Dag van:
Idiote gedachte misschien.....
Maar toen ik vanmorgen op mijn Facebook keek was ik tot dan toe alleen nog maar door mannen gefeliciteerd....
En ik moet zeggen....dat deed dit 66 jarig oude vrouwenhart toch goed op de één of andere manier hahahaha.....
En wat doe je dan aan op zo'n verjaardag...?
Een dag waarop je liefst niet teveel wil opvallen maar er voor de kleuters toch een beetje feestelijk uit wil zien....
En volgende hobbel.... hoe krijg ik al die extra tassen mee...?
Enfin, ik kom op school, loop zo anoniem mogelijk, bepakt en bezakt door naar de klas....
Daar liggen al prachtig verpakte cadeautjes klaar...
Maar oké....van mijn klas kan ik dat hebben...
Nu de briefing zien te overleven....
En ja hoor.... geen collega die eraan denkt dat ik jarig ben...
Een meevaller dus....
Bij de kleuters ligt dat wat anders....
Zij komen opgewonden binnen want.... hun juf is jarig....
En wat word ik meteen al verwend met knuffels en cadeaus....
Had ik ze moeten laten wachten tot we officieel in de kring zitten....?
Welnee.... niet op een dag als vandaag....
"Hoeveel jaar ben jij".... vraagt iemand....
Jullie zijn 1 zes jaar geworden, leg ik uit en gebruik er mijn vingers bij.... en ik vandaag twee keer een zes.... en ik gebruik de vingers van de kleuter die het dichtst bij staat...
"En wanneer word je drie zessen"....?
Nou, over meer dan 500 jaar..... en zoveel vingers hebben we niet samen....
500 "Kan niet" zegt een slimme kleuter....
Nee dat kan ook niet, antwoord ik, en laat het daar maar bij om door ingewikkelde uitleg en de teleurstellende slotsom, de feestvreugde maar niet teveel tot een dieptepunt te laten dalen....
Gelukkig stapt één van de teamleiders van de technische dienst binnen om me te feliciteren en dat is mijn redding....
En nu dat verhaal van die chipsketting die ik niet met de kinderen kan maken en daarom noodgedwongen uitwijk naar een de andere versie Nibbit chiprondjes, namelijk de Nibbit sticks....
Ik vertelde er gisteren al over....
Iedereen wist er dus blijkbaar van behalve ik...
Het heeft zelfs het landelijk nieuws gehaald weten mijn collega's mij te vertellen....
En inderdaad:....
We begrijpen dat dit voor veel fans even wennen is’, aldus Cheetos. Dat klopt: voor veel mensen roepen de chips warme jeugdherinneringen op. Door hun ronde vorm hadden veel fans er zelfs een vast ritueel mee ontwikkeld: een chipje rond elke vinger schuiven als een ‘ring’ en ze vervolgens één voor één opeten.
Een woordvoerder meldt desgevraagd dat de laatste productie inmiddels heeft plaatsgevonden.
En dan die reacties...
Generaties groeiden op met Cheetos Nibb-it Rings. Nu nemen we afscheid van deze iconische vorm"
Online reageren mensen vol ongeloof op het besluit en roepen zelfs op tot het starten van een petitie om de chipjes te behouden. "Dit kan echt niet.
Als kind at ik ze vaak en regen we ze aan een dropveter", zegt een dame die op het terras aan het werk is. "Dit gaat de nieuwe jeugd niet meer mee maken", zegt ze terwijl ze voordoet hoe dat rijgen in z'n werk gaat.
Echt ik voorspel jullie... degene die nu een chip met ronde vorm gaat produceren, is binnen een half jaar financieel binnen...
Maar goed, we vouwen en versieren dus friteszakken die ik vervolgens vul met de Nibbit sticks....
En de verloren Nibbit chipsketting generatie geniet hier in ieder geval toch ook zichtbaar van....
Tja, en dan moet je er toch aan geloven hè....
Je team trakteren....
Geen gedoe met een feestje na schooltijd had ik zo bedacht, maar gewoon bij de koffie even rondgaan met wat lekkers...
Dat scheelt weer....
En dan mag ik gelukkig 's middags het verjaardagsstokje overdragen aan een kleuter die zijn verlate verjaardag viert....
Hoe slim vind je die zet....?!
Eenmaal thuis nog even de videotelefoontjes van kinderen en kleinkinderen....
Even gluren of oma er toch niet stiekem een rimpeltje heeft bijgekregen....
En het valt mee....
Nog één jaar juf zijn oma en dan mag je écht alleen maar oma zijn....
Jongens ik kan niet wachten.....
De avond mag ik kiezen wat we eten....
Hoe lekker ouderwets klinkt dat...
En ik kies voor...... GRIEKS.....!!!!
Op naar Anemos, ons favoriete Griekse restaurantje....
Vanavond draait de zoon de tent en mogen zijn ouders uitrusten....
Aan de ene kant jammer want de eigenaresse is zo'n heerlijk mens, maar eerlijk is eerlijk haar zoon heeft goed op z'n moeder gelet al die jaren en neemt alles prima waar....
Een fijn toeval is dat terwijl we tussen het 'midia en calamaria, verorberen zitten, onze Griekse vrienden appen....
De dag zit erop.....het 65 ste levensjaar ook...
Laten we vol goede moed aan het 66ste beginnen.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten