Oké....het is zover.
De nacht van… je eigen bed....
Niet dat heerlijke plof-ik-ben-op-vakantie-en-dit-matras-is-een-wolk gevoel......
Geen "ik duik erin en verdwijn spontaan acht uur in een droom over feta en frappé".....
Nee.....gewoon… mijn eigen bed.....
Met dat ene kuiltje.....dat bekende kussen....dat dekbed dat altijd nét iets te warm is of nét iets te koud..... en ik zelf straks weer recht moet leggen....
Maar eerlijk is eerlijk: het is ook wel weer heel oké....
Willem heeft de honden weer om zich heen....
En wat past een mens zich verder eigenlijk ongelofelijk goed aan.....
Gisteren stond ik nog op acht hoog te genieten van het uitzicht over een stad die nooit lijkt te slapen......
Het constante geronk van verkeer, het getoeter, het geroezemoes.....
Een kruispunt waar op elk moment van de dag iets gebeurt.....
Leven.....beweging.....energie.....
En vandaag.....?
Vandaag sta ik net zo tevreden uit het raam te kijken naar… stilte......
Natuur.....
Een boom die nauwelijks beweegt.....
Een vogel die vindt dat hij het hoogste woord heeft....
En één ding is overduidelijk waar: het ruikt hier véél beter.....
Geef mij maar de geur van gras en frisse ochtendlucht boven diesel- en benzinelucht van een drukke verkeersader....
Hoe romantisch zo’n stadsbalkon ook kan voelen bij zonsop- of ondergang, een kruispunt ruikt toch echt minder poëtisch dan een weiland....
Maar dan die zon.....
Dezelfde zon, want we hebben er met z'n allen naar eentje.....!
Zelfde ster.....zelfde stralen......
En tóch voelt ze daar warmer.....
Ja ja, ik ken de theorie heus wel.....
Directere invalshoek.....dunnere laag atmosfeer.....minder vocht in de lucht......
Hoe dichter bij de evenaar, hoe rechter de zonnestralen invallen..... dus meer energie per vierkante meter......
Minder spreiding.....kortere weg door de dampkring.....
Wetenschappelijk helemaal verklaarbaar.....
Maar op dit moment.....?
Voelt het gewoon een tikje oneerlijk.....
Daar sta je dan in Nederland je best te doen om bruin te worden, terwijl de zon hier eerst door een halve deken van wolken, vocht en twijfel heen moet voor ze je bereikt....
En dan.....
Dan ligt daar…die koffer.
Nee wacht......twee koffers.
Twee koffers die mij verwijtend aankijken....
Twee koffers vol was......
Twee koffers die fluisteren: "Je kunt ons niet eeuwig negeren".....
Want dat onthaasten… dat zit er nog stevig in......
Dus ik zeg: dag koffers.....
Eerst koffie.....
Straks liggen jullie er vast nog precies zo bij.....
Dan de post......
Vijf dagen post openen voelt altijd alsof je een soort administratieve adventskalender opent.....
Iets met de hypotheek.....
De MAX tv-gids.....
Een aanbieding voor een nieuwe bril.....
En dan… yes.....het geboortekaartje......
En dat betekent: prioriteiten.....
Niet de koffers......
Niet de was.....
Maar eerst alle handmade cadeautjes afmaken.....
Er hoeft niet veel meer aan te gebeuren… maar toch.....
Het moet nu wel echt af....
En stiekem is dat ook wel weer leuk.....
Even knutselen met vakantiehoofd.....
Maar dan slaat de realiteit echt toe.....
We zijn thuis.....
Dus ik moet… zelf koken.....
Wie heeft dat ooit bedacht.....?
Op vakantie is het leven zó overzichtelijk.....
Je gaat zitten.....je slaat een menukaart open.....je wijst iets aan.....
Er staat een kok in een keuken die het voor je maakt.....iemand anders brengt het..... en weer iemand anders ruimt het af.....
Oké, betalen moet je dan weer wel.....
Maar serieus, een tas boodschappen bij de Jumbo is tegenwoordig duurder dan uit eten gaan in Griekenland.....
Met z’n vieren dagelijks uit eten.....
Salades, hoofdgerechten, drankjes, toetjes, alles erop en eraan......
En dan nog geen tachtig euro kwijt zijn.....
Zeg nou zelf....waarom.....?
Oh ja....
Omdat we hier de gouden medailles op grootbeeld konden zien in plaats van op een mobiel schermpje op een Grieks balkon met twijfelachtige wifi.....
Dat is natuurlijk een volstrekt legitieme reden om in Nederland te blijven..... nietwaar...?
Ach ja....die day after.....
Altijd weer even schakelen tussen twee werelden......
Van uitzicht over stad naar uitzicht over sloot.....
Van menukaart naar boodschappenlijstje....
Van zon die je omarmt naar zon die eerst moet overleggen met een wolk.....
Maar weet je....?
Het eigen bed ligt eigenlijk best prima.....
De koffie smaakt hier ook gewoon goed.....
En die koffers… die pak ik straks wel uit.....
Of morgen.....
Waarschijnlijk morgen.....





Geen opmerkingen:
Een reactie posten