Dag van:
Dag van de dierenarts....
Nou je snapt het al...
Wij met onze vier Duitse Herders en twee schatten van katten, hebben onze 15 dierenartsen van 't Holland Duiven, Didam (en tegenwoordig zelfs Westervoort), eens flink in het zonnetje gezet....
Al zeg ik erbij dat ze hun salaris ook voor een groot deel aan ons te danken hebben (grapje)......
Nee heus, wat een fijne praktijk....
En denk eraan dat ze wat te stellen hebben met........
Nee, niet ons dierenbende.....
Maar met de eigenaar daarvan, Willem.....
Dierenarts Bart en Willem hebben een lijntje.....
En dan bedoel ik daarmee een rode telefoondraad lijntje.....
Want onze Willem is wat betreft de honden toch wel overbezorgd....
Hij komt met de meest onmogelijke vragen en zou nog het liefst willen dat Bart van dag tot dag kon voorspellen hoe het nu met Borre, Babs en Benji afloopt met hun artrose en andere kwalen.....
En hoe hij, door corona onze minder gesocialiseerde, Benji met andere honden minder enthousiast kan laten omgaan....
En Bart heeft engelengeduld......
Belt Willem dan op, geeft uitleg en antwoord op al zijn vragen.....
En wat ze toen ooit voor onze Bengel gedaan hebben, dat verdient al helemaal een pluim....
Wij zijn blij met ze....
En daarom vandaag een dikke dankjewel....!!!!
Tja en dan het hoogtepunt van de dag....
40-45, de Musical....
De musical 40-45 is kort gezegd een indrukwekkende, grootschalige productie van Studio 100 over twee broers die tijdens de oorlog lijnrecht tegenover elkaar komen te staan.....
Echt een unieke ervaring met rijdende tribunes, koptelefoons voor geluid en spectaculaire effecten (treinen/vliegtuigen)....
En vreeeeeeselijke stoelen om op te zitten....
Het verhaal:
Aan het begin van de oorlog zijn de broers Louis en Dirk onafscheidelijk en dromen ze van een mooie toekomst.....
De Duitse bezetting zorgt er alleen voor dat ze keuzes maken die hun band onherstelbaar beschadigt.....
Dirk (de oudste broer) kiest de kant van de bezetter......
Hij raakt overtuigd door de nationaalsocialistische ideologie en sluit zich aan bij de SS......
Louis (de jongste broer) kan de onrechtvaardigheid van de bezetting niet verdragen....
Hij sluit zich aan bij het verzet.....
De Verhaallijn
Eerst de Inval......
De broers proberen hun leven op te pakken, maar de druk van de oorlog wordt steeds groter....
Dan de Breuk....
Terwijl de joodse gemeenschap (waaronder vrienden van de familie) wordt gedeporteerd, groeien de broers uit elkaar.... Dirk gelooft dat hij voor de 'goede zaak' vecht, terwijl Louis de gruwelen van de bezetter van dichtbij ziet.....
Hij is immers ook verliefd op Lea, een Joods meisje.....
Vervolgens....
De familie onder druk.....
De ouders, Emiel en Anna, kijken machteloos toe hoe hun zonen vijanden van elkaar worden......
De spanningen in huis lopen op tot een breekpunt.....
En dan de confrontatie...
In het heetst van de strijd, bij het bevrijden van Joden uit de trein naar Waterbork, komen de broers lijnrecht tegenover elkaar te staan op het slagveld......
En als Dirk ook nog eens hoort dat hij eigenijk de zoon is van een buitenechtelijke relatie van zijn moeder met een Joodse man, leidt dit tot een hartverscheurende ontknoping waarin loyaliteit aan het land botst met de liefde voor familie en zichzelf.....
Het diurde even voor je in het verhaal zat
moet ik zeggen...
moet ik zeggen...
Allereerst wordt je ook overdonderd door de mega effecten....
Een oorlogsvliegtuig dat over je heen vliegt.... een 'échte' ja...
Doodeng gewoon....
De rijdende tribunes zorgen ervoor dat je steeds dichtbij het verhaal/spel komt.... heel bijzonder....
De razzia's, de deportaties.... er komt zelfs een trein het podium op rijden....
Het neerstorten van een Engels vliegtuig en een vallende parachutist....
De bommen en geweerschoten....
Bedenk het maar.... het zit allemaal in de musical....
En toch was het zo dat Willem en ik tegelijkertijd allebei dezelfde vraag aan elkaar stelden tien we weer thuis waren....'Vond je Soldaat van Oranje nou ook mooier dan 40-45'.....??????
En ja, gek genoeg vonden we die mooier, intiemer en aangrijpender....
Terwijl deze musical misschien indrukwekkender was.....
Tja en inderdaad..... we gaan helemaal mee met wat we in recensies al lazen....'mijn hemel wat een abominabele stoelen om op te zitten....
Na drie kwartier (van de totaal ruimtwee uur zonder pauze), weet je niet of je nou op je linker of rechter bil moet zitten....
Je rug voelt aan alsof er tien patrouilles 
soldaten met volle bepakking overheen gestampt hebben....
soldaten met volle bepakking overheen gestampt hebben....
En we zijn niet de enige....
Om ons heen wiebelt driekwart van het publiek....
Voor het geld dat je neertelt voor zo'n spektakel hadden ze toch op z'n minst wat beter stoelen op die verrijdbare tribunes kunnen zetten....
