27 december 2025

Dag van:

Ik droom bijna altijd in kleur.....

Niet vaag of vluchtig, maar levendig, alsof ik er echt ben...... en zoals mijn dromen ook áltijd levendig zijn want er gebeurt altijd van alles.....

Meestal herinner ik me mijn dromen ook nog, soms tot in detail......

In mijn dromen lopen plekken altijd door elkaar......

Kamers uit verschillende huizen waarin ik ooit woonde of kwam.......

Een trap uit het ene huis komt uit in een kamer van een ander......

De keuken van toen grenst ineens aan een zolder van later......

Het voelt nooit vreemd in de droom, alleen logisch-chaotisch....... maar dat besef ik me dan pas als ik weer wakker ben......

Inmiddels weet ik dat dit niet zomaar gebeurt.....

Het betekent dat ik mezelf nog altijd aan het verkennen ben.....

Mijn persoonlijkheid, mijn levenspad.......

Huizen en kamers symboliseren mijn innerlijke wereld: mijn verleden, mijn herinneringen, emoties en ongebruikte potentieel......

Elke ruimte staat voor een ander deel van mij......

De keuken, de zolder, de kelder.....comfort, geheimen, jeugd, relaties, dingen die ik nog niet helemaal heb uitgepakt......

(Daar ben ik namelijk nog steeds mee bezig hahaha).....

Plekken als het ouderlijk huis of een oude

school duiken vaak op.....

Ze wijzen op nostalgie, op onopgeloste stukken uit het verleden, op de fundamenten van mijn identiteit......

De verwarring in de droom vertelt me dat ik bezig ben verschillende delen van mezelf te begrijpen en samen te voegen.....

Dat ik zoek naar stabiliteit in misschien wel een periode van verandering......naar thuis.....niet persé fysiek, maar emotioneel.....

En eerlijk is eerlijk: ik ben er nog láng niet.....

Vannacht droom ik echter eens iets anders....

Alsof het een film scenario was.....

Ik droomde ineens over een monster.....

Geen klassiek monster met tanden of klauwen, maar een inktvlekachtig jellymonster......

Het kruipt overal tussendoor......

Het sijpelt uit hoeken, uit naden en komt tussen dingen vandaan.......

En het decor was nooit op de grond maar tegels en kasten,  straten en trappen bevonden zich allemaal op daken.....

Krankzinnig..... maar in mijn droom heel logisch.....

Het was zo’n wezen waarvan je meteen weet: hier moet je ver vandaan blijven......

Je kunt er iets naartoe gooien.....dan hoor je 'ploep' en is een deel weg......

Maar het komt altijd terug......

En ik moet iedereen beschermen tegen dit monsterachtig pudding geval......

Het herstelt zichzelf, alsof het niet te stoppen is.......

Tot ik ontdek dat er iets is waar het niet tegen kan.......cijfers.......

Ik kan tellen, en als ik dat doe, raakt het monster ontregeld......

Het wordt instabiel en verdwijnt......

Logica lijkt het uit elkaar te trekken...... Structuur is mijn wapen......

Hoe verzin, of droom, je zoiets bij elkaar hè.......?

Het intrigeert me, dus ik vertel het aan Willem......

Hij zegt dat ik eens moet opzoeken wat cijfers en tellen in dromen betekenen......

Het antwoord heeft hij eigenlijk al, maar ik zoek het toch op.......

Dromen over getallen en moeten tellen om te winnen wijst vaak op een gevoel van overweldiging......

Op verantwoordelijkheden, op het idee dat je je waarde moet bewijzen, op een innerlijke strijd tussen logica en emotie...... Alsof je het leven probeert te kwantificeren omdat het anders te groot wordt......

Getallen staan voor structuur en controle...... Het tellen kan wijzen op een behoefte aan orde in een periode waarin alles wat chaotisch voelt.......

Alsof ik pas mag ontspannen als de som klopt......

En ik ben al zo slecht in rekenen en wiskunde......

Misschien is het cognitieve overload...... het brein dat te veel informatie of taken tegelijk moet verwerken, waardoor de capaciteit van mijn werkgeheugen wordt overschreden.....

Mijn brein dat een complexe situatie probeert op te breken in telbare eenheden omdat alles tegelijk voelen te veel is......

Of misschien vraagt de droom om balans tussen het rationele en het emotionele, tussen cijfers en gevoel, tussen

verwachtingen van buitenaf en wat ik vanbinnen nodig heb......

Kortom: mijn geest probeert met complexiteit om te gaan door het te reduceren tot iets telbaars dus......in de hoop zo iets van een soort controle te krijgen.....

En misschien niet zozeer het monster te verslaan, maar het hanteerbaar te maken......

Ik ben nog onderweg.

Maar ik ben wel aan het tellen...... en ik ben nog niet eens bij 100 😀