25 juni 2026

Dag van: 

Een jarige dochter....

Veertig jaar.

Jouw verhaal.

Disneydromen.

Magie maken.

Creatief hart.

Eindeloze ideeën.

Nooit opgeven.

Altijd verder.

Soms donker.

Toch opstaan.

Steeds sterker.

Steeds jij.

Zorgzame mama.

Twee prachtige dochters.

Samen met Olaf sterk

Creativiteit leeft.

Generaties verder.

Anderen helpen.

Jezelf vergeten.

Altijd geven.

Zelden vragen.

Mooie jurken.

Sprankelende glimlach.

Disneykostuums.

Ware kunstwerken.

Oog voor leerlingen.

Hart voor mensen.

Moeilijke jaren.

Ooroperaties doorstaan.

Niet gebroken.

Wel gegroeid.

Vrijheid nodig.

Ruimte voelen.

Je eigen weg.

Je eigen tempo.

En ik...

Ik bewonder.

Ik vertrouw.

Ik geniet.

Want boven alles...

Ben jij.

Mijn dochter.

Mijn trots.

Veertig kaarsjes.

Ontelbaar veel liefde.

Gefeliciteerd, lieverd.

Ik hou van je. 

Veertig jaar moederschap...

Je moet er niet te lang bij stilstaan hoor... veertig jaar moederschap al....

Dat is zo'n getal dat zich stiekem naast je op de bank zet en zachtjes fluistert: je wordt oud.....

En eerlijk is eerlijk, volgens mijn schoonzoon klopt dat ook nog.....

Althans, dat zegt hij.....

En schoonzoons horen dat natuurlijk te zeggen; dat staat ergens in een ongeschreven wet van de schoonmoederhumor.....

Maar vandaag... vandaag klonk het niet eens plagend, eerder een beetje oprecht bezorgd.....

Misschien kwam dat doordat ik na een dag werken in de hitte, met een restje spitpijn in mijn rug, mezelf ook eventjes oud voelde.....

Morgen blijft de klas dicht.....

Code rood op de Veluwe....

Zo warm dat de banden van de auto's haast aan het asfalt lijken te kleven....

En trouwens... wat plakt er eigenlijk níét....?

Mijn jurk plakt aan mijn billen.....

De communicatiekaart die ik altijd draag, zoekt voortdurend mijn armen op..... Kinderhandjes zijn veranderd in kleine plakmonsters dankzij gesmolten ijsjes en zoete zomerresten.....

Nee, het is geen geklaag.....

Het is simpelweg de realiteit....

Van al dat gejammer om me heen word ik trouwens een beetje moe....

"Wat is het heet..."

"Niet uit te houden in de klas..."

"Ik smelt weg..."

En dan denk ik stiekem: over drie weken stap je zonder morren in een vliegtuig naar Italië, Spanje, Portugal of Griekenland, waar de thermometer lachend boven de veertig graden uitkomt.....

Dán is het ineens anders.....

"Ja maar, daar hebben ze siësta".....

"Daar is een zwembad"...

"Daar waait een zeebriesje"......

Ach jongens...

Warm is warm.....

Veertig graden blijft veertig graden, met of zonder siësta.....

Zet hier een opblaasbadje in de tuin, hou je polsen onder een kraan en we zijn ook al een heel eind.....

Toch ben ik morgen best blij met een dag thuiswerken....

Eigen zweet in eigen huis....

Tussen het schoolwerk door kan ik misschien eindelijk die volle wasmand aanvallen.....

Want eerlijk is eerlijk: dit weer heeft ook voordelen.....

Een was droogt tegenwoordig sneller dan een kop koffie afkoelt.....

Binnen een uur kan de volgende lading alweer aan de lijn.....

Gratis zonnewarmte....

Geen droger nodig.....

Weer een paar euro bespaard.....

Dus mijn advies....?

Ga je niet ergeren.....

En probeer daarom ook vooral geen ventilator meer te kopen....

Ik verzeker je: ze zijn verdwenen.....

Opgelost.....

Verdwenen in een collectieve Nederlandse hittegolfpaniek.....

Niet bij de Action....

Niet bij de Gamma....

Niet bij de Praxis....

Niet bij de Mediamarkt....

Ze zijn op....

Hartstikke op....

Ze staan nu ergens in woonkamers hun uiterste best te doen om een zeebriesje na te bootsen, terwijl hun eigenaren dromen van verre vakanties in warme landen en tegelijkertijd klagen over de warmte hier.....

En ik....?

Ik kijk naar die veertig jaar moederschap achter me.....

Naar een dochter die haar eigen magie maakt....
Die bleef opstaan, ook als het donker was.... Die prachtige dochters grootbrengt, samen met Olaf sterk in het leven staat en haar creativiteit doorgeeft aan een volgende generatie....

Dan voel ik me misschien eventjes oud....

Maar vooral rijk....

Want veertig jaar moeder zijn telt niet in rimpels of kaarsjes....

Het telt in verhalen....

En wat een prachtig verhaal is het geworden....