Gisteren was de bovenverdieping aan de beurt.....
De wasmachine draaide overuren en alles wat ook maar enigszins naar wasmand rook, verdween erin.....
Vandaag mochten de bedden eraan geloven....
Bedden afhalen, beddengoed wassen en vervolgens de benedenverdieping onder handen nemen.....
Je rolt werkelijk van de ene werkdruk de andere in.....
En dát noemen ze dan vakantie...
Gelukkig heb ik een ontzettend lieve
echtgenoot die een zwak heeft voor stofzuigen en dweilen.....
echtgenoot die een zwak heeft voor stofzuigen en dweilen.....
Die afdeling laat ik met alle liefde aan hem over.....
Dat scheelt weer een paar zweetdruppels....
Maar daar blijft het natuurlijk niet bij....
Er moet afgestoft worden.....
Spullen waarvan je je afvraagt waarom je ze überhaupt ooit bewaard hebt, moeten uitgezocht worden.....
Weggooien, opruimen, planten water geven... en dan ben ik vast nog de helft vergeten....
Ondertussen draaide mijn eigen inwendige airconditioning op volle toeren....
Ze zeggen niet voor niets dat zweet de airco van je lichaam is....
Nou... die van mij heeft vandaag bewezen dat hij uitstekend functioneert....
Mijn lichaam deed er werkelijk alles aan om die keurige 37 graden vast te houden....
Wat ik ook dronk, het leek rechtstreeks weer via mijn voorhoofd naar buiten te komen....
Maar...
We hebben het geflikt...
Het huis is schoon...
De poezenoppas kan zonder gêne de voordeur openen....
En dan denk je: "Mooi, klaar"...!
Mis...
Nu begint afdeling 'campingspullen verzamelen'....
Gelukkig wordt het deze keer een huisje en geen tent....
Dat scheelt minstens drie auto-aanhangers aan bagage....
Maar toch...
Handdoeken, theedoeken, vaatdoeken, afwasmiddel, schoonmaakspullen, boodschappen...
En vooral niet vergeten: zout, peper en kruiden....
Want geloof me... als Willem 's morgens geen zout op zijn eitje heeft, begint de vakantie met een nationale ramp....
Daarna volgt afdeling 'dierenlogistiek'....
Is er voldoende kattenvoer...?
Ligt de snack verwentrommel nog lekker vol...?
Ooooh en de medicijnen van de honden...
En waar liggen de hondenpaspoorten...?
Je denkt werkelijk overal aan...
Nog één keer naar boven....
Schoon beddengoed klaarleggen om morgen over de bedden te doen voor de poezenoppas....
De kattenbakken verschonen....
Niet dat onze katten daar veel gebruik van maken, want die leven het grootste deel van de dag buiten....
Maar netjes is netjes....
En dan...
Heel voorzichtig...
Komt het vakantiegevoel eindelijk een beetje om de hoek kijken....
De koffer mag worden ingepakt....
Niet zo ingewikkeld als straks voor Griekenland, waar je ook nog een beetje wilt flaneren over de boulevard....
Op de camping ligt dat gelukkig iets anders....
Sterker nog... flaneren met een wc-rol onder je arm richting het toiletgebouw is sowieso geen succesvolle modeshow....
Gelukkig hebben wij een huisje mét eigen douche en toilet....
Dat scheelt weer...
Qua kleding houd ik het graag makkelijk...
Een luchtig zomerjurkje.... heerlijk....
Want aan het joggingpak-gehalte dat je op sommige campings ziet, doe ik toch echt niet mee....
En Willem verschijnt ook gewoon in een nette korte broek en T-shirt....
Zo'n mouwloos hemd waarbij de okselharen vrolijk meedeinen op de geur van een dag lang zomerzweet... dat laten we aan anderen over....
Echt...ik zou eigenlijk eens een complete blog moeten schrijven over campingmode....
Je kijkt je ogen uit....
Bikini's die dapper een maatje optimisme te klein zijn....
Zwembroeken die halverwege de bilnaad zijn blijven hangen....
Topjes waar de zwaartekracht al jaren een eigen mening over heeft....
En natuurlijk de onovertroffen combinatie:
kniekousen in badslippers....
Want ja...
"We zijn op de camping"....
(Of zouden ze er thuis ook zo bij lopen?)
En alsof dat liedje wist wat ons te wachten
stond, zingen we in de klas inmiddels al twee weken:
stond, zingen we in de klas inmiddels al twee weken:
"Ga jij maar lekker op vakantie...
Neem wel alle spullen mee..."
Dat nummer zit inmiddels zo diep in mijn hoofd dat ik mezelf tijdens het inpakken hoor denken:
"Heb ik dit...? Heb ik dat...? Heb ik zus...? Heb ik zo...?"
En voor de zekerheid controleer ik het nóg een keer....
Want één ding weet ik inmiddels zeker...
Vakantie begint pas echt... als je eindelijk in de auto zit en niets meer kunt vergeten.....
Of nou ja... dat dénk je dan..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten