Dag van:
Mijn klassenassistente stuurde me vanavond een afbeelding die ik bewerkte met de dieren van onze groepsnamen...
Een spijker die op z'n kop geslagen werd....
Een afbeelding die ons allemaal voorzichtig laat beseffen dat waar we in beland zijn ook echt waar is.....
Wat het mag dan wel beland zijn..... maar geland is het nog lang niet....
Vandaag was immers weer zo'n dag dat we elkaars zorgen en problemen zo goed en zo kwaad als dat ging probeerde op te lossen....
Mijn assistente naar een andere klas, een juf naar huis, pep talk na pep talk...elkaars kinderen opvangen, elkaars kinderen meenemen naar taxi haltes wat niet te doen was.....
Vier weken pas op weg en een gevoel alsof we al een half jaar verder zijn....
En het einde komt niet in zicht.....
Maar we houden elkaar, hoe dan ook, op de been....
Mijn rug voelt alsof ik van losse eindjes aan elkaar hang als ik thuis kom aanrijden en Willem met een stel buurtbewoners aan de overkant van de straat zie staan....
Oeps.... er is wat loos....
Al snel wordt me duidelijk dat de stroom en uur geleden is uitgevallen in onze buurt....
En dat is op z'n minst balen nu het weer eerder donker wordt....
Ik zoek dus maar weer de nodige kaarsen en waxinelichtjes op voor straks....
Och jee en eten koken kan nu natuurlijk ook niet....
Dan maar bestellen....
Duur onverwachts geintje want dan bestel je iets, maar altijd is dan het bedrag weer te weinig om het te laten bezorgen...
'Bestel nog voor 33 eurocent om te laten bezorgen' staat er dan....
Maar vind maar eens een gerecht van 33 eurocent....
Dat bestaat niet dus....
Je komt ver over het bedrag heen.... maar oké, het kan worden bezorgd nu....
Hup bezorgkosten eroverheen....
En eigenijk had je dus beter uit eten kunnen gaan voor dat bedrag.....
Ik kijk op verzenden, betalen, betaling afronden en wat denk je......
Ja hoor, we horen de magnetron piep zeggen en we hebben weer stroom....
Vanavond visite....
Visite en het fenomeen 'wat is de wereld klein'....
Willems jongste dochter, eerste leg, komt haar nieuwe vriend voorstellen....
Gelukkig kan er koffie gezet worden nu we weer stroom hebben....
Al bijna op de eerste blik zien we; dit zit wel goed.... gave man....een blijvertje.....!!
En dan blijkt gaande het gesprek dat hij met veel van mijn oud leerlingen samenwerkt...
Praktijkdocent in het speciaal middelbaar onderwijs....
Maar het gaat verder....
We komen op familie....
Blijkt dat zijn nichtje mijn duopartner is die op mijn vrije donderdag in mijn klas staat....
Gaan we nog verder....
Blijkt dat als zij op maandag en dinsdag een andere klas bemand, ze op die dagen samenwerkt met een van de vriendinnen van Willems betreffende dochter .....
Ja hoor, ik ga nóg verder...
Blijkt dat de nieuwe vriend net een huis gekocht heeft in de straat naast die van de ouders van mijn tweede vriendje en ik dus nog aardig wat mensen daar ken en ook places to be ken....
En verder....
Blijkt dat hij net zijn oude huis verkocht heeft dat in dezelfde straat staat van vrienden van mij uit die tijd van dat tweede vriendje...
Kun je het nog volgen....?
Zo werd op één avond de wereld kleiner en kleiner....
En mijn collega duo partner en ik appen vrolijk "zijn we straks naast collega duopartners ook nog familie"....
En zo worden twee werelden misschien zelfs één....
Tja en zo eindigt een meer dan hectische, moeilijke dag toch nog met een lach....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten