Dag van:
Vanmorgen begint de dag met een onverwacht moment......
“Ik kom gezellig meteen met jou beneden, want de auto moet naar de garage!” roept Willem vanaf de overloop.....
Nu moet je weten: normaal gesproken ligt Willem nog heerlijk te slapen als ik naar mijn werk ga.....
En dat vind ik.... ik zeg het maar eerlijk.... eigenlijk ook wel zo prettig.....
Rustige ochtenden....
Kopje koffie....
Schoenen aan....
De deur uit....
Geen gesprekken....
Geen meningen....
Geen… Willem....
Want Willem heeft een bijzondere eigenschap....
De meeste mensen worden wakker en hebben even tijd nodig om op te starten....
Eerst koffie....
Dan langzaam functioneren....
Willem niet....
Willem wordt wakker en staat meteen AAN....
Niet een beetje aan....
Nee. TL-buizen in een gymzaal aan....
Vol vermogen....
Je zult weten dat hij er is....
Nou… dat weet ik vanmorgen dus ook....
“Haaaaai schaaat"....!
BOER....
“Goed geslapen"....?
WIND....
BOER....
Een geeuw waar een gemiddelde leeuw jaloers op zou zijn.... overdreven hard dus....
En dan, zonder enige schaamte, de altijd en eeuwig zelfde ochtendmededeling van de dag: "Ik moet poepen"......
Ja....dat dus.....
Willem....!!!!
Ik denk meteen: misschien moet ik vandaag maar eens iets eerder naar mijn werk....
Ik ben nog geen uur aan het werk wanneer mijn assistente zegt: "Volgens mij heeft Willem je weer nodig".....
Ze komt met mijn telefoon aanlopen....
En ik ben op dat moment een kleuter op de wc aan het helpen....
Je weet wel… verzorgings hoogtepunt van de ochtend....
En zit te priegelen om een riem los te krijgen....
Riem los....
“Wacht even!” roep ik richting mobiel.....
Ik maak snel de riem van de kleuter los, zet hem op de wc en haast me naar de revalidatiearts die ik buiten zie lopen en dringend moet spreken.....
Ondertussen hangt Willem nog ergens tussen mijn hand en de linoleum vloer.....
Ik geef de boodschap door…
En besef ineens: Willem hangt nog aan de lijn....
Sterker nog…hij videobelt....
Dus Willem zit rustig thuis in zijn stoel naar mijn werkdag te kijken.....
Achter mij begint inmiddels een andere kleuter te schreeuwen alsof hij auditie doet voor een brul concert.....
“Wat is er, Willem?” vraag ik.
En alsof hier geen pedagogisch rampgebied gaande is zegt hij heel rustig:"Je bent wel druk hè"......
Zucht.
“Wat is er, Willem?”
“Nou… ik wou even vertellen dat ik een heel klein leenautootje heb meegekregen.”
(Nog een zucht).....
“Pas je erin?” vraag ik....
“Ja dat wel,” zegt hij trots....
“Mooi. Dan ga ik nu ophangen"....
Klik....
Nog geen anderhalf uur later....
Ik wil net met de kinderen naar het grote speelterrein buiten van....
Telefoon.....
Je raadt het al....
Willem....
“Je weet zeker, zeker dat je vanavond niet naar mijn optreden komt hè"....?
"Ja Willem, dat weet ik zeker"....
Ik heb namelijk niks met fiedeldiedel folkmuziek.....
Dat soort muziek waarbij mensen enthousiast kijken terwijl ik denk:
Violen Whistles, geiten wollen sokken en sandalen.....
Vijf minuten later....
Mijn mobiel....
Weer....
“Ja Wille"…
“Ik heb voor mezelf een maaltijdsalade gehaald hoor, want ik ben om half vijf al weg".....
Alsof ik dacht dat hij een kalkoen ging braden....
“jij zorgt zelf wel voor eten hè"....
“Daaag Willem, succes vanavond"....
Op dat moment weet ik ineens heel zeker dat wij met spoed naar buiten moeten....
Naar het grote terrein....
Naar de BIO-speeltuin....
Als kalfjes die voor het eerst uit de stall, naar buiten mogen....
Ik laat mijn mobiel in de klas liggen....
Niet slim, want nu kan ik geen leuke foto’s maken van de kinderen....
Maar goed....
Mijn onderwijsassistente begint ineens te lachen....
Ze graait in haar achterzak….
En daar komt mijn mobiel tevoorschijn....
“Stel je voor dat Willem belt,” zegt ze grinnikend....
Heerlijk lief meedenkend mens...!!
Maar het eerste wat ik toch even doe…. het geluid uitzetten....
Want sommige mannen…
Moet je gewoon even op stil zetten.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten