Buiten op het plein.....
"Jij bent heel lang weggeweest....."
Ik: Dat valt wel mee toch.....
"Jij was drie dagen ziek gemeld..."
Ik: Drie dagjes maar....
"Maar ik was hier alleen op jou aan het wachten steeds...."
Smelt....
Bij zulke opmerkingen zou je je toch nooit meer ziek durven melden....
Hij zit niet eens in mijn klas en ik zie hem altijd alleen bij buitenspelen.....
Nou ja, en nu drie dagen niet dus....
En wachten duurt zo lang als het spreekwoord ons al vertelde.....'lang'....
Voor een kleuter zelfs héél lang....
Tegelijkertijd schiet er een enthousiaste kleuter achter een looprek met een grote glimlach achter me langs....
Oeps... au... verkeerde beweging....
Dit zijn dus de dingen waar je al bang voor was....
Maar ik kom de dag door...
Zeker tot een uur of één ook nog best redelijk....
Maar zoals ik zo vaak zeg "had een dag maar 48 uur", zo denk ik nu "een dag had best maar 12 uur mogen hebben".....
Toch sleep ik me nog door een online overleg heen terwijl ik niet meer weet hoe ik zitten moet, en handel ik, met twee rondjes tussendoor door de klas lopen, zelfs nog één van de inmiddels meerdere achterstallige administratieve klusjes af.....
Neem een dubbele dosis medicijnen, pink een traantje van moedeloosheid weg.... vraag me af of de bezige bijen in de kamperfoelie ook wel eens een overbelaste rug krijgen waardoor de spit erin schiet......en hoop maar weer op betere tijden.....



Geen opmerkingen:
Een reactie posten