En toen ging het toch mis....
Geen beweging meer te krijgen in die rug van mij...
En elke beweging die je moet maken, maakt je misselijk van de pijn....
Dat werd dus een tot tranen toe slapeloze nacht....
En dat voor iemand die goed pijn kan verdragen.....
Nou deze niet dus....
Omdraaien....?
Onmogelijk,....
Uit bed komen om te plassen....?
Onmogelijk.....
En als je dan met veel pijn door je knieën zakt en op die wc zit, zijn je billen afvegen en weer omhoog komen....
Onmogelijk....
Elke beweging, écht élke beweging doet zeer....
Ik slik me onverantwoord suf aan de pijnstillers...
Ze doen hun werk niet....
Eindelijk val ik in de ochtend, in een idiote houding eventjes in slaap....
Bengel wijkt niet van mijn zijde en blijft de hele nacht dicht tegen me aan liggen, zelfs als ik me machteloos krachteloos probeer om te draaien...
De geplande leerlingbespreking vanmorgen vanuit bed....
Dat zou vaker moeten kunnen want het gaat een stuk efficiënter dan dat je bij elkaar aan tafel zit....
En zoals de nacht verliep, sleep ik me ook de dag door....
Wat kan een mens een pijn hebben....
Na alweer pijnstillers vat ik moed en probeer beneden te komen....
En daar merk ik dat de ouwe wijven sta-op stoel verlichting biedt....
Ik kan na een half uur in de stoel zitten, al met minder pijn de ene voet voor de andere zetten....
Niet alleen goed als onmisbare hulp in de klas maar ook als kruidenvrouwtje is ze onmisbaar....
Ze heeft cursussen en workshops gevolgd in het maken van middeltjes met medicinale kruiden.....
Zij heeft wel wat kruiden voor mijn rug in haar kruidenkeukentje....
'S avonds staat ze voor onze voordeur... mijn laptop en een klein potje in haar handen...
En nu smeren dus maar....
Een aangenaam warme gloed ( niet zo branderig als die andere smeersels zoals tijgerbalsem), verspreid zich over mijn rug...aangebracht door mijn lieve
mantelzorger Willem.....
mantelzorger Willem.....
So far so good....
Laat de kurkuma en cayennepoeder nu hun werk maar doen....





Geen opmerkingen:
Een reactie posten