs, noem het maar, het fietste er....
Iedereen hijgend omhoog....
En wij.....?
Wij bewonderen het…
Best leuk om die heuvels te beklimmen.... in de auto dan hè......
Kijk, daar hebben we de volgende....Col du Bisselt (De kuitenbijter)....
Alsof Jean nog niet genoeg was....
Bisselt, ook wel bekend als de 'Muur van Beek'....
Steil.....serieus steil......
Zo’n klim waarvan je denkt: 'Waarom doet iemand dit zichzelf voor de lol aan'......?
Maar goed, wederom: wij deden gezellig mee… in de auto.....
Minimale inspanning en maximale beleving.....
Vanaf daar laten we het stuur (figuurlijk dan hè) volledig aan de auto over.....
"Waarheen wil jij vandaag"....?
En blijkbaar dacht de auto:
"Laat ik ze eens verrassen"....
Oefelte.....
Ja, Oefelte of all places......
Had ik ook niet op mijn bingokaart staan.....
Dan door naar Cuijk.....
En wat een verschil tussen dag en nacht....!
’s Avonds vind ik het echt een stuk gezelliger..... van toen we naar die schouwburg gingen....
Overdag is het prachtig hoor, aan de Maas, oude straatjes, echt sfeervol, maar… je ruikt nog nét een vleugje teveel van het nachtleven als je daar rondloopt.....
Een soort mix van: 'Hier was het gister nét iets té gezellig' en 'Misschien hadden we beter een andere straat kunnen kiezen voor mijn koffie en Annets appelgebak'.....
Ach ja… hoort erbij.....de jeugd verkent haar nachtlevenslustige grenzen....
Maar dan…Grave....
Historisch pareltje: Grave....
We komen aan in Grave en zijn meteen verkocht.....
Wat een charmant vestingstadje....!
Oude panden, straatjes die zo uit de 15e eeuw lijken te komen…
Je verwacht bijna dat er elk moment iemand in een middeleeuws kostuum langsloopt....
"Hier gaan we nog een keer naar terug hoor", roept Annet enthousiast.....
En eerlijk.....?
Ze heeft helemaal gelijk.....
We twijfelen nog: wordt het nu 's-Hertogenbosch, Oss, of misschien Venlo.....?
Maar nee.....
De auto heeft andere plannen.....
Oosterhout.....
"Dat leuke restaurantje aan de Maas, waar we boten kunnen kijken", zegt Annet....
Maar ja… zoals dat gaat…van het één komt het ander....
Want zo raak je weer aan de praat over dat
het nog best fris is aan het water.... Annet nog geen zogenaamde 'tussen-jas' heeft.... en dat het winkelcentrum al weer zo veranderd is sinds de twee maanden geleden dat ik er was.....
het nog best fris is aan het water.... Annet nog geen zogenaamde 'tussen-jas' heeft.... en dat het winkelcentrum al weer zo veranderd is sinds de twee maanden geleden dat ik er was.....
En dus rijdt de auto richting winkelcentrum....
Het winkelcentrum is veranderd....
En het resultaat van deze spontane wending:
Annet scoort een jas....
Annet scoort óók nog een truitje .....
Wij drinken een heerlijke smoothie op een terras....
Ik scoor… onderbroeken en een joggingbroek voor Willem....
Iedereen blij....
Prioriteiten op orde.....
En zo eindigt onze dag zoals hij begon:
zonder plan… maar precies zoals het moest zijn....
Wat een heerlijk dagje sightseeing, verdwalen en gewoon maar gaan....
Onze hoofden zijn weer leeg....
De resetknop is ingedrukt....
We kunnen er weer tegenaan....
(…tot de volgende 'we moeten er écht even uit'-dag zich aandient uiteraard)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten