woensdag 9 september 2026

9 september 2026

Dag van:
Het is echt niet overdreven…
Écht niet....
En het is ook niet eens dat ik nu zo verschrikkelijk moe ben of dat ik het allemaal niet meer trek....
Maar we zijn nu tweeënhalve week aan het werk en het voelt alsof we al een half jaar verder zijn…
Tweeënhalve week...!!
Dat is nog niet eens september voorbij...
En toch voelt het alsof we inmiddels al ergens halverwege het schooljaar zitten....
Zoveel aanpassingen...
Zoveel veranderingen...
Zoveel dingen die anders moeten dan anders...
En vooral: zoveel problemen die opgelost moeten worden....
Sommige dingen zijn inmiddels zó ingewikkeld en zó ontwikkeld dat ze eigenlijk niet eens meer uit te leggen zijn....
Je zou er een hele avond voor nodig hebben om iemand überhaupt te laten begrijpen waar het probleem precies zit...
En gelukkig…
Gelukkig kwam ik ook vandaag wel weer met oplossingen....
Dat dan weer wel....
Maar ergens zit daar ook een ongemakkelijke gedachte achter....
Want als je nu, na tweeënhalve week, al allerlei gaten moet gaan dichten…wat gaat dat dan over een paar weken brengen...?
En over een paar maanden...?
Sterker nog…
Hoe eindigt dit schooljaar...?

Maar weet je.....
Dan kom je thuis, ploft neer met een glas tomatensap en bladert even door de nieuwberichten...
Je had immers nog geen tijd gehad om weet te hebben van probleem in de wereld om je heen....
En dan lees je: Op woensdag 9 september 2026 is een kleuterleidster doodgeschoten bij een kleuterschool in de oostelijke Thaise provincie Chonburi. 
Thailand....best ver van je bed.... maar kleuterleidster.... oei die kwam even binnen...
En weer beland je in zo'n neerwaarts vergelijkings mechanisme..... het kan altijd erger.....

Maar is dat ook echt zo...?
Jazeker....!
Als iemand een dierbare verliest, zeggen we niet: "Tja, iedereen heeft zo zijn eigen problemen".....
Of... ieder huisje heeft zijn kruisje....
We erkennen dat dit specifieke leed van een heel andere orde is dan wanneer iemand zijn trein mist.....
We schalen onze taal op om recht te doen aan de diepte van iemands trauma.
Voor het individu is de eigen emmer die overloopt altijd het ergst.....
Maar de taal en onze empathie geeft ons de tools om te erkennen dat de ene emmer gevuld is met water, en de andere met vuur.....
Erg: Problemen met luxe, comfort of status (bijvoorbeeld: je internet ligt er een dag uit, of je favoriete restaurant is volgeboekt....
Erger: Problemen met relaties, emoties of zelfbeeld (bijvoorbeeld: een ruzie met een goede vriend, of zakken voor een belangrijk examen)....
Ergst: Problemen die de absolute basis van je bestaan bedreigen (bijvoorbeeld: acute hongersnood, zware fysieke marteling, of terminale ziekte bij een kind).....
Dit zijn situaties waarin de menselijke waardigheid en het pure overleven in het geding komen.....

Maar de emotionele waarheid is er ook nog: Jouw pijn is 100% legitiem en voelt op dit moment als het ergste wat er is....
Dat verdient erkenning en ruimte, zonder dat er direct aan gerelativeerd hoeft te worden.....
Je kunt iemands gebroken been niet genezen door te zeggen dat iemand anders beide benen mist.....
Het been doet nog steeds pijn en moet worden verzorgd.....
En zo werkt het met emoties ook......

Neem nou vandaag ook de begrafenis van de oude koning van Noorwegen...
Ik heb m terug gekeken toen ik thuis kwam...
Zou die lieve koningin Sonja's verdriet minder zijn als ze nou zou denken 'ach mijn lieve Harald was al 89'...?
Vast niet....

Ach en wat een prachtige begrafenis....
Weet je wat me nou overkwam....?
Ik had op een gegeven moment helemaal niet meer het gevoel dat ik naar een staatsbegrafenis van een koning zat te kijken....
Al die lieve worden.... en die schitterende bloemen harten om de kist....
Dat onwijs gave nummer van 'Abide with me', gezongen door dat gospelachtige koor dat in de kerk verdeeld stond te swingen....
Één en al liefde straalde die begrafenis uit...
Liefde voor een geliefd mens die toevalig ook nog eens koning was....
In beelden, in muziek, in gebaren en blikken, in rituelen.... en vooral in de ogen van de aanwezigen en degene langs de kant van de weg....
Wauw.... wat mooi..... 

(Foto's uploaden werkte niet vandaag)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten