donderdag 28 mei 2026

28 mei 2026


Dag van: 
Ik lijk vannacht wel een chemische fabriek...
Pil na pil laat ik zijn werk doen....
Zo'n nacht dus.....
Zo'n nacht waarin je ook leest:
De hersteltijd voor spit (acute lage rugpijn) is kort: in de meeste gevallen nemen de pijnlijkste klachten vanzelf binnen 1 tot 2 weken af. Bij het overgrote deel van de mensen is het normale functioneren binnen 4 tot 6 weken volledig hersteld.
En dan lees ik die eerste regel wel 3x over....
"De hersteltijd voor spit (acute lage rugpijn) is kort".....
En ik vraag me af hoeveel soorten van tijdsbeleving er zijn....
Want 1 tot 2 weken pijn.... pfffft.... ik geef het je te doen.....
En 4 tot 6 weken tot normaal functioneren vind ik nogal een beste periode....
Maar nee,  degene van dit schuingedrukte schrijven vind dit dus kort....
Ik heb zo'n stil vermoeden dat de schrijver zelf nog nooit spit gehad heeft.....
Maar oké tot zover weer even dit ochtendgezeur....

"Is je rug nog kapot?".... is het eerste dat een kleuter vraagt als ik de klas in kom....
En nou merk ik dat mijn gezeur toch nog niet voorbij is, want ik heb een slechte dag....
Zit ik te lang....?
Loop ik juist teveel....?
Sta ik te lang stil....?
Tja en een schoolfotograaf vandaag op school werkt no ook niet echt bevorderend....

Je blijft je afvragen waar de pijn vandaan komt...
Nou ja, waar die vandaan komt is wel duidelijk, maar wat de oorzaak is dat je het de ene keer moeilijker hebt dan de ander keer....
Ik kom er niet achter....
Ik weet wel dat ik direct na het werk naar huis rij en dat het gevoel heb dat ik wel 10 stappen terug heb gedaan....
De pijn is weer ondraaglijk.....
In de sta- op stoel zitten helpt niet, op bed liggen helpt niet, een flinke huilbui helpt eventjes.....
Dan maar een hete douche, en zowaar.... dit ontspant de rug iets......
Even geen paracetamol maar twee zware pijnstillers.... een slok van die lactose om de darmen, die door de rugkramp ook niet meer vanzelf werken,  aan het werk te zetten..... ik ga zitten/ liggen in de sta- op stoel..... een warme kruik in m'n rug....en val in slaap....

De pijn is niet verdwenen als ik wakker word, maar omdat je uitgerust bent op de één of andere manier wel draagbaarder...
Ik kan niet wachten tot ik vanavond weer kan slapen....
Tenminste..... als het dan niet zo’n nacht wordt als vannacht....

Sorry jongens ik heb verder niet veel nieuws...
Maar pijn kan een mens dan ook niet alleen emotioneel uitputten maar ook de hele dag bezighouden....
Ze leiden tot gevoelens van machteloosheid, angst en je verdomd alleen voelen....
En wat ik dan doe is het van me af schrijven....
Bij deze dus....

Geen opmerkingen:

Een reactie posten