Vrije dag.... beetje uitslapen mag...
Ahum....
Gepraat, gelach, gestommel, gestampt op de trap... je zou denken dat een verlate Piet rommel de bommel je schoen nog komt vullen....
Hmzzzz.... omdraaien en nóg even doezelen...
Maar dan.... getimmer, gebonk, geboor, glas gerinkel....
Dag uitslaapmoment.....
Ik ben ineens klaarwakker..
Dat is waar ook.. ze komen na vijf maanden wachten de ruit in Willems werkkamer vervangen....
Help... m'n slaapkamerdeur staat nog half open....
Ik geef de deur een zwieper... geen zin in werklui die de slaapkamer in gluren...
Maar.... ik moet plassen....
Wat een gedoe op de vroege ochtend....
Nou, het raam zit erin....
De mannen zijn verdwenen, de rust is weergekeerd en de pas is geloosd...
Laat mijn dag nu maar rustig beginnen...
Als ik eenmaal aangekleed ben, plingt mijn telefoon....een appje van mijn vriendin Annet: "Ben je vrij... en kom jij dan nog vandaag"
Tja en dan begint het....dat ongelooflijke spel op mijn schouders....
Op mijn ene schouder zit een engeltje dat zegt: "Ja, leuk, dat wel, maar je moet ook nog even iets voor Willem maken, en die laptop van school heb je niet voor niets meegenomen, er ligt vast nog genoeg werk te wachten"....
Op mijn andere schouder zit ook zo'n schitterend wezentje....
Alleen heeft die een heel andere boodschap: ah joh, zometeen ben je weer geopereerd en moet je weer thuisblijven en moet je voorzichtig doen, dan heb je nog tijd genoeg om al die dingen te doen, ga er lekker op uit met je vriendin....even genieten, mens"....
En wie moet er nu winnen....?
Ik probeer eerst nog een soort gulden middenweg te vinden, maar even overleggen met Willem. Of het dat nou de verantwoordelijkheid afschuiven...?
'Willem, wat denk jij, heeft het allemaal nog even tijd'...?
Willem is gelukkig heel redelijk, als het maar vóór 29 november klaar is....
Nou, dat lijkt me toch een zee van tijd...
Voor school kan ik nog een hele week werken als ik straks weer thuiszit....
Dan zijn er nog de Sinterklaasgedichten....
O jee, die moeten ook tussendoor....
En er moeten nog twee dingetjes voor de kerstboom gehaakt worden voor de kinderen want die hebben we over twee weken nodig....
Maar weet je wat, na al die hectische dagen, vol overleg, met geregel, twijfels en dilemma's, én het vooruitzicht van de volgende staaringreep, heb ik ook gewoon recht op een dagje uit....
Bovendien moet ik tanken, want de tank is zo goed als leeg en dat ga ik natuurlijk in Duitsland doen, want daar kost de benzine maar € 2,16.....
Je moet tenslotte op de komende die decembermaand voorbereid zijn en een beetje verstandig blijven...
Dus stuur ik Annet een berichtje: "Ik kom naar je toe"....
En zo geschiedde...
Een halfuurtje later sta ik voor haar deur... Eerst gezellig koffie drinken, even bijkletsen en de laatste nieuwtjes uitwisselen...
We hebben allebei weer genoeg meegemaakt om een dag mee te vullen maar we doen het in een kwartiertje....
Daarna stappen we in de auto en rijden richting Duitsland....
Tanken gaat voorspoedig en dan komt de grote vraag: wat gaan we nu doen...?
Nou, Annet heeft al een tijdje het plan om eens naar het oude winkelcentrum te gaan waar we vroeger allebei vlakbij woonden: winkelcentrum Presikhaaf....
Dus draaien we de auto om en rijden richting Nederlands grondgebied...
De regen komt inmiddels met bakken uit de hemel, maar dat mag de pret niet drukken... We kunnen heerlijk droog onder de overkapping van het gezellige winkelcentrum lopen....
Na de renovatie heeft het een heel ander gezicht gekregen, het ziet er tegenwoordig knus en verzorgd uit...
En dan... gaan we los...
De ene winkel in, de andere winkel uit....
En nog eentje....en daarna nóg eentje....
Maar er begint iets merkwaardigs op te vallen....
We lopen een winkel uit met een tasje, de volgende winkel uit met nóg een tasje, en daarna weer eentje...
En zo stapelen de tasjes zich op.....
Onze handen raken steeds voller en onze loopruimte steeds kleiner.....
We shoppen ouderwets zal ik maar zeggen.... iets met zwakke remmen....
En het zijn allemaal leuke dingen.... warme dingen...
Zelfs voor Willem heb ik twee prachtige truien gevonden....
Kijk, dat is dan weer mooi meegenomen, die man moet tenslotte ook een beetje aangekleed blijven....
Na een tijdje alarmeren onze voetjes en striemen in de handen van hengsels van tassen en zakken ons, dat we wel een pauze verdiend hebben....
Bij Bakker Bart nemen we koffie en een saucijzenbroodje....
Even zitten, bijkomen, de voetjes rust gunnen en de vingers weer in normale stand te laten komen....
Er staan nog twee winkels op het programma....
En, veroordeel ons niet,....zelfs daar komen we niet met lege handen naar buiten....
Sterker nog, het zijn deze keer geen bescheiden tasjes, maar behoorlijke exemplaren.....
Eén tas bevat zelfs twee schoenendozen....
Als je gaat shoppen, moet je het ook goed doen... toch....
Ondertussen begint er toch een klein praktisch probleempje te ontstaan....
Zou ik nog op tijd thuis zijn voor Willem...? Hij heeft vanavond zijn ronde-tafelmaaltijd en het zou leuk zijn als hij dan meteen een van zijn twee nieuwe truien aan kan trekken....
Helaas... de tijd heeft gewonnen, ik ben te laat...
Geen nood, ik hang de truien netjes over zijn stoel, dan ziet hij bij thuiskomst meteen dat ik de aankoophand weer eens over mijn hart gestreken heb.....
We hebben onderweg ook nog een heerlijke Indische maaltijd gehaald.....
Dus eenmaal thuis hoef ik niet meer te koken....
's Avonds zit ik heerlijk voor de televisie, met mijn Indische eten en de programma's waar ik zelf naar wil kijken....
Jaaaaaa 'droomhuis op het platteland'....
En terwijl ik zo zit na te genieten, bedenk ik dat het eigenlijk een fantastische dag was....
Het engeltje op mijn schouder heeft vandaag het onderspit gedolven....
Het andere poppetje heeft gewonnen....
En eerlijk gezegd: ik heb er geen spijt van...
Mijn kast is alleen wel weer een stukje voller, een de planken van Willems kleding ook....
Ik denk dat ik me de volgende shop hoos op iets anders moet richten.... een nieuwe kast kopen of zo....
De shopitus is een naar virus...
Een aandoening waarbij je een winkel ingaat voor één dingetje en er met zes tassen uitkomt....
En het vervelende is: er schijnt geen enkel medicijn tegen te bestaan.....
Behalve misschien... een volle portemonnee...






Geen opmerkingen:
Een reactie posten