zaterdag 17 oktober 2026

17 oktober 2026


Dag van:
Even naar Duitsland rijden om de tank van de auto van manlief te vullen....
Iemand die je lief is,  en al een maand niet gezien had maar gister weer tegenkwam, alweer tegenkomen als je het tankstation in Duitsland in loopt...
Heerlijke verrassing...dat maakt een maand uit zicht weer goed...

Thuiskomen, de tuindeur opengooien en

meteen weer dicht want een mega hagelbui met onweer gaat over ons heen....
Wauw...zon, regen, hagel, wind en onweer... het is echt wel herfst hoor.....
En even denk ik aan het ritje Duitsland vanmorgen en de file aan de andere kant van de weg, vol Duitsers in campers, met dakkoffers op de auto of caravans trekkend, die hier nog even vakantie komen vieren...
Ik wens ze een fijne vakantie...

Normaalgesproken zouden wij in Parijs zitten, zoals we dat zo vaak doen in de herfstvakantie...
Maar a) het hondenpension is met pensioen en vindt maar eens zo snel een ander pension voor drie honden...
En b) er is nogal wat aan de hand in Parijs....
Frankrijk lijkt wel in de beginfase van een burgeroorlog te zitten.... en dat speelt zich vooral ook af in de hoofdstad...
Wat daar gebeurt is een revolutie van extreemlinkse en extreemrechtse relschoppers en criminelen die graag geweld gebruiken....

En Macron lijkt wel te zwak om het land in goede banen te leiden.....
Maar een democratie die zichzelf niet verdedigt, met alle middelen die nodig zijn, gaat onderuit.....
Soms ben ik wel eens bang dat het in Nederland net zo'n vaart gaat lopen.....
Één troost; Frankrijk/Parijs is al zo lang als haar geschiedenis en revolutionair land...
Ik weet niet beter of er is, als wij er zijn (ook als wij er niet zijn trouwens),  altijd wel een demonstratie, relletje of opstootje....
Maar wat er nu gebeurd is wel heel extreem...
Je wilt nu niet in Parijs onder de herfst gekleurde bomen lopen of lekker op een verwarmd terrasje zitten, want overal liggen extreme rellen met veel geweld op de loer....

Dus rijden we vanavond naar Mijdrecht waar we mijn zoon en familie ontmoeten om een avondje te bowlen en te grillen....
Het verkeer zorgt ervoor dat we beiden, de één vanuit Haarlem en wij vanuit Arnhem, natuurlijk weer verkeersoponthoud hebben en iets te laat aankomen...

Maar de bowlingbaan cq het grillrestaurant zijn tolerant en de tijd gaat pas in als we bij de ons toegewezen baan 1 zitten....
En nee hè.... Willem die altijd mis gooit, gooit in de eerste worp een strike....
Bowlingtalent komt met de jaren zullen we maar zeggen...
Zelf merk ik dat misschien dan wel het talent niet afneemt, maar de kracht van het gooien welzeker....
Maar ach, het is wat kleindochter Luna zegt "oma het gaat om de gezelligheid" en dat is precies ook mijn gedachte....
We gooien 10 rondes, Willem staat bovenaan... en dan zit de tijd erop....
Volgende ronde is schoenen inleveren en naar het restaurantgedeelte...
Willem, Robbert en Michael gezellig in gesprek en schoondochter Tamara en ik ook samen babbelen....
Luna is even druk met de telefoon...
Ondertussen is het een titanenstrijd om de slavinken... en een Willem die zich bijna de complete vlees voorraad toe-eigent en dus ook de grillplaat...
Daarbij houdt hij zich niet aan de regel dat vlees met een houten vork op de plaat gelegd en gedraaid wordt maar gebruikt zijn metalen vork waarbij hij ook de karig overgebleven stukjes vlees van de anderen tot de zijne maakt....

Laat ik het zo zeggen; we zien we een stukje ouderwetse Willem terug....
Ondertussen fixt Robbert ook even mijn digiD app....heerlijk zo'n handige digizoon....
En vertelt Michael over zijn nieuwe liefde die we vanaf de foto alleen al, meteen goedkeuren en in ons hart sluiten....
Al met al is het een heerlijk samenzijn, alleen veel te kort....
Dat wordt dus snel maar weer afspreken....
Als alle medische ellende en beetje achter de rug is....
En toch hè, ga ik de strijd met mezelf aan en rijd ik zelf, IN HET DONKER, terug naar huis....
Ik heb mezelf duidelijk wat te bewijzen...
Maar dan alleen omdat Willem naast me zit hoor en ik weet dat ik het stuur kan overdragen als het écht niet lukt....
Alleen rijdend in de auto ga ik die strijd met het donker, de half schijnende maan, de tegenliggers met hun felle lampen, niet aan....

Enfin, de herfstvakantie is goed ingeluid...!




































Geen opmerkingen:

Een reactie posten