24 december 2025

Dag van:

Ik sta stil, midden in deze dag die voelt als een absurde achtbaan......

Mijn hoofd gonst nog van lijstjes, volle winkels, mensen die elkaar haastig voorbijlopen met karren vol verwachtingen...... 

Ik vraag het me hardop af, zonder ironie: wat is er nou werkelijk zo leuk aan kerst voor iemand zoals ik......?

Ik ben iemand die het hele jaar door haar kinderen, kleinkinderen en vrienden al opzoekt..... 

Niet omdat het moet, maar omdat het vanzelf gaat.......

Ik kom langs zonder reden, ik neem iets kleins mee, ik luister, ik help, ik sta klaar, ik ben er......

Ik hoef geen kalender om te weten wanneer liefde aandacht nodig heeft......

Ik sta klaar, meestal rustig, of juist lekker gek en vol gekke ideeën maar soms ook onzichtbaar......

Vrede bewaren is geen feestdag voor mij, het is een houding...... een levensmotto.....

En nu ren ik..... als een kip zonder kop.....

Alsof iemand een v-snaar te strak heeft aangedraaid, schiet ik van winkel naar winkel......

Boodschappen die ineens “speciaal” moeten zijn.......

Cadeautjes die betekenis moeten dragen......

Een huis dat aangekleed moet worden om twee dagen te legitimeren......

Kerstavond, eerste kerstdag, tweede kerstdag......alsof het checkpoints zijn die ik moet halen om te slagen......

Wat is hier de meerwaarde van.....?

Terwijl ik dat denk, merk ik iets ongemakkelijks op..... kerst vraagt niet om iets wat ik niet al kan of doe......

Het vraagt om iets wat ik al bén......

Aandacht, zorg, verbinding......

Alleen doet kerst alsof dat schaars is, alsof het geconcentreerd moet worden in een paar vastgestelde uren, rond een tafel, met kaarsen en servetten.......

Misschien is dát de paradox......

Kerst is niet waardevol omdat het iets toevoegt aan mijn leven, maar omdat het genadeloos zichtbaar maakt hoe absurd het is dat we liefde, tijd en mildheid in een keurslijf hebben geperst......

Het laat zien hoe goed ik al ben in geven, en hoe slecht het systeem daaromheen is geworden......

En toch…

Tussen de gekte door is er soms een moment......

18 en een half miljoen euro opgehaald voor een goed doel bij Serious Request.....

Een kind dat met glinstering in de ogen opkijkt bij het lichtje in de boom......

Een hand op tafel die iets langer blijft liggen.....

Dat appje van de moeder van een oud leerling van 15 jaar geleden.....

Een stilte die niet ongemakkelijk is......

Of dat ik als een teken uit de hemel precies op het juiste moment even die oude schoolvriendin bel.....

Niet omdat het kerst is, maar omdat iedereen even toestemming voelt om niets anders te hoeven zijn dan aanwezig.....

Zou dat het dan zijn.....?

Misschien is dat wel het enige wat kerst werkelijk doet....het dwingt zelfs de drukste, meest zorgende, altijd-gevende mensen om even stil te staan bij wat anders vanzelf verdwijnt in de ruis van alledag..... maar waar nu iedereen bij stilstaat....

Niet omdat het moet, maar omdat we collectief hebben afgesproken het nu even te proberen......

En als ik eerlijk ben, is dat dan wellicht geen krankzinnige toegevoegde waarde.....

Het is een schrale, maar oprechte herinnering...... of troost, hoe je het noemen wil......

De rest, de stress, de winkels, de decoraties..... dat is ruis......

Liefde deed ik al......kerst herinnert me eraan dat ik haar niet hoef te bewijzen......

En dus vlieg ik vandaag naar winkels, help mijn vriendinnetje, maak een heerlijk buffet voor 4 van Willems dochters,  ruim op, en af, ga naar de kerk voor de nachtdienst om de techniek te doen en probeer om twaalf uur 's nachts nog die glühwein vlek uit Willems overhemd te krijgen.....(zijn gloednieuwe t- shirt)......

Ga ik morgen een uitgebreide lunch maken voor Willems oudste dochter en kleinkinderen en rij tweede kerstdag naar Haarlem om cadeautjes af te leveren en eindelijk mezelf te laten verwennen want daar hoef ik niks.....

En dan wil ik dat zit gekkenhuis weer voorbij is..... 

En de ouderen zich niet extra oud voelen, de eenzamen zich niet extra eenzaam,  de depressieven zich niet extra depressief, maar gewoon weer gewoon.....

Nou ja, met iets meer dat gevoel van saamhorigheid dan daarvoor dan.......

Maar zeg me nooit daar kerst en rustpuntje in je leven is, want daar is het éééécht niet....

Ik sluit af met een herinnering op Facebook van zes jaar geleden:.....

Kerstnacht groet 

Ik was zoals gewoonlijk aan het breien. Het werd een sjaal voor mijn kleinzoon dit keer. 

Net als ik in een lastige patentsteek een fout maak, gaat de telefoon...... mijn kleinzoon heeft zijn rapport....

Allemaal negens en achten, maar hij huilt....

Dan vertelt hij waarom...

"Er staat dat ik storend, ongehoorzaam en druk ben oma"...

Het gesprek gaat nog even door. Kleinzoon is bijna ontroostbaar. 

Hoe kan een juf zoiets zó opschrijven, vind ik niet alleen als oma maar vooral ook als collega juf. 

Dan brei ik verder. Ik moet de fout in het breiwerk herstellen. 

Maar dan bedenk ik wat anders. Ik laat de fout zitten.

De volgende dag overhandig ik de das aan Michael. 

Hij vind 'm zoooooo lekker zacht en warm zitten. Zo lief van jou oma. 

Dan laat ik hem het foutje zien. 

"Kijk lieverd... zie je dit hier... daar is het niet zo goed gegaan. Oma had het kunnen herstellen zoals je dat vaak met foutjes moet of kan doen. Maar oma heeft deze laten zitten. 

Er bestaat namelijk niks dat foutloos, onbeschadigd of perfect is...

En toch... toch is deze das met liefde gemaakt en zit heerlijk warm...

Net zoals jij uit liefde bent ontstaan en warmte, vriendschap en gezelligheid geeft... met al je tekortkominkjes misschien...."

Mijn kleinzoon kun je momenteel uittekenen met zijn das om... en iedereen die het nou wel of niet wil zien, toont hij het foutje en vertelt dat perfecte mensen niet bestaan. 

Voor mijn kleinzoon was er de sjaal met het foutje. 

Voor mijn grote kleindochter bakte mijn dochter laatst een regenboog taart om te laten zien dat ze er mag zijn zoals ze is, net als iedereen mag zijn wie hij/zij is. 

Ik wens iedereen dáárom hele bijzondere

kerstdagen met een barstje, een scheurtje, een missertje.....en denk er maar aan als de kalkoen aangebrand in de oven staat .. of je servies aan diggelen op de grond ligt.....dat het saamhorig scherven ruimen..... het samen naar de patatkraam wandelen.... het samen lachen om wat er mis ging en het creatief oplossingen bedenken, was wat zoveel meer liefde en glans gaf aan je kerst....en eigenlijk áltijd....

Ook koning Jezus werd geboren in een stal...

ZALIG KERSTFEEST ALLEMAAL