Dag van:
Afscheid van een schooljaar....
Afscheid van een klas vol kanjers...
En zo brak de laatste schooldag van het schooljaar aan.
We voelden het allemaal....!
Je probeert er een feestje van te maken maar toch voelt die weemoed om dat afscheid van straks als een steen in je buik.....
Het waterijsje smaakte heerlijk.....
We maakten ook samen een échte taart met slagroom en spikkels.....
We kregen zelfs van de ouderraad ook nog een heerlijk aardbeien vanille ijsje en mochten kiezen of we dat op een hoorntje of in een beker wilden.....
We speelden heerlijk buiten en hebben samen de klas leeg geruimd.....
Alle spullen staan nu op de gang....
Mijn rug draaide ondanks de enorme inzet van mijn assistente, overuren....
Maar onvermijdelijk kwam daar toch dat afscheid....
Nog even die mooie herinneringen ophalen, met een lach en een traantje....
De laatste knuffel, de laatste hand....
Dag juffen, dag lieve knappe leerlingen, we zijn zo trots op jullie...!!
Wat zijn we ook afschuwelijk verwend....!
En dat terwijl de kinderen waar we het afgelopen jaar mee mochten werken, al zulke cadeautjes op zich waren....
Net als de ouders zelf die in alle openheid samen met ons de hoogtepunten, de zorgen en de verdrietjes deelden....!
Het was een ongekend en zeker onvergetelijk jaar.....
Pinguïns staan symbool voor liefde, trouw en evenwicht...
Ze kunnen niet vliegen, maar zwemmen als de beste....
Dit leert je om je aan te passen aan situaties waarin je je misschien "vast" voelt zitten op het land....
En wat was het een pinguïnwaardig jaar....
We kunnen dan misschien wel niet 'vliegen' maar tjonge wat leerden we dit jaar 'zwemmen'.....
Niet alleen de kinderen maar ook wij als klassenteam....
Wat hebben we een mooie ontwikkelingen gezien het afgelopen schooljaar.....
Vriendschappen, zelfredzaamheid, weerbaarheid, zelfvertrouwen, samendoen, delen, helpen en zoveel meer....
Als je in je hart die Pinguïn blijft zullen beperkingen je niet in de weg staan..... DROOM....!!!!
Droom niet over wat je mist,
maar over wat je kunt.
Zoals een pinguïn niet vliegt,
maar de zee zijn vleugels gunt.
Iedereen heeft zijn eigen kracht,
zijn eigen weg, zijn eigen licht.
Blijf dromen in mogelijkheden,
want dáár begint jouw mooiste zicht.
Zo ongeveer waren de afscheidswoorden in de laatste weekbrief naar ouders....
Een onvergetelijk jaar is het zeker.... in alle opzichten....
Nog nooit eerder werkte ik met zulke enorme niveau verschillen in één klas....
Nooit eerder zoveel maatschappelijke disciplines als dit jaar....
28 Instanties, externe functies om mee te overleggen en mee samen te werken....
Nooit eerder zoveel medische protocollen in één klas.....
Zo verschrikkelijk hard gewerkt.... met zo een dijk van een klassenteam....
Nooit eerder ook zo hard gewerkt terwijl ik ziek was en toch doorging.... griep of een geblokkeerde rug, ik ging door....!
Dankzij de teamspirit backup van mijn team in de klas....
Zó hard gewerkt ook dat de discipline me nog in het bloed zit en loslaten nog niet lukt....
Dat vakantiegevoel zal zachtjes en langzaamaan moeten landen....
Zelfs de overdracht aan onze kattenoppas gaat half langs me heen....
Maandag de dag dat we maar de camping van, voelt nog mijlenverweg....
Er zit nog teveel 'doen en werkdrift' in me....
De avond vul ik dus maar met in de tuin werken....
Willem is een schat hoor, dat hij alle heggen snoeide.... maar alle restafval ligt nog in de borders, drie tuinlampjes gesneuveld, mijn leuke kabouters op een boomstam kapot..... en natuurlijk groeit het onkruid als kool.....
En dan morgen maar wassen draaien omdat er tóch kleding in die koffers moet...
En de kampeerspullen moeten nog uitgezocht worden....
We gaan dan wel in een huisje maar je moet toch ook zelf spullen mee nemen....
Genoeg te doen dus nog....
Misschien dat maandag dat vakantiegevoel binnenkomt.... als we Strandheem oprijden....
We gaan het zien....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten