Dag van:
Zulke dingen beginnen altijd heel onschuldig.....
"Zin in lunchen met z’n allen?"........
En hoppa, daar gaat weer een dag.....
Wij zijn namelijk die meiden die ooit met z’n vieren een klas overleefden waarvan zelfs doorgewinterde onderwijsinspecteurs spontaan gingen zweten.....
Een klas waarvan je dacht: als we dit overleven, kunnen we alles aan......
En blijkbaar schept gedeeld pedagogisch trauma een band voor het leven.....
Nu heb ik dit jaar trouwens een nóg intensievere groep, maar goed, dat is weer een andere therapiesessie.....
En we werken helaas ook niet meer samen al is de klas van dit jaar ook weer gezegend met een super team.....
Sommige mensen zeggen: je moet werk en privé scheiden.....
Goed voor je mentale gezondheid.....
Minder stress, beter voor tussen de oren....
Ja hoor....
Want anders zit je dus binnen zes minuten na de eerste cappuccino gewoon weer over leerlingvolgsystemen, ouders met meningen en mysterieuze roosterproblemen te praten....
Dus inderdaad… in theorie moet je werk en privé gescheiden houden....
In praktijk lunchen wij gewoon gezellig door....
Onze vierde musketier kon helaas niet.... Kinderen met schoolvakantie, geen stand-by echtgenoot (want tragisch genoeg niet werkzaam in het onderwijs en dus gewoon… aan het werk).....
We misten haar....
Maar alsof het universum dacht: 'hier, troostprijs', kwamen we weer een andere collega’s tegen.....
Het leek even alsof werkelijk iedereen in Bogota, Suriname, New York of Italië zat, waar ik eerlijk gezegd óók best had willen zitten, maar er bleken toch nog thuisblijvers.....
Maar ja bij de gedachte bleef het niet....en toen gebeurde het.....
Vanavond werd de zomervakantie geboekt....
Jawel....na een week kamperen met onze kampeervrienden gaan we tien dagen naar Kos....
Maart alsof dat zomaar even geregeld was......????.
Laat me lachen....
Ik heb vanavond meer vergelijkingssites gezien dan een gemiddelde reisagent in hoogseizoen.....
Cheap Tickets. Skyscanner. Tix.... Rechtstreeks, omwegen, andere vliegvelden.....
Vluchten met tussenstops waarvan je bijna in Mongolië uitkwam....
En serieus, soms scheelde het vier- tot vijfhonderd euro per ticket.....voor exact dezelfde vlucht......!!!!
Pakketreizen.....?
Direct weggeklikt....
Schandalig duur....
Hoewel… stiekem vind ik het altijd wel lekker makkelijk....
Maar nee, dit keer weer losse tickets en los hotel, want ons hotel zit niet eens in pakketreizen....
Logisch ook....
Niet iedereen zoekt een verblijf waar de vloeren kraken, het beddengoed handgewassen op het binnenplaatsje hangt en het personeel zo oud is dat ze om kwart voor negen al onder de wol liggen....
Daar krijg je dus gewoon een sleutel mee omdat er geen 24-uurs receptie is....
Wij vinden dat charme....
Anderen noemen het waarschijnlijk 'code rood'......
En voor een afzakkertje....?
Kos-stad heeft kroegen die 24/7 open zijn..... Daar heb je geen hotelbar voor nodig.....
Ontbijt....?
Zes passen om de hoek bij Fikos....
Waar Lusjan iedere ochtend vraagt hoe je geslapen hebt, Antonis omeletten bakt voor Willem alsof hij familie is, en, hopelijk, Dimitrios er weer staat, die we vorig jaar door zijn chemokuren zo misten....
Dan het straatje omhoog, bochtje om, verder omhoog naar Ioanna voor middagkoffie of verse watermeloensap onder de bougainvillea....
Daarna naar beneden langs de zee....
Dineren bij Stefanos....
En ik ben eerlijk…bij deze gedachten ben ik mentaal al weg....
Maar lieve hemel, wat was dat boeken weer een gedoe....
Vakantie begint tegenwoordig met overleven vóór je vertrekt.....
Voorpret....????
Geen opmerkingen:
Een reactie posten