18 juli 2026 Strandheem dag 6

Dag van:

Bewolking... ook wel weer eens lekker...

Even een dag om bij te komen...

Ware het niet dat we naar aanleiding van de weersverwachting van vorige week die ons over deze week berichtte, en iets anders van aard waren dan nu, qua kleding in de koffer een probleem hebben....

Wij blijken toch te weinig echte Hollanders die beducht zijn op valse verwachtingen want we hebben geen warme kleren bij ons....

Althans.... een vestje hebben we en één paar sokken, maar verder alleen mouwloze blousjes of t-shirts met korte mouwen....

Gelukkig had ik voor Willem van de week dan wel een trainingsbroek gekocht maar was mezelf even vergeten....

Niet dat je mij ooit in een joggingbroek zal zien lopen, maar een warmere jurk met langere mouwen was geen slecht idee geweest....

Trouwens dat 'niets is zó veranderlijk als de mens', mogen ze van mij ook wel aanpassen naar 'niets is zó veranderlijk als het weer'....

Het is een duf ochtendje vanmorgen....

Iedereen zit een beetje voor zich uit te staren en zonder na te denken te kauwen op een broodje.....

Het is ook de dag van vertrek van de meiden van Marcel en Esther....

Zo'n dag van inpakken en wachten en wachten tot je met de auto naar het station kan gaan om ze op de trein te zetten....

Geen doelloze dag maar zo'n dag dat je nét niks kan ondernemen....

We lijken vandaag de familie Zwijgzaam wel, turend op mobieltjes om de tijd te doden, terwijl mijn haakwerk vordert en Esther en Marcel de kleine tent van de meiden afbreken....

Eigenlijk dus geen tijd doden maar de tijd volmaken....

Dan is het afscheid daar....

Dag meiden, goede reis in de trein... en het was weer gezellig....

Tot wie weet volgend jaar....

Marcel zet de meiden op de trein in Heereveen...

Willem doet een ochtenddutje....

Die lijkt de hele vakantie wel te kunnen slapen.... 

En dan overal hè.... op een terras, naast me in de auto,  in de stoel voor het huisje, op z'n bed op elk willekeurige tijdstip,  op de bank in het huisje,  voor het eten, na het eten, in de auto bij Marcel.... nou ja noem het maar...

Tja en wat Esther en ikzelf betreft,  begin ik aardig in herhaling te vallen; we kletsen, we haken, we drinken thee en koffie en er kletsen en haken weer....

Vanmorgen hoorde Esther op weg weer zo'n

heerlijke kinderopmerking van een klein mensenkind op een fietsje.....

:Ik rij de Tour de Flans hoor".....

Nou...er wordt wat afgeflanst daar in de Franse Alpen....

Heej, het toiletgebouwtje van het vertrokken kamasutra stel wordt schoongemaakt...

Betekent dit nieuwe gasten....?

Jazeker....!!!

Maar dan wel bij het andere privé toiletgebouwtje....

Ach ja.... die schoonmakers missen eens een brilletje.....

Eens kijken wat voor vlees we in de kuip hebben...

Op het eerste oog een interessant veelbelovend stel; oma met kleinzoon....

Had ook een oude mama kunnen zijn zo goed ziet ze er nog uit maar...het is een oma....

Kleinzoon is een puber van een jaar of 15...

Het lijkt ons wel een goede puber als je 

gezellig met je oma op vakantie gaat.....

Oma lijkt een twijfelgevalletje maar al snel blijkt dat niets minder waar is....

Oma twijfelt niet maar oma wil  gestructureerd en goed georganiseerd an het opzetten der tenten beginnen.... tot in de puntjes....

Zeg maar van het topje tot de laatste tentharing....

Zo ziet oma er ook wel uit..... een beetje een oma van stand....

Hoe leg ik zoiets uit....?

Zoiets als een oma die haar campingkleding niet bij de Zeeman koopt maar bij de gegoede kampeerwinkel.... iets als Obelink bijvoorbeeld....

Je mag wel zien dat ze kampeert en ook weet hoe zich aan te passen tussen het burgervolk, but keep your distance.....

Puberkleinzoon helpt oma  maar.... is ook druk met z'n voetbal...

Willem en Marcel weet hij al snel te vertellen dat hij in het eerste jeugdelftal van Sparta en daarna dat van Feyenoord speelde maar door omstandigheden en school niet door kon gaan met spelen daar... 

Willem natuurlijk door het dollen want tja zijn Feyenoord, en dan zo'n sterspelertje....

Zelf vind ik het nogal mwoh om meteen je troeven uit te spelen om indruk te maken....

Oma zet trouwens, met ietwat  hulp van

kleinzoon, voor zover hij er verstand van heeft, eerst de tent van de kleinzoon op....

Een klein tentje maar natuurlijk niet uit de eerste maar de beste campingwinkel.......!!!

Daarna vouwt oma met een enigzins triomfantelijk gezicht haar eigen tent uit....

Wow toe maar.... het is zo'n opblaastent die met een soort fietspomp, met één druk op de pomp,  je tent opblaast....

Opblazen in de letterlijke zin des woords can...

Nou ja.... met die reclame boodschappen van ' in één keer je hebt opzetten' worden ze wel verkocht....

Maar oma's zijn nog niet zo thuis in dit soort nieuwigheden....

Ook oma's van enig niveau niet. 

Ze probeert en probeert en het blaast inderdaad wel op, maar om nou te zeggen tjonge wat staat dat ding stabiel, nee verre van....

Pufje lucht hier ...pufje lucht daar.... nog een pufje lucht.... nee toch niet goed....

Hier gaan Esther en ik niet op wachten...

We stappen in de auto richting Drachten....

Ik kom wol tekort....

Daarbij is het fris en ergens een warme trui in de zomeruitverkoop op de kop tikken, zou leuk zijn...

Nou, die zomeruitverkoop komen we tegen hoor....

Geen trui maar de halve winkel am andere spullen.....

Vertel ons dan.... hoe weersta je de leukste kleding met 70 % korting....

Dat voelt alsof ze alles weggeven....

En wij zijn dol op weggevertjes....

Esther zou alleen maar even meelopen naar binnen verder niks....

Dat meelopen is gelukt, dat 'niks' oei dat werd 'm niet....

Met de grootste tas die de winkel rijk is stappen we wel die kwartier later de winkel uit....

Maar dan hebben we ook zo goed als alles door onze handen laten gaan....

Alleen, hoe gaan we dit onze mannen uitleggen...?

De macaroni is verorberd....de hele pan leeg...de mannen vallen weer in slaap....

En Esther en ik aanschouwen maar weer de 'kijk mij eens kamperen maar niet heus oma'...

Ze loopt, met de pomp in de hand al haar tiende rondje om haar tent...

Pufje hier, pufje daar, haring aanspannen,  nog een pufje... en de volgende...

We zien de tent inmiddels heftig achterover hellen.... maar ze trekt het lijntje strak aan.... nog een mokerslag op de haring en de tent staat weer recht....

Kleinzoon heeft inmiddels iets van vrienden gemaakt....

Of eigenijk meer, indruk gemaakt waardoor de jongens nieuwsgierig werden want zo zegt kleinzoon "ik ken hier heel veel mooie visplekjes en in de kofferbak van oma heb ik de nieuwste visspullen, kom maar kijken"..

Oma zit eindelijk voor even,  haalt een fles wijn tevoorschijn en exotische kazen met hoog stinkgehalte en neemt even een 'break'....

Kort maar hoor want er moeten weer balijnen opgepompt worden....

Ondertussen komt mij (natuurlijk achter de heg) een gesprek ten gehore dat me rode oortjes bezorgd...

Het voorgesprek heb ik helaas gemist, de uiteindelijke conclusie niet....

"Als je getrouwd bent dan moet je niet kussen, dan moet je hijgen".....

En op het veldje tegenover ons achter de heg is een kleine hondenfluisteraar een hondenbezitter aan het opvoeden....

De keffer wordt uitgelaten...

Nou een dat weten we ook hoor...

Het kreng kondigt luidkeels zijn ronde aan....  

Met geveinsde irritatie, dus eigenijk zeer liefdevol zegt de eigenare "klaar hoor... nou klaar"....

Jongetje: "je moet dat niet lief zeggen maar boos  want als mama boos is luister ik meteen"....

Wat een zelfkennis voor zo'n ventje....

En verder is het een beetje een raar sfeertje

op de camping....

Toen Esther en ik vanmiddag naar Drachten gingen, stond er een file van auto's met of zonder caravan, en campers....

Inmiddels staan die allemaal zo'n beetje verspreid over de camping....

Het is dus gedaan met de rust....

Het recht van de sterksten moet uitgevochten worden, de rangorde bepaald....

Het is wel even gedaan met mooie gesprekjes achter de heg...

Het regent scheldwoorden, verwijten en verwensingen....

Groepjes worden alweer zichtbaar....

Meidenvenijn viert hoogtij....

Tja, dan kan je toch maar beter Zwijgzaam zijn...

Al hebben we gemerkt dat zwijgzamen ook heel nieuwsgierig zijn want ik heb ze nog nooit zo vaak hun Koningspoedelkind zien uitlaten on langs de luchttent te lopen...

Maar 'hallo' zeggen, ho maar...