Dag van:
Iets met stormschade...
Of nou ja... ietsje méér stormschade, zeg maar...
Volgens de weersvoorspellingsapp zou het ééécht allemaal netjes aan ons voorbijtrekken.....
Ja heus, ons zouden de storm en het zware onweer bespaard blijven....
En eerlijk....?
In eerste instantie tier je dan de boel bij elkaar, want wij snakken ondertussen ook wel naar een beetje verkoeling....
Ik had zelfs, bij gebrek aan ons eigen portie regen en onweer, de plantjes nog maar eens gesproeid.....
De tuinkussens lagen ook gewoon nog lekker in de stoelen.....
Waarom zou je die binnenhalen als er toch niets komt...?
Dus hup, de torenventilator weer aan en proberen te slapen.....
Niet al te laat, want Willem moest de volgende ochtend voorgaan in de kerk.....
Een belangrijke dienst, met een bijzondere gastspreker....
Gelukkig vielen we snel in slaap....
En het is maar goed dat Willem de kamer binnen kwam stormen, want anders had ik waarschijnlijk overal doorheen geslapen.... Zodra ik mijn ogen opende, zag ik één groot lichtspektakel....
Geen flits en dan tellen tot de volgende....
Nee, de hele hemel stond onafgebroken in de stroboscoopstand.....
Flitsen, donder, en een Willem die roept: "Deuren dicht! Deuren dicht".....!
Mijn stoere held zet zonder aarzelen twee stappen het terras op, de gietende regen in, onder een voortdurend oplichtende hemel.... Hij grijpt de deur en zet die stevig op de haak....
Vervolgens draait hij zich om om beneden alles te controleren....
En dan...
KLAAAAAAP! BOEEEEEM....!
De balkondeur vliegt weer open.....
Niet gewoon open....
Nee hoor, de complete deur vliegt eruit....
BAM! KNAL.....!
Tegen de muur.
"Willem!" gil ik, "de deur"....!!
"Die héb ik dichtgetrokken!" roept hij terug....
"Jaaa... nee... die ligt er weer uit"....!!
Vol ongeloof rent hij terug de kamer in, mompelend over haakjes die vastzitten en deuren die onmogelijk zomaar kunnen verdwijnen.....
Maar dan ziet hij het zelf....
Een afwisselend donkere en oogverblindend verlichte lucht.....
Wapperende gordijnen.....
Een gapend gat waar ooit een deur zat....
Maar... geen deur....
Samen stappen we vervolgens, met gevaar voor eigen leven en een indrukwekkende hoeveelheid onweer boven ons hoofd, het dakterras op....
En ja hoor...
Daar staat de deur....
Kaarsrecht tegen de muur.....
Alsof iemand hem daar zorgvuldig heeft neergezet....
Of erger nog: erin heeft gebeeldhouwd.....
En luister... het is bijna niet te geloven...
Het glas is nog heel....
De deur is simpelweg volledig uit de sponning getrokken....
Kan dat nog gemaakt worden...?
Met die vraag trekken we opnieuw de gordijnen dicht en besluiten we de ochtend maar af te wachten....
Maar eerst: de kerk....
Wat een geweldige dienst werd het.....
Met een gastspreker..... Otwin van Dijk....
Op zijn achttiende kwam hij door een ongeval in een rolstoel terecht.....
Maar er figuurlijk bij gaan zitten....?
Geen moment....
Wethouder, Tweede Kamerlid, de rollende burgemeester en tegenwoordig voorzitter van een ziekenhuisbestuur....
Iemand die werkelijk iets met zijn leven heeft gedaan.....
En wat kan die man vertellen....
Hij verbond alle rollen en facetten uit het verhaal waarin Jezus de lamme laat lopen met het leven van vandaag....
Indrukwekkend, inspirerend en ontroerend tegelijk....
En Willem en hij... die hebben iets samen.... Dat voel je gewoon....
Hij met zijn verhaal, Willem met zijn spoken words....
Een unieke combinatie die elkaar prachtig aanvult.....
Eenmaal thuis begon de zoektocht naar een oplossing voor onze inmiddels beroemde deur....
Ik appte een lieve collega-zorgondersteuner die laatst ongeveer hetzelfde avontuur had beleefd met een schuurdeur, om te vragen wie haar had geholpen....
Willem belde onze altijd drukbezette klusjesman, die vast geen tijd had, maar je weet maar nooit....
Ondertussen maakten we ook maar meteen melding bij de verzekering....
En nu is het afwachten.
Maar ja...
Dan denk je dat je alles wel gehad hebt....
Niet in huizen le Comte Lindeman dus....
Daar klinkt plots een geluid...
En geluid dat je niet hoort te horen....
Onze vaatwasser besloot ook maar eens de handdoek in de ring te gooien.....
Op een bijzonder creatieve manier zelfs.... Zonder dat iemand hem had aangezet, begon hij ineens water af te voeren....
Water dat er niet eens in zat.
Enfin....
Einde vaatwasser....
Maar goed... positief blijven hè....
Met dit warme weer is met de hand afwassen eigenlijk ook best gezellig....
Toch...?
...
Zucht....!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten