13 september 2026

Dag van:

13 September....

Dit jaar op een zondag....

Maar.....ooit was 13 September op een woensdag..... en wel in het jaar 2005....

Hoe kan ik het ook vergeten.....

Het is een soort traditie dat ik er elk jaar over schrijf....

Die woensdag in september van het jaar 2005..... hoe lang geleden klinkt dat alweer....

Mijn oudste kleindochter van nu 22 was toen anderhalf jaar oud....

En voor oma was het die eerste studiedag gedragsspecialist....

We hadden het voorstelrondje al gehad toen daar een klop op de deur klonk en die blonde haardos zijn kop om de deur van het studie lokaal van het Seminarium voor Orthopedagogiek stak...... 

'Je bent te laat' hoor ik de docent nog zeggen terwijl ik dacht 'zo'n leuke kop komt nooit té laat maar slechts wat later'......

Het was de dag dat ik begon aan mijn plannen om carrière te maken...

Daar ben je immers nooit te oud voor dacht ik....

En mannen....????

Nee, dat hoefde niet meer voor mij....

Nou ja.... er naar kijken dan wel.... getuige die blonde haardos die het aanzien wel waard was.... maar een relatie....???

Nee, nooit meer....

En nou schrijf ik hier anno 2026 mijn blog....

Verliefd verloofd, getrouwd....

Hoe heeft het zo kunnen lopen....

Nou.... zeg maar dat het liep over hobbelige paden, over pieken en dalen....

Maar we hadden blijkbaar stevige wandelschoenen want we zijn nu 21 jaar verder....

En het voelt nog steeds goed, inspirerend, boeiend, vermoeiend ook soms, maar innig en liefdevol wederkerig.....

Nee, gevierd hebben we het niet...

Je kan tenslotte niet elke datum vieren die speciaal was...

Stel je voor.... eerste ontmoeting, eerste vakantie, eerste kerst samen, samenwonen enz enz....

Ik vind die dag dat we écht iets kregen de belangrijkste en dan op plek 2 de trouwdag en verder vieren we niks.....

Die data zijn ook veel makkelijker te onthouden...

Te weten; de laatste en de eerste dag van juli....

(En ooooh help, nóg vergat ik onze trouwdag dit jaar hoor)....

Op dit moment staan de hoofden ook helemaal niet naar feestjes....

Willem zei zelfs vanmorgen naar aanleiding van de rouw om Borre: "ik wou dat ik me weer eens blij kon voelen"....

Ja, die Willem zit in een diep dal....

Zelf ben ik weer bezig om lessen bij de nieuwe methode te maken...

Een helse klus.... er is geen aanpassen meer aan, ik ben alle lessen zelf aan het bedenken....

Want er is er niet één die aansluit op het niveau van onze kinderen....

Sterker nog.... ze willen in oktober al dat we gaan werken over sinterklaas en kerst....

Geen denken aan dus hè....

Misschien kan een basisschool leerling dat aan, maar die van ons zeker niet....

Kinderen in het speciaal onderwijs hebben vaak een heel andere tijdsbeleving omdat hun hersenen moeite hebben met 'executieve functies' zoals plannen, structureren en het overzien van de toekomst.....

Waar een volwassene of ouder kind weet dat oktober nog weken afligt van december, leeft een kind in het speciaal onderwijs veel meer in het hier-en-nu.....

Ik weet ook heus wel dat de pepernoten al een paar weken in de schappen liggen....

Worden wij ook niet blij van....

Tijd is onzichtbaar en abstract.....

Begrippen zoals "volgende maand", "over een paar weken" of zelfs "morgen" zijn voor veel van deze kinderen heel vaag.... Sinterklaas en Kerst zijn daarentegen heel

concreet en visueel: ze zien de pepernoten in de winkel liggen of horen er iemand over praten.....die prikkel komt binnen, en hopla.... voor hen is het er nu.....

En hoe geweldig ikzelf het Sinterklaas feest ook vind, laten we er op school het er alsjeblieft nog niet over hebben om het niet nog moeilijker te maken....

En dan is het avond....

Willem kijkt (natuurlijk) sport....voetbal en de finale tennis us open....

En wie weet straks ook nog darten.... zucht....

Tijd voor mezelf nu...

Even uit de wereld,

in water, schuim en geur,

wat klungelen met haren,

een lakje voor de kleur.

Geen "Wampie"!!!! en geen moeten,

geen klok die naar me kijkt,

gewoon wat lummelen met mezelf

tot alles weer wat lijkt....