De dag van Nisyros en dat betekende héél vroeg op want om acht uur zou de bus ons bij het dolfijnenplein ophalen...
Nou voelden we ons nog niet echt wakker maar in vergelijking met, door dronkenschap op de stoep slapende en nog lallende jongeren, vonden we ons zelf héél fit....
We waren iets te vroeg bij de ophaalplek en zowaar ontstond een geanimeerd gesprek met een buschauffeur van de openbare lokale buslijn 8...
Hij vertelt dat we eigenijk ook met zijn bus naar de havenplaats Kardamena hadden kunnen gaan, en dan een stuk goedkoper uit waren...
En ook vertelde hij, toen ik hem mijn aansteker aanbood omdat ik dacht dat hij zonder zat, dat hij nóóit zonder 'gun en bullets' op pad ging.... nog liever vergat hij zijn vrouw....
Dan komt onze bus eraan met enthousiaste gids Martha die meteen vertelt dat ze een vriendin van Miranda is, waar wij deze tour geboekt hebben....
We gaan langs nog wat hotels en komen dan in het gezellige dorp Kardamena...
Kardámena is een dorp in de deelgemeente Irakleides van de fusiegemeente Kos, in de Griekse bestuurlijke regio Zuid-Egeïsche Eilanden.....
In 2001 telde het dorp 1.783 inwoners.....
Het dorp ligt 7 kilometer van de Luchthaven van Kos.
Het is een levendige badplaats met mooie zandstranden, een gezellig haventje en een druk nachtleven (Wikipedia)....
Nou ja, het oogt gezelliger dan het er nu is, maar het is zondag en dan begint de Griek en dus de toerist, wat later....
Voor ons zien we zo'n boot die ik altijd het sardientjesblik noem...
Een pond boot met een kilo mensen aan boord...
Het zal toch niet zo zijn dat wij....
Nee gelukkig... dag zal niet zo zijn...
Wij mogen op de prinses Maria plaatsnemen...
Een leuke kleine gele boot waar mensen kriskras door elkaar zitten op bankjes stoelen, krukjes en poefs, die zich zowel boven op het dek als onder bevinden...
Doe ons maar onder... minder zon direct op de huid, want om nou direct al zonverbrand aan te komen en op zoek te moeten naar aftersun is ook zo wat....
Een heerlijke rustige boottocht...
En er zijn meer mensen die vroeg op moesten want het gros van de mensen sukkkelt al snel in slaap...
Er valt maar weinig te verdienen voor de man achter de geïmproviseerde bar met een minimum aan versnaperingen...
Tja en als je dan alleen maar fris verkoopt en geen koffie kan zetten om mensen wakker te krijgen dan mis je wel een omzet..
Laten wij maar mee knikkenbollen op de witte golven van de kristalblauwe zee....
Maar als Nisyros in beeld verschijnt ben ik klaar wakker....
Allemaal witte huisje op een berg....Mandraki...
En ergens daar bevindt zich dus de vulkaan...
Mandraki is de hoofdplaats van het Griekse eiland Nisyros en is ook de grootste plaats van het eiland.....
In het dorp ligt de haven van het eiland en zijn verschillende faciliteiten zoals hotels en appartementen voor toeristen te vinden.....
Het dorp telt 682 inwoners....(Wikipedia)....
De naam van Mandraki komt van het Griekse woord μάνδρα dat stal betekent, en wijst een gesloten haven van muren aan.....
Wat een georganiseer om de juiste mensen bij de juiste gidsen met bijpassende taal te krijgen, maar het komt goed....
Wij mogen achter Martha aan blijven gaan die met luide stem begint te vertellen over het eiland...
Nisyros is een klein eiland en gemeente, gelegen ten zuiden van het eiland Kos in het oosten van de Egeïsche Zee in de Griekse bestuurlijke regio Zuid-Egeïsche Eilanden..... Het is 41 km² groot en heeft zo'n 1000 inwoners.....
Nisyros maakt deel uit van de eilandengroep Dodekanesos (Wikipedia).....
Nisyros (Nissyros) is een klein, vulkanisch eiland, tussen Kos en Tilos....
Het is een erg mooi en bijzonder eiland....
In de oudheid stond het bekend als Porphyris.....
Volgens de Griekse Mythologie onstond het eiland doordat Poseidon met zijn drietand een deel van Kos afhakte en het op de gigantische Polyvotis gooide om te voorkomen dat hij ontsnapte.....
Heerlijk zulke verhalen....
Het eerste waar je voor gewaarschuwd wordt is dat je rechts blijft lopen...
De straatjes zijn zo smal dat er vaak geen auto door kan maar wel andere voertuigen die je voorbij crossen....
En daarna begint ze op een pleintje, nou ja pleintje...meer een verbreding van de stoep bestand uit twee restaurantje, over de tomatenjam, het cannabis ijs en andere lokale specialiteiten te praten....
Vooral de zucchini flowers moeten we hier in dit restaurant proberen...
(Zou ze nu flinke commissie krijgen?)....
We krijgen tot half 2 de tijd om zelf op ontdekking te gaan...
Maar Willem zou Willem niet zijn.... ook al heeft hij al 3 chocolade croissants op die we gisteren gescoord hadden.... als hij geen honger zou hebben...
Hij mist zijn ochtend omelet...
En laat ik die nou op een groot krijtbord zien staan...
Opgelucht roept hij een van de dames die bedient...
Maar och die Willem, geen omelet meer... ontbijt is voorbij, je kunt lunch dingen krijgen....
Teleurgesteld zit hij inmiddels aan zijn niet te drinken vieze koffie....
Martha komt naar ons toe...."probeer een klein gerecht... die zucchini flowers", oppert ze...
En Willem de beroerdste niet, en wil dan de lokale gerechten wel proeven....
Eetbare courgettebloemen (vaak aangeduid met de Engelse/Italiaanse namen zucchini flowers) zijn de prachtige, goudgele bloemen van de courgetteplant die volledig eetbaar zijn.....
Ze hebben een subtiele, milde courgettesmaak en zijn een echte delicatesse in de Griekse keuken op Nisyros....
De meest klassieke methode.... is een meelpapje (oliebollen deeg) te vullen met de bloem en een mengsel van ricotta, citroenrasp en kruiden.....
Haal ze dan door het luchtig tempura- of bierbeslag en frituur ze kort goudbruin.....
Nou eerlijk is eerlijk.... in december maken wij zulke oliebollen voortaan....verrukkellijk....
De vrouw die ze komt brengen vertelt trots dat ze uit háár tuin kwamen en heel vers zijn..... en de kaas kwam van hun schapen want haar man heeft schapen...
De zucchini is zo machtig dat Willem de rest van de dag niets meer hoeft.... hoe is het mogelijk...?!
Behalve dan.... het tomaten- en lava ijs... want dat moet je geprobeerd hebben...
Ik bestel bij zo'n ijskraam dus de man twee bolletjes in een hoorntje...
Zestien euro mevrouw....
Het is dat ik mijn hoorntje goed vast had.... jemig, maak van je lokale lekkernij meteen even een riant inkomen...
Nisyros is prachtig.....
Authentiek en alsof de tijd er even stilstaat...
Smaller dan smallere steegjes, wit blauwe huisjes die zo uit en reisgids zijn weggelopen, een knus dorpsleven, prachtige zee en oh zulke dankbare mensen als je ze een fooi geeft....
Maar ook trots op hun producten... en natuurlijk kan ik ook niet weggaan zonder de befaamde tomatenjam mee te nemen....
In de bus op weg naar de vulkaan...
En nou zullen Willem en ik nóóit meer die tocht omhoog op Santorini vergeten maar allemachtig deze tocht omhoog langs diepe ravijnen komt dichtbij....
We knijpen elkaar regelmatig fijn, duwen elkaar naar het zijpad van de bus en houden de ogen stijf dicht....
Soms zijn wij echt geen helden....
Ja Martha, de chauffeur zal zeer ervaren zijn, maar wij houden hier niet zo van...
Alleen tja..... het doel van de tocht is wél adembenemend....
En bijna letterlijk ook, want daar hangt er een zwavellucht....
Diep onder de indruk staan we tegen elkaar aan de krater van heel dichtbij te bekijken...
En dat de vulkaan nog werkend is voel je aan het borrelen en de warmte die als stom uit kleine gaatjes komt...
Het verhaal van de vulkaan.....de Stefanos krater....
Het is een slapende vulkaan, waarvan de laatste uitbarsting in 1888 was...
Maar..... tussen 1996 en 1998 was de vulkaan ook weer eventjes heel actief, alleen kwam het toen niet tot een uitbarsting....
Het verhaal gaat zo.....
In de oertijd werd de aarde bewoond door giganten (reuzen) de zonen van de aardgodin Gaia.....
De goden op de berg Olympus wilden echter de macht van de reuzen overnemen.....
Zo had Poseidon, de god van de zee, de taak gekregen jacht te maken op de reus Polyvotes die op de vlucht was in de Egeïsche Zee.....
Poseidon vond hem na een wilde achtervolging bij het eiland Kos, in de baai bij Kefalos.....
De vervelende reus sloeg opnieuw op de vlucht en dit maakte de God van de zee Poseidon zo woedend dat hij met zijn drietand een stuk van Kos afbrak en dat op de vluchtende reus Polyvotis smeet.....
Zo ontstond Nisyros....
Als de vulkaan nu geluid maakt, zegt men dat de reus Polyvotes, die eronder gevangen zit, probeert te ontsnappen....
Hij poetst zijn tanden niet en daarom stinkt het zo naar zwavel....
Ook kun je hem horen rochelen en pruttelen en als de reus zich omdraait hebben we een kleine aardbeving....
De vulkaan van Nisyros is de jongste actieve vulkaan in Griekenland, de oudste rotsen zijn niet meer dan 150.000 jaar oud, de jongste rotsen stammen uit bijna de prehistorische tijd, zo'n 15.000 jaar geleden....
Tegenwoordig is de vulkaan vooral een toeristische attractie....
Aan de rand van de krater staat een souvenirwinkeltje en een seismologisch onderzoeksinstituut.....
Willem en ik zijn er stil van.... daar je zo dichtbij iets staat..... dat iets dat zoveel angstaanjagend geweld onder zich heeft, zo indrukwekkend stil erbij ligt....
Je verwacht bijna dat er een eruptie komt die je niet verwacht....
Tijd om de vreselijke terugtocht te aanvaarden...
We komen in de haven aan en daar is dan weer even de hectiek van op de goed boot terecht komen...
Maar Martha heeft alles in de hand en voor we het weten wordt de vaart terug ingezet...
In de tussentijd dacht de wind 'kom laat ik eens van me horen'...
En dus hoor je de halve boot kermen en klagen als de boot redelijk wild van de ene naar de ander kant slingert...
In boottermen van bakboord naar stuurboord slingert....
Voor mij een huilend kind, daarnaast een vrouw die haar zonnehoed bijna door haar schedel perst...
Twee jongens die angstig onder vaders oksels verdwijnen, en Willem die maar zegt "ik vind dit niet leuk Wampie, ik vind dit echt niet leuk"....
Tja Willem turbulentie in een vliegtuig en hard wind op het water, het voelt bijna hetzelfde, maar er gebeurt niks....
Zo'n kapitein zou anders toch nooit vertrekken....
Naast mij worden nog even zeeziekte pilletjes genomen... en daar ben ik nou huiveriger voor.... dat ik straks en lading braaksel over me heen krijg terwijl de wind mijn kant opblaast....
Veilig en wel komen we aan...
Nu de busreis nog terug naar het hotel...
En och jongens, nu voelen we het wel hoor, dat we de hele dag al op pad zijn...
Remedie: even uitrusten bij Fikos... bier en groene appel slush.....
We komen bij....
Nu douchen en omkleden en naar Olympia waar Stefanos wacht....
Honger heeft Willem nu wel weer na de vijf flink geoliede en van de honing druipende zucchini flower balls....
Het eten is weer goed maar Stefanos ziet er wel erg moe uit.... en werkt ons maar de personeelstafel...
We verlaten onze tafel en schuiven aan bij de Olympia crew....
Moe en zorgelijk is hij.... niet om zijn gezondheid direct, maar de zaken lopen langzaam...
Veel minder toeristen op het eiland en dus minder klandizie...
Veel te laat naar bed gegaan ook, en dan komen die gevolgen van de chemo weer om de hoek kijken...
We hebben een leuk gesprek met een Griek die al zeven jaar in Amsterdam werkt....
We lachen met een ober over wat voorbij lopende toeristen...
Kortom een ouderwets gezellige avond tot de laatste gast verdwijnt....
Mogen we nu naar bed ....?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten