Dag van:
Volgende week naar Griekenland moeten en er tegenop zien....
Dat is geen goed teken....
Maar hoe moet je, als je nog herstelt van een griep én een buikgriep virus, met nog een té drukke week voor de boeg vol oudergesprekken waarvan één hele avond er ook nog mee gevuld is, plus een weekend met een verjaardag van je kleinzoon in Haarlem én een verjaardag van één van je vriendinnen, ook nog zorgen dat het huis aan kant is, de was gedraaid is met kleren die mee moeten, en je koffer gepakt moet worden.......
Hoe doe je zoiets....?
Duidelijk is wel dat door hard werken en weinig slaap, de zorg om Willem, het eind van mijn Latijn bereikt is en de weerstand op....
En misschien, als ik dan omdenk, is het zo gek juist nog niet om naar Griekenland te vertrekken volgende week...
Want waar ter wereld leer je beter dat het leven een feest is....
Een feest dat je vieren moet en niet lijden.... of overleven.....
Neemt niet weg dat deze week nog wel even overleefd moet worden....
En thuisblijven is geen optie....
Overgeven is gelukkig voorbij....
Tjonge kan wel 20 jaar geleden zijn dat ik voor het laatst heb overgegeven....
Nou, ik heb de schade aardig ingehaald zullen we maar zeggen....
Goed voor de komende 20 jaar....
De darmen rommelen en steken nog als een niet op gang komende dieselmotor met een kabouter samoerai inclusief zwaard die zich vermaakt door af en toe eens een steek uit te delen in mijn meterslange darmstelsel....
Vandaag dus dag 2 zonder eten....
(Mijn manier van terug vechten... of heet dat overmacht?)....
Voor morgen alleen een banaantje en wat vla in de tas mee naar school.....
En maar zien hoe we de dag doorkomen....
En de rest....... ik zie wel.....
Er liggen vast nog genoeg van kleren in de kast die ook in de koffer passen....
En Zeeman of de Action of anders de Griekse lingerieshops. hebben vast nog wel ondergoed en sokken die ze graag aan ons verkopen....
Oftewel, ik kijk misschien toch wel uit naar Thessaloniki maar overzie het nog even allemaal niet.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten