Middenin de nacht wakker worden met een unheimlich gevoel...
En het is bloedheet in de kamer.....
Heeft Willem de airco uitgedaan...?
Ook Willem blijkt wakker....
"De stroom is uitgevallen, zal ik dat knopje aan de muur omhoog doen"?....
Het knopje aan de muur....????
Waar ontdek ik dat in het stikkedonker....???
Ik zoek op de tast mijn mobiel, zet m aan en doe de zaklampfunctie aan...
Oh daar....!
Tja, het proberen waard....
Maar dan kijk ik toch eens naar buiten...
Nergens een lampje aan te bekennen...
En ook de witte muur, waarop de reflectie van de reclamelichten van de boten flikkeren, is verdacht donker...
Wel hoor ik een verschrikkelijk geratel en geronk....
Daar moet een aggregaat zijn....
"Willem...volgens mij zit half Kos zonder stroom en dat ga jij met dat knopje niet goed krijgen"....
En dat klopt, want knopje naar boven of beneden, maakt geen enkel verschil....
Dan zit er niks anders op dan maar te gaan slapen in een donkere hete kamer...
Een half uur later hoor ik van Willems kant van het bed "we hebben weer stroom"....
En ja hoor, onder de kamerdeur kiert het ganglicht en ook de witte muur is weer een kleurrijk flikkerend geheel....
Negen uur...
Wakker worden met weer een unheimlich gevoel...
Maar dit keer herken ik de bron van dat gevoel...
Help... diarree.....
Nou ging door stoelgang deze vakantie wel niet zo lekker, maar dit......!!!
Ik had al zo'n gevoel dat die octopus tentakel van gisteren niet zo was als hij had moeten zijn, maar nu weet ik het zeker....
Misselijk, buikpijn, hè gatver....
Nog even liggen.... en nóg drie keer naar de wc....
Uiteindelijk toch maar met een weeiig gevoel en rommelbuik uit bed en naar beneden, naar Fikos....
Het lijkt daar vandaag wel een baby crèche...
Jengelende dreumesen, rond rennende wat oudere kinderen en als er dan ook nog een baby begint te krijsen alsof het zeker wil weten dat z'n stembanden het nog doen, hoor ik Willem zeggen "ik ga met baby's gooien"......
Ik hou het niet vol....
En als ik voel dat ik weer naar het toilet moet en dat Fikos niet wil aandoen, ren ik om de hoek naar het hotel....
Het grootste voordeel van ons hotelletje is toch echt dat het om de hoek van 'alles' ligt en ik maar 50 stappen hoef te zetten om er te komen....
Ik leeg mezelf weer probeert de kramp te onderdrukken, maar het heeft geen zin....
Ik ga weer op bed liggen en slaap...
Slapen helpt....
En Willem schrijft ondertussen en allerliefst stukje, welke meegenomen in de blog...
Een man weet pas wat hij mist.......
Een lege stoel, ja, je ziet het goed...Wampie voelt zich niet lekker. De octopus van gisteren is niet goed gevallen. Vanmorgen zei ze nog dat ze wel meeging naar Fikos, "ons" restaurant
's ochtends, maar ik hoorde aan haar stem dat het menes was. Uiteindelijk bleef ze nog even in bed liggen.
En wat anders zo vertrouwd is: samen de trap aflopen, oversteken, naar Fikos lopen, hetzelfde bestellen als altijd, zij haken, ik lezen, elkaar aanraken, uitwisselen van wat je denkt of gelezen hebt, lol maken met het personeel, dat alles is er dan niet....Ik weet dat ik daar heel gevoelig voor ben. Een unheimisch gevoel!!! Dan haar maar even bellen. Bij de tweede keer zegt ze:" Heb echt de wekker wel gezet, ik kom vanzelf wel!
Als ze opgehangen heeft, kijk ik naar de lege stoel naast me en denk:" Stel je voor dat dit voor altijd is..." Dat voelt echt niet fijn.
Ik moet denken aan een uitspraak van Kahil Gibran:
En altijd is het zo geweest dat de Liefde haar eigen diepte niet kent dan op het uur der scheiding.
Ik heb het nog niet opgeschreven of wie komt daar aan? Wampie!!!! Gelukkig was het maar tijdelijk.
Heel veel sterkte voor al die mensen voor wie het dat niet is.....
Dat is toch ook weer Willem...
En gelukkig voel ik me na het slapen weer een stukje beter en zoek hem maar gauw weer op....
Er liggen nu veel luxe jachten in de haven...
En dan bedoel ik niet gewoon luxe maar luxer dan luxe...ultraluxe zeg maar...
Ik schreef er immers al eerder over...
De meeste van die extreem die jachten varen onder de Turkse vlag...
Ik las dat de rijke eigenaren steeds weer nieuwe gasten, vrienden, familie, meenemen en dan de tocht Turkije Griekenland en terug maken...
Heel nobel van die eigenaren toch....
En vandaag, het is heus zit er een opa eigenaar met kleindochter naast ons in Fikos....
Leuke lieve opa eigenijk wel....
Niet veel kapsones ook....
Kleindochter, ik gok 15, 16 jaar heeft dat daarentegen wel...
Bloedmooi is ze, duur merk kleding en geen gewone crocs maar luxe dure crocs...
Het bandje van de Victoria's Secret bh is prominent zichtbaar in beeld....
Mooi egaal zonverbrand is ze... maar dat wil wel op zo'n jacht natuurlijk....
En in mijn ooghoek zie ik dat ze allerlei Turkse influencers volgt....
Hoe je krullende haren met een ionische borstel glad krijgt, je wimpers zo lang als boven je kruin krijgt je borsten op die leeftijd groter kan laten lijken etc....
Nu weet ik dat aan boord van die jachten de beste top koks werkzaam zijn....
Toch lunchen lieve opa en lichte kapsones kleindochter in Fikos, en kleindochter neemt een hamburger...
Nee geen ordinaire McDonald's hamburger dus maar een luxe Fikos hamburger met alles erop en eraan...
Opa neemt een pizza.... een simpele maar overheerlijk ogende pizza Margerita....
Ze krijgen niet alles op...
Opa de pizza niet en influencers volgende kleindochter de hamburger ook niet....
Tja, kan gebeuren denk je dan... maar nu komt het....
De opa eigenaar van de ultraluxe jacht vraagt om een doggybag.....
Ken je dat...????
Zo'n bakje om het overgebleven eten in mee te nemen....
Sari komt met het bakje, opa doet het restant eten erin, en doet zelf het aluminium bakje dicht, en stopt het in het bijgeleverde plastic zakje.....
Tja ach....de mens blijft mij toch altijd weer verbazen.....
Met het binnenkomen van de piratenschepen vertrekken wij naar onze hotelkamer....
Nu is het allebei slapen geblazen en alweer word ik een stukje beter wakker..
We kunnen met een geruster hart onze laatste avond in....
Stefanos heeft altijd wel weer wat helends voor zwakke magen....
En ja hoor.... oma's kippensoep wordt voor me gemaakt en een paar dolma's met rijst en gehakt....
Hemels....!
Geen last van mijn darmen....
"Dat doet de citroen in de kippensoep" wordt er gezegd....
En als inderdaad later op de avond July vraagt of ik er wel citroensap in heb gedruppeld, ben ik overtuigd....
Willem doet vanavond de naam mister Saganaki weer er aan....
En wat hebben we een lol met een vrolijke levendige Antilliaanse familie van wie papa en hernia in de nek en de 11e rugwervel heeft en nu nét op vakantie.... zul je altijd zien...die spuiten uitgewerkt raken....
Al snel heeft hij door dat hij met een mede ervaringsdeskundige te maken heeft...
En waar hij vergeten is hoe een medicijn heet, vul ik hem wel aan.....
We wisselen nog even wat tips uit en wensen elkaar goed herstel....
En dan is tijd om afscheid te nemen van Stefanos.... altijd weer moeilijk....
Al die humor, die goede zorgen en vooral ook onze zorgen om hem...
Stel dat de chemo pillen niet meer hun werk doen..
Niet aan denken maar.....
Gewoon "dag lieve Stefanos, bedankt voor al je goede zorgen, en tot de volgende keer"
Ioanna en Alexis zijn vanavond zelf uit eten dus dat wordt morgen afscheid nemen...
Dan nog meer even... waar anders..... naar Fikos...
Die Cuba Libre lonken....
En wauw... we krijgen zelfs onze laatste drankje 'van het huis'....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten