5 februari 2026

Dag van:

Onbegrepen gedrag bij jonge kinderen (0-6 jaar) uit zich in aanhoudend storend, agressief, of uiterst angstig gedrag dat niet direct te verklaren is, vaak resulterend in machteloosheid bij de omgeving......

Je ziet driftbuien, slaan, schoppen of extreme teruggetrokkenheid......

En hoe belangrijk is het dan om rustig te blijven, veiligheid te bieden en te zoeken naar de oorzaak zoals trauma, stress of overprikkeling......  

Naast dat ik me als gedragsspecialist gespecialiseerd heb ik kinderen met Down syndroom en kinderen met een reactief hechtingsstoornis, ligt hier wat juf zijn betreft toch wel mijn hart..... onbegrepen gedrag zo snel mogelijk begrijpen....

Het kind leren kennen, de gezinssituatie leren kennen, de omgeving enz.....

En gelukkig..... GELUKKIG.... dat vingerspitzen gevoel volgen.....

Geen kind wil onbegrepen zijn, (geen ouder ook trouwens).....

Elk kind wil erbij horen, lief gevonden worden zich gekend, gezien en begrepen voelen.....

En al snel kom je erachter dat elk kind behoefte heeft aan grenzen en duidelijkheid maar vooral dat kwaad nooit met kwaad bestreden moet worden.....

Niks is voor mij mooier dan deze uitdaging aangaan.....

Maar soms.... vandaag dus.... hoefde ik helemaal niet zelf naar oplossingen te zoeken....

Want daar zat ze.....

Dat kleine drama queen tje, driftkikkertje dat de boel weer eens op stelten zette...

Het speelgoed vloog van tafel, de stoel door de klas en dramatisch verkoos ze toen zich neer te laten vallen tussen de zojuist door de klas gevlogen spullen.... gillend, schreeuwend....

Dan weer wilde ze groot zijn en vond zichzelf te klein dan weer was ze ziek, nou ja oké, moe was ook goed, en het volgende moment wilde ze alleen maar meisjes en geen jongens, om na 5 minuten te verkondigen dat meisjes stom zijn.....

En ze wilde álles hebben (vooral alles wat een ander op tafel had)....

Ofwel: alles schreeuwde 'geef de wereld betekenis en mijzelf eigenbeeld en zelfvertrouwen'.....

Ga ik nu boos worden....?

Ik nam haar toch maar op schoot.....

"Lastig he", was het enige dat ik zei....

En daar ging het gillen en schreeuwen over in huilen....

En dat liet ik even zo..... wanhoop en verdriet of de wereld niet begrijpen, huilt zo lekker van je af.....

Maar dan begin ik toch te vertellen dat we met heel veel kindjes in de klas zijn die allemaal graag willen spelen en dat je dan soms moet wachten tot jijzelf met ander speelgoed verder kan.... omdat het zo fijn is als andere kindjes ook kunnen spelen....

Maar zo hééééérlijk..... want nu komt het....

"Dan moet je maar vragen of je twee kindjes in de klas mag hebben.... en dan is het ook niet zo druk voor jou en hoef je niet zo hard te werken"......

Tja..... of ik het dé oplossing vond daar laat ik me maar niet over uit.... en de knuffel die ze kreeg voor het zelf bedenken van deze oplossing.... ach die was genoeg om weer een uurtje verder te kunnen.... tot de volgende driftbui....

Maar toen was alleen haar even aankijken voldoende om maar heel snel te stoppen....

En verder....?

Manlief heeft griep....

De échte griep wel hoor, met koorts en zo.... maar guttegut daar doorheen ook die mannengriep.... je weet wel....

Hij ligt als een zielig ziek hoestend vogeltje met een dekentje in zijn luie stoel en belt on de haverklap....

Videobellen.....

En heb je wel eens op je scherm in vol beeld een zieke ongeschoren man gezien....?

Nou écht, je zou terstond weer ophangen...

Alle soorten griep in de medische griep encyclopedie heeft hij al opgezocht

want...."deze is echt heel erg Wampie".....

Hij wil paracetamol, ibuprofen, noscapect, fluimicil, hoestdrank drop, sinaasappels, hoestdrank thijm, hoestdrank honing, thee met honing en dropjes.....

Hij wil beneden in de stoel slapen want liggen lukt niet meer....

Hij wil aandacht en bevestiging en de mededeling dat het morgen weer over is....

Maar vooral de bevestiging dat hij heel héél zielig is.....

Hoe leuk is het daarom dat ik na schooltijd na een vergadering nog even nazit met mijn collega's en we het zomaar ineens hebben over onze gezinnen en voorraadkasten....

Je weet wel die kasten waar je de koekjes, chips, snoep en chocolade in bewaard.....

Tenminste..... een poging daartoe doet.....

En dat je meestal naast de voorraad grijpt,  lege dozen aantreft die niet weggegooid zijn of je de visite iets wilt aanbieden en er nog één bastognekoek in de verpakking blijkt te zitten.... nog zacht geworden ook....

Oké,  zo herkenbaar waren dus elkaars verhalen....

Dan hadden we het over waar we dan het meest/vaakst naast grepen....

Op 1 met stip, de chips....dan de chocolade in al zijn vormen... en op 3 de koekjes en snoep.....

Zelf vulde ik de lijst aan met kaas maar daar hadden anderen beduidend minder last van.....

Zal wel weer iets typisch Willems zijn.....

Maar nóg leuker was om uit te wisselen wat ze gedaan hadden om het hun gezin af te leren....

Zo had één collega alle lege dozen die ze in de kast vond verzameld en met Sinterklaas ingepakt en in de zak gedaan....

Je kunt je de reacties bij het 'vol verwachting klopt mijn hart' uitpakken, wel voorstellen....

Dan was er een collega die zelfs een kluis heeft aangeschaft waarvan zij alleen de code weet....

En wil je weten waar de beste verstopplekken zijn....?

In je mandje vol bh's, bij de strijkplank en strijkbout, achter de wasmachine....

En vergeet onder je bed maar want die plek daar zoeken ze als eerste....

Het was een heerlijk hilarische nazit.....

Tja en toen zat ik weer naast mijn zieke Willem...

Hoestende, zuchtende, niesende oh zo zielige Willem.... 

Maar wel een Willem waar een vol bord macaroni met zalm dan weer met gulzigheid inging....

Ach ja......