Dag van:
Soms heb je zo'n drukke tijd achter de rug, ik op mijn werk vooral, dat je bijna vergeet hoe gezellig het is om gewoon weer tijd te hebben voor de mensen die je lief zijn.....
Tuurlijk ga ik zo af en toe heus wel met mijn vriendinnetje eropuit en gaan we ook wel op visite, maar nu de agenda eindelijk leeg is, is er weer ruimte voor spontane lange gesprekken of appjes, samen lachen en weer wat herinneringen maken.....
Wat voelt dat heerlijk....!
Vriendschap is als zonneschijn: je merkt pas hoeveel je het gemist hebt als het er weer is....
Ik geniet er met volle teugen van dat mijn sociale leven weer wat opbloeit.....
Tegelijkertijd voel ik ook de schaamte dat ik zo weinig tijd voor iedereen heb als ik werk....
Dat je op deze leeftijd niet alles meer tegelijk kan doen en je je kop vaak maar bij één ding kan houden....
Dat zijn de momenten dat ik naar mijn pensioen uitkijk...
'Je moet je goed voorbereiden als je dat laatste werkzame jaar ingaat hoor' hoor ik zo vaak om me heen....
En vooral twee mensen in mijn leven proberen me dan ook te wijzen op wat me te wachten staat...
De één is meer van ' denk eraan dat je leven ineens maatschappelijk van minder belang is, dat je voelt alsof je niet meer meedoet en meetelt. Je ineens niet meer van betekenis bent'....
De ander wijst me er juist op dat ik fysiek en mentaal zoveel meer rust krijg omdat er tijd is, omdat niks moet maar je alles mag op jouw tijd....
En dat dat heel lang duurt voor dat werkelijk in je is geland....
Beide meningen neem ik steeds met me mee....
Maar vandaag kwam daar dus bij dat ik zó uitkijk naar weer die leuke contacten, de echte betrokkenheid voor je vrienden, daar weer tijd in kunnen investeren....
Niet meer thuiskomen en moe in je stoel ploffen....
Maar je kinderen en kleinkinderen van als je daar zin in hebt, en wanneer je maar wil....
Niet meer de weekenden vooral gebruiken om bij te komen...
Of juist elk vrij moment in je werk te steken om maar bij te blijven....
Niet meer rekening houden als je uit wil dat je de volgende ochtend vroeg op moet....
Of zoals vanavond heel lang appen met een mede Griekenland liefhebber, zonder op de klok te letten omdat je vroeg op moet staan...
En ik denk dat het opnieuw een zoektocht naar jezelf wordt....
Wie ben ik nou nog nu ik niet meer werk en dat terwijl ik daar zoveel eigenwaarde en betekenis uit haal...
Wat blijft er over....?
Hoe moeilijk ga ik het vinden om leerlingen los te laten.... vooral die leerlingen met dat onbegrepen gedrag, die zich toch altijd gekend en gezien voelen bij mij....
Een kans kregen ook als anderen ze al hadden opgegeven....
Vaak met succes en soms ook niet....
Hoe ga ik mijn grote liefde voor schrijven een plek geven...?
En hoe zal het in Willem en mijn relatie gaan...?
Willem die nu frequent zucht dat ik te weinig tijd heb, teveel met mijn werk bezig ben en met mijn hoofd en hart meer daar op school ben....
Maar dan ineens zullen we 24 uur bij elkaar zijn.... en ruimte is wel iets dat we beide nodig hebben...
Hoe gaan we daar vorm aan geven....?
Och zoveel vragen zijn er.... zo'n open hoofdstuk voor straks over een (school)jaar....
Maar één ding staat vast, ik ga de vriendschappen weer koesteren en inhoud geven....
Vandaag naar Duitsland met Annet...
Ze is weer ietsje beter ter been en wil zichzelf verwennen met heerlijke Duitse lekkernijen....rebekuchen, Deutsche brödchen en meer van die dingen....
Even wat anders dan pijn en ongemak...
En ik ga graag mee want mijn auto kan nog wel wat benzine gebruiken...
Oké, die kl*** file voor de grens neem ik dan maar op de koop toe....
Maar het is wel even schrikken als de benzineprijzen zo goed als helemaal niks meer schelen....
De boodschappen doen dat echter wel...
Als ik zo mijn boodschappentas zie, vol dozen kattenvoer en blikken hondenvoer, pakken kaas, allerlei broodjes en weet ik wat voor heerlijkheden, dan zou ik bij de Jumbo al bijna failliet zijn....
Hier betaal ik maar 44 euro...
En vraag ik me af hoe dat toch in hemelsnaam mogelijk is....
Enfin, het was weer een vruchtbaar vakantiedagje...
En ach ja, was drie is ook gedraaid...
Niets ruikt meer naar camping nu....
Als is klaar voor luchtjes van straks....de tzaziki en olijven, souvlaki en ouzo....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten