Dag van:
De stofzuiger zoemt beneden...
Willem zorgt voor een zo hondenhaar vrij mogelijke huiskamer....
Zelf stap ik in de auto op weg naar de Jumbo voor 4 saucijzenbroodjes...
De buurtjes komen zo, en een beetje lekkers bij de koffie is toch wel aardig nietwaar....
Het is elf uur, daar zul je ze hebben, Bas en Lisa....
Lisa weliswaar iets later maar een hoogzwangere neem je niks kwalijk... zeker niet met dit weer....
Natuurlijk zijn onze honden (zij hebben Otis van een bijzonder soort dat ik niet onthouden kan) onderwerp van gesprek...
Babs voelt feilloos aan dat Lisa iets levends in haar buik heeft want zij snuffelt continu...
En meestal is Babs niet zo nieuwsgierig....
En al snel gaat het ook over het woongenot hier, al zit er een grasveld tussen, naast elkaar.....
We hebben de dikste schik om onze overeenkomstige ervaringen met het huis...
De irritatie om de ondervloerse verwarming....
Stof en haarvangers zijn het....
En de irritante plek van het moderne verwarmingselement op onze slaapkamers die ervoor zorgen dat je nooit je tweepersoonsbed op een beetje fatsoenlijke plek neer kan zetten zonder dat er eentje zich aan dat element stoot....
Maar gelukkig zijn we ook blij.... met de plek aan het water en het bos.....
Met de kleine grappige elementen zoals de treetjes van de keuken maar de kamer, de reling, de vorm van de ramen in de keuken, die je het gevoel geven dat je je in de stuurhut van een boot begeeft....
De twee katten laten zich natuurlijk niet zien...
Dat wordt dus fotootjes sturen....
Bas en Lisa zijn de deur nog niet uit of Bets komt wel tevoorschijn.... zul je net zien natuurlijk, stuk schuw eigenwijs....
Bengel blijft echter onzichtbaar.... die slaapt haar nachtroes ergens uit of is de vogeltjes of konijntjes in het bos achterna....
Maar ik weet zeker dat alles goed komt straks onder het liefdevol toeziend oog van Bas en Lisa....
Wat een pak van ons hart die twee....
 |
| (Einde tour in Parijs) |
"Tjonge, we hebben wel vakantie hè", verzucht Willem die al zijn tweede serie aan het kijken is sinds we weer thuis zijn....
Ik kijk op van mijn haakwerk..... ik doe eigenijk niet anders deze vakantie... steken tellen, meerderen en minderen en genieten van een fraai eindresultaat...
"Ja, dat hebben we" opper ik instemmend....
Vakantie betekent dat je vrij bent van verplichtingen, zodat je tijd hebt om te rusten en te ontspannen.....
En dat doen we al twee weken eindeloos heerlijk....
Het woord vakantie komt trouwens van het Latijnse woord vacare, wat leeg zijn betekent.....
Vroeger in de Middeleeuwen werd het gebruikt voor periodes waarin de rechtbank niet werkte en er geen zittingen waren.....
Fijne periode om dingen te doen die niet door de beugel konden....
Maar oké, het Latijnse werkwoord vacare betekent dus letterlijk "leeg zijn", "vrij zijn" of "open staan".....
Het geeft aan dat je even geen taken hebt en dat je agenda leeg is.....
Snap alleen even niet hoe het een werkwoord kan zijn als je juist niet hoeft te werken....
Al vind ik reizen in je vakantie dus duidelijk weer wel een werkwoord.... en wat voor eentje...!!!
En leeg zijn.... jeetje, wat voor gevoel krijg ik daarbij....??
Ja, een mens kan zich best wel leeg voelen geloof ik, maar die leegte is geen fysieke afwezigheid van leven, maar zie ik meer als een diepe emotionele of mentale afvlakking......
Dit gevoel ontstaat vaak door stress, onderdrukte emoties of een gebrek aan zingeving.... en dit kan toch juist niet de bedoeling zijn van vakantie....
Vakantie biedt juist ruimte voor ontspanning, zelfreflectie en herstel.....
Het doorbreken van de dagelijkse routine om weer even op kracht te komen....
En dit alles lijkt me toch tijdelijk behoorlijk levensvullend....
Ik lees weer, heb tijd voor de natuur om me heen, er is ruimte voor ontmoetingen en in mijn gedachten leeft weer wat anders dan school....
Ik had zelfs een heuse nachtmerrie vannacht....
Er is dus weer ruimte voor verwerking van wat diep zat....
En het lekkerste van alles.... ik heb tijd om weer eens te genieten van heel veel dingen...
Niet even snel genieten, maar het echt op je in laten werken....
Het leven is ineens weer even veel ruimer geworden.... en vooral niet leeg....
Ook iets van terugkeren naar de kern....
Een terugkeer naar wie ik ben zonder alle rollen, verplichtingen en deadlines van het dagelijks leven......
Een wegvallen van die constante ruis van 'moeten'....
Maar ruimte voor stilte, reflectie en oprechte verbinding met mezelf en mijn omgeving.....
Doe mij nog maar vijf extra weken.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten