6 november 2026

Dag van:

Hoe zal de wereld er nu uitzien....?

Dat is natuurlijk dé grote vraag na een staaroperatie.....

Iedereen heeft het er altijd over: dat je ineens zoveel meer kunt zien, dat de wereld helderder wordt en de kleuren weer prachtig tot hun recht komen....

Vol verwachting doe ik 's morgens mijn gordijnen open, en wat zie ik.... 

Nou, eerlijk gezegd niet direct een wereld vol schitterende kleuren, er lijkt eerder een blauw filter overheen gelegd....

Dat is natuurlijk ook niet zo vreemd bedenk ik me, want er zit nog een flinke laag antibioticazalf op mijn oog....

Die mag ik er inmiddels voorzichtig een beetje afhalen....

Met een wattenschijfje maak ik mijn oog heel behoedzaam schoon, met in mijn scheiding de zo vaak uitgesproken woorden van Willem "niet in je ogen wrijven"....

Maar om nou te zeggen dat de wereld ineens een stuk helderder is geworden....

Nee, nog niet echt....

Het is beter dan het was, maar het is nog niet helemaal wat ik ervan verwacht had.....

Ach, de dag is nog jong, met ieder uur zal het vast een beetje beter worden.....

Verder voelt het of ik al het zand uit de zandbak van ons kleuterplein in mijn oog heb, en voel ik wat druk achter mijn oogbol..

Napijn van de injectie....

.

Beneden zit Willem al klaar voor de eerste druppelbeurt.....

Hij heeft de gebruiksaanwijzing inmiddels minutieus bestudeerd.....

Hij maakt zich alleen nog een beetje zorgen over hoe hij al die druppels en tijdstippen moet gaan bijhouden, maar gelukkig heeft hij daar mij weer voor.....

Ik zal straks wel even een schemaatje maken.....

Heel voorzichtig opent Willem een pipetje.... Nog voorzichtiger trekt hij mijn onderste ooglid naar beneden en laat één druppeltje in mijn oog vallen....

Nu vijf minuten wachten voordat het volgende druppeltje, uit een flesje erin mag....

Willem neemt zijn nieuwe taak bijzonder serieus.....

De oogdruppelverzorger is aangesteld en lijkt voorlopig niet van plan eenn functie elders te ambiëren.....

En dan begint het grote nietsdoen....want je kunt niet veel op zo'n dag....

Niet tillen, niet bukken, niet rekken en niet strekken.....

Gelukkig heb ik eergisteren de was al gedaan en is de wasmand leeg, de huishoudelijke taken heeft Willem op zich genomen..... Hoewel, dat deed hij voorheen eigenlijk ook al, omdat ik de hele dag werk.....

Op mijn lauweren rusten is niet echt mijn ding en dus probeer ik een sudoku op te lossen in het Max Magazine, maar sudoku's en ik zijn bepaald geen gelukkige combinatie.....

Ik begrijp werkelijk niet waar de logica zit. Drie cijfertjes heb ik goed, denk ik, maar waar de rest moet komen.....?

Gelukkig hoef ik me niet lang te vervelen....

Willem heeft vanavond namelijk een optreden in het crematorium in Dieren, ter gelegenheid van het Feest van het Licht, ook wel Allerzielen genoemd.....

En daarvoor moet natuurlijk gerepeteerd worden....

Hij installeert zich achter zijn bureau, verzamelt al zijn fluiten, zet de geluidsinstallatie aan en begint te spelen.....

Ik krijg anderhalf uur lang een privéconcert, en ik zal je zeggen: dat is bepaald geen straf....

Wat ik misschien wel kan en mag doen, is de vogeltjes buiten van wat eten voorzien.....

Ik zie dat de kleine silo's met pinda's alweer aardig leeg zijn....

Maar ja, de pinda's liggen I de ondersteuner plank in de kast en daarvoor moet ik bukken.....

Zou ik dan toch voorzichtig door mijn knieën mogen zakken...?

Ik besluit dat het wel moet kunnen en vul de silo's.....

De vogeltjes laten niet lang op zich wachten....

En dan word ik toch wel heel nieuwsgierig..... 

Wat ziet mijn niet-geopereerde oog eigenlijk nog in vergelijking met het oog dat net behandeld is....?

Ik houd mijn hand voor mijn geopereerde oog.....

Héé, wat ik met mijn betere oog zie, blijkt toch minder scherp dan wat mijn geopereerde oog inmiddels waarneemt.....

Dan houd ik mijn hand voor mijn 'eens'  slechte oog....

En ineens zie ik andere kleuren....!

Ja, er zit nog steeds een blauw filter over de wereld, als dat tenminste een filter is...

Misschien zie ik wel de ware kleuren van de wereld zoals ze bedoelt zijn..

En toch.....de lucht is blauwer, de blaadjes zijn groener.....

Het beeld lijkt scherper.....

En au wat is die zon scherp....

Ze hebben gelijk gehad...je ziet na zo'n operatie inderdaad helderder en scherper....

Ik wil niet zeggen dat ik er al ben, maar er is duidelijk verbetering, en dat geeft de burger moed....

Inmiddels is Willem vertrokken naar zijn optreden......

Ik warm ondertussen mijn zuurkoolschotel op.....

Zuurkool behorend bij mijn lijstje  lievelingseten, en dat ik eigenlijk alleen eet als Willem niet thuis is, want laat zuurkool nou net het vreselijkste gerecht zijn dat je hem kunt voorschotelen.....

Ieder zijn voorkeuren, zullen we maar zeggen.....

Na het eten zet ik de televisie aan.

En dan bedenk ik me ineens: zou ik de ondertiteling inmiddels kunnen lezen.....?

Ik probeer het.....en ja hoor....ik kan de ondertiteling volgen zonder mijn bril op te zetten.....

Alweer een verbetering....!

Het is allemaal nog niet optimaal, maar er moet natuurlijk ook nog een tweede oog geopereerd worden.....

En nu word ik toch wel heel nieuwsgierig naar het uiteindelijke resultaat.....

Ik pak mijn haaknaald erbij en probeer wat te haken.....

Dat lukt, al moet ik er toch nog even een extra lamp bij zetten.....

De steekjes van het kerstelfje waar ik mee bezig ben, zijn behoorlijk klein en priegelig, en die zie ik nog niet helemaal zoals ik zou willen....

Maar goed, ook dat komt vast nog....

En dan is er nog één ding dat ik graag wil proberen....

Ruim vierentwintig uur na de operatie mag ik weer voorzichtig douchen....

Maar zou ik ook in bad mogen, dan loop ik namelijk misschien nog wel minder risico dat er water over mijn hoofd en in mijn ogen komt.....

En mijn haren wil ik natuurlijk ook graag wassen....

Als ik mijn hoofd maar heel voorzichtig achterover houd, moet dat toch kunnen....?

Ik ga het proberen....

Ik heb werkelijk nog nooit zo voorzichtig in bad gezeten.....

Iedere beweging wordt zorgvuldig overwogen en mijn hoofd houd ik in een positie die waarschijnlijk nog het meest wegheeft van een ingewikkelde yogaoefening.....

Maar het lukt...

En zo komt er een einde aan mijn eerste dag na de operatie....

Een dag waarop ik niet veel mocht, weinig heb gedaan en vooral heel voorzichtig moest zijn.....

Maar het was toch een verhelderende dag. ..

Niet alleen omdat de wereld langzaam wat scherper en kleurrijker wordt, maar ook omdat ik steeds een beetje meer vertrouwen krijg in wat er nog gaat komen....

Het zandkorrelgevoel is verdwenen,  de drukpijn is veel minder, het blauwe filter is er nog, maar de wereld begint alweer kleur te bekennen...

En dat is toch een mooi begin...