Dag van:
'Is er bij jullie ook storm op komst', hoor ik diverse collega's aan elkaar en aan mij vragen....
We hebben het er bijna allemaal over op het kleuterschoolplein....
Maar hoe ik de....must have voor leerkrachten....'weer en radar' of 'buienalarm' app ook bestudeer....geen zuchtje wind of storm te bekennen....
Dat kinderen druk worden bij een weersomslag is geen toeval of inbeelding, dat heeft heus wel een oorzaak....
Het komt door veranderingen in de luchtdruk en de luchtvochtigheid.....zélfs als er geen echte storm losbreekt, voelen kinderen de veranderende atmosfeer aan in hun zenuwstelsel, wat leidt tot extra energie, prikkelbaarheid en onrust.....
En die verandering komt er....
In de vorm van een hittegolf....
Jemig wat een korte lontjes overal...
'Ik loop het ene brandje na het andere te blussen' zucht een collega....
En zelfs ik doe iets wat ik normaliter nóóit doe, ik zet mijn gehoorapparaten een standje of zes zachter....
Tja, en kinderen zijn net spiegels; als leerkrachten of opvoeders onbewust de spanning van het weer overnemen en de kinderen dan bijvoorbeeld vaker corrigeren, reageren de kinderen daarop met nog meer drukte......
Want ja, wij weten dat de hitte eraan zit te komen.....
En zij voelen dat wij dat weten .....
Daarbij weten zij weer dat er voor de ene helft kleuters morgen een schoolreisje op de planning staat en voor de andere helft (mijn helft), een pleinfeest met stormbaan en draaimolen.... en dat voelen wij op onze beurt....
Het vicieuze rondje dus....
Wij weten, zij voelen- zij weten wij voelen....
En dan zo'n juf die ook nog eens vertelt dat
de zomervakantie eraan komt dat het zondag vaderdag is, dat ze naar andere klassen, met andere juffen en kinderen gaan na de vakantie.... tja en dan krijg je dit dus....
de zomervakantie eraan komt dat het zondag vaderdag is, dat ze naar andere klassen, met andere juffen en kinderen gaan na de vakantie.... tja en dan krijg je dit dus....
Het lijkt soms wel op een oorlogsgebied op het plein....
In de klas is het al niet anders....
En de lontjes lijken steeds korter te worden...
Heb je ze nét allemaal op hun plek met en werkje of een boek.... hoppa, ontploft er weer eentje.... en doet de volgende vrolijk mee.....
Zelfs in de kring zijn ze niet rustig te krijgen met een filmpje of digibord spelletje....
Steeds is er wel wat...
Niet snel genoeg aan de beurt komen of twee verschillende plaatjes tijdens memory....
Geen leuk liedje....
Hij zit aan me juf....
Ik wil niet meedoen juf....
Zucht....
En ik zoek naar kansen, ik zoek naar uitwegen , uitdagingen, oplossingen....
Tot ik op Bollo stuit....
Bollo, de mascotte beer van Landal Greenpark, die tal van avonturen filmpjes op YouTube heeft staan....
Ik kan 'm wel zoenen....
Ze zijn stil en kijken ademloos....
Bollo mijn held....
Een beer zonder kort lontje, zonder stress, met eindeloos geduld en vol avonturen....
Mijn gehoorapparaten kunnen weer op standje normaal, mijn mondhoeken voel ik weer een verdieping hoger gaan tot standje glimlach en mijn energielevel staat weer op groen....
Op naar morgen....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten