Dag van:
Het is rustig....
Willem was al vroeg bij de tandarts en ja hoor.... hij krijgt een frame....
Nu is hij écht overtuigd dat het noodzakelijk is.....
Meer ongerust is hij nu weer over zijn aanhoudende oogmigraine....
Mannen en kwaaltjes, het blijft een dingetje....
De wind blaast rustig zijn adem uit.....
Wanneer zou wind eens inademen, komt in mijn gedachte op....
Stel nou dat de storm de uitademing van de aarde is, en stilte is haar inademing.....
Je zou 'inademen' kunnen zien in momenten waarop de lucht zich terugtrekt of verzamelt vóór een vlaag......
De stilte vlak voor een storm..... alsof de wereld haar adem inhoudt......
Het wegzuigen van lucht vóór een rukwind.... alsof de wind inademt......
Eb en vloed van briesjes aan zee, komen en gaan als ademhaling......
Leuke gedachte.....
Af en toe gaat er iemand de brug over om de hond uit te laten...
De stappen op de brug zijn goed te horen....de hondenpootjes niet....
Zou best lekker zijn om met als een hond ook kussentjes onder je voeten te hebben....
Hier en daar hoor je kinderstemmen, "mamaaaa".....
Zou mama het meest uitgesproken woord op de wereld zijn, denk ik dan...
Maar nee......
Het meest uitgesproken woord in de wereld is oké....
En dan duikt weer de vraag op hoeveel moeders op de roep 'mamaaaa', en de daarop volgende vraag, oké zullen antwoorden....
En aansluitend.... in deze huidige maatschappij zou een duidelijk 'nee' toch ook niet verkeerd zijn....
Of is het zo dat ergens (in positieve zin) 'voor' zijn, meer goed doet dan ergens 'tegen' zijn....
Hoe vaak zeg je in de opvoeding of in de klas niet 'nee niet doen', maar wordt er niet een alternatief geboden van wat dan wel mag....
Hoe zou zoiets in de politiek werken...?
Nee, maak maar geen ruzie en oorlog, ga samen gezellig uit eten en maak dan plannen voor een goede samenwerking....
Oh jullie weten niet hoe je moet samenwerken....
Nou, eerst goed naar elkaar luisteren, elkaar in de waarde laten en vanuit de overeenkomsten kijken waar de kansen en mogelijkheden liggen bijvoorbeeld.....
En vooral het 'ikke ikke' loslaten....
Pffff wat een gedachten allemaal....
De reuma aanval van mijn vriendin heeft zich doorgezet....
Zelfs aan haar stem is het nu te horen....
Vandaag niet het uitje waar ze op gehoopt had.....
Eerst herstellen.....
"Of ik morgen mee naar de reumatoloog ga" vraagt ze....
Het antwoord lijkt me duidelijk.....
Voor nu zit ik heerlijk aan het water op de vlonder....
Ben een lappendeken aan het haken met in het midden straks een grote 'Takkie'....de hond van Jip en Janekke....
Maar steeds staar ik weer over het water....
Zou al dat water nou met elkaar in verbinding staan....?
Ja dat doet het dus...
Zoiets als kreekjes en slootjes die de haarvaten zijn....
Rivieren de aderen.....
En oceanen het grote hart of lichaam van water....
Of er nou boven of onder de aarde een verbinding is, al het water is verbonden....
Toch een heel ontroerend mooie gedachte dat het water in ons klein slootje achter het huis, via talloze wegen, in relatie staat met de Atlantische Oceaan, de Rode zee, de IJszee, en ooooh die heerlijke Egeïsche bij Griekenland.....
Woensdaggedachten
De wind ademt uit
en misschien ook in
in de stilte voor een storm.
Een beekje weet al van de zee
ook als het haar nog nooit zag.
Het water in een sloot
raakt ooit oceanen aan,
zoals gedachten elkaar
ergens zullen ontmoeten.
De lach en de traan
Ze lopen hand in hand,
zoals eb en vloed.
En ik zit op woensdag
Aan de waterkant
met ongewone vragen.
Of alles met alles verbonden is.
Of wind herinneringen draagt.
Of een druppel weet
waar hij vandaan komt.
Het leven is zó mooi
als je tijd hebt
voor zulke kleine, grote gedachten
die zomaar opkomen
op een woensdag......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten