Het voelde vandaag alsof mijn hoofd en mijn lichaam even niet meer bij elkaar lijken te horen.....
Je weet dat je lichaam van jou is, maar het voelt niet zo.....
Alsof je als het ware van een afstandje naar jezelf kijkt.....
Alsof je boven jezelf zweeft en jezelf vanuit een helikopterperspectief observeert.....
Niet helemaal jezelf voelen......
Ik ben er wel, denk en neem waar, maar het voelt alsof er een stukje afstand tussen mij en mezelf zit.....
Alsof ik naar een film kijk waarin ikzelf de hoofdrol speelt..... maar na de film weer uit die personage stap....
Het is niet alleen dat ik me vreemd voel in mijn eigen lichaam.....
Het is ook alsof alles wat er met me gebeurt, niet echt bij me binnenkomt......
Ik hoor de verhalen, ik denk na over wat er
over mijn ogen werd verteld, ik begrijp misschien ook wel wat de woorden betekenen, maar ergens voelt het alsof het over iemand anders gaat.....
over mijn ogen werd verteld, ik begrijp misschien ook wel wat de woorden betekenen, maar ergens voelt het alsof het over iemand anders gaat.....
En ik weet heus wel dat ik mezelf nu ook niet hoef te dwingen om alles te verwerken.....
Ik ben gewoon naar school gegaan.....
Ik heb met de kinderen gewerkt, gelachen met m'n collega's, een appeltaartje gebakken en meegenomen en natuurijk heerlijk verorberd....
Ik heb plezier gehad en meegedaan aan alles wat er op m'n pad kwam.....
En toch voelde het vanbinnen anders dan anders.....
Alsof ik wel aanwezig was, maar niet helemaal met mijn hele gevoel in die dag zat... .
Je kunt best een fijne dag hebben en je tegelijkertijd helemaal niet fijn voelen.....
Die twee dingen kunnen naast elkaar bestaan....
En ik hoef ook niet altijd de Wampie te zijn die alles met humor opvangt, die op school voor de kinderen klaarstaat en die overal iets van weet te maken.....
Ik mag ook een dag hebben waarop het allemaal wat minder vanzelf gaat....
Ik hoeft niet alles wat er op mijn pad komt meteen te accepteren.....
Ik hoef niet meteen dapper te zijn.....
Ik mag best iets niet willen, ook als ik weet dat ik er niet omheen kan.....
En ik mag ook gewoon verlangen naar een doodgewone herfstvakantie, waarin ik even nergens aan hoeft te denken.....
Ik wil alleen dat vanzelfsprekende gevoel dat het leven gewoon van mij is en dat ik er onbezorgd in kan rondlopen.....
Nou dat dus vandaag....
En oh ja.... ik heb dus herfstvakantie...




Geen opmerkingen:
Een reactie posten