Dag van:
En zo sta ik vannacht, mijn hoogtevrees overwinnend, vannacht om 2.14 uur op ons 8 hoog balkon....
Het oude chique vrouwtje in haar zijden japon, heeft de was, die ze die ochtend zo voorzichtig en secuur, op haar 6 hoog balkon aan de overkant ophing allang weer binnen....
Bij de 24/7 eettent annex winkel is het één komen en gaan van scooters die bestellingen wegbrengen.....
Op het kruispunt staan geen files .... en op zebrapad steken de laatste uitgaanders over op weg naar hun hotel of woning....
Laatste avond blik op ons nachtelijk uitzicht over een verlicht Thessaloniki.....
Acht uur later is het één heel ander uitzicht....
Een beetje zoals we ons voelen....
Grijs, triest en vooral regenachtig.....
Dag van afscheid, want in de namiddag zullen twee vleugels ons weer naar huis vliegen.....
Het is drukker dan voorheen op de Egnatia....
De kenner ziet al gauw waarom....
De wit blauwe auto's rijden weer volop....
Taxi staking opgeheven.....
Inmiddels weet ik wel waarom er gestaakt en gedemonstreerd werd....
Ze staakten uit protest tegen de verplichte overstap naar elektrische auto's voor nieuwe taxi's vanaf 2026, wat ze economisch onhaalbaar vinden......
Ze eisen uitstel tot 2035 en protesteren ook tegen concurrentie van apps/particuliere vervoerders......
De chauffeurs vinden de aanschaf van elektrische taxi's te duur (€15.000-€20.000 meer) en de exploitatie (stroom vs. diesel) onrendabel.......
Er zijn onvoldoende laadstations in Griekse steden.......
Ze eisen een harder optreden tegen
'illegaal' personenvervoer en concurrentie van apps......
Of ze met de demonstraties en staking waar bereikt hebben, dat wordt dan weer niet vermeld.....
We lopen voor de laatste keer naar Eno....
De vitamientjes van de verse jus d'orange nog heerlijk één keer tot ons nemen....
De eigenaresse vindt het maar wat naar dat we vandaag vertrekken....
'Der himmel weint zum abschied' zegt ze lief bedoeld ietwat theatraal.....
En dat het nou werkelijk regent omdat wij vertrekken wil er bij ons niet echt in....
Door de regen sjokken we terug naar het hotel...
De taxi chauffeur heeft ons gevraagd of hij ons iets vroeger mag ophalen omdat hij een rit terug heeft die dan aansluit....
Tja en wie zijn wij om dan tegen te stribbelen....
Dus langs het kaarsen winkeltje waar ze van alles dat je maar kunt bedenken, kaarsen maken....
Langs het oorbellen winkeltje....
Oversteken en weer langs het opgebroken trottoir....
Als we weer terugkomen volgend jaar zal het er in ieder geval heel anders uitzien....
Nog één keer een zwaai naar de man van het ontbijttentje en in de hal van het hotel wachten op de chauffeur....
Wat een tof hotel was het.....
Acht hoog.... best eng, maar wat een uitzicht.....
De chauffeur is ons erg dankbaar dat hij eerder mocht komen....
Hij vraagt hoe lang we in Thessaloniki waren....
"Vijf dagen?" roept hij....."dan hebben jullie alle soorten weer meegemaakt".... vervolgt hij lachend....
En ja, dat hebben we inderdaad....
Zon, regen, storm..... en toch nog veel gezien en gedaan....
Vooral onze vrienden weer ontmoet en nieuwe vrienden gemaakt.....
We rijden over de nieuw aangelegde snelweg....
Ik zie de wijk Thermi waar Evangelos en Elona wonen....
Wauw wat is daar veel bijgebouwd....
Saloniki groeit en groeit....
Net als onze liefde voor deze stad....
Vijf bewogen dagen....
Het nieuwe huis van Dimitris, de staking van taxi's, de huwelijkscrisis van Evangelos en Elona, de storm, faillissement van Sherlock, de opgebroken trottoirs met z'n herrie....
Maar ook het fijne hotel, het nieuwe cafeetje Eno, het vertrouwde plekje bij de Hamam, het heerlijke Griekse eten, ons ontbijttentje, de onthaasting en ontdekking dat Thessaloniki weliswaar bruist maar nooit haast heeft, en ons prachtige gesprek op de laatste avond....
Leven tussen de Grieken verveelt nooit....
Het leven sowieso niet....
De terugvlucht slaap ik.....
Twee uur en veertig minuten slaap....
Geen weet van de ruzie makende kleuter tweeling op de stoelen voor me..... de snurkende man naast me..... of stewardessen aan het werk.....
Ik slaap..... en word pas wakker als de wielen met een schok de grond raken op Duitse bodem....
Brrrrrr wat voelt het weer koud hier....
En ook de regen voelt anders.....
Maar de weg naar huis voelt goed....
Vanavond wachten twee katten ons op....
Morgen de honden weer.....
En vanavond slapen we in ons eigen bed.....
Maar wat zal ik de heerlijke hotel matras met het kuiltje missen.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten