Dag van:
Hoe komt het toch dat je je eerste grote liefde nooit vergeet....?
Ik denk omdat een eerste liefde niet alleen een persoon is, maar ook een stukje van jezelf dat je toen voor het eerst leerde kennen.....
Alles was immers nieuw en een eerste keer..... en de eerste liefde valt precies samen met een periode waarin alles nieuw is: verliefd worden, verlangen, spanning, onzekerheid, voor het eerst ontdekken dat iemand je écht bijzonder kan laten voelen.....
Zo’n combinatie van emoties, hormonen, muziek, plekken, geuren en gebeurtenissen...
En vandaar dat ik er toch stiekem soms aan terugdenk:...hé… daar is-ie weer.....
Nee, niet omdat ik die persoon terug wilt....
Niet omdat mijn huidige liefde minder is....
Maar omdat die herinnering ergens een eigen laatje heeft gekregen....
Gewoon gelukkig getrouwd zijn en tóch met warmte, weemoed en misschien een tikkie nieuwsgierigheid aan die eerste liefde terug denken..... zonder dat het een bedreiging is voor mijn lieve Willem.....
Eigenlijk zijn het twee verschillende dingen:
Die eerste liefde vertelt wie ik ooit was.
De huidige liefde vertelt wie ik geworden ben.....
Ik hoef die eerste liefde niet uit mijn hart te wissen om met heel mijn hart van Willem te kunnen houden....
Soms blijft zo'n eerste liefde gewoon als een klein lichtje ergens achterin mijn geheugen branden.
Vooral op zo'n dag als vandaag.... zijn verjaardag.....
Gefeliciteerd Rob....!!
En verder.....
Gewoon een vrije dag waarop ik nou eens geen thuiswerk had....
Waarop ik gewoon kon gaan zitten breien, haken en op mijn schoonzus en zwager uit Hongarije kon gaan zitten wachten....
Ze kwamen een dagje met de camper bij ons staan....
Zo'n twee a die keer per jaar komen ze uit Hongarije hierheen en doen altijd even Arnhem aan....
Dat is altijd zo'n samenzijn waarbij je denkt 'hoezo ben ik de 'kouwe kant'...?
Ze komen van duizenden kilometers verderop, parkeren hun huis op wielen bij ons voor de deur en binnen de kortste keren zitten we weer met z’n allen bij elkaar alsof er helemaal geen landsgrens tussen zit.....
En iedere keer als we zo bij elkaar zitten, bekruipt me weer hetzelfde gevoel van,
hoezo ben ík eigenlijk de ‘kouwe kant....?
Want dat is natuurlijk een prachtig begrip, dat kouwe kant....
Alsof je ergens aan de rand van de familie staat....
Alsof je via een soort achterdeurtje bent binnengeslopen....
Alsof je bij binnenkomst eerst je legitimatie moet laten zien:
Goedemiddag, familie...?
Ja....
Van welke kant...?
De kouwe....
Aha… dan kunt u daar achterin plaatsnemen....
Maar zo voelt het dus helemaal niet....
Integendeel.
Als we met elkaar gezellig in een kringetje in de kamer zitten, is er van een koude kant weinig te merken....
Hooguit van een koude kant van de tuindeur die nog open staat, maar daar houdt het ook wel mee op.....
Want familie is blijkbaar niet altijd een kwestie van bloed....
Soms is het gewoon een kwestie van jarenlang samenzijn, samen lachen, elkaar missen als je elkaar een tijd niet ziet en bij iedere ontmoeting meteen weer verdergaan waar je gebleven was.....
Niet hóé vaak je elkaar ziet maar áls je elkaar ziet....
Dát wel het grappige aan het begrip kouwe kant....je kunt ergens officieel via de verkeerde kant binnenkomen…maar ondertussen zo lang blijven hangen dat je gewoon onderdeel van het meubilair wordt....
En dat geldt bij ons inmiddels behoorlijk....
Mijn schoonzus en zwager komen uit Hongarije, wij wonen hier in Arnhem en toch voelt zo’n bezoekje helemaal niet als een internationaal familiebezoek.....
Het is gewoon: “joepie, ze zijn er weer”...!
Camper parkeren....
Koffie zetten....
Bijpraten....
Lachen....
Chinees halen....
Verhalen uitwisselen.....
Kouwe gehaktballen en chips...
En ondertussen denk ik dan: de kouwe kant....?
Volgens mij ben ik allang ontdooid.....
En dus zat ik hier op mijn vrije dag.....
De eerste echte herfstdag 2026...
Zon afgewisseld met flinke buien en windvlagen...
Geen werk, geen thuiswerk, geen verplichtingen.....
Alleen mijn wol, mijn haaknaald, mijn breinaalden…en dat de kouwe, euhhhhh, warme kant uit Hongarije weer even kwam aanwaaien....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten