Dag van:
En dan is het weer vroeg opstaan, na een weekje herfstvakantie.....
De werkweek roept en dat kwam vandaag bijzonder beroerd uit.....
Niet alleen omdat de wintertijd was ingegaan, want je zou dus kunnen zeggen dat ik eigenlijk een uurtje langer had kunnen slapen.....
Maar vooral omdat we vannacht nog eens werden getrakteerd op volle maan....
En die stond om twaalf minuten over vijf precies op haar volst, én toe maar, in het teken stier.... mijn sterrenbeeld nog wel....
Nou, dat heb ik geweten ook....!
Het werd een onrustige, slechte nacht waarin ik denk ik hooguit drie uurtjes slaap heb gehad.....
Je kunt dan wel allerlei podcasts beluisteren in de hoop dat je er rustig van wordt, maar als je eenmaal in zo'n wakker-en-moe-modus zit, wil dat ook niet echt lukken.....
Enfin, uiteindelijk toch maar naar de wekker geluisterd en richting school gereden..... waar alles nog stond zoals we het vorige week achterlieten....
Het was net alsof ik die hele week helemaal niet was weggeweest.....
Begroeting, briefing, ondersteuners bij praten, de dagelijkse gang van zaken, alsof er niets was veranderd.....
Vandaag was het een bijzondere dag, want de ouders mochten een kijkje komen nemen en meedraaien in de klas.....
Zo'n moment waarop je ouders even meeneemt in het wereldje waarin hun kinderen een groot deel van de week doorbrengen.....
Meestal noemen we dat een inloopochtend, maar wij hadden er bewust voor gekozen om er een middag van te maken, want ja,
voor onze kleintjes is het 's morgens al een hele toer om thuis afscheid te nemen van papa of mama en als diezelfde ouders dan ook nog eens daarna wéér in de klas rondlopen, wordt dat "wéér" afscheid soms helemaal een lastig verhaal.....
voor onze kleintjes is het 's morgens al een hele toer om thuis afscheid te nemen van papa of mama en als diezelfde ouders dan ook nog eens daarna wéér in de klas rondlopen, wordt dat "wéér" afscheid soms helemaal een lastig verhaal.....
En dus kwamen ze bij ons in de middag, dan kunnen ze meteen daarna gezellig met ouders mee.....
Een bewuste keuze, want met onze kleintjes moet je soms net even anders denken.....
En dat is nu eenmaal hoe het werkt in ons speciale wereldje.....
En hoe lachen was het dat ik het digikeuzebord op het digibord had staan, waarop kleuters normaliter mogen kiezen wat ze gaan doen, maar ook nu de ouders liet kiezen...
Ouders die het thuis voor het zeggen hebben maar nu onzeker en onderdanig hun kinderen vroegen wat ze zouden gaan doen....
Alsof dat allemaal vandaag nog niet genoeg was, hadden we tussendoor ook nog een verjaardag te vieren...
Deze kleuter had zijn verjaardag in de herfstvakantie al met papa en mama gevierd in de Efteling, hoe feestelijk wil je het hebben, maar jarig zijn op school is natuurlijk óók een bijzondere gebeurtenis..... Want hoe fijn het ook is om met je ouders op avontuur te gaan in een sprookjespark, je verjaardag vieren met je klasgenootjes heeft weer een heel eigen charme.....
En dus kreeg deze kleuter vandaag nog een extra feestelijk tintje want bij ons op school mag je verjaardag natuurlijk niet zomaar ongemerkt voorbijgaan.....
Dat is een ware happening....!
Mocht ik nu toch nog heel even gedacht hebben dat ik een weekje vakantie achter de rug had, dan was die gedachte binnen de kortste keren verdwenen....
Want tijd om rustig te landen, weer even in het ritme te komen of te bedenken dat je ooit vakantie had gehad, geen sprake van....
Het was meteen volop aan de bak.....
Geen warming-up, geen rustig op gang komen, maar hoppa, overal weer middenin....
Alsof iemand de knop had omgezet en de schoolwereld direct weer op volle toeren draaide.....
En daar stond ik dan, na mijn drie uurtjes slaap, alweer met beide benen in de dagelijkse werkelijkheid van het speciaal onderwijs.....
Zo gaat dat nu eenmaal.....
De kinderen wachten niet tot jij bent uitgeslapen en de schoolagenda houdt al helemaal geen rekening met jouw behoefte aan een rustige start.....
Dus hup, schouders eronder en verder gaan maar weer....alsof het als vanouds was....
Een bijna epileptische aanval, tekort aan ondersteuning... och er gebeurde zoveel tegelijkertijd.....
Die kleuters hadden natuurlijk een heerlijke week thuis achter de rug....
Lekker in hun eigen ritme, hun eigen vertrouwde omgeving en misschien ook wel een beetje gewend geraakt aan het feit dat er thuis andere regels gelden dan op school.....
En dan moet je na zo'n week ineens weer terug naar de structuur, de afspraken en de regeltjes van de klas.....
Dat is voor sommige kinderen best een hele overgang, en dat hebben we geweten...
Kinderen die niet wilden eten, kinderen die geen seconde op hun stoel konden blijven zitten en kinderen bij wie je aan alles merkte dat het schoolritme nog ergens diep in de schoenen zat.....
Het was weer een gezellige chaos van jewelste.....
Alles tegelijk, iedereen iets anders en ondertussen probeer je als juffen de boel een beetje in goede banen te leiden.....
Kortom: de herfstvakantie was voorbij.....
Oh ja..... natuurlijk....er was ook nog zoiets als de herfst....
En och, onze school ligt midden in het bos en dat is prachtig.....
Zeker in deze tijd van het jaar, wanneer de bladeren verkleuren en de natuur haar mooiste herfstkleuren laat zien, maar er zit ook een klein praktisch nadeeltje aan dat bosrijke schoolplein: zodra het gaat regenen, verandert de boel in één grote, natte en modderige toestand.....
En dus kwamen de regenpakken, regenbroeken en regenlaarzen weer tevoorschijn.....
Want buiten spelen hoort er natuurlijk gewoon bij, ook als het weer eens typisch Nederlands herfstweer is...
Alleen... ouders willen ook graag hun kinderen weer een beetje toonbaar thuis krijgen zonder dat de wasmachines direct overuren moet draaien...
En dan begint het feest voor ons juffen dus pas echt.....
Eerst alle kinderen naar de wc, in hun regenkleding hijsen, hesjes aan, sommigen helmpjes op, vervolgens naar buiten, lekker spelen en ravotten in de nattigheid, om daarna de hele procedure weer in omgekeerde volgorde uit te voeren.....
Regenpakken uit, regenbroeken uit, regenjassen uit, laarzen uit, natte spullen uitpellen, schoenen weer aan, veters strikken en proberen alle kinderen weer een beetje toonbaar en droog in de klas te krijgen.....
En dat met een groep kleuters die na een week vakantie toch al moeite had om mee te werken....
Het was aanpoten, omkleden, begeleiden, regelen en vooral heel veel tegelijk doen.
En dat allemaal op een dag waarop ik na een nacht van amper drie uur slaap eigenlijk zelf ook wel een regenpak had kunnen gebruiken....
Eentje waar ik even in kon kruipen om de rest van de wereld buiten te sluiten....
Oh ja....de wereld....
Want dan heb je nog de rest van de wereld....
Het lijkt notabene wel alsof de hele wereld aan het verkiezen is.....
Verkiezingen in Israël, verkiezingen in Servië en verkiezingsellende in Amerika.....
En dan hebben we Brazilië ook nog....
Het is verkiezing wat de winterklok slaat...
Terwijl ik op school probeer negen verschillende kleuterwerelden een beetje in het gareel te houden, proberen ze elders op de wereld hele landen in het gareel te krijgen.....
Daar gaat het niet om regenlaarzen en natte broeken, maar om politieke partijen, machtsverhoudingen en de vraag wie het voor het zeggen krijgt.....
En eigenlijk is het verschil misschien helemaal niet zo groot als je op het eerste gezicht zou denken.....
Overal proberen mensen hun plek te vinden, hun stem te laten horen en invloed uit te oefenen op hoe het verder moet.....
Alleen heb ik op school het voordeel dat ik meestal wel weet waar de regenpakken hangen.....voor de wereldpolitiek zou ik dat niet durven beweren....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten