Dag van:
Relaaaaaaax… alles op z’n tijd….
De truc van een goede dag is simpel: deel hem op in kleine stukjes....
Dan lijkt het net alsof je heel veel doet, terwijl je eigenlijk vooral heel rustig leeft....
Zo kun je bijvoorbeeld beginnen met een uiterst productieve activiteit: in bed blijven liggen tot de ergste kou uit de lucht is....
Dat doe je natuurlijk niet zomaar....
Nee, dat is een zorgvuldig gepland ochtendritueel....
Je ligt daar een beetje soezelig te dromen dat het buiten tropisch warm is, omdat de zon zo vriendelijk door de gordijnen gluurt.... Ondertussen pak je af en toe je telefoon om op de weer-app te kijken hoe warm het inmiddels is....
Na een paar keer kijken maak je met jezelf een duidelijke afspraak:
“Als de temperatuur twee cijfers aangeeft, dan kom ik eruit"....
Dat kan natuurlijk nog best even duren....
Maar afspraken zijn afspraken....
Voor Willem dan want intussen is Willem zijn auto aan het ophalen bij de garage....
Die was eindelijk klaar....
Er moest nogal wat aan gebeuren....
Ik had al een paar keer voorzichtig laten vallen dat hij misschien eens moest nadenken over een andere auto....
De teller staat inmiddels boven de drie ton, en met alle reparaties, APK en grote beurt lopen de kosten toch aardig op....
Maar nee hoor....
Geen haar op Willems hoofd die daaraan denkt....
Die auto gaat gewoon door....
Waarschijnlijk uit gewoonte omdat veranderingen zo lastig zijn en het vertrouwde loslaten al helemaal....
Of omdat hij en die auto inmiddels een relatie hebben die langer duurt dan sommige huwelijken....
Wanneer de weer-app eindelijk tien graden aangeeft, is het tijd om het bed ceremonieel te verlaten....
Dan begint het zeer rustige ochtendtoilet....
Tanden poetsen....
Haren doen....
Een beetje make-up, maar niet te veel, want de zon moet de huid juist op een dag als vandaag nog wel kunnen bereiken....
Daarna de grote vraag van de dag:
Wat trek ik aan....?
Misschien toch dat zomerjurkje…
Nee....
Brrrr....
Blijkt toch nog fris....
Dan maar iets warmers....
Maar wel met korte mouwen....
We willen tenslotte ook optimistisch blijven....
Net op tijd komt Willem weer thuis met zijn trouwe vierwielige partner....
Dus nu naar beneden voor koffie....
En ja hoor…
Buiten in de tuin.... het kan....!!
Ik spreek meteen even duidelijke voorwaarden af:
“Niet te moeilijke gesprekken hoor, Willem"....
Gelukkig gaat het over zijn dieet....
Dat is ideaal....daar kun je namelijk met een half oor naar luisteren....
Het andere driekwart oor is ondertussen gereserveerd voor de vogeltjes....
En met name voor de specht, die ergens in een boom zit te timmeren alsof hij een compleet tuinhuis met aanbouw aan het bouwen is....
Dan toch maar even tijd maken en de laptop pakken....
Een klein beetje werkvoorbereiding....
En een mail beantwoorden....
Want er zijn dus blijkbaar meer mensen die in het weekend aan werk denken....
Maar wel relaxed natuurlijk....
Laptop op schoot, koffie ernaast....
Muis op de glazen tuintafel, die inmiddels na een winterperiode een lichte laag mosaanslag heeft, maar ach… dat hoort bij de natuur.....
Ik besluit:
“Als de batterij van de laptop leeg raakt, stop ik".....
Maar ik stop eerder.....
Er komt namelijk één van Willems dochters op bezoek....
We hebben nog een souvenir uit Griekenland voor haar omdat ze zo lief voor de katten heeft gezorgd....
De katten maar ook de honden liggen heerlijk bij ons op de vlonder....
Knuffeltijd.....
En dan praten we een tijdje over het onvoorspelbare levensproces....
Want hoeveel plannen je ook maakt…
soms loopt het leven gewoon anders dan gepland of gehoopt....
Hak....
Volgende stukje van de dag....
Ik moet cadeautjes regelen voor twee kleinkinderen in Haarlem waar ik morgen heen ga....
Eentje voor de verlate verjaardag van mijn kleinzoon....
En eentje voor de vervroegde verjaardag van mijn jongste kleindochter....
Helaas was en zal deze oma bij beide verjaardagen afwezig zijn....
Werkzaamheden, vermoeidheid vóór de reis enz....
Maar het echte probleem zijn nu de cadeautjes.....
16 en 14 jaar zijn, cq worden ze....
Dat is een vreselijk moeilijke cadeaueleeftijd....
Toen ze kleiner waren was het makkelijk.....speelgoed.....altijd goed.....
Als ze straks volwassen zijn zal het ook weer makkelijker zijn.....
Dan kun je met geld of iets praktisch aankomen....
Maar 14 en 16… pfieuw…
Dan zitten ze in die fase waarin:
smaken elke drie weken veranderen,
ze een eigen identiteit ontwikkelen
en alles een merk moet hebben....
En deze oma heeft geen idee van games, mode, tech, de nieuwste muziek trends of wat er allemaal hip is....
Dus het wordt toch maar weer geld geven....
Maar dan wel een beetje leuk ingekleed....
Alleen…wat is leuk bij die leeftijd....?
Ik zwerf een tijdje door het winkelcentrum, maar geef het dan op....
Chocolade....
Dat is bij die twee altijd goed....
En kijk aan… bij Mousset hebben ze komische chocolade paashazen....
In een prachtige sierdoos....
En als ik me niet vergis…passen in die dozen ook nog de enveloppen met een financiële bijdrage....
Cadeaus geregeld....
Thuis kookt Willem.
En ik sluit ondertussen de pc af....
Want het is het einde van ons pc-tijdperk....
Vanaf morgen werken Willem en ik met laptops....
Die hebben we een tijdje geleden via mijn zoon besteld....
Toch voelt het vreemd....
Naast het secretaire is ineens een groot leeg gat....
Geen monitor meer....
Alleen twee laptops…en een bee-station....
Wat dat precies is weet ik nog niet, maar morgen krijg ik uitleg..... en het schijnt essentieel te zijn....
En zo komen we weer bij een interessant punt van het leven:.....verandering.
Want het is echt waar…hoe ouder je wordt, hoe moeilijker dat gaat....
Niet uit onwil....
En ook niet omdat vroeger alles beter was....
Maar omdat de wereld sneller verandert dan ons hoofd soms bij kan houden....
Nieuwe informatie verwerken kost gewoon meer tijd....
Routines geven veiligheid....
En veranderingen verstoren dat evenwicht....
Dus ja…ook Willem en ik merken dat wel....
We zitten nog volop in het arbeidsproces…
maar we voelen het toch....
En dan… de avond....
De tuindeur gaat dicht....
Het begint toch wat af te koelen....
Even een uur de tv uit....
Wat een rust....
En daarna nog even Wie is de Mol kijken....
Dat is namelijk in 26 jaren niet veranderd.... behalve de mollen dan...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten